Η Bajaj είναι ο νέος κατασκευαστής που έρχεται στην αγορά της Ευρώπης!

Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2016

Από το 2013 ακούμε από την KTM, ότι θα φέρει στην Ευρώπη μοντέλο της Ινδικής Bajaj, που αποτελεί κι έναν από τους μεγαλύτερους μετόχους της. Η Bajaj κατασκευάζει στο εργοστάσιο της στην περιοχή Chakan, στην πόλη Pune της Ινδίας, τα δημοφιλή KTM Duke 125/200/390. Μέχρι πρόσφατα η περιοχή αυτή ήταν καθαρά αγροτική, όμως μετά τα εγκαίνια του νέου εργοστασίου της Bajaj, δημιουργήθηκε αποκλειστική οικονομική ζώνη και σιγά-σιγά έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο σημαντικά δίκτυα κατασκευαστών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στην Ασία. Εκεί διατηρούν εργοστάσια μεγάλοι κατασκευαστές, όπως το γκρουπ Volkswagen Group, Daimler-Benz, και φυσικά η Mahindra. Εκεί ήταν που το ’12 έκλεισε η συμφωνία για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου που διατηρούσε η Bajaj στην KTM από το 2007 και έφτασε να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους μετόχους της Αυστριακής εταιρίας. Παράλληλα η Bajaj έχει σύμφωνο συνεργασίας και με την Kawasaki και στο παρελθόν με ακόμα περισσότερους κατασκευαστές, που θέλησαν να εκμεταλλευτούν την νομοθεσία που ισχύει στην Ινδία -και στο σύνολο σχεδόν των ασιατικών χωρών- για ευνοϊκότερη φορολογία των εγχώριων κατασκευαστών.

Αρκετά σύντομα έπειτα από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των Ινδών στην KTM, είδαμε πίσω στις αρχές του 2013, δημοσιεύματα του ινδικού τύπου για εισαγωγή των μοντέλων της Bajaj στην Ευρωπαϊκή αγορά μέσα από το δίκτυο της KTM. Οι πληροφορίες έλεγαν πως αυτό ήταν κάτι που προβλεπόταν στο μνημόνιο συνεργασίας τους από την πρώτη στιγμή πίσω στο 2007. Ωστόσο ήταν μετά το ΄12 που η Bajaj αποφάσισε να επενδύσει στην εξέλιξη μοντέλων που εκπλήρωναν τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές.

Όπως διαβάζετε πρώτοι στο MOTO, και σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, έχουν πλέον διευθετηθεί όλα τα θέματα πίσω από την εισαγωγή της νέας εταιρίας στην Ευρωπαϊκή αγορά, ενώ πιο συγκεκριμένα η Ελλάδα θα μπορούσε να παίξει μεγαλύτερο ρόλο, λειτουργώντας ως πύλη εισόδου μέσα από το λιμάνι του Πειραιά. Μέχρι να φτάσουμε σε αυτό το σημείο βέβαια, έχει προηγηθεί μία μακρά πορεία διαπραγματεύσεων, μία άστατη πολιτική σκηνή που δεν ευνοούσε μακρόπνοα σχέδια, η οικονομική κρίση και οι προγραμματισμένες αλλαγές των ευρωπαϊκών προδιαγραφών. Από την άλλη οι συγκυρίες ευνοούν τις οικονομικές μοτοσυκλέτες, όπως ακριβώς είχε προβλέψει η KTM φτιάχνοντας την σειρά Duke, για να φτάσουν πλέον να παρακολουθούν την BMW να ξεκινά νέο επίπεδο ανταγωνισμού. Σε μία κατηγορία που σχεδόν μόνη της δημιούργησε η KTM, με τα μικρότερα σε κυβισμό Duke, η BMW αποφάσισε να ακολουθήσει με το G310R κι αν βγάλει στην αγορά ένα αντίστοιχα μικρό Adventure, τότε θα έχει εκπληρώσει μία επιθυμία που έχουν ακούσει πολλές φορές στην KTM, τουλάχιστον από εμάς στην Ελλάδα…

Θέλοντας μάλλον να προλάβει τέτοιες κινήσεις, προσφέροντας ίσως κάποιο από τα μοντέλα των 200-300 κυβικών που ήδη έχουν γίνει best seller στην Ινδία, με μικρό κόστος για τα ευρωπαϊκά δεδομένα, η Bajaj θέλει να τονώσει το δίκτυο της KTM. Παράλληλα έχει μπει ήδη στην μεγαλύτερη αγορά μοτοσυκλέτας του κόσμου - αναφερόμαστε σε αριθμούς μονάδων- που είναι η Λατινική Αμερική και πιο συγκεκριμένα η τεράστια αγορά της Βραζιλίας. Είναι θετικό που βλέπουμε νέους -για εμάς- κατασκευαστές να θέλουν να ανταγωνιστούν στην πιο δύσκολη αγορά μοτοσυκλέτας, που είναι η Ευρωπαϊκή. Περιορίζεται έτσι το χάσμα που υπάρχει αυτή την στιγμή στην μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, πράγμα που θα συνειδητοποιήσουμε καλύτερα όταν σε λίγα χρόνια οι Κινέζοι κατασκευαστές, αποφασίσουν να κάνουν πιο εξωστρεφή βήματα…

