Iσοδυναμία αδειών οδήγησης αυτοκινήτου / ελαφρών μοτοσυκλετών: Τοποθετείται ο Κλάδος Δικύκλων του ΣΕΑΑ

Επιστολή Προέδρου Διοικούσας Επιτροπής Κλάδου Δικύκλων ΣΕΑΑ, κου Σ. Χατζίκου
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/3/2021

Ο Κλάδος Δικύκλων εντός του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Εισαγωγέων, παίρνει θέση για την εξίσωση των διπλωμάτων αυτοκινήτου με ελαφρές μοτοσυκλέτες και σκούτερ που συζητείται έντονα το τελευταίο διάστημα. Για να θυμίσουμε πολύ γρήγορα τι έχει συμβεί, δεν συζητείται απλά, αλλά ανακοινώθηκε σε ΦΕΚ, το είδαμε γραμμένο δηλαδή και αργότερα μέσα στην ίδια ημέρα ανακάλεσαν από το Υπουργείο. Από τότε είναι ένα ζήτημα για το οποίο οι περισσότερες εμπεριστατωμένες και τεκμηριωμένες απόψεις που γράφτηκαν για αυτό, σκοντάφτουν στο απαίδευτο και δίχως κάλυψη της συνολικής εικόνας, σχόλιο στα κοινωνικά δίκτυα.

Παρόλο αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το δίπλωμα ΑΜ ήταν για πολλά χρόνια εξισωμένο με το δίπλωμα αυτοκινήτου και απλά «ξεχάστηκε» και εγκαταλείφθηκε η εξίσωσή του χωρίς να υπάρχει πρακτικός λόγος.

Σήμερα με την ευκαιρία της κατάθεσης του σχεδίου νόμου για την Ισοδυναμία των Αδειών Οδήγησης Β/Α1 ο Κλάδος Δικύκλων αποστέλλει επιστολή του Προέδρου Διοικούσας Επιτροπής Κλάδου Δικύκλων ΣΕΑΑ, κου Σ. Χατζίκου όπου τοποθετείται ξεκάθαρα υπέρ της ισοδυναμίας και τεκμηριώνει αυτή την τοποθέτηση ενώ παράλληλα αριθμεί και τα οφέλη από αυτή την πρόταση.

Η επιστολή ξεκινά αναφέροντας τι ισχύει στις υπόλοιπες χώρες, όπως αναλυτικά και με πίνακα έχουμε κάνει στο ΜΟΤΟ και συνεχίζει με τις σχετικές μελέτες που τεκμηριώνουν την θετική τοποθέτηση απέναντι στην πρόταση αυτή.

 

Παραθέτουμε αυτούσια την επιστολή του κου Σ. Χατζίκου,

 

Θέμα: οφέλη από την δυνατότητα οδήγησης ελαφράς μοτοσικλέτας από κατόχους άδειας οδήγησης αυτοκινήτου

 

Τι ισχύει στην ΕΕ σε σχέση με την ισοδυναμία αδειών οδήγησης Β/Α1

Σύμφωνα με την Οδηγία 2006/126 για τις άδειες οδήγησης (άρθρο 6), η εξίσωση της άδειας οδήγησης Β και Α1 επιτρέπει στους κατόχους της άδειας οδήγησης αυτοκινήτου (Β) να οδηγούν και ελαφριά μοτοσικλέτα μέγιστου κυλινδρισμού 125 κυβικών εκατοστών, μέγιστης ισχύος 11 kW και με λόγο ισχύος προς βάρος μικρότερο από 0,1 kw/kg.

Ο εθνικός νομοθέτης έχει τη δυνατότητα να θεσπίσει την εξίσωση χωρίς καμία προϋπόθεση.

Σήμερα, ένας σημαντικός αριθμός κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εφαρμόσει την συγκεκριμένη οδηγία μεταξύ των οποίων Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Αυστρία, Βέλγιο, κλπ. Από αυτές:

  • καμία χώρα δεν προβλέπει πρακτικές ή θεωρητικές εξετάσεις
  • τέσσερεις χώρες θέτουν ως προϋπόθεση την πρακτική εκπαίδευση
  • τέσσερεις χώρες θέτουν ηλικιακά όρια, με το υψηλότερο στα 25 έτη
  • πέντε χώρες θέτουν όρια κατοχής της άδειας οδήγησης, με το υψηλότερο στα πέντε έτη.

 

Ποιος ευθύνεται για τα ατυχήματα που εμπλέκουν μοτοσικλέτα

Είναι γεγονός ότι ο αριθμός των τροχαίων ατυχημάτων στην χώρα μας παραμένει υψηλός και ένας σημαντικός αριθμός αυτών εμπλέκει την μοτοσικλέτα.

Οι ακαδημαϊκές μελέτες όμως συναινούν πως οι οδηγοί μοτοσικλέτας συνήθως δεν ευθύνονται για τα ατυχήματα στα οποία εμπλέκονται.

Η πανευρωπαϊκή μελέτη Maids (2009) ανέδειξε πως οι οδηγοί

δικύκλων ευθύνονται μόνο για το 1/3 των ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται.

Τα στατιστικά αυτά επιβεβαιώθηκαν το 2018 από τη Safewheelers, μία ακαδημαϊκή μελέτη που εκπόνησαν για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή επτά ιδρύματα, συμπεριλαμβανομένων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και του ελληνικού ινστιτούτου βιώσιμη κινητικότητας, δικτύων και μεταφορών.

Η συγκεκριμένη μελέτη εξετάζει 30 πιθανούς τύπους ατυχημάτων, δείχνει πως στα 2/3 των ατυχημάτων εμπλέκεται και άλλο όχημα και καταλήγει να επιβεβαιώνει την ακαδημαϊκή διαπίστωση

πως «σε πολλές περιπτώσεις ο οδηγός δικύκλων δεν ευθύνεται για τοατύχημα».

