Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ορίζει εκ νέου τι είναι Μοτοσυκλέτα

Νομοσχέδιο που έχει κατατεθεί στην αμερικανική βουλή αλλάζει τον ορισμό της Μοτοσυκλέτας και προκαλεί αντιδράσεις στη βιομηχανία
polaris slingshot
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/2/2026

Το νομοσχέδιο H.R. 3385 που κατατέθηκε πέρυσι τον Μάιο στην Επιτροπή Ενέργειας και Εμπορίου από τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Derrick Van Orden ήταν συντομότατο και πολύ απλό. Η ουσία του είναι μια και μόνη πρόταση, με την οποία επιχειρεί να «τροποποιήσει τον ορισμό της έννοιας μοτοσυκλέτα».

Ο νέος ορισμός που προτείνεται είναι ο εξής:

Μηχανοκίνητο όχημα, ως είχε αρχικά κατασκευαστεί με κινητήρια δύναμη, έχοντας ένα κάθισμα ή σέλα που απαιτεί από τον αναβάτη να καθίσει καβαλώντας τη (astride), σχεδιασμένη να κινείται με όχι περισσότερους από τρεις τροχούς σε επαφή με το έδαφος, με τον έλεγχο διεύθυνσης μέσω ίσιου τιμονιού (handlebars), με επιτάχυνση και πέδηση να ελέγχονται μέσω ίσιου τιμονιού και χειριστηρίων στα πόδια και ικανό να επιτυγχάνει ταχύτητες που ξεπερνούν τα 30 mph (48 km/h).

Αυτός ο ορισμός προκάλεσε την άμεση αντίδραση του Motorcycle Industry Council (MCI), δηλαδή του οργάνου που εκπροσωπεί τη βιομηχανία μοτοσυκλέτας στις ΗΠΑ και το οποίο διέγνωσε αμέσως ένα σοβαρό πρόβλημα: ο νέος ορισμός εξαιρεί οχήματα όπως τo Polaris Slingshot, καθώς ο χειριστής του δεν κρατά ίσιο τιμόνι και κάθεται μέσα στο όχημα, όχι καβάλα.

Η αντίδραση αποκρυσταλλώθηκε σε μια επιστολή προς την υποεπιτροπή της βουλής που είχε αναλάβει να εξετάσει το θέμα – με πρόεδρο τον βουλευτή Gus Bilirakis, προφανώς ελληνικής καταγωγής – αναλύοντας το πρόβλημα από την οπτική της βιομηχανίας.

Σύμφωνα με το MCI, βγάζοντας από τον ορισμό της μοτοσυκλέτας αυτά τα οχήματα που στις ΗΠΑ περιγράφονται ως “autocycles” δημιουργείται ένα νομοθετικό κενό, καθώς δεν υπάρχει ανάλογη κατηγορία για να ενταχθούν. Δεδομένου πως εξαρχής αυτά κατασκευάζονταν ως μοτοσυκλέτες, ο σχεδιασμός τους γινόταν και γίνεται με γνώμονα τη νομοθεσία που ισχύει για τη μοτοσυκλέτα και τα σχετικά χαρακτηριστικά ασφαλείας.

Αφαιρώντας τα από τη νομική περιγραφή της μοτοσυκλέτας, το νομοσχέδιο απειλεί τη συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων με εξαφάνιση, καθώς δεν υπάρχουν ξεκάθαρα στάνταρ για την κατασκευή τους και επιπλέον δημιουργείται περαιτέρω πρόβλημα με τις πολιτειακές νομοθεσίες, καθώς οι περισσότερες βασίζονται στον ομοσπονδιακό ορισμό της μοτοσυκλέτας.

Το νομοσχέδιο αυτό δεν επηρεάζει τα πάσης φύσεως ATV που στις ΗΠΑ καταχωρούνται διαφορετικά από τη μοτοσυκλέτα, ενώ δεν αναμένεται να έχει σημαντική επίδραση στις αγορές του υπόλοιπου κόσμου όποια και να είναι η τελική έκβαση.

Για την ιστορία, το νομοσχέδιο έχει φύγει από την επιτροπή του κυρίου Bilirakis και έχει κατατεθεί προς ψήφιση στην αμερικανική βουλή, χωρίς να έχει γίνει γνωστό αν εισακούστηκε η έκκληση του MCI – που πάντως δεν έχει εκδώσει καμιά άλλη ανακοίνωση επί του θέματος.

Ετικέτες

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.