Η μεγαλύτερη ιδιωτική συλλογή MV Agusta στο σφυρί!

Πάνω από 100 μοντέλα δημοπρατήθηκαν
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/2/2019

Απ' ότι φαίνεται ένας συλλέκτης αποφάσισε να μειώσει εμφανώς την έκταση της συλλογής του και να αυξήσει τον όγκο του πορτοφολιού του ή καλύτερα τα ψηφία στον τραπεζικό του λογαριασμό, βγάζοντας στο σφυρί πάνω από 100 μοτοσυκλέτες της MV Agusta στο Retromobile 2019 του Παρισιού, που έγινε το περασμένο σαββατοκύριακο.

Αυτό τράβηξε και την προσοχή της ίδιας εταιρείας αλλά και του CEO Timur Sardarov που ανέφερε λέγοντας: “Αν και η εταιρεία δεν είχε άμεση εμπλοκή με τον πλειστηριασμό, ενθουσιαστήκαμε που το όνομα της εταιρείας και η ιστορία της αναφέρθηκαν σε μια τόσο σημαντική εκδήλωση. Ευχαριστούμε πολύ για την πρωτοβουλία που πήρε η Artcurial να οργανώσει και να διεξάγει την έκθεση και πλειστηριασμό.”

Το προηγούμενο σαββατοκύριακο λοιπόν, το Παρίσι έγινε λίγο πιο όμορφο με την παρουσία περισσότερων από 100 καλλονών της MV Agusta, θυμίζοντας σε πολλούς την συμβολή της στην ιστορία της μοτοσυκλέτας. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ανάμεσα στα εκθέματα βρισκόταν και 2 πρωτότυπες 750S που είχαν σχεδιαστεί απ’ τον θρυλικό Arturo Magni -πλήρως ανακατασκευασμένες πλέον-, με την τιμή τους να εκτιμάται στις 100.000€ με 150.000€. Αρχικός ιδιοκτήτης των μοτοσυκλετών, ήταν ο Arturo Merzario που το 1972 έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1 και ήταν ένας απ’ τους τέσσερις οδηγούς που βοήθησαν τον Niki Lauda τραβώντας τον έξω απ’ τη φλεγόμενη φόρμουλα, σώζοντας τη ζωή του τον Αύγουστο του 1976. Οι άλλοι τρείς ήταν ο Harald Ertl, Guy Edwards και Brett Lunger.

Βέβαια απ’ τη συλλογή δεν απουσίαζαν και πιο σύγχρονα μοντέλα της εταιρείας όπως η F4 Tamburini. Μια περιορισμένης παραγωγής έκδοση –όπως εξάλλου η MV Agusta συνηθίζει να κάνει- αφιερωμένη στον σχεδιαστή της εταιρείας Massimo Tamburini, που η τιμή της κυμαίνεται απ’ τις 33.000€ με 55.000€.

Η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα είναι η πρώτη απ’ τα 300 κομμάτια που παράχθηκαν, ενώ για όσους δεν είχαν τη δυνατότητα να την αγοράσουν, υπήρχε και η Mini Bike έκδοση της F4 που διατηρεί τα τέσσερα χαρακτηριστικά τελικά της εξάτμισης κάτω απ’ την ουρά της -παρά τις διαστάσεις της- και η αξία της είναι ανάμεσα στις 5.000€ με 10.000€. 

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.