Η Ινδία μόλις προσπέρασε την Κίνα!

Ανακηρύσσεται η μεγαλύτερη παγκοσμίως αγορά μοτοσυκλέτας
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/5/2017

Τα νούμερα προκαλούν ένα δέος, αν και είναι σημαντικά μικρότερα από το 2009, την χρονιά που καταγράφηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πωλήσεων μοτοσυκλετών, με 19 εκατομμύρια νέες μοτοσυκλέτες να πωλούνται στην Κίνα. Από τότε οι πωλήσεις στην Κίνα βαίνουν σταθερά μειούμενες χρόνο με τον χρόνο, την στιγμή που μέσα στο 2016 οι πωλήσεις νέων μοτοσυκλετών στην Ινδία παρουσιάζουν αύξηση. Αυτό οδήγησε τελικά την ανατροπή στην ζυγαριά και την Ινδία να περνά μπροστά με 17,7 εκατομμύρια πωλήσεις, έναντι 16,8 της Κίνας.

Τα στοιχεία ανακοινώνει ο SIAM (Society of Indian Automobile Manufacturers) και επαληθεύονται από τον CAAM τον αντίστοιχο οργανισμό της Κίνας: Για πρώτη φορά, η Ινδία περνά την Κίνα και με ρυθμό που δείχνει ότι θα αυξήσει την διαφορά, χωρίς να κλείσει η ψαλίδα. Στην τρίτη θέση παραμένει σταθερά η Ινδονησία με περισσότερες από 6 εκατομμύρια πωλήσεις, την στιγμή που σε νούμερα την πλησιάζει η Λατινική Αμερική. Μονάχα αν ενώσεις την τεράστια αγορά της Βραζιλίας με την υπόλοιπη Λατινική Αμερική, με την έννοια ότι αυτή την στιγμή προσπαθούν να συγκροτήσουν έναν διεθνικό οργανισμό κατασκευαστών, μπορείς να βρεις μία τέταρτη, τόσο μεγάλη αγορά.

Όλα τα παραπάνω φυσικά, έχουν να κάνουν με αριθμούς μονάδων. Γιατί μόλις μιλήσουμε για ποσά ή ακόμα πιο συγκεκριμένα για κέρδη των κατασκευαστών, από το σύνολο της αγοράς με πωλήσεις μοτοσυκλετών, ανταλλακτικών και αξεσουάρ, τότε η αγορά της Ευρώπης παραμένει στην κορυφή. Αυτό είναι το πιο σημαντικό και όπως έχουμε γράψει επανειλημμένα και στο περιοδικό, καλό θα ήταν να μην αλλάξει και στο μέλλον. Γιατί έτσι όπως έχουν τα πράγματα τώρα το τεράστιο βάρος της έρευνας και της εξέλιξης πέφτει σε μοτοσυκλέτες όπως τις θέλουμε εμείς εδώ και το «εμείς» πάει για όλη την Ευρώπη, την στιγμή που η Ελλάδα έχει και λίγο πιο «ανατολικά» γούστα, όχι όμως σε τέτοιο βαθμό που να καλύπτεται από μοτοσυκλέτες προορισμένες για τις αγορές της Κίνας και της Ινδίας. Η ανησυχία δεν είναι για τώρα ή για το κοντινό μέλλον, αλλά για μία μακρινή εποχή που στην Ευρώπη θα πωλούνται μοτοσυκλέτες εξελιγμένες για μία αγορά που έχει αναπτυχθεί με διαφορετικές προτεραιότητες. Αυτό το ενδεχόμενο ωστόσο, παραμένει εξαιρετικά μικρό προς το παρόν.

Η Ινδία προσπέρασε την Κίνα για έναν βασικό λόγο και δύο επιμέρους. Ο βασικός λόγος είναι η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου και στις δύο χώρες και στην τεράστια επένδυση σε υποδομές που πραγματοποιείται την τελευταία πενταετία στην Κίνα. Στην Κίνα η άνοδος του βοιωτικού επιπέδου σημαίνει την άνοδο της αγοράς αυτοκινήτου, εις βάρος των μοτοσυκλετών, την στιγμή που στην χώρα κατασκευάζονται σιδηρόδρομοι και ενισχύονται τα μέσα μαζικής μεταφοράς με γεωμετρική πρόοδο. Αντίστοιχα στην Ινδία ανεβαίνει το βοιωτικό επίπεδο, αλλά η χώρα βρίσκεται βήματα πίσω συγκριτικά με την Κίνα. Ουσιαστικά ανεβαίνουν την ίδια σκάλα, με την Ινδία να βρίσκεται μερικά σκαλοπάτια πίσω. Εκεί που ήταν η Κίνα στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, πατά τώρα η Ινδία βλέποντας τις πωλήσεις μοτοσυκλετών να αυξάνονται. Θα φτάσουν τον μέγιστο αριθμό και θα αρχίσει η πτώση, με τους κατασκευαστές να θεωρούν ότι θα ξεπεράσει κατά μερικά εκατομμύρια το απόλυτο ρεκόρ της Κίνας, όταν έρθει εκείνη η ώρα τα επόμενα χρόνια.

Παράλληλα στην Ινδία συντελείται μία μεγάλη κοινωνική αλλαγή από το κίνημα των γυναικών, με την HMSI (Honda Motorcycle and Scooter India) να δηλώνει ότι οφείλεται στις γυναίκες. Η κοινοπραξία της Honda στην Ινδία σκαρφάλωσε στην δεύτερη θέση της αγοράς πίσω από την Hero, ξεπερνώντας την Bajaj, μία αλλαγή στην κατάταξη που έγινε μόλις πριν από ένα μήνα! Μεγάλο κομμάτι πωλήσεων, σύμφωνα με την ίδια την εταιρία, οφείλεται σε σκούτερ που αγόρασαν γυναίκες που επιζητούν την ελευθερία της ανεξάρτητης μετακίνησης.

Την τελευταία τριετία ασφαλτοστρώνονται στην Ινδία εκατοντάδες χιλιάδες χιλιομέτρων που ήταν χωματόδρομοι και αυτό, σύμφωνα με τον SIAM, είναι άλλος ένας λόγος που οι Ινδοί επιζητούν την ευκολία της μετακίνησης με μοτοσυκλέτα, σε μία χώρα που οι δημόσιες συγκοινωνίες δεν επαρκούν και στους δρόμους επικρατεί κυκλοφοριακό χάος.

Το 80% των οχημάτων στην Ινδία είναι δίκυκλα και τρίκυκλα και η αγορά αυτή των 17,7 εκατομμυρίων πρόκειται να ξεπεράσει πολύ σύντομα τα 20, χτίζοντας ένα ρεκόρ που δεν θα ξεπεραστεί ποτέ στο μέλλον από μία και μόνο χώρα!

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.