Η Yamaha διαφυλάσσει τα RD250 και RD350, διατηρώντας τα RZ250 και RZ350

Τα RZ250 και RZ350 επανέρχονται στο προσκήνιο της ιστορίας θυμίζοντας 80ς και 90ς
Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα
Από το

motomag

9/5/2023

Η Yamaha με την αίτηση που κατέθεσε για εκ νέου κατοχύρωση των εμπορικών ονομασιών των RZ250 και RZ350, μας ξαναγυρίζει σε εποχές που τα δίχρονα μεσουρανούσαν.

Τα Yamaha RZ250 και RZ350 ήταν δύο μοντέλα τα οποία άφησαν το στίγμα τους στις αγορές της Ιαπωνίας και της Αυστραλίας -στις υπόλοιπες αγορές έγιναν γνωστά με τις ονομασίες RD250 και RD350- κατακτώντας τις καρδιές χιλιάδων μοτοσυκλετιστών. Η είδηση πως η Yamaha κατέθεσε αίτηση για τις εμπορικές ονομασίες των RZ250 και RZ350 έφερε χαμόγελα στους απανταχού νοσταλγούς των εποχών εκείνων αλλά και όσων θέλουν να νιώσουν για πρώτη φορά τον απόηχο της μαγείας που δημιούργησαν τα δύο αυτά μοντέλα.

Το πιθανότερο για τους νεότερους βέβαια, είναι να βιώσουν τον απόηχο μίας ανεξήγητης για αυτούς έντονης αποδοκιμασίας κυρίως στην διαδικτυακή πραγματικότητα, από σύσσωμους τους παλαιότερους που στο άκουσμα του ονόματος θα περιμένουν δίχρονους κινητήρες με πολλά άλογα.

Το ιδιαίτερο RD που φιλοξενούσαμε στην Έκθεση Μοτοσυκλέτας 2023: Φτιαγμένο και εξελιγμένο σε κάθε του σημείο, προσωπικά από τον Ντίνο Νικολαΐδη της DNA Filters αλλά πιστό σε εμφάνιση με μία ιδιαίτερη περίοδο για την Yamaha και για όλα τα RD:

Yamaha_RD250_RD350

Ωστόσο για να συμβεί η εν λόγω αναβίωση θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από μία απλή αίτηση για τα εμπορικά ονόματα. Η εταιρεία των τριών διαπασών θα πρέπει να ξεπεράσει τις δυσκολίες που υπάρχουν στην νομοθεσία όσον αφορά τις εκπομπές ρύπων που όπως καλά γνωρίζουμε τα τελευταία χρόνια αποτελούν βασική τροχοπέδη για τους κατασκευαστές. Όχι τόσο γιατί το κόστος εξέλιξης είναι μεγάλο, αλλά κυρίως επειδή αυτό δεν μοιράζεται στην παγκόσμια αγορά και στα τεράστια μεγέθη της Ασίας και της Λ.Αμερική. Για να πάρουν σάρκα και οστά τα δύο αυτά μοντέλα με δίχρονο κινητήρα, θα πρέπει είτε η Yamaha να επενδύσει ένα σεβαστό ποσό στην εξέλιξη τους είτε να ρίξει νερό στο κρασί της όσον αφορά τις επιδόσεις των κινητήρων ώστε να συμμορφώνονται με τις εκάστοτε νομοθεσίες.

Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα
Δύο από τα RD του Ντίνου Νικολαΐδη από τα πιο δυνατά στο δυναμόμετρο

Η Yamaha με την κατάθεση αίτησης εμπορικών ονομασιών κατά πάσα πιθανότητα θέλει να συνεχίσει να τα διατηρεί για λόγους ιστορικότητας και ίσως να διαμορφώσει την μελλοντική της γκάμα μέσα από σημαντικά ονόματα μοντέλων του παρελθόντος. Στις μοτοσυκλέτες το ρετρό πουλά περισσότερο. Για παράδειγμα θα ήταν πολύ πιθανόν να δούμε στο μέλλον μία τετράχρονη έκδοση του RZ, η οποία θα είχε νέα σχεδιαστική φιλοσοφία και θα απευθύνεται τόσο στους νοσταλγούς του παρελθόντος όσο και σε αυτούς που θέλουν να έχουν στη συλλογή τους ένα μοντέλο με εμβληματική ονομασία. Κυρίως όμως η Yamaha με αυτή την αίτηση διασφαλίζει πως οι ονομασίες αυτές δεν θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον από κάποιον άλλον κατασκευαστή και διατηρεί την εμπορική της κληρονομιά. Πολύ πιθανό όμως να την εκμεταλλευτεί κιόλας, σε κάποιο νέο μοντέλο.

Η Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομαΗ Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομαΗ Yamaha διασφαλίζει τα RD250 και RD350 με το όνομα

 

Πωλητήριο στη Ducati εξετάζει ο Όμιλος VW – Τραπεζικές πιέσεις για ανόρθωση των οικονομικών του

Πολλοστή φορά που η ιταλική εταιρεία εμπλέκεται σε φημολογία περί πώλησής της
ducati
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

30/6/2026

Όλα ξεκίνησαν από ένα δημοσίευμα των The Financial Times, σύμφωνα με το οποίο ο Όμιλος VW βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση εξαιτίας των ισχυρότατων πιέσεων που έχουν δημιουργήσει στις αγορές οι Κινέζοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Η αποκάλυψη μιλά για προτάσεις από τραπεζικούς κύκλους προς τη VW να πουλήσει σημαντικά κομμάτια του ομίλου προκειμένου να βελτιώσει τα οικονομικά της στοιχεία.

Κάπου εδώ μπαίνει στο κάδρο η Ducati, η οποία βρίσκεται σε μια από τις καλύτερες περιόδους της ιστορίας της, τόσο από πλευράς πωλήσεων όσο και στο πρεστίζ, κυριαρχώντας τα τελευταία χρόνια στο κορυφαίο αγωνιστικό επίπεδο – βλέπε MotoGP και WSBK. Αυτά την κάνουν αυτομάτως υπολογίσιμη αξία που πιθανότατα δεν θα δυσκολευτεί να προσελκύσει υποψήφιους αγοραστές σε καλή τιμή.

Ως εδώ θα μπορούσαμε απλώς να μιλάμε για φήμες, ή έστω για προτροπή που οι ιθύνοντες του Ομίλου VW αργά ή γρήγορα θα απορρίψουν, όπως έκαναν επανειλημμένα στο παρελθόν, λ.χ. το 2017 όταν στα απόνερα του Dieselgate εξετάστηκε το ενδεχόμενο πώλησης της Ducati, χωρίς ωστόσο να προχωρήσει σε υλοποίηση.

Αυτή τη φορά ωστόσο το κλίμα είναι διαφορετικό και ο Όμιλος VW έχει ήδη εκποιήσει κάποια από στοιχεία του χαρτοφυλακίου του. Πρόσφατα πούλησε την εταιρεία κατασκευής ναυτικών κινητήρων Everllence για 10 δις ευρώ, καθώς και τη Bugatti σε μια ομάδα επενδυτών που περιλαμβάνει και την κατασκευάστρια υπεραυτοκινήτων Rimac.

Επιπλέον, ο διευθύνων σύμβουλος της VW, Oliver Blume, έχει επιβεβαιώσει πληροφορίες πως επίκεινται απολύσεις περίπου 100.000 εργαζομένων από τον Όμιλο, δηλαδή περίπου το ένα έκτο του του παγκόσμιου ανθρώπινου δυναμικού του, ενώ το σχέδιο εξυγίανσης προβλέπει και το κλείσιμο τεσσάρων εργοστασίων της VW.

