Ηonda Collection Hall, Τwin Ring Motegi: Τα αστέρια τραγουδάνε ακόμα: Videos!

Από τον

Βασίλη Καραχάλιο

10/10/2014

“Oι μηχανές δεν λένε ποτέ ψέματα.

Αν είναι πραγματικά καλές, η επιτυχία πάντα θα έρχεται.
Ας δείξουμε λοιπόν στον κόσμο τι έχουμε κάνει.
Έτσι θα μπορούν να δουν την πραγματική Honda!”

- Soichiro Honda, στα εγκαίνια του Honda Collection Hall στη Suzuka.

Φτάνω στην πίστα της Suzuka Παρασκευή απόγευμα. Ούτε συζήτηση για ξενοδοχείο. Οι τιμές ήταν το ένα θέμα, οι αποστάσεις το μεγαλύτερο. Δεν υπήρχε κρεβάτι ούτε για δείγμα σε ακτίνα 150 χιλιομέτρων, καθώς είχε αγώνα F1. Ήταν η πρώτη φορά που θα έβλεπα F1 από κοντά, αλλά είχα κι άλλο καημό: Στην Suzuka, πίστα που ανήκει στην Honda, στεγαζόταν και το μουσείο της Honda, με τα περισσότερα από τα αγωνιστικά της αλλά και πολλά μηχανάκια παραγωγής. Μπαίνουμε στο μουσείο, και μου πέφτουν τα σαγόνια. Ό,τι πιο σημαντικό για την Ηonda είναι εδώ. Aπό εργοστασιακό XR500R Pro Link φτιαγμένο για το Dakar, μέχρι το πρώτο αγωνιστικό τετρακύλινδρό της, ως τις NR500, τις ΝS και NSR, αλλά και RC motocross, και RTL trial, και το δικύλινδρο ΜΧ 125 με το πιρούνι Ribi, τα δικύλινδρα πενηντάρια, τα πεντακύλινδρα 125, τα εξακύλινδρα 250...

Η ονείρωξη διακόπτεται βίαια, καθώς μια ευγενική κοπέλα μας πληροφορεί πως το μουσείο κλείνει σε λίγο, κι εδώ είναι Ιαπωνία, τα ωράρια τηρούνται. Μου έρχεται όμως η σκέψη να μιλήσω στον διευθυντή του μουσείου, αναβάτη της Honda στα GP την δεκαετία του ’60, τον Itoh-san. Τον χαιρετώ, μαθαίνει πως είμαι από Ελλάδα, κάνει μια μικρή υπόκλιση λέγοντας ταυτόχρονα "Οοοοοο". Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό σήμαινε "Γνωρίζω την χώρα σας και εκτιμώ την ιστορία της και την προσφορά της στον σύγχρονο πολιτισμό. Μου κάνει εντύπωση που ταξιδέψατε από την Ελλάδα ως εδώ για να μας επισκεφθείτε." Περιεκτική γλώσσα τα Ιαπωνικά. Του λέω πως είναι τιμή μου να βρίσκομαι στην Ιαπωνία, την Suzuka και ειδικότερα στο Honda Collection Hall, αλλά δεν πρόλαβα να φωτογραφήσω και να περιεργαστώ όλες τις μοτοσυκλέτες όπως θα ήθελα. Προφέρει ένα πιο σύντομο "Ο!", δείχνοντάς μου και με τα δύο χέρια την είσοδο της κεντρικής αίθουσας του μουσείου. Οι υπάλληλοι σχόλασαν, ο διευθυντής έκλεισε την κεντρική είσοδο από μέσα και μου είπε μέσω της Yuko που μετέφραζε, πως μπορούσα να κάτσω όσο ήθελα, δεν ήταν κανένα πρόβλημα για κείνον να περιμένει. Κάπως έτσι, είχα για κάποιες ώρες όλο το Honda Collection Hall στην διάθεσή μου, φωτογραφίζοντας με τρίποδο και τηλεφακό χωρίς φλας. Και φυσικά, καθόλου δεν με πείραξε που κοιμήθηκα ακριβώς απ’ έξω, στο parking, μέσα στο αυτοκίνητο, όπως και το επόμενο βράδυ.

