Ινδία: Ευρωπαϊκού τύπου προδιαγραφές από το 2021

Προσαρμόζουν τη βιομηχανία τους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/3/2020

Η Ινδία είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο, ξεπερνώντας ακόμα και την Κίνα. Οι πωλήσεις είναι τόσο μεγάλες, που οι κατασκευαστές μπορούσαν φτιάχνουν μοντέλα μόνο για την τοπική αγορά και να είναι ταυτόχρονα κερδοφόρα. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για άλλες μεγάλες ασιατικές αγορές, όπου πωλούνται δεκάδες διαφορετικά παπιά, τα οποία δεν μπορούν να εισαχθούν στην Ελλάδα και γενικά στις χώρες της Ε.Ε.

Όμως τα πράγματα θα αλλάξουν πολύ για την ινδική αγορά από το 2021 και τα πρώτα δείγματα είναι η σταδιακή διακοπή της παραγωγής του Royal Enfield Bullet (θα αντικατασταθεί με ένα νέο μοντέλο) και η διακοπή της συναρμολόγησης του Suzuki Hayabusa από τη Suzuki. Εδώ να τονίσουμε πως η Suzuki δεν σταματά την παραγωγή του Hayabusa, η οποία συνεχίζεται κανονικά στα εργοστάσια της Ιαπωνίας, όπως και η εξαγωγή του στις ΗΠΑ.

Άλλωστε στην Ινδία ΔΕΝ κατασκευάζονταν ποτέ τα Hayabusa. Εκείνο που έκανε η Suzuki ήταν να φτιάξει μια γραμμή συναρμολόγησης στο εργοστάσιο που έχει στην Ινδία και να συναρμολογεί εκεί τα Hayabusa που προορίζονταν για την τοπική αγορά, ώστε να χαρακτηρίζονται τυπικά ως Made in India και να αποφεύγει τους υπέρογκους φόρους εισαγωγής. Το ίδιο ακριβώς κάνουν οι κατασκευαστές και στην Βραζιλία, όπου επικρατεί αντίστοιχο φορολογικό καθεστώς.

Οπότε η είδηση από την παύση της συναρμολόγησης της Hayabusa στην Ινδία δεν έχει άμεση σχέση με τα πλάνα της Suzuki για την αντικατάσταση του μοντέλου παραμένουν ως έχουν. Η είδηση είναι πως η Ινδία κάνει πλέον ό,τι έκανε και η Ιαπωνία πριν μερικά χρόνια, δηλαδή αποφάσισε να προσαρμόσει τις προδιαγραφές της σε εκείνες της E.E. Η απόφαση αυτή σχετίζεται κυρίως με το κόστος εξέλιξης των δικύκλων των ινδικών εταιρειών, αλλά και με τις εξαγωγικές δυνατότητες των ινδικών εταιρειών.

Με λίγα λόγια, από το 2021 τα δίκυκλα που θα κατασκευάζονται στην Ινδία ή για την ινδική αγορά, θα μπορούν να πουληθούν και στην Ευρώπη χωρίς να χρειάζεται να αλλάξουν δραματικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους. Οπότε το επιπλέον κατασκευαστικό κόστος που συνοδεύει τις προδιαγραφές Euro5 και Euro6, θα διαιρείται στα περισσότερα αντίτυπα που θα κατασκευάζονται, ενώ οι τοπικοί κατασκευαστές θα αποκτήσουν εξαγωγικό πλεονέκτημα στην ευρωπαϊκή αγορά, έναντι των άλλων ασιατών κατασκευαστών.

Με την γιγαντιαία ινδική αγορά να έχει αντίστοιχες προδιαγραφές με εκείνες της Ε.Ε. είναι μάλλον θέμα χρόνου να δούμε και την Κίνα, αλλά και τις ΗΠΑ να ακολουθούν τη λογική μιας ενιαίας νομοθεσίας.            

Ducati Triple-X Trinity: Συλλογή με 3 Superleggera στα 275.000 ευρώ

Τρεις γενιές. Τρεις παγκόσμιες πρωτιές. Μια συλλογή.
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

24/8/2026

Η Ducati έσπασε τους κανόνες όταν ξεκίνησε να δημιουργεί τη σειρά Superleggera το 2014. Η συνταγή ήταν απλή: πήρε το ήδη κορυφαίο μοντέλο της – αρχικά την 1199 R Panigale – και βελτίωσε τις επιδόσεις της, μειώνοντας παράλληλα και το βάρος.

Πίσω στο 2014 λοιπόν, όταν η Ducati έπρεπε να καινοτομήσει για να ρίξει το βάρος του κορυφαίου της μοντέλου και η λύση ήταν ένα κράμα μαγνησίου ένα ελαφρύ σύνθετο μέταλλο που, μέχρι εκείνη τη στιγμή, δεν είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ σε μοτοσυκλέτα παραγωγής. Το υλικό χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα σε πλαίσιο, ψαλίδι και τροχούς, ενώ τιτάνιο και ανθρακόνημα πλαισίωσαν το υπόλοιπο της μοτοσυκλέτας.

