Η Hero MotoCorp ξεκινά την παραγωγή – Γιατί είναι σημαντικό για όλους

Όλα τα εργοστάσια ανοικτά από 24 Μαΐου 2021
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

24/5/2021

Επανεκκίνηση παραγωγής σήμερα, 24 Μαΐου, για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών παγκοσμίως, την ινδική Hero, που είχε κλείσει τα εργοστάσιά της από τις 22 Απριλίου στα πλαίσια των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Το αρχικό πλάνο να ανοίξουν στις 2 Μαΐου παρατάθηκε για τις 16 αλλά τελικά μόλις τρία εργοστάσια ξεκίνησαν να δουλεύουν με μία βάρδια στις 17, τα υπόλοιπα ήταν κλειστά έως και σήμερα που οι γραμμές παραγωγής ξεκινούν σε όλα.

Η Hero έβαλε σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα εμβολιασμού κατά προτεραιότητα για όλους τους εργαζομένους μεταξύ 18 και 45 ετών πριν αρχίσει την σταδιακή επανεκκίνηση με μονές βάρδιες.

Το βασικό στοιχείο που αφορά και εμάς τους υπόλοιπους εκτός Ινδικής αγοράς, είναι πως επανεκκίνηση παίρνει και το Global Parts Centre (GPC) στην Neemrana που ασχολείται με μοτοσυκλέτες και εξαρτήματα εκτός ινδικής αγοράς. Για να τροφοδοτηθεί αυτό το εργοστάσιο σημαίνει πως αντίστοιχα ξεκινούν την παραγωγή και όλοι οι προμηθευτές του κι εδώ κρύβεται μία λεπτομέρεια για την παγκόσμια αγορά: Εκείνο που φάνηκε από την παύση της παραγωγής στην Ινδία, είναι πως μονάδες ABS και άλλα επιμέρους εξαρτήματα, κατασκευάζονται εκεί για μεγάλο εύρος κατασκευαστών μοτοσυκλετών. Η τροφοδοσία των γραμμών παραγωγής είναι κινούμενη άμμος και όχι κάτι σταθερό και αμετάβλητο. Οι διαδρομές αλλάζουν συχνά και οι προμηθευτές πολλές φορές κλείνονται με συμβόλαια με βάση την ποσότητα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά δεύτερα και τρίτα εξαρτήματα. Υπάρχουν άλλοι πολύ πιο σταθεροί που σηκώνουν και μέρος του ποιοτικού ελέγχου και άλλοι που περιστασιακά και μόνο προμηθεύουν κάποιους από τους μεγάλους κατασκευαστές. Στην Ινδία απαντώνται όλες οι περιπτώσεις και η παύση της παραγωγής στην μεγάη αυτή χώρα, έδειξε το μέγεθος του προβλήματος αυτή την συγκεκριμένη περίοδο.

Η επάνοδος στην παραγωγή για έναν από τους μεγαλύτερους κατασκευαστές παγκοσμίως, δείχνει πως οδειγούμαστε σε μία από καιρό αναμενόμενη ομαλοποίηση στις γραμμές παραγωγής. Να μην ξεχνάμε άλλωστε πως αυτές τις ημέρες αρχίζει να ομαλοποιείται και η δραματική κατάσταση με την προμήθεια ολοκληρωμένων κυκλωμάτων για την αυτοκίνηση που δέχτηκε το οριστικό πλήγμα με αυτή εδώ την πυρκαγιά.

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.