Η Arc Vehicles Ltd κάνει την έκπληξη!

Ηλεκτρικό Cafe Racer και Human Machine Interface
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/10/2018

Για όσους δεν γνωρίζουν η Arc Vehicle Ltd είναι μια νεοσύστατη βρετανική εταιρεία που μπήκε στο χώρο της μοτοσυκλέτας πριν από μόλις 18 μήνες. Όμως έξι μήνες πριν τη δημιουργία της εταιρείας, η ομάδα είχε συνταχθεί και εργαζόταν στην δημιουργία μιας πρωτότυπης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας που θα ήταν εξοπλισμένη με πολλές καινοτομίες. Ο Mark Truman πνευματικός πατέρας της μοτοσυκλέτας που ξεκίνησε το εγχείρημα, υπήρξε παλιότερα υπεύθυνος στο τμήμα της Jaguar Land Rover που είχε ως σκοπό την εύρεση ακραίων ιδεών και τεχνολογιών, εξαιρευνώντας το ενδεχόμενο εφαρμογή τους στην παραγωγή. Αυτή είναι μία αρκετά ενδιαφέρουσα προσθήκη στο βιογραφικό του...

Για την υλοποίηση του μεγαλόπνοο σχεδίου του, στελέχωσε μία ομάδα που αποτελούμενη από έναν αρχιμηχανικό των MotoGP και έναν ειδικό αναλυτή ώστε να ξεκολλήσουν την ιδέα από το στάδιο της ανάπτυξης, με απότερο στόχο να την φτάσουν έως την παραγωγή.

Εδώ η Arc έχει έναν μικρό άσο στο μανίκι της, που ίσως την κάνει να ξεχωρίζει από αντίστοιχες προσπάθειες, κι αυτό γιατί έχει εξασφαλίσει ένα πολυετές χρηματοδοτικό πρόγραμμα μέσα από την αγορά των παραγώγων, διαθέτοντας δικαιώματα επί των καινοτομιών που παράγει. Η Jaguar είναι ένας από τους πολλούς επενδυτές που έσπευσαν να τους στηρίξουν, πράγμα αναμενόμενο βάση της προϋπηρεσίας του Truman ενώ στην λίστα περιλαμβάνεται και η επενδυτική Inmotion. 

Η πρότυπη μοτοσυκλέτα βρίσκεται ήδη σε ένα στάδιο ικανό να παρουσιαστεί στην EICMA του Μιλάνο, και η εταιρεία εξέδωσε δελτίο τύπου με τις πρώτες πληροφορίες, αναφέροντας κάποιες από τις καινοτομίες που θα φέρει. Ειδικότερα ο σχεδιασμός της παραπέμπει όπως δηλώνουν σε café racer –αν και βλέποντάς τη από το προφίλ θυμίζει την MV Agusta Zagato- και εκτός ότι θα είναι εφοδιασμένη με ηλεκτροκίνητο κινητήρα θα είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα με Human Machine Interface (HMI). Πρώτη, αν βγει τελικά σε παραγώγη και μάλιστα σύντομα... Το καινοτόμο σύστημα όπως αναφέρει ο Mark Truman σε δηλώσεις του θα ταρακουνήσει τον κόσμο της μοτοσυκλέτας, που έχει αφήσει την τεχνολογία αυτή να περιφέρεται από concept σε concept στα παγκόσμια σαλόνια.

