Η Sumitomo εξαγοράζει την Dunlop από την Goodyear

Παραμένουν στην Goodyear τα ελαστικά μοτοσυκλέτας για την Ευρώπη
Εξαγορά Dunlop από Sumitomo
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

8/1/2025

Σε οριστική συμφωνία για την εξαγορά όλων των δικαιωμάτων του ονόματος Dunlop για την παραγωγή ελαστικών αυτοκινήτου έφτασαν οι Goodyear και Sumitomo Rubber Industries.

Σύμφωνα και με τις ανακοινώσεις των δύο εταιρειών η αμερικάνικη Goodyear θα λάβει από την ιαπωνική Sumitomo ένα ποσό που υπολογίζεται συνολικά στα 680 εκατ. ευρώ.

Από τα παραπάνω χρήματα τα 510,6 εκατ. ευρώ θα δοθούν από τη Sumitomo στην Goodyear για την εξαγορά του ονόματος της Dunlop, των εμπορικών της σημάτων και όλων των δικαιωμάτων επί άυλων αγαθών της εταιρείας για τις αγορές της Β. Αμερικής, της Ευρώπης και της Ωκεανίας, ενώ στη συναλλαγή δεν περιλαμβάνονται εργοστάσια ή άλλες υποδομές. 

Παράλληλα, 101,9 εκατ. ευρώ θα δοθούν από τους Ιάπωνες για την ομαλή μετάβαση της δραστηριότητας της Dunlop από την μία εταιρεία στην άλλη, μια μετάβαση που εκτιμάται ότι μπορεί να κρατήσει έως και πέντε χρόνια, ενώ ένα ποσό κοντά στα 68 εκατ. ευρώ θα δοθεί για την αγορά ελαστικών που έχουν ήδη κατασκευαστεί.

Η χρηματική συναλλαγή αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως και τα μέσα της φετινής χρονιάς με την Goodyear να νοικιάζει μακροχρόνια τα δικαιώματα του ονόματος Dunlop για την παραγωγή και διάθεση ελαστικών για επαγγελματικά και βαρέα οχήματα επί ευρωπαϊκού εδάφους, ενώ θα κατασκευάζει ελαστικά για λογαριασμό της Sumitomo για χρονικό διάστημα που μπορεί να φτάσει έως και τους 18 μήνες. Μετά από αυτό το διάστημα οι Αμερικάνοι θα παράγουν συγκεκριμένους τύπους ελαστικών για επιβατικά για τη Sumitomo για 3-5 χρόνια.

Αυτό που ενδιαφέρει εμάς περισσότερο από όλα, είναι τα ελαστικά μοτοσυκλέτας με το σήμα της Dunlop. Τα εν λόγω ελαστικά που διατίθενται στις ευρωπαϊκές αγορές κατασκευάζονται στο εργοστάσιο της Goodyear στο Montlucons της Γαλλίας και μέχρι τώρα είχαν τις μεγαλύτερες επενδύσεις στον τομέα της έρευνας και εξέλιξης σε σχέση με τους υπόλοιπους κατασκευαστές. 

Το συγκεκριμένο εργοστάσιο το είχε κατασκευάσει η Sumitomo και πέρασε στα χέρια της Goodyear το 1999 όταν οι δύο εταιρείες δημιούργησαν κοινοπραξία που κράτησε έως και το 2015 για την εκμετάλλευση του ονόματος σε όλον τον κόσμο χωρίς να μπαίνει η μία στα χωράφια της άλλης.

Επίσης τα ευρωπαϊκά Dunlop δεν έχουν καμία σχέση με εκείνα που έχουν το ίδιο όνομα και κατασκευάζονται από τη Sumitomo για την Ιαπωνία, μερικές ακόμη χώρες της Ασίας, της Αφρικής και για τη Λατινική και Β Αμερική. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς κατασκευαστές που έχει ο καθένας το δικό του τμήμα Έρευνας και Εξέλιξης, ενώ λόγω της συμφωνίας που υπάρχει μεταξύ των δύο εταιρειών τα ελαστικά της Sumitomo δεν πωλούνται σε καμία αγορά της Ευρώπης με την ευρωπαϊκή Dunlop να διαθέτει επίσης ελαστικά στην Ωκεανία.

Σε αυτό το σημείο είναι άγνωστο όχι μόνο το πότε αλλά ακόμη και το αν θα περάσουν και τα ευρωπαϊκά ελαστικά Dunlop για μοτοσυκλέτες υπό τον έλεγχο της Sumitomo. Ποιο πρόσφατη επένδυση της Goodyear στο γαλλικό εργοστάσιο ανακοινώθηκε στα τέλη του 2022 και ήταν ύψους 16 εκατ. ευρώ ώστε να μετατραπεί σε παραγωγική μονάδα αποκλειστικά για ελαστικά μοτοσυκλέτας με τους Αμερικανούς να έχουν στη Γαλλία και υπερπλήρεις εγκαταστάσεις δοκιμών.

Η λογική λέει ότι και αυτή η μετάβαση θα γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον. Ελπίζουμε όμως ότι αν γίνει να συνεχίσει και η Sumitomo να επενδύει με τον ίδιο ζήλο στην εξέλιξη των Dunlop όπως κάνει η Goodyear.

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες