Στην Αμερική οι πιο δημοφιλείς μοτοσυκλέτες για customizing είναι οι μικρές Harley Davidson 883, ενώ στην Ευρώπη είχαμε για μια δεκαετία τα Ducati Monster 600. Όμως οι τελευταίες γενιές των Monster είχαν χάσει την σχεδιαστική απλότητά τους, που είναι το βασικό πλεονέκτημα για μια μοτοσυκλέτα στον κόσμο του customizing. Το ρόλο αυτό θέλει να τον παίξει το καινούριο Scrambler, που έχει σχεδιαστεί εξ αρχής με σκοπό να γίνει το αγαπημένο παιδί όσων ασχολούνται με τέτοιου είδους δουλειές. Μόνο που μέχρι να γίνει αυτό, η Yamaha πρόλαβε και λάνσαρε στην ιδέα του Yard Build για την σειρά των ΜΤ-07 και ΜΤ-09. Δύο μήνες μετά η Ducati κάνει ακριβώς το ίδιο, απαντώντας στην ιαπωνική πρόκληση. Έδωσε τρία Scrambler σε τρεις φημισμένους "καλλιτέχνες" και τους ζήτησε να δημιουργήσουν χωρίς περιορισμούς και να παρουσιάσουν το αποτέλεσμα της δουλειάς τους στην έκθεση της Verona.
Το συνεργείο Mr Martine ακολούθησε τον ασφαλτοστρωμένο δρόμο, φτιάχνοντας ένα Café Racer, όπως το αποκαλεί. Η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα είναι κάπως ασαφές, αφού τα στοιχεία που θυμίζουν café racer είναι μόνο το φαίρινγκ τιμονιού και το στενότερο ίσιο τιμόνι, ενώ ολόκληρη η υπόλοιπη μοτοσυκλέτα έχει μια συνηθισμένη αισθητική dirt-track.
Αντίθετα το δημιούργημα του Office Mermaid, είναι η πιο off-road έκδοση του Scrambler που έχουμε δει μέχρι σήμερα και θα μπορούσε να κερδίσει το χειροκρότημά μας αν… δεν έμοιαζε ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ με Yamaha XT 500 του 1978.
Έτσι, η παράξενη αλλά εντελώς πρωτότυπη εμφάνιση της κίτρινης μοτοσυκλέτας της Deus Ex Machina, είναι σαφώς η πιο ενδιαφέρουσα εκ των τριών. Το σχεδιαστικό σκεπτικό τους είναι σαφές ότι προέρχεται από τις μοτοσυκλέτες Dirt-Track, αλλά με μια εμφανή μεταμοντέρνα διάθεση. Οι λιτές και ταυτόχρονα ανατρεπτικές σχεδιάστηκες λεπτομέρειες, όπως το ασύμμετρο φτερό του εμπρός τροχού, κάνουν σωστά την δουλειά την οποία ζήτησε η Ducati, δηλαδή προκαλούν την προσοχή του θεατή.
Suzuki V2 650: Η Ευρώπη αποχαιρετά τον απέθαντο V2 μετά από 26 χρόνια!
"Κέρδιζε" ευρωπαϊκές προδιαγραφές για 26 χρόνια!
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
1/9/2025
Σε αγορές που δεν συμμορφώνονται με τις Euro 5+ προδιαγραφές θα συνεχίσει να πωλείται κανονικά, όμως για την ΕΕ το 2026 θα σημάνει και την κατάργηση του Suzuki SV650, της πρώτης και όπως όλα δείχνουν της τελευταίας μοτοσυκλέτας των Ιαπώνων με τον αειθαλή V2 κινητήρα που ώθησε στην επιτυχία και το best seller της ελληνικής αγοράς DL 650 V-Strom.
H Suzuki είναι ένας πραγματικός καλλιτέχνης στο να διατηρεί στην παραγωγή κινητήρες της που σχεδιάστηκαν πριν από πολλά χρόνια έχοντας κερδίσει κατά κράτος τους ανταγωνιστές της σε αυτόν τον τομέα της μακράς παραμονής σε παραγωγή. Τελευταίο παράδειγμα είναι ο μονοκύνδρος 400άρης των DR-Z, τον οποίο οι Ιάπωνες κατάφεραν να συμμορφώσουν με τις Euro 5+ προδιαγραφές για να προσφέρουν τη μοτοσυκλέτα τους ξανά στην Ευρώπη.
Ένας κινητήρας ήρθε λοιπόν αλλά κάποιος άλλος φεύγει για το Hamamatsu και στη συγκεκριμένη περίπτωση πρόκειται για ένα από τα πλέον δημοφιλή μοτέρ και της ελληνικής αγοράς αφού έχουμε να κάνουμε με τον V2 κινητήρα των 645 κ.εκ. και περιεχόμενη γωνία κυλίνδρων στις 90 μοίρες.
