Η απάτη της Ε.Ε. για να υπερφορολογήσει τις μοτοσυκλέτες προς όφελος των ασφαλιστικών

Αντιδρά η FEMA
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/6/2019

Με την συνηθισμένη απάτη των “επιστημονικών ερευνών και μοντέλων” η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιχειρεί να ανοίξει το δρόμο στα κράτη μέλη για υπερφορολόγηση του μοτοσυκλετισμού, κυρίως όμως να δώσει το δικαίωμα στις ασφαλιστικές εταιρείες να εκτινάξουν στα ύψη τα ασφάλιστρά τους για τους μοτοσυκλετιστές. Και θα το κάνει πράξη όσο οι πολίτες θεωρούν τις Ευροεκλογές “πανηγυράκι” και στέλνουν στην Ευρωβουλή τον κάθε κλόουν για ευρωβουλευτή, με τη δικαιολογία πως τιμωρούν ή στέλνουν “μήνυμα” στην εθνική τους κυβέρνηση. Πίσω στο θέμα μας όμως, που δεν είναι άλλο από τα “μαγειρεμένα” αποτελέσματα της έρευνας που έφερε στο φως της δημοσιότητας η FEMA (Federation of European Motorcyclists’ Associations) δια στόματος του κυρίου Dolf Willigers. Η έρευνα αυτή έγινε για να καθοριστεί (ποσοστιαία) το κόστος που επιβαρύνει την κοινωνία για κάθε ένα μέσο μετακίνησης ξεχωριστά. Δηλαδή να δούμε πόσο κοστίζει στην κρατική και ιδιωτική οικονομία το κάθε χιλιόμετρο που κάνεις με τα πόδια, με το ποδήλατο, με ταξί, με λεωφορείο, με τρένο κ.τ.λ.

Εδώ δεν μιλάμε μόνο για καύσιμα, service, χώρους στάθμευσης και φθορά δρόμων, αλλά και για “κρυφά” κόστη, όπως για παράδειγμα η ηχορύπανση, τα κόστη των ατυχημάτων (νοσήλια, αναπηρικές συντάξεις) η ρύπανση του περιβάλλοντος κ.α.

Το συμπέρασμα αυτής της έρευνας ήταν “φυσικά” να βγάλει τις μοτοσυκλέτες ως το απολύτως πιο ακριβό μέσο μετακίνησης για την κοινωνία! Καθώς οι μοτοσυκλέτες δεν μολύνουν και δεν καταστρέφουν τους δρόμους και τις υποδομές των κρατών όσο τα αυτοκίνητα, με τη μέθοδο της επιλεκτικής χρήσης και παραποίησης των στοιχείων, επέλεξαν να φουσκώσουν όσο μπορούσαν άλλους τομείς, όπως το κόστος νοσηλείας μετά από ατύχημα και του θορύβου. Η πρώτη κατηγορία ενδιαφέρει άμεσα φυσικά τις ασφαλιστικές εταιρείες (οι περισσότερες στην Ευρώπη ανήκουν σε Τράπεζες ή Funds και έχουν ισχυρό λόμπυ μέσα στην Ε.Ε.). Εδώ το μαγείρεμα της έρευνας έγινε με τον εξής απλό τρόπο. Ενώ στην πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα στην Ε.Ε. ο μοτοσυκλετιστής είναι θύμα αυτοκινήτου ή φορτηγού, οι “ερευνητές” χρέωσαν το κόστος του τραυματισμού στον ίδιο τον μοτοσυκλετιστή και όχι στον οδηγό αυτοκινήτου ή φορτηγού που έπεσε πάνω του! Προφανώς αυτό ακούγεται τρελό και άκρως αντιεπιστημονικό. Πως είναι δυνατόν το θύμα να χρεώνεται στην έρευνα αυτή το κόστος της πράξης του θήτη;

Γίνεται αν δεν σκεφτείς ως επιστήμονας, αλλά αν σκεφτείς ως ιδιοκτήτης-μέτοχος ασφαλιστικής εταιρείας ή υπουργός υγείας και κοινωνικής ασφάλισης. Τις ασφαλιστικές εταιρείες και τους υπουργούς υγείας δεν τους ενδιαφέρει ποιος φταίει. Είτε σε χτυπήσει φορτηγό, είτε πέσεις μόνος σου θα πληρώσουν το νοσοκομείο, τα φάρμακα και πιθανόν μια σύνταξη αναπηρίας. Οπότε το πρόβλημά τους είναι ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ. Αν εξαφανιστείς, κανένα φορτηγό δεν θα χτυπήσει μοτοσυκλετιστή ποτέ ξανά! Πονάει κεφάλι – Κόψει κεφάλι.

