Ισχυρή αντίδραση εντός ΕΕ στον εξηλεκτρισμό: Όχι στην απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης!

Με στόχο την παραγωγή και πώληση αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών με βιοκαύσιμα και συνθετικά καύσιμα και μετά το 2035
Κινητήρας εσωτερικής καύσης
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/12/2024

Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, το μεγαλύτερο κόμμα του Ευρωκοινοβουλίου, ξεκινάει εκστρατεία ενάντια στον στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για απαγόρευση πώλησης οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης από το 2035!

Όπως αναφέρει το ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters, το κεντροδεξιό κόμμα EPP ετοιμάζεται να δημοσιεύσει τις θέσεις του πάνω στην προγραμματισμένη απαγόρευση πωλήσεων οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης από το 2035, θέλοντας να αντιστρέψει τη συγκεκριμένη απόφαση.

Η κίνηση αυτή έρχεται να προστεθεί στην αυξανόμενη πίεση που δέχονται οι Βρυξέλλες από τα εργοστάσια αυτοκινήτων και τις εθνικές κυβερνήσεις, για επείγουσα βοήθεια στην δοκιμαζόμενη βιομηχανία κατασκευής οχημάτων.

Το EPP αναφέρει πως η απαγόρευση θα πρέπει να αντιστραφεί, ώστε να επιτραπεί η πώληση οχημάτων με κινητήρα εσωτερικής καύσης που θα καίνε βιοκαύσιμα και συνθετικά καύσιμα και μετά το 2035. Παράλληλα, στις θέσεις του EPP περιλαμβάνεται και η κλήση για στήριξη των υβριδικών οχημάτων, και η προστασία των κατασκευαστών από τα συνεχώς αυστηρότερα όρια ρύπων.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, τα εργοστάσια κατασκευής αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας στην Ευρώπη -και όχι μόνο- διανύουν περίοδο κρίσης, με χιλιάδες θέσεις εργασίας να κινδυνεύουν να χαθούν.

Στις αιτίες της κρίσης περιλαμβάνεται η πτώση στη ζήτηση, οι ψηλές τιμές, ο ανταγωνισμός από την Κίνα, και η μη αποδοχή της ηλεκτροκίνησης από το ευρύ κοινό.

Καθώς το EPP έχει σημαντικότατη θέση στο Ευρωκοινοβούλιο, οι θέσεις του είναι καίριες και επηρεάζουν συνήθως σε μεγάλο βαθμό την πολιτική της Ε.Ε.

Ο επικεφαλής της Renault και Πρόεδρος του ACEA Luca de Meo αναφέρει πως “εκείνοι που καθόρισαν τη νέα πολιτική της Ε.Ε. δεν βοήθησαν να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες υποδομών, σταθερών πολιτικών επιδοτήσεων, ενεργειακών τιμών, κ.α.” O De Meο ανησυχεί περισσότερο άμεσα για τα νέα αυστηρότερα Euro όρια CO2 του 2025 (στα αυτοκίνητα αυτά είναι μειωμένα κατά 15% σε σχέση με τα προηγούμενα), αναφέροντας πως υπάρχουν ακόμα δέκα χρόνια για να βρεθεί λύση για την απαγόρευση του 2035.

Στο ίδιο μήκος κύματος, το EPP προτείνει τα νέα Euro όρια στο διοξείδιο του άνθρακα να καθυστερήσουν κατά δύο χρόνια, και να μετακινηθούν από το 2025 στο 2027.

Μέχρι πρότινος οι Βρυξέλλες πρόβαλλαν σθεναρή αντίσταση σε αντίστοιχα αιτήματα με τα παραπάνω, όμως οι πρόσφατες δυσμενείς εξελίξεις με τις μεγάλες εταιρείες όπως τη Volkswagen να ανακοινώνουν σχέδια για κλείσιμο εργοστασίων και χιλιάδες απολύσεις, και με τους επερχόμενους δασμούς που ανακοίνωσε ο Donald Trump για την εισαγωγή αυτοκινήτων στις Η.Π.Α., ίσως να αποτελέσουν σημείο καμπής για τις “πράσινες” πολιτικές της Ε.Ε. όσον αφορά στη βιομηχανία οχημάτων και στους επιθυμητούς τύπους κινητήρων και καυσίμων.

Σημειώστε πως το EPP μετρά μια πρόσφατη νίκη ενάντια στις πράσινες ευρωπαϊκές πολιτικές, αφού τον προηγούμενο μήνα, με βοήθεια από τις κυβερνήσεις των Η.Π.Α. και της Βραζιλίας πίεσε και κατάφερε να καθυστερήσει για έναν χρόνο τουλάχιστον έναν επερχόμενο αυστηρό νόμο για προστασία των δασών!