1199 Superleggera

Όπως ήταν αναμενόμενο, σειρά πήρε η αναβάθμιση του κινητήρα Superquadro, που εξοπλίστηκε με βαλβίδες εξαγωγής από τιτάνιο, ελαφρύτερο στροφαλοφόρο άξονα με αντίβαρα από βολφράμιο και πιστόνια δύο ελατηρίων. Τα τελευταία αποτέλεσαν μια ακόμη πρωτιά για μοτοσυκλέτα παραγωγής και συνέβαλαν σημαντικά ώστε η 1199 Superleggera να φτάσει την ισχύ των 200 ίππων, ενώ το ξηρό βάρος της μοτοσυκλέτας βρισκόταν στα 155 κιλά και όπως ήταν φυσικό είχε την υψηλότερη αναλογία ισχύος προς βάρος από οποιαδήποτε superbike παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ.

1299 Superleggera

Εξαιρουμένων των πρωτοτύπων, μόλις 500 αριθμημένες 1199 Superleggera έφυγαν από το εργοστάσιο της Ducati στη Μπολόνια και όπως ήταν αναμενόμενο, εξαντλήθηκαν αμέσως. Ακολούθησε η 1299 Superleggera το 2016 και η V4 Superleggera το 2020, με τις δύο τους να εισάγουν παγκόσμιες καινοτομίες για μοτοσυκλέτες παραγωγής και να περιορίζονται αυστηρά σε 500 αριθμημένα τεμάχια. Εννοείται πως κι αυτές εξαντλήθηκαν αμέσως. Η 1299 ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε ανθρακονήματα για όλα τα φέροντα δομικά στοιχεία της, γεγονός που την έκανε 40% ελαφρύτερη από την αντίστοιχη βασική έκδοση της Panigale. Με ισχύ 215 ίππους, ο κινητήρας Superquadro της ήταν επίσης ο τελευταίος και πιο ισχυρός V-twin παραγωγής που κατασκευάστηκε ποτέ από τη Ducati.

V4 Superleggera

Όπως υποδηλώνει το όνομά της, η V4 Superleggera διέθετε έναν τεράστιο νέο τετρακύλινδρο κινητήρα που απέδιδε 224 ίππους, ο οποίος εξασφάλισε για άλλη μια φορά στην εξαιρετικά ελαφριά superbike των 159 κιλών ένα ακόμη ρεκόρ αναλογίας. Για πρώτη φορά, ένας κατασκευαστής μοτοσυκλετών εγκατέστησε αεροδυναμικά πτερύγια από ανθρακονήματα, εμπνευσμένα από το MotoGP, στο μπροστινό μέρος και στο πλάι. Στην πράξη, η V4 Superleggera παρήγαγε κάθετη δύναμη 50 κιλών στα 270 χλμ./ώρα.

Συνολικά, οι τρεις αυτές Ducati αντιπροσωπεύουν το υψηλότερο ράφι, όσον αφορά τις επιδόσεις των μοτοσυκλετών παραγωγής. Τρεις πανάλαφρες superbike, η καθεμία με εκπληκτική τεχνολογία που προέρχεται από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό – κάτι που δεν είχε ξαναδεί κανείς σε επίπεδο μαζικής παραγωγής – κατασκευάστηκαν με έναν και μοναδικό στόχο: να θέσουν νέα πρότυπα στις επιδόσεις.

Για να το κάνει ακόμα πιο ελκυστικό, η Ducati εδραίωσε τη φήμη της ως συλλεκτικού μοντέλου, περιορίζοντας την παραγωγή κάθε Superleggera σε 500 μονάδες. Αυτό όμως δεν ίσχυσε αυστηρά εδώ, αφού η ιταλική εταιρεία παρήγαγε και μοτοσυκλέτες προπαραγωγής που όμως δεν γνωρίζουμε τον ακριβή αριθμό τους.

Όσο σπάνιο είναι λοιπόν να βρει κανείς μια Superleggera να αγοράσει σήμερα, φανταστείτε πόσο απίθανο είναι να βρει και τις τρεις μαζί! Κι όμως, αυτό ακριβώς συμβαίνει με αυτήν την αγγελία πώλησης από την Αγγλία.

Οι τρεις συγκεκριμένες Ducati Superleggera - 1199, 1299 και V4 - αγοράστηκαν από έναν μόνο ιδιοκτήτη, ο οποίος τις διατήρησε επιμελώς σε κατάσταση βιτρίνας. Τόσο η 1199 όσο και η V4 εμφανίζουν μηδέν χιλιόμετρα στις ψηφιακές οθόνες τους (με την εργοστασιακή προστατευτική μεμβράνη ακόμα στη θέση της), ενώ η 1299 έχει διανύσει μόλις 16 χιλιόμετρα. Και οι τρεις μοτοσυκλέτες διαθέτουν τα πλήρη σετ εργοστασιακών αξεσουάρ και τα αγωνιστικά κιτ τους, τα οποία αφαιρούν τους καθρέφτες και την πινακίδα κυκλοφορίας και προσθέτουν συστήματα εξάτμισης Akrapovič.

Τυχερός λοιπόν θα είναι ο συλλέκτης που θα τις αποκτήσει, με την τσουχτερή τιμή τους να έχει οριστεί στα 275.000 ευρώ.

2014 Ducati 1199 Superleggera: 203 ίπποι – 155 κιλά

2017 Ducati 1299 Superleggera: 215 ίπποι – 156 κιλά

2020 Ducati V4 Superleggera: 224 ίπποι – 156 κιλά