Η Harley-Davidson διώκεται στις Η.Π.Α. γιατί περιορίζει το δικαίωμα της επισκευής

Από την Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου για το περίφημο “Right to Repair”
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

28/6/2022
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των Η.Π.Α. (Federal Trade Commission ή FTC) στρέφεται κατά της Harley-Davidson, κατηγορώντας την πως περιορίζει το δικαίωμα των αγοραστών της να επισκευάζουν τις μοτοσυκλέτες τους και εκτός του επίσημου δικτύου service της εταιρείας.
 
Η FTC αναφέρει πως τα χαρτιά των μοτοσυκλετών της Harley-Davidson περιέχουν όρους που δίνουν το μήνυμα πως η εγγύηση παύει να ισχύει αν ο πελάτης χρησιμοποιήσει dealer ή μηχανικούς εκτός του δικτύου της εταιρείας για να τοποθετήσει μη επίσημα αξεσουάρ ή να κάνει επισκευές.
 
Παράλληλα, η FTC καταγγέλλει την Harley-Davidson πως δεν παρείχε όλους τους όρους της εγγύησης στο χαρτί της, με τον πελάτη να πρέπει να επικοινωνήσει με το επίσημο δίκτυο των dealer της για να τους μάθει.
“Οι καταναλωτές αξίζουν να έχουν επιλογές όσον αφορά στην επισκευή των προϊόντων τους, και οι ανεξάρτητοι dealer αξίζουν να έχουν τη δυνατότητα του ανταγωνισμού”, δήλωσε ο Διευθυντής του Γραφείου Προστασίας Καταναλωτών της FTC Samuel Levine.
 
Στις Η.Π.Α. το δικαίωμα του καταναλωτή να επισκευάζει τη μοτοσυκλέτα του και εκτός του επίσημου δικτύου της κατασκευάστριας εταιρείας προστατεύεται από τον νόμο Magnuson Moss Warranty Act, νόμο που δεν επιτρέπει στις εταιρείας να αποκλείουν τη χρήση ανεξάρτητων dealer από τον πελάτη / ιδιοκτήτη.
 
Κατόπιν τούτου, η FTC αποφάσισε ομόφωνα (5-0) και επιβάλλει στη Harley-Davidson να διορθώσει την εγγύηση της, αφαιρώντας παράνομους όρους, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα στην επισκευή, δίνοντας καθαρές εξηγήσεις στους πελάτες της, και βεβαιώνοντας πως οι dealer της θα ανταγωνίζονται δίκαια με τους ανεξάρτητους dealer και μηχανικούς.
 
Αν η Harley-Davidson δεν συμμορφωθεί άμεσα με τις επιταγές της FTC, τα ομοσπονδιακά δικαστήρια θα μπορούν να της επιβάλουν πρόστιμο έως και 46.517 δολαρίων Η.Π.Α. για κάθε παράβαση.
 
Να επισημάνουμε πως η φράση “Right to Repair”, το δικαίωμα δηλαδή στην επισκευή, μπορεί να έχει πολλαπλές εφαρμογές και ερμηνείες (δικαίωμα στην επισκευή σε τεχνικούς εκτός των επίσημων δικτύων των εταιρειών, δικαίωμα στην επισκευή μετά το πέρας της εγγύησης, κ.α.), ενώ σε αυτό πρωτοστατεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση.
 
Στόχοι του Right to Repair είναι να γλιτώσει χρήματα ο καταναλωτής, αλλά και να βοηθήσει στη δημιουργία μιας κυκλικής οικονομίας.  
 
Από την άλλη, είναι λογικό οι εταιρείες να θέλουν να στηρίζονται στο επίσημο δίκτυο και στα επίσημα ανταλλακτικά, ώστε να καλύπτονται από τους κακούς επαγγελματίες και τους κακούς μηχανικούς, που μπορεί να προκαλέσουν βλάβη στη μοτοσυκλέτα του πελάτη εντός εγγύησης, με την εταιρεία να πρέπει κατόπιν να επωμιστεί την αποκατάσταση της.
 
Ο νόμος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρει πως οι καταναλωτές μπορούν να χρησιμοποιούν συνεργεία για service εκτός του επίσημου δικτύου, όμως από  ότι γνωρίζουμε, για να ισχύσει η εγγύηση οι ειδικευμένοι μηχανικοί εκτός δικτύου θα πρέπει να παρέχουν στον πελάτη παραστατικό με τους κωδικούς επίσημων ανταλλακτικών της εκάστοτε εταιρείας, αλλά και αποδείξεις πως έχουν τις τεχνικές γνώσεις για να κάνουν service την εκάστοτε μοτοσυκλέτα ή πως έχουν παρακολουθήσει τεχνικά σεμινάρια για το συγκεκριμένο μοντέλο.
 