Ότι αυτή η έρευνα είναι στοχευμένη απάτη εναντίον του μοτοσυκλετισμού, φαίνεται ξεκάθαρα από το γεγονός, πως για τους ποδηλάτες και για του πεζούς ΔΕΝ λαμβάνεται υπόψη ο τραυματισμός τους από φορτηγά και λεωφορεία ως δικό τους κόστος, αλλά χρεώνεται στα βαρέα οχήματα, που είναι και το λογικό. Αυτό τα λέει όλα.

Κι η αντι-επιστημονική μεθοδολογία αυτής της έρευνας δεν σταματά εδώ. Για να φουσκώσουν το κόστος των δικύκλων (μοτοσυκλετών και μοτοποδηλάτων) στον τομέα της ηχορύπανσης παραθέτουν στοιχεία τα οποία οι ίδιοι λένε κατά γράμμα: ‘based on our own expert guess’. Είναι βασισμένα σε ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ εκτιμήσεις!!!! Απλά ΘΕΟΥΛΗΔΕΣ! Να πούμε βέβαια εδώ πως έχουν γράψει αυτή την πρόταση, δίχως να γνωρίζουν την ελληνική πραγματικότητα, που οι πάπιες ακούγονται από χιλιόμετρα. Στην υπόλοιπη Ευρώπη το πρόβλημα του θορύβου δεν είναι αυτό που παρουσιάζουν, στην Ελλάδα ναι, είμαστε άλλη περίπτωση. Εδώ ο πιτσιρικάς ή ο ενήλικος με τα δίχως προδιαγραφές μπουριά, δεν σκέφτεται πως περνώντας στις γειτονιές ξυπνάει κάποιο μωρό ή κάποιον σε ανάρρωση κτλ, που βάση στατιστικών based on our own expert guess’ υπάρχει από μία περίπτωση σε κάθε γειτονιά... Η κατάσταση στην Ελλάδα έχει παραγίνει και έχει πράγματι κόστος στην κοινωνία, κόστος σε εργατώρες που θα μείνεις ξύπνιος, κόστος σε παραγωγικότητα που θα χάσεις γιατί απλά κάποιος θεωρεί δικαίωμά του να περάσει από τον δρόμο με πολλά περισσότερα ντεσιμπέλ, από αυτά που θα έπρεπε. Το πρόβλημα είναι πως εκείνοι που έγραψαν την "έρευνα" δεν μιλάνε μόνο για την Ελλάδα. Κι έξω η κατάσταση στους δρόμους με τίποτα δεν δικαιολογεί τέτοιες εκτιμήσεις για την ηχορύπανση!

Το αποτέλεσμα όμως παραμένει. Αυτή η έρευνα-απάτη της Ε.Ε. που λέει πως μία μοτοσυκλέτα επιβαρύνει οικονομικά την κοινωνία έως και 8,47 φορές περισσότερο από ένα αυτοκίνητο, θα καθορίζει τη φορολογία, τα τέλη κυκλοφορίας, τα διόδια και φυσικά ΤΑ ΑΣΦΑΛΗΣΤΡΑ σου. Και για αυτό ακριβώς το λόγο, πρέπει να υπάρχει αντίδραση...

  

 

Έξυπνες κάμερες: Ματαίωση διαγωνισμού λόγω προσφυγών – Αμφίβολη και η αξιοπιστία τους

Υπόνοιες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” υπέρ συγκεκριμένης εταιρείας
camera
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/5/2026

Στις 9 Ιουνίου 2026 έληγε κανονικά η προθεσμία υποβολής προσφορών για τον ηλεκτρονικό διαγωνισμό προμήθειας καμερών Τροχαίας με τεχνητή νοημοσύνη, δηλαδή το περίφημο “Ενιαίο Εθνικό Σύστημα Ψηφιακής Καταγραφής & Διαχείρισης Ελέγχων & Προστίμων Τροχαίας-Ελληνικής Αστυνομίας” με κωδικό διαγωνισμού ΟΠΣ 5225710.