Ποια είναι η επίδραση της ισοδυναμίας στην οδική ασφάλεια

Καμία από τις χώρες που εφάρμοσαν την ισοδυναμία δεν έχει αναιρέσει το μέτρο ή δεν το έχει τροποποιήσει προς το αυστηρότερο.

Οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν αντιμετωπίζουν δυσμενέστερα τους ασφαλιζόμενους ιδιοκτήτες ελαφρών δικύκλων που τα οδηγούν κάνοντας χρήση της ισοδυναμίας.

Μελέτη της ένωσης ασφαλιστικών εταιρειών Ισπανίας ανέδειξε ότι οι οδηγοί που οδηγούν ελαφριές μοτοσικλέτες κατέχοντας άδεια οδήγησης αυτοκινήτου (Β) και κάνοντας χρήση της ισοδυναμίας εμπλέκονται σε τρεις φορές λιγότερα ατυχήματα από όσους διαθέτουν μόνο άδεια Α1. Μάλιστα, η μελέτη δείχνει ότι υπάρχει ευθεία συσχέτιση μεταξύ των ατυχημάτων και της έλλειψης εμπειρίας οδήγησης, όχι μόνο για τη μοτοσυκλέτα αλλά για οποιοδήποτε όχημα.

Άρα γίνεται σαφές ότι η ισοδυναμία βελτιώνει την οδική ασφάλεια.

 

Πώς υποστηρίζει η θέσπιση της ισοδυναμίας την βελτίωση της αστικής κινητικότητας και την μείωση ρύπων

Το δίκυκλο αποτελεί ασφαλές μέσο αστικής μετακίνησης όλο το χρόνο στην Ελλάδα. Έχει μικρό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και ελάχιστη επιβάρυνση των οδικών αξόνων. Μάλιστα, δεδομένης της ανάγκης διατήρησης κοινωνικής απόστασης λόγω της πανδημίας του COVID-19, αποτελεί ιδανικό μέσο για την αστική μετακίνηση.

 

 

 

Ισοδυναμία των αδειών οδήγησης επιβατικών αυτοκινήτων

με αυτά των ελαφρών δίκυκλων.

 

Τεκμηρίωση και οφέλη

 

·Ποια δίκυκλα ανήκουν στην κατηγορία Α1;

Δίκυκλα με μέγιστη χωρητικότητα κυλίνδρου 125 κυβικών εκατοστών, μέγιστη ισχύ 11 kW και λόγο ισχύος προς βάρος μικρότερο από 0,1 kw/kg. Πρόκειται δηλαδή για ελαφρά δίκυκλα τα οποία προορίζονται σχεδόν αποκλειστικά για χρήση εντός του αστικού ιστού.

·Υπάρχει σχετικό νομοθετικό πλαίσιο;

Όπως είναι γνωστό, η ευρωπαϊκή οδηγία 2006/126/ΕΚ1, που θέτει το πλαίσιο για τους όρους έκδοσης άδειας οδήγησης σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, επιτρέπει στα κράτη-μέλη να θεσπίζουν την ισοτιμία μεταξύ άδειας οδήγησης αυτοκινήτου (Β) και ελαφρού δικύκλου (Α1).

·Υπάρχει σχετική Ευρωπαϊκή εμπειρία με βάση την οδηγία;

Τουλάχιστον 10 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτρέπουν στους οδηγούς αυτοκινήτου να οδηγούν δίκυκλο 125cc χωρίς επιπλέον εκπαίδευση ή εξετάσεις. Σε αυτά περιλαμβάνονται η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία, κράτη με μεσογειακό κλίμα, όπου τα ελαφρά δίκυκλα χρησιμοποιούνται για καθημερινές μετακινήσεις.

 

Η δική μας πρόταση, συνάδει περισσότερο με την πρόσφατη νομοθετική πρωτοβουλία της Γερμανίας, η οποία προχώρησε σε σχετική ρύθμιση στο τέλος του 2019, με βάση την οποία κάτοχος διπλώματος αυτοκινήτου (κατηγορία Β) εφόσον είναι άνω των 25 ετών, έχει το δίπλωμα αυτοκινήτου για τουλάχιστον 5 χρόνια με ένα αριθμό μαθημάτων αποκτά το δικαίωμα να οδηγεί δίκυκλο που σήμερα απαιτεί δίπλωμα Α1 άνευ εξετάσεων.

 

·Πώς κρίνεται η μέχρι τώρα εφαρμογή της οδηγίας στα κράτη- μέλη της Ε.Ε που την υιοθέτησαν;

Σε κάθε περίπτωση, απόδειξη ότι η αιτούμενη ισοδυναμία έχει εφαρμοστεί εδώ και πολλά χρόνια επιτυχημένα στις χώρες αυτές αποτελεί το γεγονός ότι καμία από αυτές δεν υπαναχώρησε επιβάλλοντας μεταγενέστερα ένα αυστηρότερο νομοθετικό πλαίσιο έκδοσης διπλωμάτων για την κατηγορία αυτή.

 

·Τι δείχνουν οι διεθνείς μελέτες για τις επιπτώσεις της συγκεκριμένης πρακτικής στην οδική ασφάλεια;

Τα συμπεράσματα μελέτης του Συνδέσμου Ευρωπαίων Κατασκευαστών Δικύκλων (ACEM) που έχουν δείξει ότι:

 

 

  • Η εξοικείωση με τον τρόπο κίνησης των δίκυκλων που αποκτούν οι οδηγοί αυτοκινήτων που μετακινούνται με μοτοσυκλέτα μειώνει δραματικά τον αριθμό τροχαίων που εμπλέκουν το δίκυκλο.
  • Η εκπαίδευση στην οδήγηση δίκυκλου δεν είναι τόσο σημαντική, όσο η καλή γνώση του ΚΟΚ και η σωστή οδηγική συμπεριφορά.

Παράλληλα, διεθνείς μελέτες αποδεικνύουν πως η εξειδικευμένη εκπαίδευση και εξέταση δεν αποτελούν κρίσιμα στοιχεία για την ασφαλή οδήγηση ελαφριών μοτοσικλετών:

  • Πρόσφατη έρευνα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υποστηρίζει πως η εκπαίδευση των υποψηφίων οδηγών πρέπει να επικεντρώνεται σε οριζόντια θέματα, όπως η γνώση και αποδοχή των κινδύνων και η καλή αξιολόγηση των δεξιοτήτων από τον ίδιο τον οδηγό.

 

  • Στατιστική μελέτη της ισπανικών ομοσπονδιών ασφάλισης και μοτοσικλέτας, όπου υφίσταται η ισοδυναμία Β και Α1 για σειρά ετών, ανέδειξε πως οι χρήστες ελαφριών μηχανών που διαθέτουν άδεια οδήγησης αυτοκινήτου, εμπλέκονται σε τρεις φορές λιγότερα ατυχήματα από όσους διαθέτουν μόνο άδεια Α1. Μάλιστα, η μελέτη δείχνει ότι υπάρχει ευθεία συσχέτιση μεταξύ των ατυχημάτων και της έλλειψης εμπειρίας οδήγησης, όχι μόνο για τη μοτοσυκλέτα αλλά για οποιοδήποτε όχημα.

 

 

·Ποια είναι τα οφέλη της ισοδυναμίας;

Ευκολότερη πρόσβαση σε ένα οικονομικό μέσο μεταφοράς για τους πολίτες

 

Χάρη στην ισοδυναμία, έμπειροι οδηγοί αυτοκινήτου θα αρχίσουν να οδηγούν και μοτοσικλέτα μέσω μίας αρκετά απλής και μικρού κόστος διαδικασίας. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν ένα πιο οικονομικό μέσο μετακίνησης, μειώνοντας σημαντικά την ιδιωτική δαπάνη μεταφοράς, τόσο σε καύσιμα όσο και σε ασφάλιστρα, συντήρηση και τέλη κυκλοφορίας.

 

Οικονομικότερη αλλά στοχευμένη και ασφαλής διαδικασία για την απόκτηση πρόσβασης στο δίκυκλο

Πρέπει ακόμα να ληφθεί σοβαρά υπόψη ότι η δυνατότητα χορήγησης ισοδυναμίας θα ανακουφίσει χιλιάδες συμπολίτες μας, κατόχους άδειας οδήγησης Β, που βρίσκονται σήμερα σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και δεν έχουν τη δυνατότητα απόκτησης άδειας οδήγησης κατηγορίας Α1 εξαιτίας του υψηλού κόστους. Η διαδικασία σήμερα για την έκδοση δίπλωμα για δίκυκλο φτάνει στα περίπου 400 ευρώ για εκπαίδευση και εξετάσεις ενώ η πρότασή μας αφορά σε στοχευμένη σύντομη εκπαίδευση από πιστοποιημένες σχολές οδηγών κι άρα απαιτεί και μικρότερο κόστος.

 

 

Πρόσβαση σε ένα μέσο μεταφοράς, ιδανικό για τη δημόσια υγεία και τις νέες συνθήκες που ο covid-19 έχει διαμορφώσει

H δυνατότητα χρήσης μοτοσικλέτας από περισσότερους οδηγούς, μπορεί να έχει σημαντικά οφέλη για τη δημόσια υγεία. Μετά την πανδημία και τους νέους κανόνες υγιεινής που έχουν μπει στη ζωή μας, το δίκυκλο αποτελεί ένα Μέσο που περιορίζει την πιθανότητα μετάδοσης του κορωνοϊού.

 

Η χρήση δικύκλου, βοηθά στην αποσυμφόρηση της κίνησης στα αστικά κέντρα

Παράλληλα αποτελεί μία ενδεδειγμένη λύση για τις μετακινήσεις εντός των μεγάλων αστικών κέντρων με παράλληλη αποσυμφόρηση τόσο του φόρτου στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, όσο και της κίνησης του δρόμου καθώς την επιβαρύνει πολύ λιγότερο από το αυτοκίνητο. Η αναμενόμενη αύξηση της χρήσης της μοτοσικλέτας θα συμβάλλει στην αποσυμφόρηση των πόλεων και των τουριστικών προορισμών, τόσο κατά την οδήγηση, όσο και κατά τη στάθμευση, δεδομένου πως οι μοτοσικλέτες συνδυάζουν άριστα την αυτονομία του ιδιωτικού μέσου μετακίνησης με τις μικρές απαιτήσεις σε χώρο σε σχέση με τα επιβατηγά ιδιωτικής χρήσης.

 

Η χρήση δικύκλου ευνοεί την παραγωγικότητα

Παράλληλα ευνοεί σε μεγάλο βαθμό την παραγωγικότητα, καθώς ο χρόνος μετακινήσεων καθίσταται σημαντικά μικρότερος, με θετικές επιπτώσεις στις κυκλοφοριακές συνθήκες, προς όφελος όλων των μετακινούμενων.

 

 

Η χρήση δικύκλου συμβάλλει στην ενίσχυση του τουριστικού προϊόντος της χώρας ενώ η

δυνατότητα ισοδυναμίας διπλωμάτων ενδυναμώνει τη θέση της έναντι του ανταγωνισμού Η εξίσωση θα ωφελήσει τον τουρισμό. Πολλές γειτονικές χώρες, όπως η Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Πορτογαλία, εφαρμόζουν ήδη την ισοδυναμία Β-Α1, ενώ χώρες όπως η Γερμανία και Ολλανδία επιτρέπουν την οδήγηση scooter στους κατόχους άδειας οδήγησης τύπου Β. Συνεπώς, οι επισκέπτες αυτών των χωρών δυσαρεστούνται όταν αδυνατούν να νοικιάσουν δίκυκλο με την άδειά τους στη χώρα μας με αποτέλεσμα να επιλέγουν άλλους προορισμούς. Το πιο πάνω συνεπάγεται σημαντική απώλεια εισοδήματος για χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις στη χώρα μας, ενώ στις περιπτώσεις που τα καταστήματα ενοικίασης δίκυκλων διαθέτουν δίκυκλα στους τουρίστες χωρίς δίπλωμα κατηγορίας Β, αυτοί βρίσκονται εκτεθειμένοι έναντι του νόμου.