Όπως καταλαβαίνετε η κατάσταση είναι αρκετά περίπλοκη και είναι λογικό οι περισσότεροι ιδιοκτήτες δικύκλου να εμπιστεύονται μόνο το επίσημο δίκτυο της κάθε αντιπροσωπείας -τουλάχιστον εντός του χρονικού διαστήματος της εγγύησης-, ώστε να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο πως η εγγύηση τους ισχύει στο ακέραιο.
 
Άποψη του ΜΟΤΟ είναι πάντως πως τα τεχνικά σεμινάρια της κάθε εταιρείας θα πρέπει να είναι ανοιχτά και στους μηχανικούς εκτός του επίσημου δικτύου, έστω κι αν αυτό γίνεται επί πληρωμή, σε αντίθεση με την δωρεάν παρακολούθηση από τους επίσημους.

 

Κάμερες ταχύτητας - Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Μην ανησυχείτε, η Ελλάδα δεν είναι μέσα σε αυτές
motomagΚάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

19/4/2024

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του “SCDB.info”, μίας ιστοσελίδας που εξειδικεύεται στην καταμέτρηση των ραντάρ ταχύτητας σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ιταλία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, η Γαλλία και το Βέλγιο είναι οι 5 χώρες με τα περισσότερα ραντάρ στο οδικό τους δίκτυο, με τη γείτονα χώρα να βρίσκεται με ξεκάθαρο προβάδισμα στην πρώτη θέση.

Τα τελευταία χρόνια η Ευρωπαϊκή Ένωση δουλεύει όλο και περισσότερο πάνω στη ασφάλεια των μεταφορών, με στόχο μέχρι και το 2050 να μην υπάρχει κανένας θάνατος στην άσφαλτο. Αν και μιλάμε για κάτι που ακούγεται ουτοπικό, η Ε.Ε. δεν παύει να λαμβάνει συνεχώς αυστηρότερα μέτρα, γύρω από τις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., τα οποία επηρεάζουν όλα τα κράτη μέλη της, τα οποία έχουν εγκαταστήσει πλήθος ραντάρ κατά μήκος του οδικού τους δικτύου, καθώς η υπερβολική ταχύτητα είναι ένα από τους παράγοντες που βρίσκονται ψηλά στην λίστα με τις αιτίες πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων και θανάτων.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Η Ιταλία βρίσκεται στην πρώτη θέση, με διαφορά από όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, έχοντας συνολικά 11.238 (!) συσκευές ελέγχου ταχύτητας. Ο αριθμός αυτός αποτελεί το 17% του συνόλου τέτοιου είδους συστημάτων που έχουν εγκατασταθεί σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων σταθερών ραντάρ, καμερών και τμηματικών ραντάρ (καταμετρούν τον χρόνο που χρειάστηκε για να διανύσεις ένα συγκεκριμένο αριθμό χιλιομέτρων). Το συνολικό μήκος του οδικού δικτύου της γείτονος χώρας υπολογίζεται περίπου στα 487.700 χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι για κάθε 100 χιλιόμετρα απόστασης ο εκάστοτε χρήστης του δρόμου θα διαβεί κατά μέσο όρο από 2,3 σημεία ελέγχου.

