Η Triumph γιορτάζει τα 50 χρόνια του θρυλικού Rocket Jump του Evel Knievel

Δυο μοτοσικλέτες με σπέσιαλ χρώματα οδηγούνται από τον γιο του Knievel, Kelly και τον Robbie Maddison
Η Triumph γιορτάζει τα 50 χρόνια του θρυλικού Rocket Jump του Evel Knievel
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/9/2024

Η Triumph τίμησε την 50η επέτειο του “Rocket Jump” του Evel Knievel με τη δημιουργία δύο μοντέλων σε ιδιαίτερους χρωματισμούς, στο Twins Falls του Idaho, την Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου. Η εορταστική ημέρα ξεκίνησε με ζωντανή μουσική από την Krysten Knievel (κόρη του Robbie Knievel) και τους The Knievel Daredevil Band.

Στα χέρια του Kelly Knievel (γιος του Evel) βρέθηκε η Bonneville T120, ενώ ο Robbie Maddison οδήγησε μια Rocket 3, ως φόρο τιμής στο μοναδικό στο είδος του Skycycle X-2 Rocket που χρησιμοποιήθηκε στο αρχικό άλμα. Στους εορτασμούς της επετείου, συμμετείχε και ο έξι φορές πρωταθλητής των X-Games, Colby Raha, με μία Triumph Speed 400.

Η βαφή που πραγματοποιήθηκε στα επιμέρους σημεία, έμοιαζαν με το περίφημο “Colour Me Lucky” Bonneville T120-TT του Evel, όπως αυτό που είχε οδηγήσει για να εκτελέσει το άλμα των 43 μέτρων πάνω από τα σιντριβάνια του Παλατιού του Καίσαρα, στις 31 Δεκεμβρίου του 1967. Βέβαια, κατά την προσγείωση του έρχεται η συντριβή συνέπεια της οποίας κάταγμα λεκάνης για τον Evel, καθώς και στο μηριαίο οστό, στο ισχίο, τον καρπό και τους δύο αστραγάλους του. Δεν θα ήταν βέβαια η πρώτη φορά που τραυματιζόταν, ούτε ο πρώτος του τραυματισμός και ο Evel συνέχισε με πολλά ακροβατικά με μοτοσυκλέτες της Triumph κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, μπαίνοντας στις καρδιές των τότε θαυμαστών του μηχανοκίνητου αθλήματος.

Η Triumph γιορτάζει τα 50 χρόνια του θρυλικού Rocket Jump του Evel Knievel

Το 1972 παρουσιάστηκε στον Δημοσιογραφικό Τύπο μια πρωτότυπη Bonneville T120, το οποίο ονομάστηκε ως πρότζεκτ “Skycycle”, πραγματοποιώντας με αυτήν ένα άλμα πάνω από το Grand Canyon, στην οποία είχαν τοποθετηθεί φτερά εντυπωσιάζοντας όλο το κοινό. Ο αεροναυπηγός μηχανικός Doug Malewicki, ασχολήθηκε τότε με το σχεδιασμό και την κατασκευή που στόχο είχε να πηδήξει το φαράγγι του ποταμού Snake. Το Skycycle X-1 βασίστηκε σε ένα βαριά τροποποιημένο πλαίσιο μοτοσυκλέτας και τροφοδοτήθηκε από έναν πύραυλο ατμού που κατασκευάστηκε από τον πρώην μηχανικό της NASA Robert Truax. Μετά από την πρώτη δοκιμή, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη συντριβή του X-1 στον ποταμό Snake River, πάρθηκε η απόφαση να αφαιρεθούν εντελώς οι τροχοί και αντ 'αυτού να απογειωθεί και να πετάξει περισσότερο σαν πύραυλος παρά ως μοτοσυκλέτα.

Skycycle X-1

Η τελική μορφή που πήρε η X-2 με τον Knievel μέσα, έκανε το άλμα στο Snake River Canyon στις 8 Σεπτεμβρίου 1974. Οι ισχυροί άνεμοι τη παρέσυραν προς το φαράγγι, προσγειώνοντας τη μόνο λίγα μέτρα μακριά από το νερό. Παρά την αποτυχημένη προσπάθεια του, ο Evel χαρακτηρίστηκε ως ο Βασιλιάς των Stuntmen και το εγχείρημα έμεινε στην ιστορία!