 

Η προτεινόμενη ρύθμιση ωφελεί και την οδική ασφάλεια

Η εξίσωση θα ωφελήσει και την οδική ασφάλεια. Οδηγοί που είναι εξοικειωμένοι με τη χρήση δίκυκλου είναι πιο προσεκτικοί απέναντι στα δίκυκλα όταν οδηγούν αυτοκίνητο, γιατί παρατηρούν και αναμένουν καλύτερα τις κινήσεις τους. Άρα, η εξίσωση θα συμβάλλει στη μείωση των συγκρούσεων μεταξύ αυτοκινήτων και μοτοσικλετών, τα οποία αποτελούν μία από τις πιο συχνές μορφές ατυχημάτων εντός πόλης.

 

Η ισοδυναμία θα βοηθήσει στην αύξηση χρήσης ενός «πράσινου» μέσου μεταφοράς

Σημαντικό είναι επίσης το γεγονός ότι η αυξημένη χρήση δίκυκλων ως συνέπεια της εξίσωσης, ειδικά στις αστικές μετακινήσεις, ωφελεί εξαιρετικά το περιβάλλον καθώς οι λεγόμενες «ελαφριές» μοτοσυκλέτες αποτελούν ένα πολύ φιλικό και «πράσινο» τρόπο

μετακίνησης.

 

Πηγές:

https://www.bmvi.de/SharedDocs/DE/Artikel/StV/Strassenverkehr/wir-erleichtern-den-Zugang-zum-Fuehrerschein-zum-a1.html -

Ανακοίνωση Υπουργείο Μεταφορών Γερμανίας (BMVI)

Study on driver training, testing and medical fitness, 2017, σελίδα 11

Siniestralidad De Las Motocicletas Ligeras(<125cc), Απρίλιος 2015, UNESPA, ANESDOR, κεφάλαιο 5.5.

 

Γιάννης Περιστεράς: Συνέντευξη με τον Έλληνα αναβάτη που συμμετέχει στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Sportbike

Το ξεκίνημα, οι άνθρωποι που τον ενέπνευσαν, οι διεθνείς αγώνες και το παγκόσμιο πρωτάθλημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/7/2026

Ο Γιάννης Περιστεράς είναι 21 ετών και συμμετέχει φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Στην αποκλειστική συνέντευξη που μας έδωσε μας μίλησε όχι μόνο για τους αγώνες και τις σκληρές προπονήσεις, αλλά και για τα παιδικά του χρόνια, τους ανθρώπους που τον βοήθησαν και μία αστεία ιστορία που διηγήθηκε για πρώτη φορά δημόσια.

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Πολυπρωταθλητή Ελλάδος Σάκη Συνιώρη για τη βοήθεια που μας παρείχε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και το κτήμα Casa e Campo για τη φιλοξενία. Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε τη συνέντευξη.

M: Λοιπόν, να ξεκινήσουμε λίγο απ' την αρχή και να μας πεις πώς ήσουν στο σχολείο. Ήσουν καλός μαθητής, άτακτο παιδί;

ΓΠ: Ήμουν άτακτος, πολύ. Αλλά δεν σημαίνει ταυτόχρονα αυτό ότι ήμουν κακός μαθητής, δηλαδή ήμουν. Βασικά στο δημοτικό ήμουν άριστος μαθητής, που δεν ακούγεται ότι είναι δύσκολο, αλλά ήμουν όντως άριστος μαθητής στο δημοτικό. Αλλά για ένα παιδί το οποίο ταξιδεύει από εκείνη την ηλικία και χάνει τη μισή σχολική χρονιά στο εξωτερικό και τα λοιπά, να είναι και άριστος ταυτόχρονα, θεωρώ ότι είναι καλό. Από το γυμνάσιο και μετά, λόγω του ότι έχανα πολλές μέρες και τα μαθήματα, ήταν δύσκολα γενικότερα, αλλά ήμουν πολύ άτακτος. Πολύ, πάρα πολύ. Από τους χειρότερους, δυστυχώς.

M: Πες μας σε ποια ηλικία και για ποιον λόγο ξεκίνησες στο μηχανοκίνητο αθλητισμό.

ΓΠ: Δεν το ξεκίνησα για κάποιον λόγο, απλά ουσιαστικά γεννήθηκα μέσα στις πίστες. Νομίζω από 45-50 ημερών ήμουν ήδη στην πίστα μαζί με τον πατέρα μου, οπότε θεωρώ πως ήταν αναμενόμενο να γίνω οδηγός, ανεξαρτήτως επίπεδου. Ξεκίνησα λοιπόν να οδηγώ από τεσσάρων έως και τώρα.

M: Ωραία, η απάντηση σου μας οδηγεί στην επόμενη ερώτηση. Προφανώς έχεις δει τους αγώνες από μέσα, ο πατέρας σου αγωνιζόμενος, έχει μάλιστα πάρει και Πανελλήνιο Πρωτάθλημα. Θέλω να μου πεις ποια είναι η πρώτη ανάμνηση που έχεις από τους αγώνες.

ΓΠ: Είναι μία εικόνα, δεν είναι σαν ανάμνηση. Είμαι μωρό και κάθομαι στην κούνια και από την κούνια κοιτάω μια πολύ μικρή τηλεόραση ψηλά σε ένα φορτηγό που ήμασταν μέσα και ήταν γύρω μου ο πατέρας μου κι άλλοι αγωνιζόμενοι και βλέπαμε MotoGP.

peristeras

M: Πες μας λίγο για τα πρώτα σου χρόνια στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, που δεν είναι τόσο γνωστά.

