Η Honda θα προμηθεύει τη Yamaha με ηλεκτρικά σκούτερ!

Τα μικρά EV της Honda θα βγαίνουν και με αυτοκόλλητο Yamaha

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2024

Μία ιστορική ημέρα η 8^η Αυγούστου, καθώς η Honda και η Yamaha επεκτείνουν την συμφωνία συνεργασίας τους, κατά την οποία η Honda Motor Co., Ltd δεσμεύεται να γίνει προμηθευτής της Yamaha Motor Co., Ltd για ηλεκτρικά δίκυκλα ξεκινώντας από τα πετυχημένα “EM1 e:” και “BENLY e: I” όπου το πρώτο έχει σημειώσει ήδη μία αρχική διείσδυση και στην δική μας, δύσκολη για την κατηγορία αυτή, αγορά. Η συμφωνία αφορά αυτή τη στιγμή μόνο την Ιαπωνία ωστόσο κύκλοι της Honda σημειώνουν πως πρόκειται για ένα αρχικό στάδιο που θα οδηγήσει στην εκτίμηση των διαδικασιών για μία ευρύτερη συνεργασία.

Πρόκειται για το επιστέγασμα μίας μακράς πορείας, όπως αναφέρει και η ανακοίνωση που βγήκε σήμερα από την Iwata, καθώς οι δύο εταιρείες μελέτησαν τρόπους συνεργασίας για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2016. Ο μήνας δεν είναι τυχαίος, είναι η αρχή του οικονομικού έτους που με ευλάβεια τηρείται στην Ιαπωνία και δείχνει πως τοποθετήθηκε ως μία από τις προτεραιότητες. Απέναντι σε αυξημένο ανταγωνισμό από την κινέζικη, κυρίως αγορά, οι δύο εταιρείες έθεσαν το πρόβλημα στους εξής πυλώνες:

Αυστηρότερες προδιαγραφές που αυξάνουν το κόστος και οικονομία κλίμακας στον εξηλεκτρισμό στην παρούσα φάση που αποτελεί μεταβατικό στάδιο, όπως ελπίζουν οι Ιάπωνες αλλά και εμείς. Στην αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών συζητήθηκαν τρεις τομείς συνεργασίας, όπως αποσαφηνίζει η Honda: 1) Προμήθεια σκούτερ 50 κυβικών στη Yamaha ως OEM. 2) από κοινού εξέλιξη νέας πλατφόρμας σκούτερ 50 κυβικών για επαγγελματική χρήση και 3) συνεργασία για τη δημιουργία κοινής γκάμας ηλεκτρικών σκούτερ στην κατηγορία Class-1 αντίστοιχη των 50 κυβικών.

Η συμφωνία στην οποία κατέληξαν το 2016 μπήκε σε εφαρμογή τον Μάρτιο του 2018 όταν η Honda άρχισε να προμηθεύει την Yamaha με σκούτερ 50 κυβικών και μπήκε στην λίστα των OEM προμηθευτών της!

Πιο σημαντικό είναι πως τον Απρίλιο του 2019 οι μεγάλοι Ιάπωνες κατασκευαστές, Honda, Yamaha, Kawasaki Heavy Industries, Ltd. και Suzuki Motor Corporation συμφώνησαν να δημιουργήσουν ένα πρωτόκολλο ανταλλάξιμων μπαταριών, στα πλαίσια που ήδη είχε δημιουργήσει η Ταιβάν και υπήρχε στην Κίνα ήδη για μία πενταετία τουλάχιστον.

Σε αυτό το σημείο να προσθέσω δύο σημαντικές παρατηρήσεις, εκείνη την εποχή η Kawasaki Heavy Industries δεν είχε ακόμη καταστήσει το τμήμα μοτοσυκλετών ανεξάρτητο διοικητικά, όπως ισχύει τώρα, για αυτό και η ανακοίνωση της Honda αναφέρεται στον τεράστιο όμιλο.

Είναι επίσης βάση αυτής της συμφωνίας των ηλεκτρικών που η Kawasaki και η Yamaha πέτυχαν να προσθέσουν την Honda και την Suzuki στην συνεργασία τους για την χρήση του υδρογόνου σε κινητήρες εσωτερικής καύσης. Αρχικά η Honda απείχε και η Suzuki κρατούσε ουδέτερη στάση για διαφορετικούς λόγους η κάθε μία, την στιγμή που η Kawasaki πρωτοπορούσε σε νέους τρόπους μαζικής παραγωγής και μεταφοράς υδρογόνου με τάνκερ, ενώ παρέα με την Yamaha δημιουργούσαν από κοινού τον πρώτο κινητήρα εσωτερικής καύσης που θα αξιοποιούσε καλύτερα το υδρογόνο. Όλα αυτά με μακρινό ορίζοντα φυσικά, πολύ πιο κάτω από το σημείο που έχει μάθει να κοιτά η αγορά.

