Η Ducati στην Ασία

Από το

Μαύρο Σκύλο

25/11/2011

Η Triumph θα έχει πλέον και την παρέα της Ducati, η οποία ολοκληρώνει το εργοστάσιό της στην Amata της Ταϊλάνδης. Θα είναι πλήρως λειτουργικό στο τέλος αυτού του χρόνου και θα απασχολεί αρχικά εκατό υπαλλήλους που θα αυξηθούν σταδιακά μέχρι να φθάσει το εργοστάσιο στην πλήρη δυναμικότητά του για 10.000 μοτοσυκλέτες τον χρόνο. Οι μοτοσυκλέτες θα συναρμολογούνται στο νέο εργοστάσιο και θα στέλνονται εκεί σαν πλήρη κιτ (CKD complete knock down kit) από το εργοστάσιο της Ducati που βρίσκεται στην Bologna. Η περιοχή που βρίσκεται το εργοστάσιο έχει πάρει το όνομα “Detroit της ανατολής” λόγω της έντονης δραστηριότητας των βιομηχανιών αυτοκινήτων που εδρεύουν στην περιοχή και βρίσκεται 120 χιλιόμετρα μακριά από την πρωτεύουσα Μπανγκόκ. To πρώτο μοντέλο που θα αρχίσει να συναρμολογείται εκεί είναι το Monster 795, ένα μοντέλο που σχεδιάστηκε από την Ducati στην Bologna και θα διατίθεται μόνο στις ανερχόμενες αγορές της Ασίας, εκτός όμως της ιαπωνικής. Η Triumph ακολουθεί διαφορετικό δρόμο και διαθέτει στην παγκόσμια αγορά τη σειρά των Bonneville που κατασκευάζει στα εργοστάσιά της στην Ταϊλάνδη. To Monster 795 βασίζεται στο Monster 696, έχει συμβατικό ψαλίδι, ανεστραμμένο πιρούνι με καλάμια 43 χιλιοστών της Marzocchi, αμορτισέρ της Sachs και φρένα από τη Brembo. O αερόψυκτος κινητήρας των 803 κυβικών αποδίδει 87 ίππους στις 8.250 στροφές.
Το νέο μοντέλο της Ducati που έχει προορισμό τις ασιατικές αγορές παρουσιάστηκε στις 20 Οκτωβρίου από τον Valentino Rossi, σε εκδήλωση που έγινε μετά το MotoGP. Εκεί ανακοίνωσαν ότι το επόμενο μοντέλο της Ducati που θα συναρμολογηθεί στο εργοστάσιο της Ταϊλάνδης θα είναι το Hypermotard 796. Πάντως, η Ducati δεν σκοπεύει να παράγει στο εργοστάσιο αυτό κανένα μοντέλο που θα προορίζεται για την παγκόσμια αγορά, μετά από τις πιέσεις που ασκεί το ισχυρό συνδικάτο των 950 εργαζομένων στo Borgo Panigale της Bologna. Παράλληλα, προχωράει και η κατασκευή του υπερσύγχρονου και μεγαλύτερου εργοστάσιου που κατασκευάζει η εταιρεία, μόλις ένα χιλιόμετρο απόσταση από το υπάρχον.

Βενζινάδικα: Αποφεύχθηκε η απεργία, αλλά η τιμή της βενζίνης δεν πρόκειται να πέσει

Από την ομόφωνη απόφαση για κινητοποιήσεις ως την εκεχειρία, ένα τριχίλιαρο voucher δρόμος
fuel pump
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

20/3/2026

Αποτράπηκε το ενδεχόμενο γενικής απεργίας των πρατηριούχων καυσίμων μετά τη συνάντηση της Ομοσπονδίας Βενζινοπωλών Ελλάδος (ΟΒΕ) με τον υπουργό Ανάπτυξης Τάκη Θεοδωρικάκο.

Μετά το τέλος της τρίωρης συζήτησης μεταξύ των δύο πλευρών την Πέμπτη 19/3, ο υπουργός κοινοποίησε τα ευχάριστα με μιαν ανακοίνωση που ουσιαστικά αγνοεί όλα τα σημεία και τις προτάσεις που είχαν θίξει οι βενζινοπώλες τις προηγούμενες μέρες, όπως μείωση φόρου και οργανωτικά ζητήματα.

Ούτε κουβέντα για τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης στα καύσιμα, μόνο άφθονες επαναλήψεις περί πάταξης της αισχροκέρδειας και του voucher 3.000 ευρώ που θα λάβουν όσοι πρατηριούχοι δεν έχουν εγκαταστήσει ακόμη σύστημα εισροών-εκροών στα καταστήματά τους.

