Η Yamaha πατεντάρει αερόσακο

Με το βλέμμα στην παθητική ασφάλεια
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

23/8/2018

Η Yamaha εστιάζει στην παθητική ασφάλεια των αναβατών της, προχωρώντας στην κατάθεση μιας νέας πατέντας για την χρήση αερόσακων. Η χρήση αερόσακων σε μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καινοτομία, αφού ήδη υπάρχει ως προαιρετικικός εξοπλισμός στην Honda Goldwing.

Όμως η Yamaha επέλεξε για την εφαρμογή της πατέντας της να χρησιμοποιήσει ένα Scooter. Όπως είναι γνωστό τα scooter καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς εδώ και καιρό, όντας ευκολοδήγητα ελκύουν -παράλληλα- κι ένα κοινό που μπορεί να μην έχει προηγούμενη εμπειρία με μοτοσυκλέτες, με αποτέλεσμα να είναι συχνότερη η εμπλοκή τους σε ατυχήματα. Το εγχείρημα της Yamaha να χρησιμοποιήσει αερόσακους στα scooter αποτελεί ένα ευχάριστο γεγονός, καθώς έτσι ενισχύει την παθητική ασφάλεια των αναβατών προφυλάσσοντας με ακόμη έναν τρόπο στο θώρακα αλλά και στα γόνατα κατά την φάση μιας μετωπικής σύγκρουσης. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση του αερόσακου όπως παρατηρείτε και στο σχέδιο είναι ο επαρκής χώρος όχι μόνο για την εγκατάσταση του συστήματος αλλά και την σωστή λειτουργία του. Αν κάτι χαρακτηρίζει τα scooter, είναι η προσφορά χώρου, την στιγμή που όντας ένα δίκυκλο καθημερινής μετακίνησης θα μπορούσε να πει κανείς πως η εφαρμογή αυτού το συστήματος είναι περισσότερο απαραίτητη καθώς είναι αποδεδειγμένο πως υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ατυχήματος στο κέντρο της πόλης.

Θα πρέπει να δούμε τώρα, αν η τοποθέτηση του αερόσακου έρχεται με τρόπο που στερεί αποθηκευτικό χώρο αλλά και με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίησή του. Διότι, σε αντίθεση με τα γιλέκα και τα μπουφάν με αερόσακο που ενεργοποιούνται κατά το τράβηγμα μίας ντίζας, όταν ο αναβάτης αποχωριστεί την μοτοσυκλέτα, εδώ τώρα θα πρέπει να γίνεται αυτόματα. Για παράδειγμα η Dainese διαθέτει μπουφάν με αερόσακους που ενεργοποιούνται με αισθητήρες που ανιχνεύουν την πτώση, μία τεχνολογία που έχουν από τα MotoGP. Αντίστοιχα τώρα αυτό θα πρέπει να γίνεται από το ίδιο το scooter της Yamaha. Είναι λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίηση του συστήματος, πέρα από την πρωτοποριακή τοποθέτησή του, που βλέπουμε στο παραπάνω σχέδιο, να δημιουργεί μία "κουρτίνα" προστασίας του αναβάτη...

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.