ΓΠ:  Περιληπτικά, ουσιαστικά ξεκίνησα τεσσάρων χρονών με PW50. Έκανα λίγο σε πάρκα, σε παλιά γήπεδα ποδοσφαίρου και τα λοιπά. Ο πρώτος μου “αγώνας” ήταν στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας το 2009 ή 2010 που είχε γίνει το Supercross. Ήμασταν πολλά παιδάκια που τρέξαμε κάτι σαν αγώνα εκεί. Από εκεί και πέρα μετά άλλαξα το στυλ μου σε street και θυμάμαι πως πήγαινα για προπόνηση με τον πατέρα μου σχεδόν κάθε μέρα. Όταν ήμουν τεσσάρων ετών, “έκλεβα” το μηχανάκι μου και το έπαιρνα στο μπαλκόνι του σπιτιού και έκανα βόλτες εκεί. Σιγά-σιγά βελτιωνόμουν. Με βάλανε και σε μικρή στιγμή μοτοσυκλέτα τότε. Έτρεξα και τον πρώτο μου αγώνα στα Mini GP και στο τέλος της χρονιάς κατάφερα να πάρω μία τρίτη θέση. Από την επόμενη χρονιά και μετά πήρα όλα τα πρωταθλήματα στο Mini GP που έτρεξα. Πήγα και στο εξωτερικό στα Pre Mini GP. Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς εκείνης (2016) βγήκα και δεύτερος. Την επόμενη χρονιά μαζί με τον Σάκη Συνιώρη τρέξαμε στα Ohvale 160. Δεν πήραμε πρωτάθλημα, αλλά κερδίσαμε έναν αγώνα με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, κάναμε πολλά ρεκόρ πίστας, εκτός του πρώτου αγώνα. Βγήκαμε και δεύτεροι ή τρίτοι στο Πανευρωπαϊκό Ohvale 160. Έπειτα είχα μία κενή σεζόν και μετά μεταπήδησα στα 300αρια. Ήμουν μόλις 13 ετών και κέρδιζα αγώνες, έκανα ρεκόρ, μέχρι που σε μία πτώση έσπασα τον μηρό μου και έκατσα εκτός για δύο-τρεις μήνες. Μετά όταν συνήλθα και άρχισα να πηγαίνω και πάλι γρήγορα, ξαναχτύπησα και μετά ήρθε η καραντίνα. Μετά την καραντίνα συμμετείχα στο Ιταλικό Πρωτάθλημα για έναν χρόνο και την δεύτερη χρονιά μεταπήδησα στο Πανευρωπαϊκό Yamaha R3 bLU cRU. Και από εκεί και πέρα νομίζω οι περισσότεροι γνωρίζουν την πορεία μου.

M: Πάμε λίγο στην περσινή χρονιά. Έκανες μια εξαιρετική χρονιά. Θέλω να μας περιληπτικά τι σου έμεινε από την χρονιά και κατά πόσο έπαιξε ρόλο στη φετινή σου συμμετοχή στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;

ΓΠ: Πέρσι φάνηκε μία χρονιά πολύ καλή. Αλλά από “μέσα” ήταν πολύ δύσκολη. Διότι έτρεχα με μειονέκτημα στο μοτέρ όλη τη χρονιά στο Ιταλικό Πρωτάθλημα. Το οποίο ήταν κάτι που δεν ήταν στο χέρι μας. Δυστυχώς. Πιστεύουμε πως οι μοτοσυκλέτες/ομάδες που ήταν μπροστά, έκαναν κάποιου είδους παρανομία στο μοτέρ, αφού στην ευθεία είχα 10 με 12 λιγότερα χιλιόμετρα από τους δέκα πρώτους και είχα πάντα από τις μικρότερες τελικές. Σίγουρα όσο αυτό συνέβαινε, δεν μου άρεσε καθόλου. Με νευρίαζε, με ξενέρωνε, δεν ήθελα να τρέχω έτσι. Ήθελα να τρέχω ισάξια, γιατί ήξερα ότι μπορούσα να κερδίσω χωρίς να ρισκάρω πολύ. Ενώ έτσι ήμουν συνέχεια στο όριο, σε όλους τους αγώνες, γιατί έπρεπε να καλύψω τον χρόνο που έχανα στην ευθεία, στις στροφές και τα προσπεράσματα έπρεπε να γίνουν από μακριά. Ήμουν δηλαδή συνέχεια 5 με 10 μέτρα πίσω και “έκανα μία βουτιά” μέσα στη στροφή. Και αυτό πάντα έχει μεγάλη επικινδυνότητα, δηλαδή όταν φρενάρεις δέκα μέτρα παρακάτω από όσο φρενάρεις κανονικά για να κάνεις ένα προσπέρασμα.

Είχα στεναχωρηθεί πολύ με τα αποτελέσματα και παραλίγο να μην πάρω και την πρόκριση για τον τελικό της Γαλλίας, διότι δεν ανέβαινα βάθρα. Ήμουν απλά σταθερός στην πέμπτη θέση συνήθως. Εν τέλει, πήραμε ένα βάθρο στην Imola και πήρα και την πρόκριση της Γαλλίας. Στη Γαλλία ήξερα λίγο την πίστα από την προηγούμενη χρονιά, οπότε μπήκα μέσα και ήμουν και αρκετά επιθετικός. Από την αρχή έσπασα το περσινό μου ρεκόρ πίστας και κέρδισα τον πρώτο αγώνα του Σαββατοκύριακου. Στον δεύτερο αγώνα ήταν λίγο πιο δύσκολα τα πράγματα είχαμε κάποιες ατυχίες, αλλά δεν πειράζει.

peristeras

M: Πάμε λίγο στη φετινή χρονιά, Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία Sportbike. Πες μας λίγο πώς εξελίσσεται η σεζόν μέχρι τώρα και οι στόχοι σου για το υπόλοιπο της σεζόν;

ΓΠ: Δεν τα έχουμε πάει πολύ καλά η αλήθεια είναι. Αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με τη συνεννόηση με την ομάδα. Ήμασταν άγνωστοι και δεν είχαμε κάνει τα κατάλληλα τεστ πριν τη σεζόν που χρειάζονται. Όλες οι άλλες ομάδες είχαν κάνει αρκετά τεστ πριν να ξεκινήσει η σεζόν. Οπότε το πρώτο μισό της σεζόν ήταν δύσκολο. Έχουμε κάποια κανονισμένα τεστ και ίσως το δεύτερο κομμάτι της σεζόν να είναι καλύτερο.