Ο σεβασμός όμως της Honda στα δημιουργήματα των ανθρώπων της πηγαίνει πολύ πιο πέρα από το να τα μαζέψει σε μια αίθουσα. Το Honda Collection Hall διατηρεί όλες αυτές τις μοναδικές κυριολεκτικά μοτοσυκλέτες σε λειτουργική κατάσταση, με μια μεγάλη ομάδα τεχνικών, με επικεφαλής τους τότε μηχανικούς και αναβάτες. Κοντά τους έχουν και νέους μηχανολόγους που μαθαίνουν από πρώτο χέρι την ιστορία, τις ιστορίες και τις ιδιοτροπίες των αγωνιστικών μοτοσυκλετών. Όλοι τους με άσπρες φόρμες συντηρούν αυτά τα μηχανουργικά κομψοτεχνήματα, αλλά και τα οδηγούν με κάθε ευκαιρία. Η επόμενη φορά που τους συνάντησα ήταν μια αυγή στον χώρο της εκκίνησης του Isle of Man, με τα ανοιχτά μεγάφωνα των RC να σκίζουν την ομίχλη, γυρίζοντάς μας δεκαετίες πίσω, όταν οι ίδιες μοτοσυκλέτες έγραφαν ιστορία, βάζοντας την Honda στις νίκες. Ένα ακόμα όνειρο του Soichiro γινόταν πραγματικότητα.

Tο Honda Collection Hall βρίσκεται πια στην πιο νέα πίστα της Honda, το Twin Ring Motegi, απ’ όπου και τα video που βρήκαμε για σας, με τους τεχνικούς και τους αναβάτες να αφήνουν αυτά τα μηχανάκια να ξεμουδιάσουν λίγο. Μπορείς να μην τους ζηλέψεις;

https://bit.ly/MOTO_681

Επικαιρότητα

Νέο “υπερκράμα” μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στον χώρο της μοτοσυκλέτας

Θα μπορούσε να αντικαταστήσει το αλουμίνιο και το ατσάλι

Από τον

Παύλο Καρατζά

2/7/2026

Μια ομάδα μηχανικών δημιούργησε ένα κράμα, το πρώτο του είδους του παγκοσμίως, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή χωρίς να θυσιάζει την ανθεκτικότητα – μια σημαντική καινοτομία που θα μπορούσε κάποια μέρα να επηρεάσει και τον χώρο της μοτοσυκλέτας, από τα πλαίσια των μοτοσυκλετών μέχρι τους κινητήρες.

Κάθε μηχανικός οραματίζεται ανθεκτικότερα και με μεγαλύτερη διάρκεια ζωής υλικά. Αυτό ίσως σήμερα ακούγεται ουτοπικό, όμως μία μια ομάδα ερευνητών φαίνεται να έχει μόλις κάνει ένα μεγάλο βήμα προς την αλλαγή αυτής της κατάστασης.

Οι επιστήμονες έχουν αναπτύξει μια νέα διαδικασία κατασκευής που επιτρέπει στα μόρια των μετάλλων να “οργανώνονται” σε μια σχεδόν άψογη εσωτερική δομή, δημιουργώντας ένα υλικό που, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, προσφέρει διπλάσια αντοχή από τον χάλυβα και περίπου τριπλάσια από τα συμβατικά κράματα αλουμινίου. Επίσης διατηρεί ένα βαθμό ευκαμψίας αντί να γίνεται εύθραυστο, κλασικό εμπόδιο για τα υλικά εξαιρετικά υψηλής αντοχής.