Στην παρούσα φάση η Bajaj έχει κάνει σοφές κινήσεις, μπαίνοντας εύκολα σε μία νέα και μεγάλη αγορά, χωρίς να χρειάζεται να επενδύσει στην δημιουργία ανεξάρτητου δικτύου. Το τίμημα αλλά και το ρίσκο σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν πολύ μεγαλύτερα. Με την ομπρέλα της KTM, η Bajaj θα κάνει τα πρώτα βήματα στην Ευρωπαϊκή αγορά και η Ελλάδα θα μπορούσε να είναι το πρώτο στάδιο στην πορεία των Ινδικών μοτοσυκλετών…

 

 

 

Ετικέτες

Πωλείται η πίστα Chuckwalla στην Καλιφόρνια

Ανησυχία στους φίλους των Track Days για το μέλλον των διοργανώσεων
Chuckwalla
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/1/2026

Η Chuckwalla Valley Raceway, μία από τις πιο αγαπημένες και καλοδιατηρημένες πίστες της Νότιας Καλιφόρνιας, βγήκε πρόσφατα προς πώληση έναντι 26 εκατομμυρίων δολαρίων. Η είδηση προκαλεί ανησυχία στους λάτρεις των track days, όχι μόνο λόγω του υψηλού τιμήματος, αλλά και επειδή εντάσσεται σε μια ευρύτερη τάση που αλλάζει ριζικά το τοπίο των αμερικανικών πιστών.

Η Chuckwalla, με μήκος 2,68 μιλίων (4,31 χλμ.) και έκταση άνω των 1.000 στρεμμάτων, αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους βασικούς πυλώνες των track days του Λος Άντζελες. Μαζί με τις πίστες Willow Springs και Buttonwillow, σχηματίζει το τρίγωνο στο οποίο στηρίζεται η καθημερινότητα χιλιάδων οδηγών που αναζητούν ασφαλή χώρο για να εξελίξουν τις ικανότητές τους και να διασκεδάσουν με γρήγορη οδήγηση στην πίστα. Η απόσταση των τριών ωρών από το Λος Άντζελες δεν στάθηκε ποτέ εμπόδιο για τη δημοφιλία της, ενώ η ποιότητα των εγκαταστάσεων και η συνέπεια στη λειτουργία της την καθιέρωσαν ως σημείο αναφοράς.

Ωστόσο, η πώληση της Chuckwalla έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το κόστος συμμετοχής σε track days στις Η.Π.Α. αυξάνεται δραματικά. Η πρόσφατη εξαγορά του Willow Springs από επενδυτικό fund και η μετατροπή του Circuit of the Americas σε πίστα αποκλειστικά για μέλη (!) αποτελούν ενδείξεις μιας νέας πραγματικότητας: οι πίστες μετατρέπονται σταδιακά σε κλειστά κλαμπ υψηλού κόστους. Στο Willow Springs, για παράδειγμα, η τιμή συμμετοχής σε track day έχει σχεδόν διπλασιαστεί, ενώ τα κόστη ενοικίασης έχουν τριπλασιαστεί, διώχνοντας πολλούς διοργανωτές.

Το μοντέλο λειτουργίας αλλάζει. Οι πίστες που κάποτε βασίζονταν στη συχνή ενοικίαση και στη μαζική συμμετοχή, στρέφονται πλέον σε συνδρομητικά σχήματα με υψηλά αρχικά κόστη και ετήσιες εισφορές. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στο ultra-exclusive Thermal Club, η συμμετοχή απαιτεί εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια (250.0000 κόστος εγγραφής, ετήσια συνδρομή δεκάδων χιλιάδων δολαρίων) και υποχρεωτική αγορά κατοικίας ή οικοπέδου εντός του συγκροτήματος με τυπικό κόστος 2-5 εκατομμύρια δολάρια! Η λογική είναι ξεκάθαρη: σταθερά έσοδα, περιορισμένη χρήση, υψηλή αποκλειστικότητα.

Σύμφωνα με στελέχη του χώρου, η πίεση στα λειτουργικά κόστη -κυρίως στην ασφάλιση- ωθεί τις πίστες σε αυτό το μοντέλο. Παράλληλα, η είσοδος ιδιωτικών επενδυτικών σχημάτων αλλάζει τις προτεραιότητες: η αξία του ακινήτου και η μελλοντική μεταπώληση αποκτούν μεγαλύτερη σημασία από την προσβασιμότητα και την κοινότητα των οδηγών.

Η Chuckwalla μέχρι σήμερα λειτουργούσε με τον παραδοσιακό τρόπο: ανοιχτή σε διοργανωτές, ομάδες και ιδιώτες. Ωστόσο, οι πιθανότητες να παραμείνει έτσι μετά την πώληση θεωρούνται περιορισμένες. Η τελευταία δεκαετία υπήρξε “χρυσή εποχή” για τους φίλους των track days στη Νότια Καλιφόρνια. Προσιτές τιμές, πολλές επιλογές και μια κουλτούρα που άνθισε μακριά από την εμπορευματοποίηση. Σήμερα, όμως, το χόμπι γίνεται ολοένα και πιο ακριβό, πιο αποκλειστικό και λιγότερο προσβάσιμο.

Το μέλλον της Chuckwalla θα δείξει αν η πίστα θα παραμείνει ένας ζωντανός χώρος για την κοινότητα ή αν θα ακολουθήσει την πορεία των υπόλοιπων εγκαταστάσεων που μετατράπηκαν σε κλειστά κλαμπ για λίγους.