M:  Έγινε τη φετινή χρονιά για σένα και μια μεγάλη αλλαγή μετά από 7 χρόνια με τη Yamaha και τελευταία με R7, τρέχεις πλέον με Aprilia RS660 Factory. Θα ήθελα να μου πεις τις διαφορές μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών.

ΓΠ: Η μεγάλη διαφορά που θα μπορούσε να καταλάβει ο καθένας είναι το πλαίσιο της Aprilia. Δεν λέμε πως η μία είναι καλύτερη και η άλλη χειρότερη, είναι δύο διαφορετικές μοτοσυκλέτες στην ίδια κατηγορία. Το Aprilia θεωρώ πως μου ταιριάζει φέτος. Νιώθω καλά πάνω του, όταν όλα δουλεύουν σωστά με την ομάδα.

M: Θέλω λίγο να μας πεις πως πήγες στην MMR και πώς είναι να μένεις στην Ελλάδα μόνιμα και η ομάδα σου να έχει τη βάση της σε διαφορετική χώρα. Πώς επηρεάζει αυτό την εξέλιξη και τη σχέση σας;

ΓΠ: Γενικά συνήθως με άλλες ομάδες δεν με έχει επηρεάσει αυτό. Τώρα επειδή άλλαξα τη μοτοσυκλέτα και ήταν τελείως διαφορετική, χρειαζόμασταν κάποιες μέρες εξοικείωσης, τις οποίες δεν είχαμε. Θεωρώ ότι είναι πιο δύσκολο που μένω Ελλάδα μόνιμα. Θεωρώ όμως ότι είμαι αρκετά προπονημένος και έχω και αρκετή εμπειρία και μπορώ να μπαίνω στην πρώτη πεντάδα αν όλα είναι σωστά. Όχι από τον επόμενο αγώνα, ίσως από την επόμενη σεζόν γιατί χρειάζεται εμπειρία στην κατηγορία και με τη μοτοσυκλέτα και με την ομάδα και όλα τα σχετικά. Τώρα για το πως πήγα στην MMR. Ακόμα και από τα χρονομετρημένα του περσινού τελικού της Γαλλίας είχαμε δύο-τρεις προτάσεις από ομάδες και μετά τη Γαλλία ήρθαν κι άλλες. Επιλέξαμε την MMR γιατί μας ταίριαζε καλά το συμβόλαιο και θεωρήσαμε πως είναι μια σοβαρή ομάδα διότι έχει και Moto2 ομάδα στο Junior GP και έτρεξαν και με wildcard πάλι στη Moto2, οπότε θεωρήσαμε πως η ομάδα έχει καλή οργάνωση και θα είναι καλή ομάδα γενικά.

M: Κοιτώντας πίσω τι θα μπορούσε στη φετινή χρονιά να είχε γίνει διαφορετικά ώστε να έχεις καλύτερα αποτελέσματα;

ΓΠ: Αυτό που είπα και νωρίτερα, δηλαδή να είχαμε κάνει κάποιες ημέρες τεστ, διότι ό,τι πρόβλημα μας έρχεται δεν έχουμε τη λύση έτοιμη γιατί δεν μας έχει ξανασυμβεί και συνέχεια καταλήγουμε να ψαχνόμαστε εντός αγωνιστικού τριήμερου, το οποίο είναι για μένα απαράδεκτο. Στο τριήμερο του αγώνα δεν έχουμε πολύ χρόνο εξοικείωσης και δοκιμών, οπότε πρέπει να είσαι έτοιμος πριν καν μπεις στην πίστα. Από τη στιγμή που εμείς δεν είμαστε, χάνουμε πολύτιμο χρόνο.

M: Τι σχέση έχεις με τον teammate σου Thomas Benetti;

ΓΠ: Έχουμε αρκετά καλές σχέσεις, δηλαδή συνήθως μαζί καθόμαστε στους αγώνες και τον συμπαθώ αρκετά.

peristeras

M: Έχεις εδώ και λίγο καιρό έναν μεγάλο χορηγό, την Seajets του Μάριου Ηλιόπουλου. Θέλεις να μας πεις δυο λόγια για τη νέα χορηγία κι αν έχετε μιλήσει για την πίστα στην Πάτρα που ανακοίνωσε πως θα φτιάξει;

ΓΠ:  Η χορηγία συνέβη πριν ανακοινωθεί η πίστα στην Πάτρα, οπότε δεν μιλήσαμε γι’ αυτό. Ο Μάριος γενικά είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα στον χώρο του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πάρα πολλές φορές πρωταθλητής στις αναβάσεις και γενικά είναι ένας άνθρωπος που αγαπάει το Motorsport και είναι ένας άνθρωπος ο οποίος ανέβασε πολύ το Motorsport στην Ελλάδα και προσπαθεί να το ανεβάσει ακόμη περισσότερο.