Ωστόσο με ανακοίνωση που εκδόθηκε στην ιστοσελίδα Κοινωνία της Πληροφορίας, ο διαγωνισμός αυτός ματαιώθηκε εξαιτίας προσφυγών στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) σχετικά με τους όρους του.

Οι προσφυγόντες καταγγέλλουν πως ο διαγωνισμός θέτει πολύ συγκεκριμένες τεχνικές προδιαγραφές που πρακτικά “φωτογραφίζουν” συγκεκριμένο προϊόν. Θυμίζουμε πως οι πρώτες τέτοιες έξυπνες κάμερες που μπήκαν σε ελληνικούς δρόμους ήταν της ιταλικής εταιρείας Tattile, ωστόσο οι προδιαγραφές του διαγωνισμού φέρονται να περιγράφουν δύο συγκεκριμένα μοντέλα καμερών της γαλλικής Macq.

Οι προσφυγές κατά του διαγωνισμού έφτασαν ως τις κατασκευές που θα τις στηρίζουν, καθώς και η προμήθεια 1.000 γαλβανισμένων χαλύβδινων ιστών συνοδεύεται από τεχνικές προδιαγραφές που ουσιαστικά φωτογραφίζουν συγκεκριμένες κάμερες. Θεωρητικά η απόκτηση των ιστών αυτών θα έπρεπε να γίνει με βάση το είδος των καμερών που θα αποκτηθούν, άρα το λογικό θα ήταν ο διαγωνισμός να διεξαχθεί όταν θα είναι καθορισμένη η μάρκα και το μοντέλο των καμερών, ωστόσο εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι καταγγέλλοντες τον διαγωνισμό μιλούν για προδιαγραφές δεν περιορίζονται σε ποιοτικές ή λειτουργικές απαιτήσεις του ιστού, όπως αντοχή, ασφάλεια κλπ, αλλά ορίζουν συγκεκριμένη γεωμετρία, διάμετρο, ύψος, πάχος, βάρη και τρόπο στήριξης.

Λες και ήξεραν από πριν ακριβώς τον κατασκευαστή και τα μοντέλα των καμερών που θα επιλεγούν, θα σκεφτεί ο καχύποπτος νους.

Παράλληλα, είχε προηγηθεί εμπλοκή από τον Μάρτιο και στον διαγωνισμό για προμήθεια 600 φορητών καμερών που προορίζονται να μπουν σε λεωφορεία, καθώς η ΕΑΔΗΣΥ φέρεται να έχει μπλοκάρει και αυτόν μετά από προσφυγή εταιρείας που συμμετείχε, ζητώντας να επανατεθούν με σαφήνεια οι προδιαγραφές του. Κρίθηκε πως ο αρχικός διαγωνισμός περιείχε δυσανάλογες τεχνικές απαιτήσεις, ασαφή και μη μετρήσιμα κριτήρια αξιολόγησης, ενώ η απαίτηση συνεργασίας με υφιστάμενο σύστημα δεν συνοδευόταν από δημοσιευμένες προδιαγραφές, δημιουργώντας και εδώ υποψίες για “φωτογραφικό διαγωνισμό” που ωθεί σε προμήθεια από συγκεκριμένο κατασκευαστή.

Μ’ αυτά και μ’ αυτά το πρόγραμμα ανάπτυξης των έξυπνων καμερών με υποστήριξη τεχνητής νοημοσύνης δέχτηκε ένα σημαντικό πλήγμα που θα καθυστερήσει αρκετά την υλοποίησή του, καθώς η προμήθεια και εγκατάσταση των καμερών είναι απλώς η αρχή. Για να δουλέψει σωστά το πολυδιαφημισμένο αυτό σύστημα απαιτείται η εγκατάσταση ηλεκτρονικών υποδομών με τεχνητή νοημοσύνη και η δικτύωση όλων των καμερών σε αυτό, καθώς και η σχετική εκπαίδευση των αστυνομικών που θα το χειρίζονται.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως δεν υπάρχουν ρεαλιστικές πιθανότητες να επιβεβαιωθούν οι αρχικές κυβερνητικές εξαγγελίες για λειτουργία μέσα στο 2026, παρότι η ίδια η κυβέρνηση είχε χωρίσει την προμήθεια σε διαφορετικούς επιμέρους διαγωνισμούς ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία.

Οι δε κάμερες που έχουν ήδη τοποθετηθεί σε πιλοτική λειτουργία εκτελούν προς το παρόν μέρος των λειτουργιών που δυνητικά θα έχουν, καθώς δεν είναι συνδεδεμένες με σέρβερ τεχνητής νοημοσύνης μέσω των οποίων υποτίθεται πως θα εκδίδονται και θα αποστέλλονται αυτόματα οι κλήσεις για παραβάτες – γιατί απλούστατα αυτό το δίκτυο δεν υπάρχει ακόμη.

Κι αν ακόμη αυτό στηθεί όπως αρχικά προβλεπόταν όμως, ήδη από αυτό το πρώτο βρεφικό διάστημα λειτουργίας των λιγοστών νέων έξυπνων καμερών δεν απουσιάζουν τα προβλήματα αξιοπιστίας.

Μόλις πριν λίγες μέρες έγινε γνωστή προσφυγή οδηγού για πρόστιμο 350 ευρώ που δέχτηκε από κάμερα που διέγνωσε πως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας στο αυτοκίνητό του, ενώ ο ίδιος λέει πως φορούσε αλλά η κάμερα ξεγελάστηκε γιατί τα ρούχα του ήταν σκουρόχρωμα.

Υπάρχουν δε ακόμη αρκετές καταγγελίες για κλήσεις που κόπηκαν για ανύπαρκτα παραπτώματα, όπως ξύσιμο κεφαλιού που ερμηνεύτηκε ως ομιλία στο κινητό, συσκευή ατμίσματος (vape) που επίσης θεωρήθηκε ως κινητό τηλέφωνο, ενώ στην κορυφή ως τώρα μάλλον είναι η βεβαίωση προστίμου για μη χρήση ζώνης από συνεπιβάτη που … δεν υπήρχε καν στο αυτοκίνητο!

Πηγές της Αστυνομίας φέρονται να έχουν δηλώσει σε τηλεοπτικά δίκτυα πως απαιτείται ανθρώπινος έλεγχος για να φιλτράρει τις καταγραφές παραβάσεων από τις κάμερες, καθώς σε αρκετές περιπτώσεις η αρχική ένδειξη της κάμερας αποδείχθηκε λανθασμένη. Κατά κάποια δημοσιεύματα του ημερήσιου Τύπου που επικαλούνται αστυνομικές πηγές, το ποσοστό λανθασμένης ετυμηγορίας από τις κάμερες φτάνει ως και πάνω από 90%, ενώ αποτυγχάνει να λάβει υπόψη την παρουσία τροχονόμου που ενδεχομένως να ρυθμίζει την κυκλοφορία με διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι τα φανάρια.

Όλες αυτές οι αστοχίες θα πρέπει οπωσδήποτε να μας βάλουν σε σκέψεις, διότι όταν το σύστημα έξυπνων καμερών θα είναι σε πλήρη λειτουργία (αν και όποτε), αυτές οι κλήσεις δεν θα περνούν από ανθρώπινο βλέμμα και θα έρχονται κατευθείαν στα εισερχόμενα του παραβάτη, δημιουργώντας ένα πολύ επικίνδυνο πρόβλημα. Όταν ο νέος ΚΟΚ σου παίρνει δίπλωμα για το παραμικρό, το λάθος του συστήματος δεν έχει μόνο επίπτωση σε χρήμα – βλέπε πρόστιμο που αν δικαιωθείς θα πάρεις πίσω – αλλά και στην καθημερινή κινητικότητα του οδηγού. Αν λ.χ. η δουλειά του εξαρτάται από το όχημα με οποιονδήποτε τρόπο, η απώλεια του διπλώματος για ένα χρονικό διάστημα έχει βαρύτερες συνέπειες και θα ήταν τραγικό αν αποδειχθεί πως η παράβαση ήταν προϊόν τεχνητής ανοησίας αντί νοημοσύνης.

Επιπλέον, ένας υπαρκτός κίνδυνος είναι να πλημμυριστούν οι αρμόδιες υπηρεσίες με προσφυγές οδηγών που δέχτηκαν άδικα πρόστιμα από κάμερες.

Μπορεί το “κράτος-σερίφης” να γράφει όμορφα στις τηλεοπτικές κάμερες, αλλά τι γίνεται όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη; Διότι αρχίζει να φαίνεται πως η ακολουθούμενη πολιτική στο ζήτημα αυτό θυμίζει φαρ ουέστ: πρώτα πυροβολούμε και μετά ερευνούμε.