Ιταλία: Υποχρεωτικές πινακίδες για ηλεκτρικά πατίνια και χάος από την πρώτη μέρα

Από την Κυριακή 17 Μαΐου ισχύει ο νέος νόμος, φόβος για τσουνάμι ενστάσεων
πατίνι
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

18/5/2026

Η Ιταλία έχει από χτες, Κυριακή 17/5, θέσει σε ισχύ έναν νέο νόμο που προβλέπει πως τα ηλεκτρικά πατίνια θα πρέπει υποχρεωτικά να εκδίδουν πινακίδες κυκλοφορίας, τόσο τα ιδιωτικά, όσο και αυτά που ανήκουν σε εταιρικούς στόλους ως ενοικιαζόμενα.

Οι πινακίδες αυτές είναι πλαστικά αυτοκόλλητα διαστάσεων 5x6 εκατοστά, τα οποία εκδίδονται από δημόσια αρχή μέσω ειδικής ιστοσελίδας με προδιαγραφές που εγγυώνται τη γνησιότητά τους, μη επιτρέποντας την αντιγραφή τους και με κόστος περίπου 35 ευρώ για τον ιδιοκτήτη. Η τοποθέτησή τους πρέπει να γίνεται είτε σε ειδική βάση, όπως στις μοτοσυκλέτες, ή στην κολώνα του τιμονιού αν δεν έχουν άλλη βάση.

Μόνο που η πρεμιέρα του νέου νόμου δεν ήταν τόσο βελούδινη όσο θα ήθελε ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών (και πρώην πρωθυπουργός), Matteo Salvini, καθώς αντιμετωπίζει δύο σοβαρότατα προβλήματα.

Το πρώτο αφορά στις καθυστερήσεις έκδοσης των πινακίδων, με τις πρώτες εκτιμήσεις να μιλούν για πάνω από 15.000 οχήματα σε αναμονή για να μπορέσουν να κυκλοφορήσουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ενοικιαζόμενα, έτσι η απουσία πινακίδων είναι σοβαρότατο πρόβλημα με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες.

Γι’ αυτό μάλιστα η οργάνωση προστασίας καταναλωτών Codacons έχει ζητήσει παράταση ισχύος του μέτρου από την κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να εισακουστεί. Στο μεταξύ η αστυνομία της πόλης Bari διαφημίζει τους αυστηρούς ελέγχους που έχει ξεκινήσει από τις πρώτες ώρες της Κυριακής, πιάνοντας μόνο την πρώτη μέρα 10 πατίνια χωρίς πινακίδες, με πρόστιμα που φτάνουν ως τα 400 ευρώ.

Το δεύτερο πρόβλημα είναι η κλοπή των πινακίδων. Από την πρώτη μέρα ένας μεγάλος αριθμός πατινιών που κυκλοφόρησαν κανονικά με τις πινακίδες τους βρέθηκαν άνευ, καθώς κάποιοι έσπευσαν να τις ξεκολλήσουν, κάτι που όπως φαίνεται δεν είναι και πολύ δύσκολο, ειδικά όταν μιλάμε για στόλους ενοικιαζόμενων που παρκάρουν στον δρόμο όλη μέρα.

Και εδώ αναδεικνύεται ένα τρίτο ζήτημα, καθώς οι πινακίδες δεν συνδέονται με συγκεκριμένο πατίνι, αλλά με το ΑΦΜ του ιδιοκτήτη – λογικότατα, αφού θα χρειαζόταν αριθμός πλαισίου και κινητήρα για να ταυτοποιηθεί το όχημα. Εύκολα κάποιος μπορεί χρησιμοποιεί την ίδια πινακίδα για διάφορα πατίνια, όσο εύκολα μπορεί να βγάλει την αυτοκόλλητη πινακίδα και είτε να ισχυριστεί πως του την έκλεψαν, ή να κλέψει μια ξένη για το δικό του.

Τα παραπάνω αρχίζουν λοιπόν να αγχώνουν τις ιταλικές αρχές, με κάποιες φωνές, όπως η Codacons, να προβλέπουν τσουνάμι ενστάσεων κατά προστίμων με εύλογες δικαιολογίες, όπως υπάρχει και κίνδυνος για σωρεία μηνύσεων από εταιρείες ενοικίασης για απώλεια εισοδήματος. Γεγονός που κάνει την όλη υπόθεση να θυμίζει πολύ την τυπική ελληνική πραγματικότητα: μέτρα στο πόδι, με τη δημόσια εικόνα της κυβέρνησης να λειτουργεί τόσο ως αφορμή, όσο και ως τελικός στόχος των μέτρων.