Η διαρκής επανάληψη σεναρίων για πώληση της Ducati είναι περισσότερο μια ξεκάθαρη ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στον Όμιλο παρά μια αποκάλυψη για το μέλλον της ιταλικής εταιρείας. Τα ίδια λέγαμε το 2017, τα ίδια ξανά το 2020, για να επιστρέψει η θεματολογία στο ίδιο σημείο σήμερα και ποιος ξέρει πόσες φορές στο μέλλον.

Στην τριετία μετά το Dieselgate η VW σχεδίαζε μεγαλόφωνα ένα νέο μέλλον εστιασμένο στην ηλεκτροκίνηση, τη νέα μοδάτη αγορά που οραματίστηκε η Ε.Ε. με φόντο περιβαλλοντικές προφάσεις, βιαστικές προθεσμίες για υποχρεωτική κατάργηση των κινητήρων εσωτερικής καύσης και κρατικές επιδοτήσεις. Η επένδυση αυτή ωστόσο, όχι μόνο δεν έσωσε τη VW, αλλά ίσως και να την έσπρωξε βαθύτερα σε οικονομικές τρικυμίες – όπως και αρκετούς άλλους κατασκευαστές ανά τον κόσμο – διότι πολύ απλά ενέσκυψαν τρία κρίσιμα προβλήματα.

Πρώτον, το αγοραστικό κοινό δεν πείστηκε σε επαρκές ποσοστό, με την υιοθέτηση των ηλεκτρικών οχημάτων να αποδεικνύεται στην πράξη πολύ πιο χλιαρή από τις προβλέψεις και τις απαραίτητες υποδομές (σταθμοί φόρτισης, τεχνολογία μπαταριών) να υπολείπονται ακόμη περισσότερο. Δεύτερον, πανδημίες και πόλεμοι φρόντισαν να ανατρέψουν κάθε στρατηγικό πλάνο εξηλεκτρισμού του ευρωπαϊκού στόλου αυτοκινήτων. Τρίτον, η αθρόα εισαγωγή κινέζικων ηλεκτρικών αυτοκινήτων, με σχέση αξίας-τιμής που ξεμπρόστιασε ό,τι καλύτερο είχαν να προτείνουν οι “καθεστωτικοί” κατασκευαστές του δυτικού κόσμου, απορρόφησε πλειοψηφικό μερίδιο της ηλεκτρικής αγοράς.

Κάπως έτσι φτάνουμε για πολλοστή φορά να μιλάμε για σενάρια πώλησης της Ducati από τον Όμιλο VW, σενάρια που περισσότερο βασίζονται σε μια τυπική επαγωγική λογική με μεγάλες δόσεις εικασίας παρά στην πραγματικότητα: “αφού έχει στενότητες και πούλησε τη Bugatti, ε λογικά έρχεται κι η ώρα της Ducati”.

Η πραγματικότητα είναι πως η Ducati είναι ίσως ένα από τα δυνατότερα χαρτιά του γερμανικού ομίλου σε όλα τα επίπεδα, από το οικονομικό ως το μάρκετινγκ και το πρεστίζ. Μοιάζει με σημαντικό λάθος εκ μέρους VW η σκέψη για πώληση της εταιρείας αυτής, ακόμη κι αν η δικαιολογία περιστρέφεται ξανά και ξανά στο παραδοσιακό “να ρίξει το βάρος στην πηγαία της δραστηριότητα, στα αυτοκίνητα VW”. Ευκολότερα βγάζει νόημα το ξεφόρτωμα προβληματικών κομματιών του ενεργητικού σου, παρά των πιο κερδοφόρων.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, αν όντως η Ducati βγει στο σφυρί, περισσότερο θα ήταν δείγμα ανησυχίας για το μέλλον του Ομίλου VW, παρά γι’ αυτό της ιταλικής εταιρείας που δείχνει υγιέστερη από ποτέ.

Ετικέτες