Η πιο μοτοσυκλετιστική κυβέρνηση

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/1/2015

Είναι γεγονός ότι τις τελευταίες μέρες όλοι ασχολούνται με το νέο κυβερνητικό σχήμα, τις πρόσφατες εξαγγελίες των υπουργών και του πρωθυπουργού, αλλά και με το τι μέλλει γενέσθαι σε ό,τι αφορά το πολιτικό και οικονομικό μέλλον της χώρας.
Σε ένα πιο απτό, όμως, και καθημερινό επίπεδο, εμείς εντοπίσαμε μια άλλη διαφορά σε σχέση με το παρελθόν: αναμφίβολα πρόκειται για την κυβέρνηση με το μεγαλύτερο ποσοστό μοτοσυκλετιστών μέχρι σήμερα, και εξηγούμεθα πάραυτα.
Οι περισσότεροι θα θυμούνται την cult φιγούρα του Βύρωνα Πολύδωρα να προσέρχεται στη βουλή καβάλα σε ένα Harley Davidson Sportster, με το πέτο από το σακάκι να ανεμίζει ατίθασα και φυσικά χωρίς κράνος, ενώ κάποιοι υπουργοί προτιμούσαν να ανεβαίνουν ως συνεπιβάτες στις μοτοσυκλέτες της συνοδείας τους για να φτάνουν πιο γρήγορα στα ραντεβού τους.
Εδώ όμως μιλάμε για κανονικό… μοτοσυκλετιστικό club, καθώς πρωθυπουργός και τουλάχιστον δύο υπουργοί είναι ιδιοκτήτες μοτοσυκλετών, τις οποίες μάλιστα τις χρησιμοποιούν και για τις μετακινήσεις τους προς το πρωθυπουργικό μέγαρο και τη βουλή.


Ο Αλέξης Τσίπρας, από την εποχή ακόμη που ο ΣΥΡΙΖΑ "έπαιζε" σε μονοψήφια ποσοστά, είχε κάνει εντύπωση επειδή κυκλοφορούσε σχεδόν αποκλειστικά με το προσωπικό του BMW F650GS, για το οποίο μάλιστα είχε δημιουργηθεί και θέμα σχετικά με το αν είχε δηλωθεί στο πόθεν έσχες του (παρά το γεγονός πως οι μοτοσυκλέτες δεν ήταν απαραίτητο να δηλωθούν), αλλά και για το ότι ο αρχηγός ενός αριστερού κόμματος οδηγούσε ένα σύμβολο της καπιταλιστικής πολιτικής της Γερμανίας. Κανείς βέβαια δεν είπε πως το μονοκύλινδρο 650, πέρα του ότι ήταν η πιο οικονομική επιλογή στην γκάμα της BMW, κόστιζε και πολύ λιγότερο από τις λιμουζίνες των συναδέλφων του.

Μάλιστα, έχουν κυκλοφορήσει και φωτογραφίες από την περίοδο που ήταν νεαρός και ποζάριζε πάνω σε ένα παπί όπως όφειλε κάθε "ατίθασο νιάτο" της εποχής, δείχνοντας μια υποτυπώδη μοτοσυκλετιστική παράδοση.


Ο έτερος biker της κυβέρνησης είναι ο Γιάνης Βαρουφάκης. Πιο ουσιαστική από το ροζ μπλοκάκι του και τις στιλιστικές του επιλογές, είναι η Yamaha XJR1300 που διαθέτει και με την οποία μετέβη στο Μαξίμου για τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό κι έκανε τους δημοσιογράφους και την αστυνομική φρουρά να αποσυντονιστούν πλήρως, μην ξέροντας πώς να αντιδράσουν στον τύπο με την μοτοσυκλέτα, το κράνος και στο σακίδιο στην πλάτη που… κόρναρε να του ανοίξουν την πύλη του μεγάρου, ο οποίος μάλιστα και την πάρκαρε δίπλα στα σκαλιά της κεντρικής εισόδου. Φυσικά τα ρεπορτάζ που ακολούθησαν μας διασκέδασαν αφάνταστα με τα κλισέ του τύπου "μοτοσυκλέτα μεγάλου κυβισμού" και "αποχώρησε με ιλιγγιώδη ταχύτητα", την ώρα που ο υπουργός Οικονομικών ίσα που άνοιξε λίγο μια δευτέρα. Όταν τα στερεότυπα κάνουν πάρτι, η δημοσιογραφία πάει περίπατο…

Να σημειώσουμε για την ιστορία, ότι και ο Βαρουφάκης έχει ένα μοτοσυκλετιστικό παρελθόν όπως μαρτυρά η φωτογραφία του πάνω σε ένα Kawasaki KLR 650 έξω από την είσοδο του πανεπιστημίου.