M: Τα πράγματα τα τελευταία χρόνια έχουν αλλάξει στο μηχανοκίνητο, με τους αναβάτες να είναι πρώτα αθλητές. Εσύ, έχεις κάποιον γυμναστή, κάποιον διατροφολόγο, κι αν ναι, δικό σου ή της ομάδας;

ΓΠ: Ναι έχω γυμναστή και κάνουμε δύο ή τρεις φορές την εβδομάδα, τώρα είχαμε κάποιο καιρό να κάνουμε λόγω ταξιδιών και κάτι μικροτραυματισμών που αντιμετώπιζα. Όμως σίγουρα κάθε μέρα θα έχω μία δραστηριότητα κάπου μέσα στη μέρα μου, δηλαδή είτε αυτό θα είναι να πάω να τρέξω έστω και για μισή ώρα είτε θα είναι να πάω με τον προπονητή μου για προπόνηση το πρωί, να κάνω ποδήλατο το μεσημέρι και το βράδυ να ξανατρέξω. Η διατροφή μου είναι ανάλογη με τη σωματική μου κατάσταση και αλλάζει ανά εβδομάδα.

M: Στην Ελλάδα έχουμε μόνο δύο πίστες. Πόσο συχνά και πού προπονείσαι;

ΓΠ: Προπονούμαι κυρίως στα Μέγαρα (στην πίστα καρτ), διότι είναι σχετικά κοντά σε εμένα. Αν έχει και trackday στη μεγάλη πίστα θα οδηγήσω για να έχω επαφή με την πίστα και με κόσμο μέσα στην πίστα. Την περίοδο που δεν έχω αγώνες πάω δύο φορές τη βδομάδα, όταν έχω αγώνες, συνήθως δεν προλαβαίνω λόγω ταξιδιών κλπ. Τώρα κανονίζουμε που είναι καλοκαίρι να πάμε και στις Σέρρες για προπόνηση.

M: Πόσο συχνά προπονείσαι στο εξωτερικό;

ΓΠ: Πέρυσι ανά δύο εβδομάδες ήμουν εξωτερικό για προπόνηση. Φέτος είχα πάει στην Ισπανία στην αρχή της χρονιάς για τρεις εβδομάδες, μετά ξαναπήγα άλλη μία βδομάδα για προπόνηση. Μου είναι σχετικά εύκολο, λόγω το ότι τόσα χρόνια προπονούμαι και τρέχω στο εξωτερικό – στο αγωνιστικό είμαι περισσότερο στο εξωτερικό, παρά στην Ελλάδα - και λόγω αυτού μου είναι λίγο πιο εύκολο να βρω μία μοτοσυκλέτα και έναν άνθρωπο μαζί μου και τα σχετικά. Δεν είναι επίσης και τόσο κοστοβόρο όσο νομίζει ο κόσμος.

M: Είσαι από αυτή τη γενιά ο πρώτος που άνοιξε τα φτερά του στο εξωτερικό. Βλέπουμε μετά από σένα τον Παντελεάκη, τον Μαυρόπουλο κι έρχονται κι άλλα παιδιά από πίσω ακόμα πιο μικροί σε ηλικία. Τι θα τους συμβούλευες για να καταφέρουν να φτάσουν στο κορυφαίο παγκόσμιο επίπεδο;

ΓΠ: Δεν ξέρω να πω την αλήθεια, ο καθένας πρέπει να έχει το δικό του μονοπάτι όπως συμβαίνει στο εξωτερικό. Νιώθω ότι στην Ελλάδα όλοι προσπαθούν να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, αλλά εγώ θεωρώ σαν Έλληνας ότι έχω χαράξει ένα δικό μου μονοπάτι κυρίως μαζί με τον πατέρα μου, αλλά και με όλους τους γύρω μου που με βοηθάνε, το οποίο ίσως να είναι δυσκολότερο, ίσως ευκολότερο από το κανονικό, όμως αυτό δεν θα το ξέρουμε μέχρι ένας άλλος να χαράξει το δικό του μονοπάτι παράλληλα στο δικό μου. Δεν νομίζω ότι χρειάζονται όλοι οι Έλληνες που θέλουν να πάνε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα τη δική μου συμβουλή. Το μόνο όμως που θα έλεγα είναι αυτό που έκανα κι εγώ από μικρό παιδί. Όσο πιο ανταγωνιστικό είναι το πρωτάθλημα τόσο το καλύτερο. Δηλαδή εγώ δεν είμαι της γνώμης ότι θα ήθελα να πάω σε ένα πρωτάθλημα το οποίο ξέρω ότι θα το κερδίσω, αλλά είμαι της άποψης να τρέχω κάπου δύσκολα κι ας τερματίζω 15ος ή 20ος. Αυτό όμως θα με κάνει καλύτερο αναβάτη και θα με ανεβάσει επίπεδο.

M: Ωραία, πάμε λίγο και σε πιο χαλαρές ερωτήσεις. Ποιος είναι ο αγαπημένος σου αγαπημένος και γιατί;

ΓΠ: Αυτή τη στιγμή είναι ο Quartararo. Ο αγαπημένος μου αναβάτης γενικά είναι ο Rossi, ο καλύτερος αναβάτης είναι ο Marquez. Ο Rossi ανέβασε την δημοφιλία του MotoGP κατακόρυφα, ο Marquez είναι ο καλύτερος αναβάτης ever και τον Quartararo τον ακολουθώ από την αρχή της καριέρας του, είναι ένας εξαιρετικός αναβάτης, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει.

M: Τι κάνεις όταν δεν δουλεύεις και δεν είσαι στο εξωτερικό για αγώνες;

ΓΠ: Όπως είπα και πριν σίγουρα θα έχω μία προπόνηση μέσα στη μέρα μου. Εκτός αυτού, δεν μου αρέσει να κάθομαι πολύ στο σπίτι, μου αρέσει να πηγαίνω για καφέ, για μία βόλτα, για φαγητό και προσπαθώ να κρατάω μία ισορροπία γενικότερα.

