Η Arc Vehicles Ltd κάνει την έκπληξη!

Ηλεκτρικό Cafe Racer και Human Machine Interface
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/10/2018

Για όσους δεν γνωρίζουν η Arc Vehicle Ltd είναι μια νεοσύστατη βρετανική εταιρεία που μπήκε στο χώρο της μοτοσυκλέτας πριν από μόλις 18 μήνες. Όμως έξι μήνες πριν τη δημιουργία της εταιρείας, η ομάδα είχε συνταχθεί και εργαζόταν στην δημιουργία μιας πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας που θα ήταν εξοπλισμένη με πολλές καινοτομίες. Ο Mark Truman πνευματικός πατέρας της μοτοσυκλέτας που ξεκίνησε το εγχείρημα, υπήρξε παλιότερα υπεύθυνος στο τμήμα της Jaguar Land Rover που είχε ως σκοπό την εύρεση ακραίων ιδεών και τεχνολογιών, εξαιρευνώντας το ενδεχόμενο εφαρμογή τους στην παραγωγή. Αυτή είναι μία αρκετά ενδιαφέρουσα προσθήκη στο βιογραφικό του...

Για την υλοποίηση του μεγαλόπνοο σχεδίου του, στελέχωσε μία ομάδα που αποτελούμενη από έναν αρχιμηχανικό των MotoGP και έναν ειδικό αναλυτή ώστε να ξεκολλήσουν την ιδέα από το στάδιο της ανάπτυξης, με απότερο στόχο να την φτάσουν έως την παραγωγή.

Εδώ η Arc έχει έναν μικρό άσο στο μανίκι της, που ίσως την κάνει να ξεχωρίζει από αντίστοιχες προσπάθειες, κι αυτό γιατί έχει εξασφαλίσει ένα πολυετές χρηματοδοτικό πρόγραμμα μέσα από την αγορά των παραγώγων, διαθέτοντας δικαιώματα επί των καινοτομιών που παράγει. Η Jaguar είναι ένας από τους πολλούς επενδυτές που έσπευσαν να τους στηρίξουν, πράγμα αναμενόμενο βάση της προϋπηρεσίας του Truman ενώ στην λίστα περιλαμβάνεται και η επενδυτική Inmotion. 

Η πρότυπη μοτοσυκλέτα βρίσκεται ήδη σε ένα στάδιο ικανό να παρουσιαστεί στην EICMA του Μιλάνο, και η εταιρεία εξέδωσε δελτίο τύπου με τις πρώτες πληροφορίες, αναφέροντας κάποιες από τις καινοτομίες που θα φέρει. Ειδικότερα ο σχεδιασμός της παραπέμπει όπως δηλώνουν σε café racer –αν και βλέποντάς τη από το προφίλ θυμίζει την MV Agusta Zagato- και εκτός ότι θα είναι εφοδιασμένη με ηλεκτροκίνητο κινητήρα θα είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα με Human Machine Interface (HMI). Πρώτη, αν βγει τελικά σε παραγώγη και μάλιστα σύντομα... Το καινοτόμο σύστημα όπως αναφέρει ο Mark Truman σε δηλώσεις του θα ταρακουνήσει τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, που έχει αφήσει την τεχνολογία αυτή να περιφέρεται από concept σε concept στα παγκόσμια σαλόνια.

Συγκεκριμένα δήλωσε: “Η τεχνολογία, οι επιδόσεις, η ασφάλεια και η εμπειρία της οδήγησης ενώνονται όπως ποτέ ξανά στους δύο τροχούς. Το Vector είναι κάτι πολύ περισσότερο από την πιο premium ηλεκτρική μοτοσυκλέτα του κόσμου, είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα του κόσμου με ενσωματωμένο σύστημα HMI, που αποτελείται από ένα κράνος με head up display και μια ειδική στολή – παραδίδοντας την πιο ολοκληρωμένη μοτοσυκλετιστική εμπειρία στην αγορά σήμερα”. Όσον αφορά τη Vector που από τη φωτογραφία γίνεται αντιληπτή η εκτεταμένη χρήση carbon στα φτερά και στις ζάντες, είναι εμφανής και η ιδιαίτερη σχεδίαση του μπροστινού συστήματος. Το μπροστινό σύστημα ανάρτησης είναι μη συμβατικό, εξοπλισμένο με ένα αμορτισέρ κι έναν άξονα στήριξης που εδράζεται αρκετά πίσω στη μοτοσυκλέτα και συνδέεται με τον τροχό παράκεντρα. Ο σχεδιασμός του παραπέμπει σε παλαιότερα μοντέλα όπως το GTS-1000 της Yamaha ή των Tesi 1D/2D/3D της Bimota. Ενώ τα ακριβή τεχνικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να περιμένουν να τα ανακαλύψουμε από κοντά, κατά την επίσκεψή μας στην φετινή EICMA. Σε ότι αφορά τη στολή δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες που να αναλύουν τη λειτουργία της έκτος από τις βαρύγδουπες δηλώσεις του CEO. Το μεγαλύτερο στοίχημα όμως είναι αν θα δούμε αφενός τη μοτοσυκλέτα να περνάει στη γραμμή παραγωγή και αφετέρου αν και η στολή θα τη συνοδέψει, ή ακόμη καλύτερα το κράνος με το HUD - καθώς δεν είναι η μοναδική εταιρεία που έχει επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο.

Για παράδειγμα η Sena διαθέτει ένα πρωτότυπο κράνος με οθόνη head up display, που τελευταία φορά είδαμε πριν λίγες ημέρες από κοντά στην INTERMOT, δηλώνοντας πως το μεγαλύτερο εμπόδιο για την εμπορική διάθεσή του είναι η χρονοβόρα διαδικασία των εγκρίσεων. Στην αντίπερα όχθη έχουμε το κακό παράδειγμα με την SKULLY (που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ) έχοντας ξεκινήσει κι αυτή την έρευνα κι ανάπτυξη ενός αντίστοιχου συστήματος, όμως χρεωκόπησε λόγω κακής διαχείρισης και υψηλών προσδοκιών...

Η Arc έχει κι αυτή υψηλές προσδοκίες, ωστόσο κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον μας κι αναμένουμε με ανυπομονησία την παρουσίασή της στην EICMA του Μιλάνο στις 6 Νοεμβρίου.

Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες

Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες!
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

12/3/2026

Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.

Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail (TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.

Sam Correro

Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.

Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο

To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.

Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.

Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ένα άθλος της εποχή του

Sam Correro

Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.

Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.

Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.

Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.

Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.

Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.

Sam Correro

Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει

Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.

Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes (BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.