Η SHERCO στην Ελλάδα

Εγκαίνια και… αυτό το ξέρατε;

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

22/12/2017

To όνομα της SHERCO έχει βγει προς τιμήν του θρυλικού μοντέλου trial της Bultaco, το Sherpa. H κατάληξη του Bulta-CO και τα πρώτα γράμματα του SHERpa έφτιαξαν το SHERCO.

O λόγος; Το πάθος του ιδρυτή και ιδιοκτήτη της, του Marc Teissier, για το trial, και ο θαυμασμός του για την Bultaco.

Άλλωστε, το ένα εργοστάσιο της SHERCO, αυτό που κατασκευάζει τα trial, βρίσκεται στην Ισπανία, στο Caldes de Montbui βόρεια της Βαρκελώνης, όχι πολύ μακριά από το εργοστάσιο της Bultaco.

H εταιρία ιδρύθηκε το 1998, έβγαλε την πρώτη της μοτοσυκλέτα το 1999, αναπτύχθηκε αρχικά και με επιτυχίες στο trial, και κατόπιν πέρασε στο enduro – μάλιστα η πρώτη της enduro ήταν τετράχρονη με ψεκασμό.

Το εργοστάσιο όπου η SHERCO κατασκευάζει τα enduro της είναι στην Γαλλία, στη Nimes, κοντά στα σύνορα με την Ιταλία.

Η SHERCO είναι οικογενειακή επιχείρηση. Μόνος ιδιοκτήτης είναι η οικογένεια Teissier, με γενικό διευθυντή τον γιό του Marc, τον Thomas Teissier.

O πρώτος επίσημος αναβάτης της SHERCO στο trial ήταν ο Graham Jarvis, που έχει κερδίσει και το Scottish Six Days Trial με SHERCO, κι όταν πέρασε στο enduro, κέρδισε πάλι με SHERCO και το Romaniacs του 2008.

Η SHERCO δεν είναι βιοτεχνία – μάλλον βιομηχανία είναι καθώς πρόκεται για μια εταιρία με δύο εργοστάσια και ετήσια παραγωγή πάνω από 6.000 μοτοσυκλέτες.

Mε δικούς της κινητήρες σε όλη την γκάμα της, η SHERCO συμμετέχει και στο Dakar, όπου έχει κερδίσει και σκέλη απέναντι σε κατά πολύ μεγαλύτερες ομάδες. Το σημαντικό όμως για την SHERCO ήταν να δοκιμάσει την αξιοπιστία του κινητήρα της – και το κατάφερε επιτυχώς, αφού το 450 της έβγαλε όλο το Dakar μόνο με ένα κινητήρα!

Όπως λέει ο ιδρυτής της Marc Teissier, “Δεν βιαζόμαστε. Κάνουμε μικρά, καλά υπολογισμένα βήματα. Φτιάχνουμε μοτοσυκλέτες για αγώνες, λαμβάνοντας όμως πολύ σοβαρά υπόψη μας και τις ανάγκες από τους χομπίστες που απολαμβάνουν το trial ή το enduro”.

Τα trial της SHERCO είναι δίχρονα, λέγονται ST και βγαίνουν σε 125, 250 και 300cc, σε δύο εκδόσεις, Racing και Factory.

Tα enduro της SHERCO βγαίνουν σε 125, 250 και 300cc (τα δίχρονα SE) και 250, 300 και 450cc (τα τετράχρονα SE-F). Υπάρχουν σε εκδόσεις Racing και Six Days.

Eκτός από τα enduro και trial, η SHERCO έχει και γκάμα μοντέλων Cross Country, κυρίως για την Αμερικάνικη αγορά, σε όλους τους κυβισμούς, όπως και πενηντάρια, εκδρομικά trial και ηλεκτρικά παιδικά mini trial ή enduro.

Mια πρωτοτυπία είναι πως αν ο πελάτης δεν επιθυμεί να βγάλει πινακίδα (κι ούτε θα επιθυμήσει στο μέλλον!), έχει την δυνατότητα να αγοράσει πιο φτηνά την μοτοσυκλέτα του, και η διαφορά είναι σημαντική, κοντά στα 600 ευρώ.

Tα Παγκόσμια Πρωταθλήματα της SHERCO:

2008 - Trial Junior... Loris Gubian

2012 - Trial Junior... Alexander Ferrer

2014 - Trial Γυναικών ....Emma Bristow

2015 - Trial Γυναικών ....Emma Bristow

2016 - Trial Γυναικών ....Emma Bristow

2017 - Trial Γυναικών ....Emma Bristow

2016 - Enduro E2/EnduroGP ...Matthew Phillips

H SHERCO HELLAS βρίσκεται στην Μεταμόρφωση Αττικής, στην οδό Παπαδιαμάντη 28, και το τηλέφωνο είναι 210 2220450. Δείτε και τα sherco.com και shercohellas.gr

Χθες, 21 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια της νέας τους παρουσίας στην Ελλάδα. Καλή τους αρχή!

https://bit.ly/MOTO_679

Επικαιρότητα

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.