Η Anlas ξανά στην Ελλάδα!

Νέα αντιπροσωπεία η Θεοχαράκης Α.Ε.

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/5/2019

Η εταιρεία Θεοχαράκης Α.Ε, με πολύχρονη και δυναμική παρουσία αλλά και εμπειρία στα ελαστικά οχημάτων, ανέλαβε πρόσφατα την εισαγωγή και διανομή των ελαστικών Anlas στην Ελλάδα.

H Anlas διαθέτει μια πλούσια εμπειρία άνω των 40 ετών στην κατασκευή ελαστικών, καθώς συστάθηκε στα τέλη της δεκαετίας του '60 και ξεκίνησε να δραστηριοποιείται στην αγορά της Τουρκίας απ’ το 1976. Με το πέρασμα του χρόνου, η γκάμα των προϊόντων διευρύνθηκε, καλύπτοντας με τα ελαστικά της διαφόρων τύπων οχήματα. Πλέον, παράγει ελαστικά για golf carts, go-carts, οχήματα παντός εδάφους αλλά και για μοτοσυκλέτες, scooters και παπιά. Πάντοτε με γνώμονα να καλύψει τις ανάγκες των αναβατών και των οδηγών που την επιλέγουν, συνεχίζει σταθερά να εξελίσσει και να φέρνει καινοτομίες στα ελαστικά της, προσφέροντας ανώτερα ποιοτικά προϊόντα με σαφή προσανατολισμό στην ασφάλεια, την άνεση αλλά και την οδηγική απόλαυση.

Τα χωμάτινα ελαστικά είναι εξελιγμένα μέσα απ' τη συμμετοχή της Anlas σε παγκόσμιο επιπέδου πρωταθλήματα κι όχι μόνο

Το εργοστάσιο της Anlas έχει την έδρα του στο Duzce, μια πόλη που βρίσκεται κοντά στην Κωνσταντινούπολη. Εκεί, το ειδικευμένο προσωπικό της, αναλύει τα δεδομένα απ’ τις επιδόσεις των ελαστικών τόσο μετά από την χρήση τους σε πραγματικές συνθήκες, όσο και από την εξαντλητική χρήση σε παγκοσμίου επιπέδου πρωταθλήματα, με στόχο την βελτίωσή τους. Γι’ αυτό το λόγο, η Anlas πέρσι, ήταν προμηθευτής ελαστικών στο Speedway GP, ενώ φέτος είναι ένας απ’ τους χορηγούς του δεύτερου αγώνα του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Αγώνων Αντοχής, το Hellas Rally Raid, που θα πραγματοποιηθεί το Μάιο στο Καρπενήσι, με απώτερο σκοπό την εξέλιξη των ελαστικών της.

Επιπλέον, μέρος της εξέλιξης προέρχεται απ’ τους καθημερινούς αναβάτες, καθώς λόγω του ανοικτού δίαυλου επικοινωνίας που έχει η Anlas με τους πελάτες της, αφουγκράζεται τις απόψεις τους για τις επιδόσεις των ελαστικών της. Οι εγκαταστάσεις της Anlas διαθέτουν χημικά εργαστήρια και κλειστή πίστα δοκιμών, ώστε τα ελαστικά της αφενός να πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές και αφετέρου να έχουν τα απαραίτητα χαρακτηριστικά, βάσει της χρήσης που προορίζονται. Πέρα απ’ το διαχωρισμό των ελαστικών της με βάση τον τύπο του δίκυκλου, η εταιρεία τα κατατάσσει περαιτέρω ανάλογα με το τερέν που θα χρησιμοποιηθούν αλλά και βάσει των χαρακτηριστικών που διαθέτουν ξεχωριστά για κάθε εποχή. Ως εκ τούτου η γκάμα της Anlas υπόσχεται να καλύψει όλες τις ανάγκες των αναβατών ανεξαρτήτου χώρας.

Με κινητήρια δύναμη το πάθος της, αλλά και το πάθος των αναβατών που θέλουν να χρησιμοποιούν τις μοτοσυκλέτες τους όλη τη διάρκεια του χρόνου, η Anlas εισήγαγε στη γκάμα της μια νέα σειρά ελαστικών. Τόσο για scooter όσο και για μοτοσυκλέτες, παρέχει χειμερινά ελαστικά με σκοπό να λύσει το πρόβλημα της μετακίνησης όσων δεν θέλουν να περιορίζονται τους χειμωνιάτικους μήνες του έτους μέσα στο αυτοκίνητό τους. Ακόμη, χάρη στη συμμετοχή της στα εθνικά και πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα έχει μια ευρεία γκάμα ελαστικών για on-off και adventure μοτοσυκλέτες, ενώ η γκάμα της περιλαμβάνει ελαστικά για παπιά και ATV.

Την Anlas στη χώρα μας αντιπροσωπεύει η ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ Α.Ε. που δραστηριοποιείται στην ελληνική αγορά απ’ το 1959, φέρνοντας πρώτη στην Ευρώπη τα Ιαπωνικά αυτοκίνητα της Nissan. Με την πολυετή εμπειρία που έχει αποκτήσει απ’ την εκπροσώπηση σημαντικών ονομάτων απ’ τον κόσμο της βιομηχανίας όπως της Yokohama, Lassa, Kenda, Same Deutz-Fahr (SDF) κ.α. υπόσχεται την παροχή κορυφαίων υπηρεσιών για την εξυπηρέτηση των πελατών της. Μάλιστα, η ΘΕΟΧΑΡΑΚΗΣ Α.Ε. θα εισάγει ολόκληρη τη γκάμα των ελαστικών της Anlas που απευθύνεται στο μεγαλύτερο ποσοστό των μοτοσυκλετών, scooter και παπιών της αγοράς όσον αφορά τα δίτροχα, συμπεριλαμβανομένων και των χειμερινών ελαστικών, ενώ θα διαθέτει ελαστικά και για ATV.

https://bit.ly/MOTO_681

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!