Συγκεκριμένα δήλωσε: “Η τεχνολογία, οι επιδόσεις, η ασφάλεια και η εμπειρία της οδήγησης ενώνονται όπως ποτέ ξανά στους δύο τροχούς. Το Vector είναι κάτι πολύ περισσότερο από την πιο premium ηλεκτρική μοτοσυκλέτα του κόσμου, είναι η πρώτη μοτοσυκλέτα του κόσμου με ενσωματωμένο σύστημα HMI, που αποτελείται από ένα κράνος με head up display και μια ειδική στολή – παραδίδοντας την πιο ολοκληρωμένη μοτοσυκλετιστική εμπειρία στην αγορά σήμερα”. Όσον αφορά τη Vector που από τη φωτογραφία γίνεται αντιληπτή η εκτεταμένη χρήση carbon στα φτερά και στις ζάντες, είναι εμφανής και η ιδιαίτερη σχεδίαση του μπροστινού συστήματος. Το μπροστινό σύστημα ανάρτησης είναι μη συμβατικό, εξοπλισμένο με ένα αμορτισέρ κι έναν άξονα στήριξης που εδράζεται αρκετά πίσω στη μοτοσυκλέτα και συνδέεται με τον τροχό παράκεντρα. Ο σχεδιασμός του παραπέμπει σε παλαιότερα μοντέλα όπως το GTS-1000 της Yamaha ή των Tesi 1D/2D/3D της Bimota. Ενώ τα ακριβή τεχνικά χαρακτηριστικά θα πρέπει να περιμένουν να τα ανακαλύψουμε από κοντά, κατά την επίσκεψή μας στην φετινή EICMA. Σε ότι αφορά τη στολή δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες που να αναλύουν τη λειτουργία της έκτος από τις βαρύγδουπες δηλώσεις του CEO. Το μεγαλύτερο στοίχημα όμως είναι αν θα δούμε αφενός τη μοτοσυκλέτα να περνάει στη γραμμή παραγωγή και αφετέρου αν και η στολή θα τη συνοδέψει, ή ακόμη καλύτερα το κράνος με το HUD - καθώς δεν είναι η μοναδική εταιρεία που έχει επιχειρήσει κάτι αντίστοιχο.

Για παράδειγμα η Sena διαθέτει ένα πρωτότυπο κράνος με οθόνη head up display, που τελευταία φορά είδαμε πριν λίγες ημέρες από κοντά στην INTERMOT, δηλώνοντας πως το μεγαλύτερο εμπόδιο για την εμπορική διάθεσή του είναι η χρονοβόρα διαδικασία των εγκρίσεων. Στην αντίπερα όχθη έχουμε το κακό παράδειγμα με την SKULLY (που μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά εδώ) έχοντας ξεκινήσει κι αυτή την έρευνα κι ανάπτυξη ενός αντίστοιχου συστήματος, όμως χρεωκόπησε λόγω κακής διαχείρισης και υψηλών προσδοκιών...

Η Arc έχει κι αυτή υψηλές προσδοκίες, ωστόσο κατάφερε να κερδίσει το ενδιαφέρον μας κι αναμένουμε με ανυπομονησία την παρουσίασή της στην EICMA του Μιλάνο στις 6 Νοεμβρίου.

QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 2ο - Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έφτασε στο Τσανάκκαλε

Διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο και είδε τον Δούρειο Ίππο από την ταινία Τροία
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης πέρασε 16 ώρες πάνω στην σέλα του QJMOTOR FORT 350 EVO για να φτάσει από την Αθήνα στην πόλη Κεσσάνη της γειτονικής Τουρκίας. Στην συνέχεια συνάντησε την πόλη Τσανάκκαλε (πρώην Δαρδανέλια) και διέσχισε την μακρύτερη κρεμαστή γέφυρα στον κόσμο με μήκος 2.023 μέτρα. Έπειτα είδε από κοντά τον Δούρειο Ίππο που έχουμε παρακολουθήσει στην ταινία Τροία και στην συνέχεια έφτασε στο πορθμείο Kabatepe, εκεί που τελειώνει το δεύτερο μέρος του ταξιδιωτικού του.

Αθήνα – Κήποι σε 16 ώρες: Η πρώτη ανταπόκριση

QJMOTOR

Το ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη με το FORT 350 EVO ξεκίνησε από την Αθήνα με προορισμό την Τουρκία, σε μια διαδρομή που από «εύκολη» στα χαρτιά μετατράπηκε σε δοκιμασία αντοχής, λόγω καθυστερήσεων και κυκλοφοριακών αποκλεισμών. Ακολουθεί η πρώτη ανταπόκριση, από τα ελληνοτουρκικά σύνορα έως την Τσανάκκαλε, με το πέρασμα της γέφυρας Τσανάκκαλε 1915 και τη συνέχεια προς Ίμβρο, όπως τα κατέγραψε ο ίδιος ο ταξιδευτής.