Ένα σχεδιάγραμα που δείχνει το αρχικό πλάνο του εγχειρήματος:

Skycycle X-1Η Triumph γιορτάζει τα 50 χρόνια του θρυλικού Rocket Jump του Evel Knievelhttps://www.motomag.gr/news/epikairotita/i-triumph-giortazei-ta-50-hronia-toy-thrylikoy-rocket-jump-toy-evel-knievel

 

Νέο “υπερκράμα” μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στον χώρο της μοτοσυκλέτας

Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο και το ατσάλι
Science_
Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2026

Μια ομάδα μηχανικών δημιούργησε ένα κράμα, το πρώτο του είδους του παγκοσμίως, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή χωρίς να θυσιάζει την ανθεκτικότητα – μια σημαντική καινοτομία που θα μπορούσε κάποια μέρα να επηρεάσει και τον χώρο της μοτοσυκλέτας, από τα πλαίσια των μοτοσυκλετών μέχρι τους κινητήρες.

Κάθε μηχανικός οραματίζεται ανθεκτικότερα και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής υλικά. Αυτό ίσως σήμερα ακούγεται ουτοπικό, όμως μία μια ομάδα ερευνητών φαίνεται να έχει μόλις κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα διαδικασία κατασκευής που επιτρέπει στα μόρια των μετάλλων να “οργανώνονται” σε μια σχεδόν άψογη εσωτερική δομή, δημιουργώντας ένα υλικό που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, προσφέρει διπλάσια αντοχή από τον χάλυβα και περίπου τριπλάσια από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου. Επίσης διατηρεί ένα βαθμό ευκαμψίας αντί να γίνεται εύθραυστο, κλασικό εμπόδιο για τα υλικά εξαιρετικά υψηλής αντοχής.

Αν και η έρευνα περιορίζεται ακόμα στο εργαστήριο, θέτει ένα προφανές ερώτημα για τη βιομηχανία μοτοσυκλετών. Θα μπορούσε αυτό το υλικό να αντικαταστήσει τελικά μέρος του χάλυβα και του αλουμινίου που χρησιμοποιούνται στις σημερινές μοτοσυκλέτες;

Ένα ανθεκτικότερο μέταλλο θα μπορούσε να επιτρέψει στους κατασκευαστές να κατασκευάζουν αντίστοιχα ανθεκτικότερα ψαλίδια, πλαίσια, υποπλαίσια, τροχούς, ακόμη και τα εξαρτήματα του κινητήρα.

Η καινοτομία έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το μέταλλο. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, βρήκαν έναν τρόπο να καθοδηγήσουν τα άτομα ώστε να οργανωθούν σε μια πολύ πιο ομοιόμορφη δομή. Αυτό το πέτυχαν με ένα διαφορετικό μείγμα πρώτων υλών - τιτάνιο, άφνιο, ταντάλιο, νιόβιο και ζιρκόνιο - που θερμαίνεται πιο αργά από ό,τι γίνεται κανονικά για την παραγωγή κραμάτων και αυτός ο θερμικός κύκλος δίνει στα άτομα χρόνο να κινηθούν και να οργανωθούν φυσικά, αντί να “παγώσουν” στη θέση τους όπως θα συνέβαινε κατά τη συμβατική χύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως μια νέα μορφή “ατομικής αρχιτεκτονικής”. Αντί για μια τυχαία εσωτερική δομή που περιέχει μικροσκοπικά ελαττώματα και αδύναμα σημεία, το κράμα δημιουργεί μια ομαλότερη δομή σε τάξη μεγέθους νανόμετρων σε όλο το μήκος του υλικού. Αυτή η εξαιρετικά τακτοποιημένη δομή είναι σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από τα στοιχεία που συνήθως περιορίζουν την αντοχή ενός κράματος. Με απλά λόγια, η σημαντική ανακάλυψη δεν έγκειται μόνο στη σύνθεση των μετάλλων που χρησιμοποιούνται, αλλά στο γεγονός ότι η διαδικασία κατασκευής επιτρέπει στα άτομα να αυτοοργανωθούν σε μια πολύ ισχυρότερη εσωτερική δομή από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι τώρα σε ένα ολόκληρο κομμάτι μετάλλου.

Science

Πρόκειται για το είδος της εξέλιξης που θα μπορούσε τελικά να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τον τομέα των μοτοσυκλετών, καθώς οι αεροδιαστημικές, αυτοκινητοβιομηχανίες και αμυντικές βιομηχανίες αναζητούν όλες ανθεκτικότερα υλικά.

Τίποτα όμως δεν είναι επιβεβαιωμένο, καθώς οι εργαστηριακές καινοτομίες δεν σημαίνουν αυτόματα ότι η παραγωγή εξαρτημάτων είναι εγγυημένη. Οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών χρειάζονται υλικά που μπορούν να παραχθούν σε τεράστιες ποσότητες, να υποστούν εύκολα μηχανική κατεργασία και ίσως το πιο σημαντικό, να πωληθούν σε λογική τιμή. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι συχνά το σημείο όπου αποτυγχάνουν πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις όπως αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, αν αυτή η διαδικασία καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να εκτοξευθούν τα κόστη στα ύψη, θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ σημαντική εξέλιξη στη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία.

Ετικέτες