Η πρώτη Yamaha Tenere 700 στον Nick Sanders

Με τον αριθμό 001
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

29/7/2019

Ο Nick Sanders, γνωστός –για να μην πούμε θρυλικό- ταξιδιώτης που έχει συνδέσει το όνομά του με τις μεγαλύτερες μοτοσυκλετιστικές περιπέτειες, παρέλαβε την πρώτη Yamaha Tenere 700 που βγήκε από την γραμμή παραγωγής του εργοστασίου, για να πραγματοποιήσει το ταξιδιωτικό του πλάνο με προορισμό την Βόρεια Αφρική. O Sanders, έχοντας στην κατοχή του πλέον την μοτοσυκλέτα με σειριακό αριθμό 001, τις επόμενες εβδομάδες θα διασχίσει την Ευρώπη και στη συνέχεια θα περάσει στην Αφρική, σχεδιάζοντας να καταλήξει στην Σενεγάλη, στο σημείο τερματισμού του ιστορικού rally Paris-Dakar.
"Είναι κάτι σαν πείραμα", δήλωσε ο Sanders σχετικά με την καινούργια μοτοσυκλέτα του στην αγγλική MCN. "Είναι σίγουρα μια σπουδαία μοτοσυκλέτα, αλλά δεν έχει βρεθεί πουθενά πριν μέχρι σήμερα", είπε ο Sanders που προφανώς δεν ήξερε για το δικό μας MEGA TEST και την περιπέτεια που εγκαινιάσαμε με το πρώτο Tenere 700 παγκοσμίως που ήρθε στα χέρια δημοσιογράφων για κανονική δοκιμή…
Η διαδρομή του θα κινηθεί πάνω στο Trans Euro Trali, ένα τεράστιο διεθνές δίκτυο χωματόδρομων και μονοπατιών, που περνά μέσα από την Γαλλία, πάνω από τα Πυρηναία στην Ισπανία και στη συνέχεια στο Μαρόκο. Από εκεί θα ακολουθήσει της διαδρομή του Rally Dakar του 1998, όταν η Yamaha πήρε την τελευταία της νίκη στον αγώνα με τον Stefan Peterhansel, ο οποίος μετά από αυτόν τον θρίαμβο αποσύρθηκε από τις μοτοσυκλέτες.
"Είναι λες και πάω διακοπές!", συνέχισε ο Sanders. "Μόλις μπω στο Μαρόκο θα περάσω πάνω από την οροσειρά του Άτλαντα και από εκεί θα μπω στην έρημο με κατεύθυνση την Μαυριτανία, για να καταλήξω στη Σενεγάλη στο Lac Rose. Όλο το ταξίδι θα διαρκέσει τέσσερις με πέντε εβδομάδες."
Για την Yamaha, θα είναι ένα πεδίο δοκιμών για να δουν πώς θα συμπεριφερθεί η μοτοσυκλέτα σε ένα μεγάλο adventure ταξίδι. Όπως λέει και ο ίδιος ο Sanders, συνεργάζεται με την Yamaha για 16 ολόκληρα χρόνια, έχοντας πραγματοποιήσει πολλά projects. Έχει γράψει πάνω από 800.000 χιλιόμετρα πάνω σε μοτοσυκλέτες της Yamaha, οπότε αν κάποιος έπρεπε να το δοκιμάσει, αυτός είναι ο ίδιος ο Sanders. "Είναι η πρώτη φορά που θα έχουμε μια ελαφριά μοτοσυκλέτα, η οποία είναι μια αυθεντική on-off και γι' αυτό έχουμε τη δυνατότητα να επιλέξω διαδρομές που δεν μπορούσα να επιλέξω στο παρελθόν χωρίς να αντιμετωπίσω προβλήματα", είπε ο Nock Sanders και συνέχισε, "Υπάρχει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ότι μπορεί να πας σε διάφορα μέρη και να μην ανησυχείς σχετικά με το όταν θα πρέπει να σηκώσεις την μοτοσυκλέτα σε περίπτωση πτώσης. Πραγματικά μου διπλασιάζει τις επιλογές για το πού μπορώ να οδηγήσω."

 

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.