Η Arc Vehicles Ltd κάνει την έκπληξη!

Ηλεκτρικό Cafe Racer και Human Machine Interface

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/10/2018

Για όσους δεν γνωρίζουν η Arc Vehicle Ltd είναι μια νεοσύστατη βρετανική εταιρεία που μπήκε στο χώρο της μοτοσυκλέτας πριν από μόλις 18 μήνες. Όμως έξι μήνες πριν τη δημιουργία της εταιρείας, η ομάδα είχε συνταχθεί και εργαζόταν στην δημιουργία μιας πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας που θα ήταν εξοπλισμένη με πολλές καινοτομίες. Ο Mark Truman πνευματικός πατέρας της μοτοσυκλέτας που ξεκίνησε το εγχείρημα, υπήρξε παλιότερα υπεύθυνος στο τμήμα της Jaguar Land Rover που είχε ως σκοπό την εύρεση ακραίων ιδεών και τεχνολογιών, εξαιρευνώντας το ενδεχόμενο εφαρμογή τους στην παραγωγή. Αυτή είναι μία αρκετά ενδιαφέρουσα προσθήκη στο βιογραφικό του...

Για την υλοποίηση του μεγαλόπνοο σχεδίου του, στελέχωσε μία ομάδα που αποτελούμενη από έναν αρχιμηχανικό των MotoGP και έναν ειδικό αναλυτή ώστε να ξεκολλήσουν την ιδέα από το στάδιο της ανάπτυξης, με απότερο στόχο να την φτάσουν έως την παραγωγή.

Εδώ η Arc έχει έναν μικρό άσο στο μανίκι της, που ίσως την κάνει να ξεχωρίζει από αντίστοιχες προσπάθειες, κι αυτό γιατί έχει εξασφαλίσει ένα πολυετές χρηματοδοτικό πρόγραμμα μέσα από την αγορά των παραγώγων, διαθέτοντας δικαιώματα επί των καινοτομιών που παράγει. Η Jaguar είναι ένας από τους πολλούς επενδυτές που έσπευσαν να τους στηρίξουν, πράγμα αναμενόμενο βάση της προϋπηρεσίας του Truman ενώ στην λίστα περιλαμβάνεται και η επενδυτική Inmotion.

Η πρότυπη μοτοσυκλέτα βρίσκεται ήδη σε ένα στάδιο ικανό να παρουσιαστεί στην EICMA του Μιλάνο, και η εταιρεία εξέδωσε δελτίο τύπου με τις πρώτες πληροφορίες, αναφέροντας κάποιες από τις καινοτομίες που θα φέρει. Ειδικότερα ο σχεδιασμός της παραπέμπει όπως δηλώνουν σε café racer –αν και βλέποντάς τη από το προφίλ θυμίζει την MV Agusta Zagato- και εκτός ότι θα είναι εφοδιασμένη με ηλεκτροκίνητο κινητήρα θα είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα με Human Machine Interface (HMI). Πρώτη, αν βγει τελικά σε παραγώγη και μάλιστα σύντομα... Το καινοτόμο σύστημα όπως αναφέρει ο Mark Truman σε δηλώσεις του θα ταρακουνήσει τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, που έχει αφήσει την τεχνολογία αυτή να περιφέρεται από concept σε concept στα παγκόσμια σαλόνια.

Συγκεκριμένα δήλωσε: “Η τεχνολογία, οι επιδόσεις, η ασφάλεια και η εμπειρία της οδήγησης ενώνονται όπως ποτέ ξανά στους δύο τροχούς. Το Vector είναι κάτι πολύ περισσότερο από την πιο premium ηλεκτρική μοτοσυκλέτα του κόσμου, είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα του κόσμου με ενσωματωμένο σύστημα HMI, που αποτελείται από ένα κράνος με head up display και μια ειδική στολή – παραδίδοντας την πιο ολοκληρωμένη μοτοσυκλετιστική εμπειρία στην αγορά σήμερα”. Όσον αφορά τη Vector που από τη φωτογραφία γίνεται αντιληπτή η εκτεταμένη χρήση carbon στα φτερά και στις ζάντες, είναι εμφανής και η ιδιαίτερη σχεδίαση του μπροστινού συστήματος. Το μπροστινό σύστημα ανάρτησης είναι μη συμβατικό, εξοπλισμένο με ένα αμορτισέρ κι έναν άξονα στήριξης που εδράζεται αρκετά πίσω στη μοτοσυκλέτα και συνδέεται με τον τροχό παράκεντρα. Ο σχεδιασμός του παραπέμπει σε παλαιότερα μοντέλα όπως το GTS-1000 της Yamaha ή των Tesi 1D/2D/3D της Bimota. Ενώ τα ακριβή τεχνικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να περιμένουν να τα ανακαλύψουμε από κοντά, κατά την επίσκεψή μας στην φετινή EICMA. Σε ότι αφορά τη στολή δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες που να αναλύουν τη λειτουργία της έκτος από τις βαρύγδουπες δηλώσεις του CEO. Το μεγαλύτερο στοίχημα όμως είναι αν θα δούμε αφενός τη μοτοσυκλέτα να περνάει στη γραμμή παραγωγή και αφετέρου αν και η στολή θα τη συνοδέψει, ή ακόμη καλύτερα το κράνος με το HUD - καθώς δεν είναι η μοναδική εταιρεία που έχει επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο.

Για παράδειγμα η Sena διαθέτει ένα πρωτότυπο κράνος με οθόνη head up display, που τελευταία φορά είδαμε πριν λίγες ημέρες από κοντά στην INTERMOT, δηλώνοντας πως το μεγαλύτερο εμπόδιο για την εμπορική διάθεσή του είναι η χρονοβόρα διαδικασία των εγκρίσεων. Στην αντίπερα όχθη έχουμε το κακό παράδειγμα με την SKULLY (που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ) έχοντας ξεκινήσει κι αυτή την έρευνα κι ανάπτυξη ενός αντίστοιχου συστήματος, όμως χρεωκόπησε λόγω κακής διαχείρισης και υψηλών προσδοκιών...

Η Arc έχει κι αυτή υψηλές προσδοκίες, ωστόσο κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον μας κι αναμένουμε με ανυπομονησία την παρουσίασή της στην EICMA του Μιλάνο στις 6 Νοεμβρίου.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.