Θα κλείσω την παρένθεση λέγοντας πως για πρώτη φοά είχαμε δει τότε μία μεταστροφή στους πόλους των Ιαπώνων κατασκευαστών, όπου η Yamaha συνεργάζεται με την Kawasaki πιο στενά. Παραδοσιακά -όπως μου επιβεβαίωσαν το 2015 τα στελέχη της Suzuki, της Kawasaki, της Honda και της Yamaha- η Suzuki ακολουθούσε πιο στενά την Kawasaki, αντιγράφοντας η μία την γκάμα της άλλης κάτι που σταμάτησε να συμβαίνει με την μεταστροφή της Suzuki περισσότερο προς την ασιατική αγορά, την ίδια περίοδο που η Kawasaki έβγαλε την σειρά υπερτροφοδοτούμενων μοτοσυκλετών H2. Τότε η Suzuki μας είχε δείξει ένα τούρμπο πρωτότυπο και περίμενε να δει αν η Kawasaki θα φτιάξει υπετροφοδότηση για μία πιο προσιτή μοτοσυκλέτα, ώστε να απαντήσει με μία ακόμη πιο οικονομική που θα κάνει χρήση εργοστασιακού τούμπο. Κάτι που δυστυχώς ποτέ δεν είδαμε στην παραγωγή, παρά μόνο ως πρωτότυπο. Οι δυο τους είχαν φτάσει άλλωστε παλαιότερα και στο σημείο συνεργασίας με τα KLV 1000 και V-Strom 1000 που η πιο ανόητη φήμη της εποχής τα ήθελε να διαφέρουν ενώ ήταν ακριβώς ίδια, μία συνεργασία που σταμάτησε απότομα, όπως ξεκίνησε.

Αυτοί οι δύο άξονες εδραιώθηκαν την δεκαετία του ’80 και είδαμε μία μεταστροφή εμπρός στην συνεργασία με το υδρογόνο, πριν τελικά αυτή η συνεργασία γενικευτεί με την συμμετοχή και των τεσσάρων και επέλθει η πρότερη ισορροπία.

Πίσω τώρα στις σημερινές εξελίξεις, η Honda ξεκινά να δίνει στην Yamaha και ηλεκτρικά μοντέλα στην κατηγορία των πενήντα κυβικών, δηλαδή ηλεκτρικά σκούτερ που αποδίδουν έως 0.60kW και τα οποία θα είναι στην πράξη τα EM1 e: και BENLY e: I τα οποία και θα φέρουν την μπαταρία Honda Mobile Power Pack e: που ακολουθεί το πρωτόκολλο για την υποστήριξη σταθμών ανταλλαγής. Στόχος είναι η διατήρηση ενός χαμηλού κόστους, η απάντηση στον αυξημένο ανταγωνισμό που στην ασιατική αγορά μετρά εκατοντάδες χιλιάδες πωλήσεων ανά μοντέλο, ένα ασύλληπτα μεγάλο νούμερο και η δημιουργία ακόμη περισσότερων σταθμών ανταλλαγής μπαταριών όπου η διαδικασία αλλαγής είναι πιο γρήγορη από στάση σε βενζινάδικο.

Honda και Yamaha υψώνουν με τον τρόπο αυτό ένα τείχος προστασίας γύρω από την αυλή τους ώστε τα μικρά δίκυκλα που επιστρέφουν στις πωλήσεις με δυναμική άνοδο ως ηλεκτρικά πλέον, να είναι δικά τους. Θέλουν να διατηρήσουν τους δεσμούς με την μάρκα εντός της αγοράς και σε περίπτωση που αυτή η τάση επεκταθεί και στην Ευρώπη θα μπορούσε να διευρυνθεί και εκεί. Σε βασικές αγορές της Ασίας όπου αυτή η κατηγορία είναι τεράστια και ειδικά εντός Κίνας, αυτή η συνεργασία δεν θα μπορεί να ευδοκιμήσει καθώς όλοι οι Ιάπωνες έχουν μακρόχρονες στρατηγικές συνεργασίες, με πρώτη και καλύτερη την Suzuki…

https://bit.ly/MOTO_680

Επικαιρότητα

Μείωση ΦΠΑ στα κράνη: Το νομοθετικό παράθυρο για το 6%!

