Η Ducati και το ισπανικό Κύπελλο Μοτοτουρισμού Περιπέτειας

Συμμετείχε με DesertX

Από το

motomag

25/10/2022

Με ένα DesertX και αναβάτη τον Juan Noguerol συμμετείχε η Ducati στην εκδήλωση Adventure Tourism Cup που δεν έχει χαρακτήρα αγώνα και δεν θα ήταν κάτι σημαντικό αν η ίδια η Ducati δεν μας ενημέρωνε πως η DesertX κέρδισε σε Πρωτάθλημα(!) με την ενημέρωση αυτή να αναπαράγεται έπειτα ως είδηση από διάφορα μέσα που λειτουργούν ως απλοί πίνακες ανακοινώσεων.

Το δελτίο τύπου αναφέρει μεταξύ άλλων: “Η Ducati γιορτάζει τον πρώτο της επίσημο τίτλο σε πρωτάθλημα Adventure, με τον Juan Noguerol, πρωταθλητή του Ισπανικού Adventure Motorcycling Cup με ένα DesertX. Με μεγάλη συμμετοχή σχεδόν 100 αναβατών, πραγματοποιήθηκε στο Cadiz της Ισπανίας το Σάββατο 15 Οκτωβρίου ο τελευταίος γύρος του Spanish Trophy. Ο αγώνας περιελάβανε τμήματα εκτός ασφάλτου σε κάθε είδους δρόμο, σε συνδυασμό με ψυχαγωγικές και πολιτιστικές πτυχές αλλά και έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος, στοιχείο που αποτελεί το σήμα κατατεθέν του Ισπανικού Adventure Touring Motorcycling Cup. O Juan Noguerol χρειάστηκε να ανακάμψει από μία πτώση κατά την διάρκεια των δοκιμαστικών, η οποία ευτυχώς δεν κατέστρεψε τη Ducati DesertX που οδηγούσε και έτσι μπόρεσε να ολοκληρώσει τον αγώνα των σχεδόν 300 χιλιομέτρων. Έχοντας εναντίον του την σειρά εκκίνησης, τα επιπλέον χιλιόμετρα και τον χρόνο που πέρασε για να βοηθήσει κάποιον άλλο αναβάτη που είχε κλαταρισμένο λάστιχο, ο οδηγός από την Γαλικία δεν κατάφερε να κερδίσει τον τελευταίο αγώνα. Αλλά πήρε τελικά το Πρωτάθλημα, το οποίο πανηγύρισε στο πόντιουμ της πίστας Angel Nieto στην Jerez.”

Η επίσημη αθλητική αρχή, υπεύθυνη για το Ισπανικό Κύπελο (και όχι Πρωτάθλημα) Μοτοτουρισμού Περιπέτειας, δηλαδή η rfme (real federacion motociclista espanola ή αλλιώς της βασιλικής μοτοσυκλετιστικής αθλητικής ομοσπονδίας με έδρα τη Μαδρίτη -έδρα και της “βασίλισσας” του ποδοσφαίρου Real Madrid) αναφέρει πως το εν λόγω Κύπελο δεν έχει αγωνιστική μορφή -όπως τη γνωρίζουμε- αλλά αφορά On-Off διαδρομές σε ρυθμούς βόλτας, με επισκέψεις σε τόπους τουριστικής σημασίας, με διοργανωτή το Travelbike Adventure Club.

Η ίδια η διοργάνωση τονίζει πως “Τα event είναι μη-ανταγωνιστικά, με στόχο οι συμμετέχοντες να απολαύσουν την πλοήγηση και τα τοπία, που αναμειγνύουν άσφαλτο και χώμα”.

Η εκδήλωση λαμβάνει χώρα σε μια κυκλική διαδρομή 300-400 περίπου χιλιομέτρων με άσφαλτο και βατούς χωματόδρομους, ενώ οι συμμετέχοντες πέρα από την ολοκλήρωση της διαδρομής παίρνουν έξτρα βαθμούς φωτογραφίζοντας προκαθορισμένα τουριστικά σημεία, συμπληρώνοντας ερωτηματολόγια σχετικά με ιστορικά μνημεία, και… συλλέγοντας σκουπίδια!

Ναι, οι συμμετέχοντες πρέπει να γεμίσουν μια τσάντα με σκουπίδια από τις άκρες του δρόμου, και να την παραδώσουν κατά τον τερματισμό στη διοργάνωση. Τέλος η διοργάνωση περιλαμβάνει και δοκιμή τοπικών γαστριμαργικών απολαύσεων.

Για αυτό λοιπόν η φωτογράφηση του DesertX στο Κύπελλο Μοτοτουρισμού περιλαμβάνει και ένα όμορφο αλματάκι της μοτοσυκλέτας, με επαγγελματία φωτογράφο που χρησιμοποιεί και fill-in φλας, δηλαδή πολλά σταμάτα-ξεκίνα που δεν γίνονται σε ρυθμούς Πρωταθλήματος, ενώ γενικά τα άλματα σαφώς και δεν περιλαμβάνονται στο μενού της διοργάνωσης.

Σημειώστε πως κύριοι χορηγοί του Κυπέλου Μοτοτουρισμού Περιπέτειας είναι η Metzeler και η Ducati, ενώ σε κάθε ένα από τα δελτία τύπου της rfme για τους 4 αγώνες της διοργάνωσης του 2022, στην κεντρική φωτογραφία βλέπουμε μια μοτοσυκλέτα της ιταλικής εταιρείας (Multistrada, Desert Sled και DesertX), η οποία προβάλλεται ως η πρώτη σε κάθε συνάντηση του event.

Οι παραπάνω διευκρινίσεις θεωρούμε πως βάζουν στη σωστή της διάσταση την είδηση, που έχει να κάνει με την προβολή της νέας DesertX από τη Ducati, με ένα δελτίο τύπου που ερμηνεύει τα γεγονότα κατά το δοκούν, αλλοιώνοντας την πραγματική τους διάσταση.

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι.

φωτογραφία της DesertX στο Mega Test, το πρώτο της παγκοσμίως συγκριτικό On-Off

Οφείλουμε να τονίσουμε πως στόχος δικός μας είναι η σωστή ενημέρωση των αναγνωστών μας και όχι η στυγνή αναπαραγωγή των θέσεων κάθε αντιπροσωπείας, οπότε αυτή η προσπάθεια προβολής της DesertX πρέπει να προσπεραστεί ή τουλάχιστον να μπει στο σωστό της πλαίσιο. Πράγμα που δεν αφορά το ίδιο το μοντέλο φυσικά καθώς η μοτοσυκλέτα είναι εξαιρετική, όπως έχουμε γράψει και στο MEGA TEST του 2022 (βλ. τεύχη 632 και 633), το πρώτο συγκριτικό παγκοσμίως που πήρε μέρος μεταξύ όλων των νέων Adventure.

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960.

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο.

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.