«Υπό φυσιολογικές συνθήκες, το ταξίδι από την Αθήνα ως το συνοριακό φυλάκιο των Κήπων (Τουρκία) είναι μια χαλαρή διαδρομή 850 χλμ., που τη διατρέχει κανείς σε περίπου 9 ώρες. Όμως, όταν καλείσαι να αντιμετωπίσεις καθοδόν αγροτικά μπλόκα, έντονη αστυνομική παρουσία και αδιαλλαξία, κλείσιμο εθνικών οδών και μποτιλιαρισμένες παρακαμπτήριες, τότε λογικό είναι να χρειαστείς πάνω από 13 ώρες για να βρεθείς μπροστά στη συνοριακή μπάρα...

QJMOTOR

Το ταξίδι με το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO μέχρι τα ελληνοτουρκικά σύνορα εξελίχθηκε σε μια απρόβλεπτη περιπέτεια δρόμου, με αρκετή ταλαιπωρία, καθυστερήσεις και άγχος -σε καμία πάντως περίπτωση δεν αγανάκτησα με τους αγρότες και τον αγώνα τους. Και το κερασάκι στην τούρτα; Στα σύνορα με περίμενε ένα κομβόι σταματημένων αυτοκινήτων που έφτανε τα 3 χλμ.! Τι ώρα έφτασα στο ξενοδοχείο μου στην παραμεθόρια πόλη Keşan; Νομίζω πως ήταν 23:45, μόλις 16 ώρες αφότου είχα αποχαιρετήσει την Αθήνα…

Το επόμενο πρωινό, κάτω από τη σκέπη ενός κατάμαυρου, μελαγχολικού ουρανού, χάραξα πορεία για την πόλη Τσανάκκαλε (120 χλμ.), που απλώνεται στην ασιατική ακτή των Στενών των Δαρδανελίων (του Ελλήσποντου των αρχαίων Ελλήνων). Το προγενέστερο όνομα της Çanakkale ήταν Δαρδανέλια και είχε δοθεί από τους Έλληνες λόγω της γειτνίασής της με την αρχαία πόλη Δάρδανο (ή Δαρδανία)…

QJMOTOR

Και φυσικά, highlight της διαδρομής αποτέλεσε το πέρασμα της κρεμαστής γέφυρας Çanakkale 1915 Köprüsü, της μακρύτερης κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο. Είναι η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε πάνω από τα Στενά των Δαρδανελίων και συνδέει πλέον την Ευρώπη με την Ασία…

Αδυνατώντας να αντισταθώ στον πειρασμό μιας φωτογραφίας πάνω στην κρεμαστή γέφυρα, ακινητοποίησα το ασημί FORT 350 EVO στο μέσο περίπου της εντυπωσιακής Çanakkale 1915 Köprüsü και «οργίασα» φωτογραφικά. Όμως, στο τελείωμα της γέφυρας με περίμενε η αστυνομία και, με συνοπτικές διαδικασίες, μου δόθηκε πρόστιμο για την παράβαση που είχα διαπράξει. Λίγο ακριβές μού στοίχισαν τελικά (18 ευρώ) οι φωτογραφίες της γέφυρας…

QJMOTOR

Στην Çanakkale πραγματοποίησα μια σύντομη στάση για να ποζάρω με το σκούτερ μπροστά στο τεράστιο ομοίωμα του Δούρειου Ίππου που δέσποζε στον χώρο της προκυμαίας. Πρόκειται για μια ξύλινη κατασκευή που χρησιμοποιήθηκε το 2004 για τις ανάγκες της κινηματογραφικής υπερπαραγωγής «Τροία». Μετά την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, η εταιρεία παραγωγής δώρισε τον κινηματογραφικό Δούρειο Ίππο στην πόλη…

Από το λιμάνι της Çanakkale, ένα πλοιάριο με μετέφερε πίσω, ξανά, στις ευρωπαϊκές ακτές των Δαρδανελίων (Eceabat). Οδηγώντας κατόπιν για περίπου 10 χλμ., προσέγγισα, στις ακτές του Αιγαίου, το πορθμείο Kabatepe, όπου και επιβιβάστηκα στο πλοίο με προορισμό το νησί της Ίμβρου (Gökçeada)…»