Το ζητήσαμε από τον Υφυπουργό Υγείας

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/4/2026

Η μείωση ΦΠΑ στα κράνη είναι ένα ζήτημα που μας απασχόλησε εδώ στο MOTO έντονα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν είδαμε μπροστά μας να ετοιμαζόμαστε ως χώρα να χάσουμε το μοναδικό νομοθετικό παράθυρο για την καθιέρωση μηδενικού συντελεστή. Όπως και τελικά συνέβη!

Εκείνη την εποχή όμως δεν υπήρχε η υποστήριξη του κόσμου για έναν βασικό λόγο: «Ας έχει και 50% ΦΠΑ, εμείς έτσι και αλλιώς δεν το φοράμε», ήταν μία από τις βασικές απαντήσεις κόντρα σε κάθε εκστρατεία που ουσιαστικά μηδένιζε την πίεση προς οποιονδήποτε κρατικό εκπρόσωπο.

Έτσι και αλλιώς μόνο εμείς κάναμε εκστρατεία για τη χρήση του εκείνη την εποχή, ούτε καν η ίδια η Πολιτεία!

Πέντε χρόνια μετά, το 1995, αποφάσισε το κράτος να αυστηροποιήσει τη χρήση ζώνης και κράνους με μηδαμινά ωστόσο αποτελέσματα, ιδιαίτερα στη χρήση κράνους. Τότε ήταν η πρώτη φορά που ακούστηκε παράπονο για τον ΦΠΑ, ήταν όμως ήδη αργά.

Το θέμα μηδενισμού ΦΠΑ στα κράνη επανήλθε στην επικαιρότητα μόνο όταν αυξήθηκε η φορολογία πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης και τότε μόνο φάνηκε αυτό για το οποίο φωνάζαμε στις αρχές του ’90, πως δεν γίνεται να μειωθεί κάτω από το 12% καθώς η Ε.Ε. δεν επιτρέπει, για λόγους ανταγωνισμού, μικρότερους συντελεστές παρά μόνο σε αγαθά πρώτης ανάγκης.

Το παράδειγμα της Αγγλίας εξηγεί με τον καλύτερο τρόπο τι ακριβώς δεν άκουσε ο κόσμος το 1991: Προετοιμάζοντας την δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το 1993, τα κράτη μέλη είχαν ήδη συμφωνήσει σε μία σειρά από όρους, μέσα σε αυτούς ήταν πως θα έβαζαν ένα κατώτερο όριο στο ΦΠΑ, ώστε να μη μπορεί μία χώρα να τον μηδενίσει, με στόχο να προσελκύσει πολίτες άλλων χωρών να διασχίσουν τα σύνορα και να την επιλέξουν ως «παράδεισο της λιανικής πώλησης» πραγματοποιώντας τις αγορές τους εκεί, αντί για τη χώρα τους. Εξαίρεση θα γινόταν μόνο για αγαθά πρώτης ανάγκης που κάθε κράτος θα μπορούσε να επιβάλλει ό,τι ΦΠΑ ήθελε καθώς και μόνο για την προπαρασκευαστική περίοδο, άνοιγε ένα και μόνο παράθυρο, να διατηρήσουν το μηδενικό ΦΠΑ σε όσα αγαθά το είχαν πράξει ήδη.

Η Αγγλία ήταν η μόνη χώρα εκείνη την εποχή με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη και έτσι όταν στις 7 Φεβρουαρίου υπογράφτηκε η Συνθήκη του Μάαστριχτ που σε ισχύ θα έμπαινε την 1η Νοεμβρίου 1993, είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν να διατηρήσουν τον μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ και δεν παρέλειψαν να το κάνουν. Όσο η Αγγλία ήταν εντός της Ε.Ε. ήταν η μόνη χώρα της Ευρώπης με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη, τώρα προφανώς μπορεί να αυτορυθμίσει οποιονδήποτε συντελεστή, υπήρξε όμως το μοναδικό παράδειγμα εντός Ε.Ε. με μηδενικό ΦΠΑ στα κράνη μοτοσυκλετών.

Εμείς δεν τα λέμε αυτά πρώτη φορά, τα έχουμε εξηγήσει πολλές και εδώ αναλυτικά η πιο πρόσφατη που παράλληλα εξηγεί και την εγκληματικότητα της κυβέρνησης, να πληρώνει πρόστιμο γιατί διατηρεί τον ΦΠΑ σε αγαθά πρώτης ανάγκης!

Για ένα σημαντικό ποσοστό κρατών-μελών που η μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καθημερινό όχημα μετακίνησης, το ζήτημα αυτό είναι άνευ ουσίας, για την Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Πορτογαλία και φυσικά και για εμάς, το ύψος φορολογίας στα κράνη έχει διαφορετική σημασία.

