IOMTT 2022 - Η διοργάνωση έδωσε λάθος όνομα νεκρού στα Sidecar!

Τώρα «πιστεύεται» πως νεκρός είναι ο οδηγός και όχι ο συνεπιβάτης
Από το

motomag

8/6/2022
Το Σάββατο 4 Ιουνίου 2022, στον πρώτο γύρο του πρώτου αγώνα Sidecar για τους αγώνες TT του Isle of Man, είχαμε ένα δυστύχημα στο οποίο ενεπλάκη το πλήρωμα των Cesar Chanal και Olivier Lavorel, με αποτέλεσμα τον θάνατο του ενός. Κι όπως φαίνεται, ο νεκρός ΔΕΝ ήταν αυτός που αρχικά ανακοίνωσε η διοργάνωση του αγώνα!
 
Μετά το δυστύχημα, ο αγώνας σταμάτησε με κόκκινη σημαία, και το ιατρικό προσωπικό μαζί με έναν Travelling Marshal έσπευσαν στον τόπο του συμβάντος.
 
Ο ένας από τους δυο αγωνιζόμενους υπέκυψε από τα τραύματα του, πριν προλάβουν να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο, ενώ ο δεύτερος ήταν αναίσθητος σε εξαιρετικά σοβαρή κατάσταση.
 
Το ιατρικό προσωπικό έδωσε τις πρώτες βοήθειες στον τραυματία, πριν τον μεταφέρουν στο Noble’s Hospital, και κατόπιν μέσω αεροδιακομιδής σε νοσοκομείο του Λίβερπουλ που ειδικεύεται σε ανάλογους τραυματισμούς. Προσέξτε ότι η διοργάνωση δεν αναφέρεται στους τραυματισμούς του και στο τι σημαίνει «ειδίκευση» σε αυτούς.
 
Η αρχική διαδικασία αναγνώρισης έγινε μέσω των διαδικασιών που προβλέπει το πρωτόκολλο του αγώνα, όμως όπως φαίνεται οδήγησε σ λανθασμένα αποτελέσματα!
Έτσι, εδώ και ΤΕΣΣΕΡΙΣ ημέρες, όλοι πιστεύαμε πως νεκρός ήταν ο Olivier Lavorel, για να έρθει στις 8/6/2022 η διοργάνωση να ανατρέψει το πρώτο ανακοινωθέν, δηλώνοντας πως: «τώρα πιστεύουμε πως ο αναβάτης που σκοτώθηκε στις 4 Ιουνίου ήταν ο Cesar Chanal. Ο Olivier παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο. Ενημερώσαμε τις οικογένειες και των δυο αγωνιζομένων.»
 
Φανταστείτε πως εδώ και τέσσερις μέρες η οικογένεια του Olivier πενθούσε τον άνθρωπο της, και η οικογένεια του Cesar ένιωθε ανακούφιση που ο δικός τους άνθρωπος επέζησε. Και με μία ανακοίνωση, ανατράπηκαν όλα.
 
Η διοργάνωση ανακοίνωσε πως εν ευθέτω χρόνω θα επανεξετάσει λεπτομερώς τη διαδικασία αναγνώρισης αγωνιζομένων που έχουν εμπλακεί σε ατύχημα / δυστύχημα, ενώ πληροφορίες αναφέρουν πως στο δυστύχημα πιθανώς να προκλήθηκε φωτιά, η οποία μπορεί να έπαιξε σημαντικό ρόλο για το τραγικό λάθος στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες