Η TVS εξαγόρασε την Norton!

Το τέλος ενός οικονομικού θρίλερ

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

21/4/2020

Το 2020, αν μη τι άλλο, μπήκε με ένα ξέφρενο ρυθμό σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο μισό της χρονιάς έχουν συντελεστεί τόσες κοσμογονικές αλλαγές και εξελίξεις, όσες δεν είχαμε δει την τελευταία πενταετία! Σε κάθε γωνιά της Γης συντελούνταν κι από ένα τεράστιο γεγονός (όπως για παράδειγμα οι καταστροφικές πυρκαγιές στην Αυστραλία που έκαναν μια ολόκληρη ήπειρο να υποφέρει και άλλαξαν σημαντικά το κλίμα ολόκληρου του πλανήτη), με αποκορύφωμα την πανδημία του κορωνοϊού.

Σε μικρότερη κλίμακα, στο δικό μας μοτοσυκλετιστικό σύμπαν, δεν έλειψαν τα μεγάλα και σημαντικά γεγονότα, με το μεγαλύτερο μέχρι στιγμής να είναι η οικονομική περιπέτεια ενός θρυλικού ονόματος, της Norton, που εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο εμπορικό-οικονομικό θρίλερ. Είχαμε γράψει ένα αναλυτικό και άκρως αποκαλυπτικό άρθρο για το πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, ξεδιπλώνοντας όλες τις πτυχές της που είχαν ρίζες και στο ευρύτερο οικονομικό πεδίο της Μεγάλης Βρετανίας, με το ένα σκάνδαλο να ξεσπά μετά το άλλο.

Από τον περασμένο Ιανουάριο, η εταιρεία είχε περιέλθει σε καθεστώς διαχείρισης, αλλά αυτό είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Οι αποκαλύψεις για τις ατασθαλίες και την κακοδιαχείριση έρχονταν με καταιγιστικό ρυθμό και το μέλλον της Norton ήταν εξαιρετικά δυσοίωνο. Παρ’ όλα αυτά όμως, βάσει των τελευταίων εξελίξεων φαίνεται ότι η ιστορική βρετανική φίρμα θα έχει μια ακόμη ευκαιρία στην πολυτάραχη πορεία της.

Πιο συγκεκριμένα, την Παρασκευή 17 Απριλίου, η ινδική εταιρεία TVS –η οποία κατασκευάζει μοτοσυκλέτες και σκούτερ- ανακοίνωσε επίσημα ότι εξαγόρασε την Norton έναντι 18,5 εκατομμυρίων ευρώ! Το ποσό μπορεί να ακούγεται σχετικά μικρό για μια τέτοια συναλλαγή, αλλά υπερκαλύπτει τις ανάγκες της εταιρείας προκειμένου να εξοφληθούν οι πιστωτές της. Είναι ουσιαστικά η επιβεβαίωση των όσων είχαμε γράψει πριν λίγο καιρό, για το έντονο ενδιαφέρον των Ινδών για την Norton.

Η συμφωνία περιλαμβάνει, φυσικά, την εμπορική επωνυμία και όλη την πνευματική ιδιοκτησία της Norton, η οποία αποτελεί αυτή τη στιγμή το σημαντικότερο κεφάλαιο της φίρμας, μαζί με τα συμβόλαια των υπαλλήλων της. Όπως όμως προκύπτει από τους όρους της συμφωνίας, το διάσημο αρχηγείο της Norton στο Donington Hall δεν περιλαμβάνεται μέσα σ’ αυτήν, και μέσα στους επόμενους μήνες θα κλείσει οριστικά.

Ο Διευθύνων Σύμβουλος της TVS Motor Company, Sudarshan Venu, έκανε τις απαραίτητες δηλώσεις, μέσα από τις οποίες μπορεί κανείς να διακρίνει το δέος του για την Norton, μαζί με όποια σημειολογική υπόσταση ενέχουν, καθώς άλλη μια εμβληματική εταιρεία της Μ. Βρετανίας περιέρχεται σε ινδιακά χέρια (να θυμίσουμε εδώ το προηγούμενο της Royal Enfield, και την εξαγορά μεριδίου της Triumph από την Bajaj). “Είναι μια ιστορική στιγμή για εμάς στην TVS”, είπε ο Venu. “Η Norton είναι μια ιστορική βρετανική φίρμα, με παγκόσμια απήχηση, και θα μας παρέχει τη δυνατότητα να επεκταθούμε σε παγκόσμια κλίμακα. Αυτή η συμφωνία, έρχεται σε απόλυτη ταύτιση με την προσπάθειά μας να ανταποκριθούμε στις προσδοκίες των απαιτητικών πελατών μας. Θα παρέχουμε την πλήρη στήριξή μας στην Norton για να επανακτήσει την λάμψη και την δόξα της σε παγκόσμιο επίπεδο.”

Από τις παραπάνω δηλώσεις, διακρίνεται και η αισιοδοξία για το μέλλον των νέων ιδιοκτητών της εταιρείας, με το πάγιο όμως ερώτημα να παραμένει: μπορεί πραγματικά η TVS να αντιστρέψει το κλίμα για την Norton; Όπως δείχνουν τα στοιχεία του ινδικού κολοσσού (οι οποίοι έχουν εδώ και πολλά χρόνια συνεργασία και με την BMW), μάλλον θα τα καταφέρει. Τα μεγάλα σκάνδαλα που ξέσπασαν πρόσφατα γύρω από το όνομα της Norton σίγουρα κλόνισαν σε μεγάλο βαθμό την αίγλη και το κύρος της, αλλά η δυναμική ενός τέτοιου ιστορικού και γεμάτου παράδοση ονόματος δεν θα της επιτρέψει να περάσει στη αφάνεια.

Το κλειδί και παράλληλα η πρόκληση για την TVS, προκειμένου να αρχίσει να διαγράφει η Norton μια επιτυχημένη πορεία, είναι ο συνδυασμός αυτής της παράδοσης με το πόσο προσιτές θα είναι στον κόσμο οι μοτοσυκλέτες της. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να κάνει τους υποψήφιους πελάτες να παραβλέψουν το ζοφερό οικονομικό παρελθόν των σκανδάλων και να γίνει η Norton άλλη μια ευρωπαϊκή εταιρεία που θα αναζητήσει την ευμάρεια και το μέλλον της στην Ινδία.

https://bit.ly/MOTO_678

Επικαιρότητα

Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο

Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

7/4/2026

Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.

Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.

Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!

Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.

Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.

Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.

Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.

Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.

Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;