Ο εν λόγω κινητήρας έγινε περισσότερο γνωστός στο ελληνικό κοινό λόγω της τεράστιας επιτυχίας που σημείωσε στην Ελλάδα το V-Strom 650 το μεγαλύτερο μέρος της πρώτης 10ετίας της εμπορικής του σταδιοδρομίας. Όμως η Suzuki τον παρουσίασε για πρώτη φορά στο παγκόσμιο κοινό το 1999 με την έλευση της πρώτης γενιάς του SV650 το οποίο έχει συμπληρώσει ένα τέταρτο του αιώνα στην παραγωγή. Αυτό κάνει το κινητήρα αυτό έναν από τους μακροβιότερους στη σύγχρονη εποχή μας, ο οποίος κατάφερε μάλιστα να "κερδίσει" τέσσερεις προδιαγραφές Euro με διαρκή βέβαια εξέλιξη και βελτιώσεις.
Οι αλλαγές που δέχτηκε όλο αυτό το διάστημα δεν αλλάξαν καθόλου τον χαρακτήρα του που εντυπωσίασε πριν από 26 χρόνια με την ελαστικότητα, την εξαιρετικά χαμηλή του κατανάλωση αλλά και την γραμμικότατη απόδοσή του, χαρακτηριστικά που συγκαταλέγονται στα θετικά του ακόμη και σήμερα και είναι άμεσα συγκρίσιμα με αντίστοιχου κυβισμού δικύλινδρους κινητήρες με σαφώς πιο σύγχρονη σχεδίαση. Φαίνεται πως η Suzuki τον σχεδίασε από τότε για να μείνει πολλά χρόνια στην παραγωγή και το γεγονός ότι θα συνεχίζει να παράγεται για άλλες αγορές εν έτει 2025 ίσως και να μην το πίστευε ούτε η ίδια η ιαπωνική εταιρεία.
Λογικά η Suzuki θα μπορούσε να κάνει τον κινητήρα της να συμμορφωθεί και με τις Euro 5+. Όμως η πλατφόρμα που προσφέρει ο νέος εν σειρά δικύλινδρος των 776 κ.εκ. είναι εκείνη που έχουν επιλέξει να επενδύσουν οι Ιάπωνες ειδικά για τις αγορές της ΕΕ τη στιγμή που ο μικρότερης χωρητικότητας V2, δεμένος στο πλαίσιο χωροδικτύωμα του SV650, θα συνεχίσει να είναι διαθέσιμος σε αγορές εκτός Ευρώπης, όπως οι ΗΠΑ και τα επόμενα χρόνια. Άλλωστε εκεί η Suzuki πουλάει ακόμη κανονικά το DR650S (!), με το V-Strom 650 θα αντιμετωπίσει πρόβλημα;
Ο αειθαλής κινητήρας δέχτηκε πολλές αλλαγές όλα αυτά τα χρόνια για να παραμείνει επίκαιρος, κυρίως για να μπορεί να περνά τις ολοένα και αυστηρότερες προδιαγραφές. Οι πιο σημαντικές από αυτές ήταν η αλλαγή των καρμπυρατέρ με ηλεκτρονικό ψεκασμό το 2003, ενώ το 2007 τα μπουζί σε κάθε κύλινδρο έγιναν δύο από ένα και οι κύλινδροι απέκτησαν αντιτριβική επίστρωση, για να μειωθούν περαιτέρω οι τριβές και κατά συνέπεια η κατανάλωση και οι εκπομπές ρύπων.
Από τότε που είδαμε για πρώτη φορά τον κινητήρα τις πιο εκτεταμένες αλλαγές τις δέχτηκε όταν παρουσιάστηκε η γενιά του SV650 που υπάρχει μέχρι και σήμερα, με τους Ιάπωνες να προχωρούν σε περισσότερες από 60 αλλαγές στα μηχανικά του μέρη -νέα πιστόνια με αντιτριβική επίστρωση, αναθεώρηση του ψεκασμού, νέος εκκεντροφόρος εξαγωγής οι πιο σημαντικές-, όχι μόνο για τη συμμόρφωση αλλά και για τη συνολική βελτίωση της απόδοσής και της λειτουργίας του και την "θωράκισή" του αναφορικά με τις μελλοντικές εκπομπές ρύπων.
Τότε ήταν που η Suzuki πρόσθεσε και το Low RPM Assist που αυξάνει ελαφρώς τις στροφές όταν ο αναβάτης αφήνει τη μανέτα του συμπλέκτη με πρώτη σχέση στο κιβώτιο και ξεκινά από στάση, όπως και τη λειτουργία "Easy Start" όπου με μόνο ένα πάτημα του κουμπιού η μίζα γυρνάει μέχρι να πάρει μπροστά το μοτέρ.
Η ευρωπαϊκή σταδιοδρομία του κινητήρα, που τα κατάφερε περίφημα όλο αυτό το διάστημα και στον τομέα της αξιοπιστίας, φτάνει στο τέλος της και από εδώ και πέρα θα έχει ενδιαφέρον να δούμε για πόσο καιρό ακόμη θα τον κρατήσει στην παραγωγή η Suzuki.