Το τρίτο κυβερνητικό στέλεχος που κυκλοφορεί με μοτοσυκλέτα, είναι ο Αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννης Τσιρώνης. Ο προερχόμενος από το στρατόπεδο των Οικολόγων-Πράσινων, κυκλοφορεί με ένα Honda XR125. Βέβαια, τα λάδια που χάνει και τα πλαστικά που είναι έτοιμα να εγκαταλείψουν το μηχανάκι, δεν τονίζουν το οικολογικό προφίλ που θα ταίριαζε στον υπουργό, ο οποίος θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι μια σωστά συντηρημένη μοτοσυκλέτα επιβαρύνει λιγότερο το περιβάλλον…

 

 

Ξεμένουμε πάλι από πινακίδες κυκλοφορίας! Δυστυχώς επιβεβαιώνεται η πρόβλεψή μας

Εν μέσω Καλοκαιριού, της εποχής με την υψηλότερη ζήτηση στην αγορά Μοτοσυκλέτας, δεν υπάρχουν διαθέσιμες πινακίδες κυκλοφορίας. Ξανά
pinakides
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/7/2026

Μόλις τον περασμένο Απρίλιο είχε δοθεί ένα προσωρινό διέξοδο στην ασφυξία της αγοράς λόγω έλλειψης πινακίδων κυκλοφορίας για νέα οχήματα. Αποδείχθηκε λίγο, όπως περιμέναμε. Το πρόβλημα που αφορά τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα δεν είναι νέο, έχοντας την πηγή του στην προφανή αδυναμία του υπουργείου Μεταφορών να διεξάγει έναν διαγωνισμό για την προμήθεια των πινακίδων.

Η αντιπαλότητα δύο υποψηφίων για τη συγκεκριμένη ανάθεση και οι προσφυγές που καταθέτουν κάθε φορά στην Ενιαία Αρχή Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΔΗΣΥ) έχουν πρακτικά ακυρώσει κάθε προσπάθεια για διαγωνισμό και το αποτέλεσμα είναι οι συνεχείς ελλείψεις στην αγορά.

Ήδη από τον Μάρτιο ο Σύνδεσμος Εισαγωγέων Μοτοσυκλετών Ελλάδος (ΣΕΜΕ) προειδοποιούσε για τις ελλείψεις αυτές και τις τραγικές συνέπειες που θα έχουν στην αγορά, ωστόσο η μόνη απτή απάντηση που ήρθε από την κυβέρνηση ήταν άλλη μια απευθείας ανάθεση μικρού αριθμού πινακίδων που απλώς κουκούλωσε το πρόβλημα προσωρινά.

Τότε το γράφαμε πως η έλλειψη θα ξαναεμφανιζόταν και να που τρεις μήνες μετά η αγορά στερεύει εκ νέου από πινακίδες, με τους εμπόρους να βρίσκονται άθελά τους στην πρώτη γραμμή διαμαρτυριών, καθώς αυτοί έρχονται σε επαφή με τον πελάτη που έχει πληρώσει τη μοτοσυκλέτα του και περιμένει εβδομάδες και μήνες για να μπορέσει να την κυκλοφορήσει. Ευτυχώς ή δυστυχώς όμως, αυτοί δεν έχουν καμιά ευθύνη για το πρόβλημα, παρότι είναι οι αποδέκτες των παραπόνων και φυσικά οι χαμένοι της υπόθεσης αν μια πώληση ακυρωθεί από τον πελάτη πάνω στον εκνευρισμό του.

Τι να περιμένουμε αυτή τη φορά; Όχι και πολλά. Ένα γνωστό ρητό λέει πως ο ορισμός της ανοησίας είναι να επαναλαμβάνεις διαρκώς το ίδιο πείραμα χωρίς καμιά αλλαγή και να περιμένεις διαφορετικά αποτελέσματα.

Θα μπορούσαμε ίσως να διατηρήσουμε μια νότα αισιοδοξίας πως κάποια στιγμή κάποιος θα καταφέρει να κάνει αυτόν τον στοιχειωμένο διαγωνισμό – είναι και νέος στο πόστο του ο υπουργός Μεταφορών τώρα. Αλλά μετά θυμόμαστε την άλλη απέλπιδα προσπάθεια του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης που έχει ήδη αποτύχει δύο φορές να κάνει τον διαγωνισμό για τις έξυπνες κάμερες και η αισιοδοξία μας πέφτει πιο γρήγορα κι από προδικαστική προσφυγή στην ΕΑΔΗΣΥ.