Για αυτό και ήταν αναπάντεχο το γεγονός πως πριν από έξι χρόνια, στις αρχές του 2020, ο συντελεστής ΦΠΑ έπεσε στο 13% αντί του 24%, μία όμως αλλαγή που έγινε για να ψαλιδίσει την αύξηση του κόστους που ήδη ερχόταν και δεν έκανε μεγάλο αντίκτυπο στο κοινό.

Μία περαιτέρω μείωση στο 6% θα μπορούσε να κάνει τη διαφορά, αν φυσικά δεν απορροφηθεί, ενώ θα άνοιγε και τον δρόμο για μελλοντικό μηδενισμό, που ήταν και ο αρχικός μας στόχος, πριν από 35 χρόνια!

Το παράθυρο για μείωση κάτω από το όριο που θέτει η Ε.Ε. είναι να εγγραφούν τα κράνη ως απαραίτητος εξοπλισμός ασφαλείας, όπως δηλαδή είναι στην πράξη! Ωστόσο η Ε.Ε. έχει νομοθετήσει μέχρι στιγμής για τα κράνη των εργοταξίων, όχι και εκείνα των μοτοσυκλετών, καθότι όπως πολλές φορές έχουμε εξηγήσει, η μοτοσυκλέτα είναι κάτι άγνωστο στα έδρανα των Βρυξελών. Ένα παράθυρο υπάρχει μέσω γνωμοδότησης από το Υπουργείο Υγείας και αυτό ακριβώς ζητήσαμε πριν λίγες ημέρες.

Στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2026, που το MOTO ήταν το μόνο αμιγώς μοτοσυκλετιστικό μέσο που είχε περίπτερο, για να είμαστε κοντά στους επισκέπτες και αναγνώστες, πέρασε μεταξύ άλλων και ο Υφυπουργός Υγείας, Μάριος Θεμιστοκλέους και όταν βρέθηκε στο περίπτερο του MOTO, είχαμε την ευκαιρία να του καταθέσουμε αίτημα για τη θετική του εισήγηση προς το 6% στο ΦΠΑ για τα κράνη μοτοσυκλετών.

Ο δρόμος είναι μακρύς, τουλάχιστον τώρα εκτός από ένα πρώτο βήμα, υπάρχει και η υποστήριξη του κόσμου, που δεν κάνει το ίδιο λάθος με το 1990.

Όπως είχαμε τονίσει και εδώ, η χώρα μας κάνει το έγκλημα να επιβάλλει φορολογία εκτός κανόνων της Ε.Ε. και να πληρώνει πρόστιμο για τον λόγο αυτό. Όσο η διαφορά εισπραχθέντων από την παράνομη φορολογία μείον του προστίμου καταλήγει με θετικό πρόσημο, τόσο θα συνεχίζει το έγκλημα αυτό. Εκτός από το παράδειγμα με την ενσωμάτωση της οδηγίας για τον μηδενισμό ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης, στο θέμα των μοτοσυκλετών που μας αφορά, η χώρα μας εγκληματεί και με το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης. Η Ε.Ε. το γνωρίζει αυτό και σχεδιάζει να ανεβάσει το πρόστιμο σε τέτοιο ύψος που πλέον να μη συμφέρει η διατήρησή του.

Αν κάποιος αφαιρέσει την διαφορά ΦΠΑ και το Ειδικό Τέλος Ταξινόμησης από την τελική τιμή, τότε θα καταλάβει πως οι μοτοσυκλέτες στην Ελλάδα δεν πωλούνται ακριβότερα από άλλες χώρες λόγω κέρδους, αλλά εξαιτίας αυξημένης φορολογίας που ως ένα σημείο καταλήγει και ζήτημα ασφάλειας, ιδιαίτερα στις μοτοσυκλέτες 1.000 κυβικών που η διαφορά αυτή διαφαίνεται περισσότερο.

Άρα το συμπέρασμα είναι πως μία χαρά θα μπορούσε να μειώσει η Πολιτεία το ΦΠΑ στο 0% και να πληρώνει έπειτα πρόστιμο στην Ε.Ε. αλλά αυτό δεν θα το κάνει αν δεν υπάρχει άμεσο όφελος στο ταμείο. Το μακροχρόνιο όφελος για την κοινωνία είναι δεδομένο, αλλά αυτό δεν το κοιτά κανείς. Ας ελπίσουμε λοιπόν πως από την πλάγια οδό θα έρθει η περαιτέρω μείωση στο 6% για αρχή και πως αυτή θα περάσει στην τελική τιμή και βλέπουμε έπειτα και για τον στόχο του 1990!