Ινδία: Ευρωπαϊκού τύπου προδιαγραφές από το 2021

Προσαρμόζουν τη βιομηχανία τους
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

18/3/2020

Η Ινδία είναι τα τελευταία χρόνια η μεγαλύτερη αγορά δικύκλων στον κόσμο, ξεπερνώντας ακόμα και την Κίνα. Οι πωλήσεις είναι τόσο μεγάλες, που οι κατασκευαστές μπορούσαν φτιάχνουν μοντέλα μόνο για την τοπική αγορά και να είναι ταυτόχρονα κερδοφόρα. Το ίδιο ισχύει φυσικά και για άλλες μεγάλες ασιατικές αγορές, όπου πωλούνται δεκάδες διαφορετικά παπιά, τα οποία δεν μπορούν να εισαχθούν στην Ελλάδα και γενικά στις χώρες της Ε.Ε.

Όμως τα πράγματα θα αλλάξουν πολύ για την ινδική αγορά από το 2021 και τα πρώτα δείγματα είναι η σταδιακή διακοπή της παραγωγής του Royal Enfield Bullet (θα αντικατασταθεί με ένα νέο μοντέλο) και η διακοπή της συναρμολόγησης του Suzuki Hayabusa από τη Suzuki. Εδώ να τονίσουμε πως η Suzuki δεν σταματά την παραγωγή του Hayabusa, η οποία συνεχίζεται κανονικά στα εργοστάσια της Ιαπωνίας, όπως και η εξαγωγή του στις ΗΠΑ.

Άλλωστε στην Ινδία ΔΕΝ κατασκευάζονταν ποτέ τα Hayabusa. Εκείνο που έκανε η Suzuki ήταν να φτιάξει μια γραμμή συναρμολόγησης στο εργοστάσιο που έχει στην Ινδία και να συναρμολογεί εκεί τα Hayabusa που προορίζονταν για την τοπική αγορά, ώστε να χαρακτηρίζονται τυπικά ως Made in India και να αποφεύγει τους υπέρογκους φόρους εισαγωγής. Το ίδιο ακριβώς κάνουν οι κατασκευαστές και στην Βραζιλία, όπου επικρατεί αντίστοιχο φορολογικό καθεστώς.

Οπότε η είδηση από την παύση της συναρμολόγησης της Hayabusa στην Ινδία δεν έχει άμεση σχέση με τα πλάνα της Suzuki για την αντικατάσταση του μοντέλου παραμένουν ως έχουν. Η είδηση είναι πως η Ινδία κάνει πλέον ό,τι έκανε και η Ιαπωνία πριν μερικά χρόνια, δηλαδή αποφάσισε να προσαρμόσει τις προδιαγραφές της σε εκείνες της E.E. Η απόφαση αυτή σχετίζεται κυρίως με το κόστος εξέλιξης των δικύκλων των ινδικών εταιρειών, αλλά και με τις εξαγωγικές δυνατότητες των ινδικών εταιρειών.

Με λίγα λόγια, από το 2021 τα δίκυκλα που θα κατασκευάζονται στην Ινδία ή για την ινδική αγορά, θα μπορούν να πουληθούν και στην Ευρώπη χωρίς να χρειάζεται να αλλάξουν δραματικά τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους. Οπότε το επιπλέον κατασκευαστικό κόστος που συνοδεύει τις προδιαγραφές Euro5 και Euro6, θα διαιρείται στα περισσότερα αντίτυπα που θα κατασκευάζονται, ενώ οι τοπικοί κατασκευαστές θα αποκτήσουν εξαγωγικό πλεονέκτημα στην ευρωπαϊκή αγορά, έναντι των άλλων ασιατών κατασκευαστών.

Με την γιγαντιαία ινδική αγορά να έχει αντίστοιχες προδιαγραφές με εκείνες της Ε.Ε. είναι μάλλον θέμα χρόνου να δούμε και την Κίνα, αλλά και τις ΗΠΑ να ακολουθούν τη λογική μιας ενιαίας νομοθεσίας.            

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.