Η Yamaha εστιάζει στην παθητική ασφάλεια των αναβατών της, προχωρώντας στην κατάθεση μιας νέας πατέντας για την χρήση αερόσακων. Η χρήση αερόσακων σε μοτοσυκλέτα δεν αποτελεί καινοτομία, αφού ήδη υπάρχει ως προαιρετικικός εξοπλισμός στην Honda Goldwing.
Όμως η Yamaha επέλεξε για την εφαρμογή της πατέντας της να χρησιμοποιήσει ένα Scooter. Όπως είναι γνωστό τα scooter καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της αγοράς εδώ και καιρό, όντας ευκολοδήγητα ελκύουν -παράλληλα- κι ένα κοινό που μπορεί να μην έχει προηγούμενη εμπειρία με μοτοσυκλέτες, με αποτέλεσμα να είναι συχνότερη η εμπλοκή τους σε ατυχήματα. Το εγχείρημα της Yamaha να χρησιμοποιήσει αερόσακους στα scooter αποτελεί ένα ευχάριστο γεγονός, καθώς έτσι ενισχύει την παθητική ασφάλεια των αναβατών προφυλάσσοντας με ακόμη έναν τρόπο στο θώρακα αλλά και στα γόνατα κατά την φάση μιας μετωπικής σύγκρουσης. Βασική προϋπόθεση για τη χρήση του αερόσακου όπως παρατηρείτε και στο σχέδιο είναι ο επαρκής χώρος όχι μόνο για την εγκατάσταση του συστήματος αλλά και την σωστή λειτουργία του. Αν κάτι χαρακτηρίζει τα scooter, είναι η προσφορά χώρου, την στιγμή που όντας ένα δίκυκλο καθημερινής μετακίνησης θα μπορούσε να πει κανείς πως η εφαρμογή αυτού το συστήματος είναι περισσότερο απαραίτητη καθώς είναι αποδεδειγμένο πως υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ατυχήματος στο κέντρο της πόλης.
Θα πρέπει να δούμε τώρα, αν η τοποθέτηση του αερόσακου έρχεται με τρόπο που στερεί αποθηκευτικό χώρο αλλά και με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίησή του. Διότι, σε αντίθεση με τα γιλέκα και τα μπουφάν με αερόσακο που ενεργοποιούνται κατά το τράβηγμα μίας ντίζας, όταν ο αναβάτης αποχωριστεί την μοτοσυκλέτα, εδώ τώρα θα πρέπει να γίνεται αυτόματα. Για παράδειγμα η Dainese διαθέτει μπουφάν με αερόσακους που ενεργοποιούνται με αισθητήρες που ανιχνεύουν την πτώση, μία τεχνολογία που έχουν από τα MotoGP. Αντίστοιχα τώρα αυτό θα πρέπει να γίνεται από το ίδιο το scooter της Yamaha. Είναι λοιπόν ενδιαφέρον να δούμε με πιο τρόπο γίνεται η ενεργοποίηση του συστήματος, πέρα από την πρωτοποριακή τοποθέτησή του, που βλέπουμε στο παραπάνω σχέδιο, να δημιουργεί μία "κουρτίνα" προστασίας του αναβάτη...
Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα
Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
6/7/2026
Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).
Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους
Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.
Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.
Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.
Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο
Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.
Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.
Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.
Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν
Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.
Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.
Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.
Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή
Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.
Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.
Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία
Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.
Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.
Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.
Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.