Αν και η έρευνα περιορίζεται ακόμα στο εργαστήριο, θέτει ένα προφανές ερώτημα για τη βιομηχανία μοτοσυκλετών. Θα μπορούσε αυτό το υλικό να αντικαταστήσει τελικά μέρος του χάλυβα και του αλουμινίου που χρησιμοποιούνται στις σημερινές μοτοσυκλέτες;

Ένα ανθεκτικότερο μέταλλο θα μπορούσε να επιτρέψει στους κατασκευαστές να κατασκευάζουν αντίστοιχα ανθεκτικότερα ψαλίδια, πλαίσια, υποπλαίσια, τροχούς, ακόμη και τα εξαρτήματα του κινητήρα.

Η καινοτομία έγκειται στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται το μέταλλο. Οι ερευνητές, από το Πανεπιστήμιο Monash της Αυστραλίας, βρήκαν έναν τρόπο να καθοδηγήσουν τα άτομα ώστε να οργανωθούν σε μια πολύ πιο ομοιόμορφη δομή. Αυτό το πέτυχαν με ένα διαφορετικό μείγμα πρώτων υλών - τιτάνιο, άφνιο, ταντάλιο, νιόβιο και ζιρκόνιο - που θερμαίνεται πιο αργά από ό,τι γίνεται κανονικά για την παραγωγή κραμάτων και αυτός ο θερμικός κύκλος δίνει στα άτομα χρόνο να κινηθούν και να οργανωθούν φυσικά, αντί να “παγώσουν” στη θέση τους όπως θα συνέβαινε κατά τη συμβατική χύτευση.

Το αποτέλεσμα είναι αυτό που οι ερευνητές περιγράφουν ως μια νέα μορφή “ατομικής αρχιτεκτονικής”. Αντί για μια τυχαία εσωτερική δομή που περιέχει μικροσκοπικά ελαττώματα και αδύναμα σημεία, το κράμα δημιουργεί μια ομαλότερη δομή σε τάξη μεγέθους νανόμετρων σε όλο το μήκος του υλικού. Αυτή η εξαιρετικά τακτοποιημένη δομή είναι σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από τα στοιχεία που συνήθως περιορίζουν την αντοχή ενός κράματος. Με απλά λόγια, η σημαντική ανακάλυψη δεν έγκειται μόνο στη σύνθεση των μετάλλων που χρησιμοποιούνται, αλλά στο γεγονός ότι η διαδικασία κατασκευής επιτρέπει στα άτομα να αυτοοργανωθούν σε μια πολύ ισχυρότερη εσωτερική δομή από ό,τι ήταν δυνατό μέχρι τώρα σε ένα ολόκληρο κομμάτι μετάλλου.

Πρόκειται για το είδος της εξέλιξης που θα μπορούσε τελικά να έχει αντίκτυπο πολύ πέρα από τον τομέα των μοτοσυκλετών, καθώς οι αεροδιαστημικές, αυτοκινητοβιομηχανίες και αμυντικές βιομηχανίες αναζητούν όλες ανθεκτικότερα υλικά.

Τίποτα όμως δεν είναι επιβεβαιωμένο, καθώς οι εργαστηριακές καινοτομίες δεν σημαίνουν αυτόματα ότι η παραγωγή εξαρτημάτων είναι εγγυημένη. Οι κατασκευαστές μοτοσυκλετών χρειάζονται υλικά που μπορούν να παραχθούν σε τεράστιες ποσότητες, να υποστούν εύκολα μηχανική κατεργασία και ίσως το πιο σημαντικό, να πωληθούν σε λογική τιμή. Αυτό το τελευταίο σημείο είναι συχνά το σημείο όπου αποτυγχάνουν πολλά υποσχόμενες ανακαλύψεις όπως αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, αν αυτή η διαδικασία καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί σε μεγαλύτερη κλίμακα χωρίς να εκτοξευθούν τα κόστη στα ύψη, θα μπορούσε να αποτελέσει μία πολύ σημαντική εξέλιξη στη μοτοσυκλετιστική βιομηχανία.