Από την πλευρά τους οι βενζινοπώλες δείχνουν να έφυγαν από τη συνάντηση έχοντας πειστεί να μην προχωρήσουν σε κινητοποιήσεις, όπως τουλάχιστον αυτό αντανακλάται στα λεγόμενα των δύο ομοσπονδιών τους, ΟΒΕ και ΠΟΠΕΚ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Πρατηριούχων – Εμπόρων Καυσίμων).

theodorikakos

Από τη μια πλευρά ο πρόεδρος της ΟΒΕ, Μιχάλης Κιούσης, εκφράζει τη γνώμη πως μετά τη συνάντηση “δεν υπάρχει ενδεχόμενο κινητοποιήσεων”, ενώ ο πρόεδρος της ΠΟΠΕΚ, Θέμης Κιουρτζής, θεωρεί ότι “κάποιες αποφάσεις που πάρθηκαν και εξηγήσεις που έγιναν, είναι σημαντικές”.

Αμφότεροι δηλώνουν πως στη συνέχεια θα ενημερώσουν τα μέλη των ομοσπονδιών τους για να αποφασίσουν για το θέμα των κινητοποιήσεων, ωστόσο από κοινού πιστεύουν πως η κατάσταση έχει αποκλιμακωθεί.

Όσον αφορά τα πρατήρια ωστόσο, τίποτε δεν αλλάζει επί της ουσίας. Από τη μια η τιμή του πετρελαίου συνεχίζει να ανεβαίνει καθημερινά, μαζί με τη λιανική τιμή στην αντλία και αυτό προφανώς δεν πρόκειται να αλλάξει όσο ο Περσικός Κόλπος παραμένει πεδίο μάχης, όπως επίσης δεν κουνιέται από τη θέση του το πλαφόν ως τις 30 Ιουνίου. Όχι τουλάχιστον από κάποια θεσμική πρωτοβουλία, όπως λ.χ. τις πρόσφατες αποφάσεις Αυστρίας, Ιταλίας και πλέον και της Κροατίας να μειώσουν τους δικούς τους φόρους κατανάλωσης ώστε να αποσυμπιεστεί η τιμή των καυσίμων στα πρατήρια.

Εξίσου απογοητευτικώς ασαφή δείχνουν και τα αποτελέσματα της διάσκεψης των 27 ηγετών της Ε.Ε στις Βρυξέλλες χτες (Πέμπτη 19/3), για την οποία ο πρωθυπουργός δήλωσε πως “υπήρξε μια διατύπωση που ανοίγει την πόρτα για περισσότερη ευελιξία στην λήψη μέτρων εθνικών και ευρωπαϊκών. Η κυβέρνηση είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τις επιπτώσεις εντός των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της,” συμπληρώνοντας πως δεν είναι ακόμη η ώρα για περισσότερες λεπτομέρειες.

fuel

Ευελιξία μπορεί να βλέπει ο κύριος πρωθυπουργός, μέτρα πάντως δεν βλέπει κανένας Έλληνας πολίτης. Εκτός αν ως προστασία του καταναλωτή από τη ραγδαία άνοδο της τιμής του πετρελαίου στις διεθνείς χρηματαγορές λογίζεται αποκλειστικά και μόνο η “πάταξη της αισχροκέρδειας” στη λιανική.

Δυστυχώς θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε ό,τι μας ζητηθεί για καύσιμα και τα πρατήρια θα πρέπει να περάσουν αυτή τη δύσκολη περίοδο με το πλαφόν που εξήγγειλε η κυβέρνηση στα περιθώρια κέρδους τους χωρίς την παραμικρή αλλαγή.

Αν τώρα με το τριχίλιαρο voucher απομακρύνεται ο κίνδυνος να κλείσουν πρατήρια καυσίμων - όπως είχε σπεύσει τις προηγούμενες μέρες να μας υπενθυμίσει η ΟΒΕ πως είχε γίνει την τελευταία φορά που ο μαύρος χρυσός ενεπλάκη σε ράλι ανόδου τιμών – δεν μπορούμε να το γνωρίζουμε και οπωσδήποτε το απευχόμαστε.

Πάντως δεν περιμένουμε να πέσει η τιμή της βενζίνης στην αντλία, καθώς το Κράτος θα συνεχίσει να απολαμβάνει αυξημένα έσοδα από μια λιανική τιμή βενζίνης που αποτελείται από 56% φόρους (κατά την ΟΒΕ). Ανεβαίνει η τιμή, αυγατίζουν οι φόροι, οι καταναλωτές να ’ναι καλά να πετούν τα λεφτά τους στο πηγάδι που δεν έχει πάτο.

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον τα περί αυστηρών ελέγχων κατά της αισχροκέρδειας, που τόσο περήφανα μηρυκάζει η κυβέρνηση, να συμπεριλάβουν και τα διυλιστήρια, για τα οποία ακούγονται - ανεπιβεβαίωτες - κατηγορίες πως επικαιροποιούν τις τιμές σε καύσιμα που είχαν αγοράσει και πληρώσει προπολεμικώς, με τις τότε πολύ χαμηλότερες τιμές.