Στη δεύτερη θέση με 7.799 ραντάρ βρίσκουμε το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου περιλαμβάνονται η Αγγλία, η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία. Το σύστημα παρακολούθησης του Η.Β. δεν περιορίζεται μόνο στην καταμέτρηση της ταχύτητας που κινείται το εκάστοτε όχημα, αλλά χρησιμεύει και για άλλες παραβάσεις, όπως η παραβίαση ερυθρού σηματοδότη και η χρήση κινητού τηλεφώνου. Συνολικά το Η.Β. υπολογίζεται ότι έχει περίπου 422.100 χιλιόμετρα ασφαλτοστρωμένων δρόμων, με τα 396.700 χιλιόμετρα αυτών να ανήκουν στην Μεγάλη Βρετανία. Αυτό συνεπάγεται ότι για κάθε 100 χιλιόμετρα υπάρχουν κατά μέσο όρο 1,84 σημεία ελέγχου.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Γνωστή για τους αυτοκινητόδρομούς της, που σε πολλά σημεία δεν έχουν κανένα όριο κυκλοφορίας, η Γερμανία έχει συνολικά 4.690 κάμερες ταχύτητας, κυρίως εντός αστικού ιστού, επαρχιακούς δρόμους και τα σημεία των αυτοκινητόδρομων που έχουν όρια. Είναι επίσης η πρώτη χώρα που εφάρμοσε τα τμηματικά ραντάρ, δηλαδή αυτά που χρονομετρούν πόση ώρα έκανες από το ένα σημείο στο άλλο. Στην συνέχεια υπολογίζουν την μέση ωριαία ταχύτητα του οχήματος και αν υπερβαίνει το ανώτατο επιτρεπτό όριο, τότε σου έρχεται η κλήση στο σπίτι. Η Γερμανία έχει ένα από τα πιο εκτενή οδικά δίκτυα, το οποίο υπολογίζεται στα 830.000 χιλιόμετρα, με μόλις 13.192 χιλιόμετρα να ανήκουν στους αυτοκινητόδρομους. Επομένως, ο μέσος όρος είναι μόλις 0,5 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα.

Με 3.745 ραντάρ στο σύνολο του οδικού της δικτύου η Γαλλία βρίσκεται στην τέταρτη θέση. Η χώρα των αρωμάτων και των τυριών έχει εντείνει την χρήση τέτοιου είδους συστημάτων καταμέτρησης, έπειτα από μία αύξηση των θανάτων στους δρόμους της, που παρατηρήθηκε στις αρχές του 2000. Τα σταθερά σημεία συμπληρώνουν κινητές μονάδες, οι οποίες βρίσκονται σε διάφορα σημεία, κάνοντας πιο δύσκολη την πρόβλεψη για τους επίδοξους παραβάτες. Η Γαλλία είναι ακόμη μία χώρα με τεράστιο αριθμό δρόμων, οι οποίοι υπολογίζεται ότι πλησιάζουν τα 1,09 εκατομμύρια χιλιόμετρα, με τον μέσο όρο των σημείων ελέγχου να είναι αρκετά χαμηλός στα 0,3 ανά 100 χιλιόμετρα απόστασης.

Κάμερες ταχύτητας – Οι πέντε χώρες της Ευρώπης με τις περισσότερες στους δρόμους τους

Η πρώτη πεντάδα κλείνει με το Βέλγιο με 3.179 ραντάρ, σε μία προσπάθεια να καταπολεμήσει την παράβαση των ορίων ταχύτητας. Τα συστήματα αυτά αποτελούν μέρος μίας ευρύτερης πολιτικής για την οδική ασφάλεια, που περιλαμβάνει εκπαιδευτικές και νομοθετικές μεταρρυθμίσεις. Με 118.414 χιλιόμετρα οδικού δικτύου, το Βέλγιο έχει μεγαλύτερο μέσο όρο ακόμα και από την Ιταλία, υπολογίζοντας ότι ο χρήστης των δρόμων του θα διαβεί από 2,68 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα διαδρομής.

Με ένα σύνολο 370 ραντάρ σε όλη της την επικράτεια η Ελλάδα βρίσκεται αρκετά πίσω στον τομέα των ελέγχων, ενώ ταυτόχρονα η θέση της σε τροχαία ατυχήματα και δυστυχήματα είναι σταθερά μεταξύ των πρώτων. Έχοντας ένα σύνολο 117.000 χιλιομέτρων σε δρόμους, συμπεριλαμβανομένων και των νησιών, ο μέσος όρος μας βρίσκεται κοντά σε αυτόν της Γαλλίας, με 0,3 σημεία ελέγχου για κάθε 100 χιλιόμετρα.

Αν και η χρήση ραντάρ είναι ένα αποτελεσματικό μέτρο απέναντι στις παραβάσεις του Κ.Ο.Κ., δεν μπορεί από μόνο του να αυξήσει την ασφάλεια του οδικού δικτύου, καθώς δεν προλαμβάνει κάποιο ατύχημα, απλώς τιμωρεί τον παραβάτη. Οι έλεγχοι μπορούν να λειτουργήσουν μόνο συνδυαστικά με την αυξημένη ευαισθητοποίηση των πολιτών και την εκπαίδευσή τους γύρω από την συμπεριφορά στον δρόμο και τον σεβασμό στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, τομείς που σαν χώρα είμαστε αρκετά πίσω, μαζί φυσικά με την επιβολή των νόμων με ελέγχους τόσο από ηλεκτρονικά μέσα όσο και από την αστυνομία.

Ετικέτες