Η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε., και η σημασία της για τη μοτοσυκλέτα

Ναι στον καθαρότερο αέρα, όχι στις προχειρότητες χωρίς σχέδιο
Από το

motomag

2/11/2022

Η πρόσφατη συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για μια νέα δέσμη μέτρων, περιλαμβάνει και τα ΙΧ οχήματα (εξαιρώντας για την ώρα τις μοτοσυκλέτες), με έναν εξαιρετικά φιλόδοξο -και για κάποιους μη ρεαλιστικό- στόχο: μηδενικούς ρύπους από τα ΙΧ μέχρι το 2035 και απαγόρευση πώλησης ρυπογόνων ΙΧ από την ίδια χρονιά! 

Ξεκινώντας να τονίσουμε πως δεν διαφωνούμε ως προς τον στόχο, όμως ο δρόμος για την επίτευξη του απαιτεί στενή συνεργασία Ε.Ε. και βιομηχανίας οχημάτων, ώστε να τεθούν ρεαλιστικά χρονικά όρια και να ληφθούν αποφάσεις που δεν θα οδηγήσουν σε άμεση πτώχευση ούτε τους κατασκευαστές, ούτε το αγοραστικό κοινό.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή.

Όσον αφορά στην απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης, το 2018 η Δανία πρότεινε να ισχύσει σε όλη την Ε.Ε. για τα Ι.Χ. βενζίνης και diesel, όμως η πρόταση απορρίφθηκε καθώς ήταν αντίθετη με τους νόμους της Ε.Ε.. Το 2019 η Δανία επανήλθε, με πρόταση για σταδιακή εξάλειψη των οχημάτων που κινούνται με ορυκτά καύσιμα μέχρι το 2030, πρόταση που υποστηρίχθηκε από 10 ακόμα κράτη της Ε.Ε..

Το Ιούλιο του 2021, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε την απαγόρευση πώλησης ρυπογόνων αυτοκινήτων και βαν το 2035, ενώ στις 8 Ιουνίου του 2022 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της πρότασης, αλλά για να γίνει εκείνη νόμος, έπρεπε να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ όλων των κρατών της Ε.Ε.. Στις 22 Ιουνίου του 2022, ο Γερμανός Υπουργός Οικονομικών Christian Lindner δήλωσε πως η κυβέρνηση του αρνούνταν να συμφωνήσει με την απαγόρευση. Όμως στις 29 Ιουνίου του 2022, μετά από 16 ώρες διαπραγματεύσεων, όλα τα Υπουργεία Περιβάλλοντος και των 27 κρατών της Ε.Ε. συμφώνησαν στις προτάσεις της επιτροπής (μέρος του πακέτου μέτρων για τη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου Fit for 55) ώστε να απαγορευτεί η πώληση νέων ΙΧ οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης το 2035, μέσω της εισαγωγής προδιαγραφών για μηδενικούς ρύπους CO2 για αυτοκίνητα και βαν. Η Γερμανία υποστήριξε τον στόχο, ζητώντας από την Επιτροπή να εξετάσει αν τα υβριδικά οχήματα ή τα οχήματα που καίνε καύσιμα ουδέτερου ισοζυγίου άνθρακα (συνθετικά καύσιμα και βιοκαύσιμα) θα μπορούν να συνεχίσουν να πωλούνται. Ο Αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Frans Timmermans απάντησε πως η Επιτροπή κρατά ανοιχτό μυαλό, αλλά για την ώρα τα υβριδικά οχήματα δεν προσφέρουν σημαντική μείωση ρύπων, και τα εναλλακτικά καύσιμα είναι υπερβολικά ακριβά.

Η θέση του ΜΟΤΟ είναι γνωστή για το θέμα του εξηλεκτρισμού των μοτοσυκλετών και μάλιστα έχουμε προλάβει τις εξελίξεις για σχεδόν δεκαπέντε χρόνια (!) καθώς είπαμε ήδη το 2008 πως προτιμότερη είναι η μετάβαση σε μία κοινωνία υδρογόνου αλλά πως επίσης το μεταβατικό πέρασμα από την εποχή της μπαταρίας θα είναι αναπόφευκτο. Το πόσο θα διαρκέσει αυτή η μετάβαση και αν τελικά θα γίνει κιόλας και δεν θα κατασταλάξουμε στην νέα εποχή, είναι κάτι που κανείς αυτή την στιγμή δεν μπορεί να το προβλέψει. Δεδομένο είναι πως οι κατασκευαστές εργάζονται και προς τις δύο κατευθύνσεις και αυτή την στιγμή που μιλάμε το μέλλον των κινητήρων εσωτερικής μόνο αβέβαιο δεν είναι. Σε κάθε περίπτωση το όριο του 2035 όχι μόνο δεν ισχύει για τις μοτοσυκλέτες αλλά δεν μπορεί να πει κανείς πως θα ισχύσει και για τα αυτοκίνητα! Πάμε να τα δούμε ακόμη πιο αναλυτικά, ώστε να γνωρίζετε ποια είναι η πραγματικότητα όταν βλέπετε βαρύγδουπους τίτλους πως «έρχεται η απαγόρευση, το τέλος για τους κινητήρες εσωτερικής καύσης» και άλλα τέτοια «κλικαδόρικα»:

Η Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε.

