Η Aprilia εξετάζει πλευρικά φτερά για μοτοσυκλέτες δρόμου
Η σχετική πατέντα φέρνει στο προσκήνιο τεχνολογία από την RS-GP που έχει ήδη φορεθεί στη συλλεκτική RSV4 X-GP
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/2/2026
Η πιο πρόσφατη κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων της Aprilia αφορά ένα νέο αεροδυναμικό πακέτο που περιλαμβάνει πλευρικά φτερά στην ουρά για σπορ μοτοσυκλέτες δρόμου. Τα φτερά αυτά έχουν εξελιχθεί στην αγωνιστική R-GP του MotoGP και πέρυσι κόσμησαν την εκλεκτή αγωνιστική ρέπλικα RSV4 X-GP που κυκλοφόρησε σε πολύ περιορισμένη παραγωγή – και εξαφανίστηκε σε μόλις 14 μέρες.
Τα συγκεκριμένα φτερά βρίσκονται πίσω από τα πόδια του αναβάτη και στα σχέδια των Ιταλών τοποθετούνται πάνω στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη. Σύμφωνα με την περιγραφή, η λειτουργία τους καθίσταται εμφανής όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλαγιασμένη και ο αναβάτης έχει βγάλει γόνατο προς την εσωτερική.
Τότε το εσωτερικό πόδι δημιουργεί ένα κενό από το οποίο διέρχεται ροή αέρα και κατευθύνεται προς τη μέσα πλευρά του φτερού δημιουργώντας δύναμη προς τα κάτω. Από την άλλη πλευρά της μοτοσυκλέτας, το πόδι του αναβάτη παραμένει σε επαφή με το φέρινγκ, έτσι δεν δημιουργείται ροή προς το φτερό.
Η επίδρασή τους στη μοτοσυκλέτα όταν κινείται στην ευθεία είναι μικρότερη, έχουν όμως θετικό αντίκτυπο καθώς ομαλοποιούν τη ροπή του αέρα που περνά γύρω από το σώμα του αναβάτη και κατά συνέπεια, έστω και για λίγο, συμβάλλουν σε καλύτερη αεροδυναμική απόδοση.
Όπως ισχύει πάντα με τις πατέντες, πρωταρχικός τους σκοπός είναι η κατοχύρωση μιας τεχνολογίας που δεν έχουν οι άλλοι, ωστόσο τίποτε δεν εγγυάται πως αύριο θα βρίσκεται στις μοτοσυκλέτες της εταιρείας.
Στην ουσία αυτή η τεχνολογία έχει ως προφανέστατο προορισμό την πίστα. Καθώς εδώ η Aprilia μιλά για μοτοσυκλέτες δρόμου, η προφανής δεξαμενή των μοντέλων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει με ρεαλιστικό όφελος αυτά τα φτερά είναι μικρή και έχει ένα κοινό γνώρισμα, το RS στο όνομα. Η δε τοποθέτησή τους στις βάσεις των μαρσπιέ συνεπιβάτη επικεντρώνει ακόμη περισσότερο την ευχρηστία τους σε πολύ εξειδικευμένες χρήσεις.
Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα
Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
6/7/2026
Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).
Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους
Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.
Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.
Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.
Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο
Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.
Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.
Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.
Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν
Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.
Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.
Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.
Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή
Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.
Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.
Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία
Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.
Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.
Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.
Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.
