Η αστυνομία της Φινλανδίας δεν αστειεύεται – Καταδίωξη με σοκαριστική κατάληξη [Video]

Υπερβολική αντίδραση των αστυνομικών ή δικαιολογημένη πράξη εντός ορίων των καθηκόντων τους;
finnish-police-chase-moped
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/8/2026

Στη Φινλανδία ένα φαινόμενο που έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις – μάστιγα, κατά τα ΜΜΕ της χώρας – είναι αυτό των παράνομων μοτοποδηλάτων. Καθώς τα ασφαλιστικά κόστη είναι πολύ υψηλά στη χώρα, παρατηρείται το φαινόμενο νέοι αναβάτες να αγοράζουν μικρές μοτοσυκλέτες 50 κυβικών και να τις μετατρέπουν με βελτιωτικά εξαρτήματα σε πολλαπλάσια ιπποδύναμη από την ονομαστική τους.

Η αστυνομία της χώρας είναι προφανώς εν γνώση του γεγονότος και, όποτε ένα τέτοιο δίτροχο εμφανιστεί να κινείται σε δημόσιους δρόμους με ταχύτητα άνω των 50 km/h (η θεωρητική μέγιστη ταχύτητα κάθε μοτοποδηλάτου), ξέρουν πως πρόκειται για ένα παρανόμως τροποποιημένο όχημα.

Σύμφωνα με τα όσα μεταφέρουν φινλανδικά ΜΜΕ για το εν λόγω συμβάν, που έγινε το Σάββατο 8 Αυγούστου, το αυτοκίνητο (χωρίς διακριτικά) της αστυνομίας εντόπισε τον αναβάτη να κινείται με ταχύτητα γύρω στα 90 km/h και έσπευσε να τον σταματήσει, αλλά αυτός επιτάχυνε και προσπάθησε να διαφύγει.

Τότε το αυτοκίνητο τον πλησίασε από αριστερά και του έκλεισε τον δρόμο, σπρώχνοντάς τον στο χαντάκι στην άκρη του δρόμου, όπου ο νεαρός έπεσε άσχημα και τραυματίστηκε, ευτυχώς ελαφρά κατά τα φαινόμενα. Μάλιστα η κίνηση των αστυνομικών ήταν τόσο έντονη που και το υπηρεσιακό αυτοκίνητο ενδεχομένως να υπέστη κι αυτό ζημιές περνώντας βίαια μέσα από το χαντάκι.

Το ερώτημα είναι αν δικαιολογείται αυτός ο βαθμός βίας. Από το βίντεο είναι προφανές πως ο αναβάτης της μοτοσυκλέτας θα μπορούσε εύκολα να έχει τραυματιστεί πολύ σοβαρότερα ή ακόμη και να σκοτωθεί με τον τρόπο που έπεσε σε ένα σημείο που τριγύρω υπήρχαν δέντρα, κολώνες και φράχτες. Εξίσου εύκολα, θα μπορούσε να έχει τραυματίσει (ή χειρότερα) οποιονδήποτε είχε την ατυχία να περπατά παραδίπλα από το σημείο.

Αν δηλαδή οι ίδιοι αστυνομικοί κυνηγούσαν έναν ύποπτο βαρύτερου εγκλήματος, τι θα του έκαναν; Θα καλούσαν σε αεροπορικό βομβαρδισμό;

Για την ιστορία, σύμφωνα με τα ρεπορτάζ του φινλανδικού Τύπου, οι αρχές πλέον έχουν ανοίξει δύο έρευνες σχετικές με το συμβάν, μια για τον αναβάτη της μοτοσυκλέτας και μια για τον αστυνομικό-οδηγό του αυτοκινήτου.

Δείτε το βίντεο στη συνέχεια και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα.

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.