Η “Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία” αφορά σε μια δέσμη προτεινόμενων μέτρων της Ε.Ε. που αφορούν στην ενέργεια, τη θέρμανση, τις μεταφορές, τη γεωργία και τη βιομηχανία, με στόχο την ανάδειξή της Ευρώπης ως της πρώτης κλιματικά ουδέτερης ηπείρου.

Ως κινητήρια δύναμη για την Πράσινη Συμφωνία, η Ε.Ε. αναφέρεται στην κλιματική αλλαγή και στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος που απειλούν την ίδια την ύπαρξη της Ευρώπης και του κόσμου.

Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν πως η ατμοσφαιρική ρύπανση από μόνη της ευθύνεται για σχεδόν 300.000 πρόωρους θανάτους στην Ευρώπη κάθε χρόνο. Οι προτεινόμενοι νέοι κανόνες θα μειώσουν, σε βάθος δεκαετίας, κατά περισσότερο από 75 % τους θανάτους που συνδέονται με επίπεδα του κύριου ρύπου PM2.5 (αιωρούμενα σωματίδια από 0 έως 2,5 μικρόμετρα) πάνω από τις τιμές που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Είναι σημαντικό να τονίσει κανείς σε αυτό το σημείο πως η Ε.Ε. δεν θεωρεί πως ο εξηλεκτρισμός μειώνει τους ρύπους συνολικά, αλλά τους απομακρύνει από το κέντρο των πόλεων και τους διοχετεύει στις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από τις οποίες ο έλεγχός τους είναι πιο εύκολος.

Η Επιτροπή προτείνει, αφενός, να καταστούν αυστηρότερα τα επιτρεπόμενα επίπεδα ρύπων και, αφετέρου, να βελτιωθεί η εφαρμογή των μέτρων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι στόχοι μείωσης της ρύπανσης επιτυγχάνονται συχνότερα στην πράξη.

Η εν λόγω συμφωνία, με τα νέα μέτρα για πιο καθαρό αέρα, πέρα από την πρόληψη των θανάτων από την ατμοσφαιρική ρύπανση, στοχεύει να μετατρέψει την ΕΕ σε μια πιο αποδοτική ως προς τη χρήση των πόρων και ανταγωνιστική οικονομία, εξασφαλίζοντας τα εξής:

•             μηδενικές καθαρές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το 2050

•             οικονομική ανάπτυξη αποσυνδεδεμένη από τη χρήση πόρων

Σημειώστε εδώ πως η Πράσινη Συμφωνία δεν είναι νέα, καθώς η παρουσίαση της έγινε για πρώτη φορά στις 11 Δεκεμβρίου του 2019, ενώ στη συνέχεια και κάτω από την ομπρέλα της ξεκίνησε να εφαρμόζεται μια σειρά μέτρων, που συνεχώς εμπλουτίζεται.

Τα νέα μέτρα της 26ης Οκτωβρίου του 2022

Στις 26 Οκτωβρίου του 2022, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε αυστηρότερους κανόνες για τους ρύπους του ατμοσφαιρικού αέρα, των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων, καθώς και την επεξεργασία των αστικών λυμάτων.

Οι νέες προτάσεις αποτελούν το επόμενο βήμα για τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Πράσινης Συμφωνίας για ένα περιβάλλον ελεύθερο από επιβλαβείς ρύπους έως το 2050.

Χοντρικά, τα κύρια προτεινόμενα μέτρα ανά τομέα έχουν ως εξής:

•             Ενέργεια - Πακέτο Fit for 55, για εξάλειψη των ορυκτών καυσίμων και μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, και RePowerEU για την επιτάχυνση της εν λόγω μετάβασης.

•             Θέρμανση - Κύμα ανανέωσης: Διπλασιασμός ανανέωσης συσκευών στα επόμενα 10 χρόνια, πρωτοβουλία New European Bauhaus για βιώσιμα κτήρια, και αναθεώρηση των κριτηρίων ενεργειακής απόδοσης κτηρίων.

•             Μεταφορές - Βιώσιμη και έξυπνη κινητικότητα για μείωση των ρύπων από τις μεταφορές κατά 90% έως το 2050. Νέες προδιαγραφές ρύπων για τα ΙΧ οχήματα και για τα ελαφρά φορτηγά, με στόχο τους μηδενικούς ρύπους έως το 2035! Αυστηρότερα όρια για όλα τα αυτοκίνητα, βαν, λεωφορεία και φορτηγά που κινούνται με βενζίνη και diesel.

•             Γεωργία - Κοινή αγροτική πολιτική, μείωση των αέριων ρύπων από τη γεωργία και από την κτηνοτροφία.

•             Βιομηχανία - Νέα μέτρα για έλεγχο και αποτροπή της ρύπανσης από τα εργοστάσια.