M: Θέλω τώρα να μου πεις τρία επίθετα που χαρακτηρίζουν τον πατέρα σου τον Νίκο Περιστερά και τρία για τον νονό σου τον Άλεξ Παπαγεωργίου;

ΓΠ: Τρία επίθετα είναι πολύ λίγα για να χαρακτηρίσουν και τους δύο. Και οι δύο ήταν δίπλα μου σε όλη μου τη ζωή, όχι μόνο στην καριέρα μου. Οπότε θα πω από μία λέξη έτσι που μου έρχεται τώρα, ο πατέρας μου τρελός και ο νονός μου κοντός. Από εκεί και πέρα, δεν μπορώ να εκφράσω το πόσο πολύ με έχουν στηρίξει και το πως μου έχουν φερθεί και οι δύο.

M: Για τον νονό σου, θα μας πεις κανένα μυστικό που μπορεί και κερδίζει αγώνες στα 51 του;

ΓΠ: Ο νονός μου δεν σταματάει να εξελίσσεται και να βελτιώνεται συνεχώς, ακούγοντας παράλληλα και την ομάδα του. Εμένα μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο, το ότι είναι 51 χρονών κι επειδή ξέρω πώς δουλεύει όλη μέρα, αλλά κάνει και προπόνηση όποτε μπορεί και πάει στο εξωτερικό και κερδίζει αγώνες.

M: Ποια είναι η σχέση σου με τον πολυπρωταθλητή Ελλάδας Σάκη Συνιώρη;

ΓΠ: Είναι ο αγωνιστικός μου πατέρας. Τον Σάκη τον ήξερα προφανώς από όταν ήμουν παιδί. Μετά θυμάμαι την πρώτη φορά που ο πατέρας μου κανόνισε να με προπονήσει ο Σάκης και ο πατέρας μου πριν συναντηθούμε μου έλεγε να είμαι σοβαρός, μάλιστα μου είχε δώσει και ένα μπλοκάκι για να σημειώνω ό,τι μου πει και όταν συναντηθήκαμε ο Σάκης έκανε συνέχεια χαβαλέ και αστεία (γέλια). Από εκείνη τη μέρα και μετά κάναμε εντατικές προπονήσεις σχεδόν κάθε μέρα, με κυνηγούσε για να κάνω τρέξιμο, αλλά εγώ δεν ήθελα (γέλια). Στο οδηγικό κομμάτι όμως τα βρίσκαμε μια χαρά, εκτός από τη γυμναστική.

Εκτός από τον Σάκη, με βοήθησαν ο πατέρας μου φυσικά, ο Γιάννης Μπούστας και ο Λευτέρης Πίππος. Από όλους τους έχω πάρει πράγματα, όχι μόνο οδηγικά αλλά και σε χαρακτήρα και στην ουσία έχω συλλέξει τα θετικά τους και τα έχω εφαρμόσει σε μένα και ήταν πολύ καλό που δεν έμεινα με έναν μόνο προπονητή.

M: Κλείνοντας τη συνέντευξη, θα ήθελα να μου πεις μία ιστορία που δεν έχεις ξαναπεί δημόσια, μπορεί να είναι μία αστεία ιστορία, ένα ευτράπελο, κάτι που σου έχει μείνει.

ΓΠ: Θα πω μία ιστορία από όταν έτρεχα στην Ιταλία το 2024. Βρίσκομαι στην Ίμολα για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν και την Πέμπτη στα δοκιμαστικά έχω σπάσει το ρεκόρ πίστας, την Παρασκευή συνεχίζω στο ίδιο μοτίβο και Σάββατο ήταν τα χρονομετρημένα και στόχευα στο να κάνω πάλι ρεκόρ. Να σημειωθεί πως εγώ έμενα σε ένα σπίτι μισή ώρα μακριά από την πίστα και συνήθως ερχόταν ο Roccoli (Πολυπρωταθλητής Ιταλίας και ιδιοκτήτης της ομάδας που έτρεχε ο Γιάννης τότε) και με έπαιρνε το πρωί και κάποιος από την ομάδα με γυρνούσε το απόγευμα. Την Παρασκευή ήρθε κλασσικά να με πάρει, όμως εγώ είχα αργήσει να ξυπνήσω και τον έστησα πέντε λεπτά. Μου λέει λοιπόν πως το Σάββατο θα είναι έξω από την πόρτα μου στις 7:32 π.μ. ακριβώς, αν δεν είμαι εκεί δεν θα με περιμένει και θα φύγει. Το Σάββατο το πρωί λοιπόν μου στέλνει μήνυμα πως σε ένα λεπτό θα είναι εκεί, εγώ όμως εκείνη την ώρα βούρτσιζα τα δόντια μου και με το που τελειώνω μαζεύω γρήγορα τα πράγματά μου και βγαίνω έξω από το σπίτι. Με το που βγαίνω όμως στον δρόμο, βλέπω το βανάκι του που έφευγε, ξεκινάω λοιπόν και τρέχω, όμως εκείνος δεν σταματούσε και μετά από λίγο μου στέλνει μήνυμα πως θα πρέπει να είμαι σωστός στην ώρα μου και να μην αργώ και πως αυτό είναι ένα μάθημα. Μετά μάλιστα μου στέλνει άλλο ένα μήνυμα που μου έλεγε πως ξέρει πως θα πάρω την pole position ακόμα κι αν έρθω στο δεύτερο session!

Εμένα εκείνη την ώρα με έπιασε απελπισία και άρχισα να κλαίω. Ξεκινάω λοιπόν και ψάχνω που έχει τρένο κοντά και τρέχω με τα πράγματά μου μέχρι τον σταθμό. Με το που φτάνω όμως βλέπω πως έχουν ακυρωθεί όλα τα δρομολόγια εκείνη τη μέρα. Ξεκινάω να τρέχω πάλι πηγαίνοντας προς την πόλη και βρίσκω έναν Ιταλό που δεν ήξερε όμως αγγλικά, συνεννοούμαστε με τα χίλια ζόρια και μου καλεί ταξί. Εντέλει πλήρωσα 100 ευρώ στο ταξί, έφτασα 20 λεπτά πριν τα χρονομετρημένα και έκανα ρεκόρ πίστας και πήρα και την pole position!