Στις μεταφορές, που μας αγγίζει περισσότερο ως μοτοσυκλετιστές και ως ΜΟΤΟ, η Ε.Ε. θέλει να ενισχύσει τη μετακίνηση με “καθαρά” ΜΜΜ, με το περπάτημα και με το ποδήλατο, να διαχειριστεί καλύτερα τους χώρους στάθμευσης, τα όρια ταχύτητας και τις ζώνες χαμηλών ρύπων.

Να τονίσουμε εδώ πως για την ώρα ΔΕΝ υπάρχουν αναλυτικές λεπτομέρειες για τα μέτρα σε συνάρτηση με τον χρονικό ορίζοντα που θα μας οδηγήσουν στην μετάβαση στα οχήματα μηδενικών ρύπων.

Θα απαγορευτεί η πώληση βενζινοκίνητων μοτοσυκλετών το 2035;

Παρά τους βαρύγδουπους τίτλους αρκετών site, αλλά και της Ομοσπονδίας των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων Μοτοσυκλέτας FEMA, τα νέα μέτρα ΔΕΝ περιλαμβάνουν τις μοτοσυκλέτες. Τουλάχιστον όχι ακόμα, ενώ η FEMA αντιδρά προκαταβολικά, αναφέροντας τα εξής:

Α) “Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα καταθέσει πρόταση σύμφωνα με την οποία μετά το 2035 θα επιτρέπεται να πωλούνται μόνο οχήματα μηδενικών ρύπων. Η ερμηνεία της FEMA είναι πως τα οχήματα, συμπεριλαμβανομένων και των μοτοσυκλετών, με κινητήρα εσωτερικής καύσης, θα μπορούν να πωληθούν και μετά το 2035, αν χρησιμοποιούν eFuels (συνθετικά καύσιμα) ή υδρογόνο, όμως η Ε.Ε. πρέπει να χαράξει το νομικό πλαίσιο για κάτι τέτοιο (σσ. σημειώστε πως την ίδια πρόταση έκανε και η Γερμανία κατά την έγκριση της συμφωνίας νέων μέτρων στις 26/11, με την Επιτροπή να απαντά πως κρατά ανοιχτή μια τέτοια πιθανότητα).”

Β) “Η FEMA θα αντισταθεί σε κάθε προσπάθεια απαγόρευσης του κινητήρα εσωτερικής καύσης για μοτοσυκλέτες. Για την ώρα τα νέα μέτρα αφορούν μόνο αυτοκίνητα, φορτηγά και λεωφορεία, όμως από την εμπειρία μας και από πηγές της Ε.Ε., γνωρίζουμε πως η ελπίδα για να αποφύγουν οι μοτοσυκλέτες την ίδια μοίρα είναι πολύ μικρή. Παρόλα αυτά, εμείς θα αντισταθούμε στην πιθανή απαγόρευση του κινητήρα εσωτερικής καύσης στις μοτοσυκλέτες, καθώς κατά τη γνώμη μας οι ρύποι των μοτοσυκλετών είναι ήδη αμελητέοι, και οι εναλλακτικές λύσεις τόσο για τα ορυκτά καύσιμα όσο και για την ηλεκτροκίνηση είναι ακόμα στο στάδιο της εξέλιξης. Αν η Ε.Ε. εστιάσει αποκλειστικά στα ηλεκτρικά οχήματα μπαταριών, τα προβλήματα της ρύπανσης του αέρα και της κλιματικής αλλαγής θα αντικατασταθούν από εξίσου σοβαρά διαφορετικά προβλήματα: τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές πλευρές της εξόρυξης των πρώτων υλών για τις μπαταρίες και τις γεω-πολιτικές συνέπειες της εξάρτησης σε χώρες όπως η Κίνα για αυτές τις ύλες (σπάνιες γαίες, κ.α.). Αν δώσουμε μια ευκαιρία και σε άλλες επιλογές όπως τα συνθετικά καύσιμα, η Ευρώπη θα μπορούσε να καταστεί πρωτοπόρα στην εξέλιξη πολύτιμων εναλλακτικών τεχνικών.”

Σε κάθε περίπτωση ο ACEM δηλαδή οι Ευρωπαίοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών δεν έχουν πει την τελευταία τους λέξη. Αυτή την Κυριακή θα συνεδριάσουν για το θέμα και το ΜΟΤΟ έχει προσκληθεί για να παρακολουθήσει τις διαδικασίες του συνεδρίου διαδικτυακά και να παρέμβει. Οι κατασκευαστές προγραμματίζουν την ανάπτυξη της γκάμας τους για αρκετά χρόνια μπροστά καθώς η εξέλιξη μίας νέας μοτοσυκλέτας και ιδιαίτερα τελείως διαφορετικής σε λειτουργία από αυτό που ξέρουμε είναι μία πολυετής διαδικασία. Το ΜΟΤΟ λέει, γνωρίζοντας, πως αυτή την στιγμή δεν είναι έτοιμοι για να κάνουν πλήρη μετάβαση γκάμας σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες εντός αυτού του χρονικού πλαισίου. Θα επανέλθουμε όμως και μετά από το επικείμενο συνέδριο του ACEM.

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha