Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/8/2018

Έδωσαν μία τρελή ιδέα στην Kawasaki, από εκείνες που συζητά κανείς πίνοντας μπύρες σε κάποιο μπαρ, κι εκείνη είπε «θα σου απαντήσω».. Καθώς όμως οι Ιάπωνες ό,τι λένε το εννοούν και στην κυριολεξία, απάντησαν τελικά κάνοντας μία μελέτη που κράτησε έναν χρόνο. Και ναι, έχουν έτοιμο το σχέδιο –δηλαδή το θεωρητικό σχέδιο καθώς το κατασκευαστικό είναι κάτι που διαφέρει- ώστε να δώσουν φτερά στο H2R!

Είναι τρελό και άσκοπό να το συζητάς, μέχρι να αρχίσεις να φαντάζεσαι τον εαυτό σου να απογειώνεται στα 360 χιλιόμετρα, να ανεβαίνει στα 50 μέτρα ύψος και να κατεβαίνει όμορφα και ωραία μόλις συμπληρωθεί ένα χιλιόμετρο.. Σαν ένα τεράστιο πήδημα του βατράχου, μία τρελή πορεία… γιατί τι νόημα έχουν τα χιλιόμετρα μετά από ένα σημείο; Τι 300; Τι 350; Μπροστά στο να βρεθείς στον αέρα!

Το θέμα έχει ως εξής. Θυμίζουμε καταρχήν πως το H2R είναι η ειδική έκδοση του H2, που δεν βγάζει πινακίδα, δεν έχει φώτα, έχει αλουμινένιο φιλτροκούτι που ανεβάζει μεγαλύτερη πίεση, συνεπώς και περισσότερα άλογα με την χρήση της υπερτροφοδότησης. Φτιαγμένη η πτέρυγα της υπετροφοδότησης από μασίφ αλουμίνιο με απίστευτη μεθοδολογία, ο κινητήρας αυτός είναι από μόνος του ένα μικρό θαύμα της μηχανικής: Πώς και τι, επίσης τα θυμίζουμε εδώ. Ο σκοπός του H2R είναι να το ευχαριστιέσαι στην πίστα, γιατί σαφώς και στρίβει και δεν είναι φτιαγμένο μονάχα για ευθείες, και σαφώς έχει τεράστιο εύρος χρήσης, πάντα βέβαια στα στενά πλαίσια των track days.

Από την πρώτη στιγμή, το 2015 που παρουσιάστηκε κι αποκλειστικά το οδηγήσαμε, η Kawasaki είχε τονίσει την σημασία των αεροδυναμικών βοηθημάτων, ώστε να μην αρχίζει να ελαφραίνει ο τροχός στις υπερβολικές ταχύτητες που μπορεί να σημειώσει. Αντίστοιχα μάλιστα οι καθρέφτες του H2 είναι ειδικά σχεδιασμένοι για να παίζουν τον ίδιο ρόλο, παρόλο που η ταχύτητα περιορίζεται ηλεκτρονικά.

Το 2017 τα αεροδυναμικά βοηθήματα του H2R επανασχεδιάστηκαν, μεγαλώνοντας το εμβαδό τους, έχοντας εγκοπές ώστε να μην δημιουργούνται στροβιλισμοί και να έχουν ακόμα μεγαλύτερη αρνητική άντωση. Ταυτόχρονα μειώθηκε ο συντελεστής οπισθέλκουσας που παρήγαγαν, βελτιώνοντας την ροή του αέρα γύρω τους.

Όλα αυτά η Kawasaki τα σχεδίασε μόνη της, εσωτερικά ή μάλλον εξωτερικά: Να θυμίσουμε πως οι μοτοσυκλέτες για την Kawasaki Heavy Industries είναι ένα μικρό, πολύ μικρό κομμάτι του τεράστιου εύρους δραστηριοτήτων και μέσα σε αυτές είναι και η κατασκευή διαστημικών πυραύλων, δορυφόρων και αεροσκαφών. Όχι τώρα πρόσφατα, αλλά πολλές δεκαετίες πίσω, στα χρόνια των Παγκόσμιων Πολέμων και ακόμη παλαιότερα. Διαθέτει λοιπόν και τμήμα αεροναυπηγικής, το «Gifu Works» που είχε σχεδιάσει τα αρχικά αεροδυναμικά βοηθήματα κι έπειτα την βελτίωσή τους, αλλά και την απάντηση στο ερώτημα αν μπορεί να πετάξει το H2R. Έτσι γεννήθηκε το H2 – Air!

Ψάχνοντας την ακόμα μεγαλύτερη αρνητική άντωση, αναρωτήθηκαν τι θα γινόταν στην αντίθετη περίπτωση, πότε το H2R θα απογειωνόταν και πιο συγκεκριμένα με ποιο τρόπο θα ήταν τα φτερά του σωστά φτιαγμένα για να διαγράψει έναν κύκλο επιστρέφοντας στην γη –από την στιγμή που δεν έχει προπέλα για να συνεχίσει την πρόωση στον αέρα.

Και τον βρήκαν. Με μήκος 1.7 μέτρα και εμβαδό 0.55 τετραγωνικά, το H2R θα απογειωνόταν μόλις έπιανε 360Km/h θα σκαρφάλωνε σε υψόμετρο 48.3 μέτρων κι έπειτα χάνοντας ύψος με ρυθμό που επιτρέπει την σχετικά ομαλή προσγείωσή του, θα επέστρεφε στην γη έχοντας καλύψει 1001 μέτρα στον αέρα.

Η μελέτη βέβαια συνέχισε πιο κάτω καθώς δεν σπατάλησαν έναν ολόκληρο χρόνο ψάχνοντας πώς θα φτάσει το H2R να κάνει έναν κύκλο στον αέρα. Γιατί η αλήθεια είναι πως στην περίπτωση της Gifu αυτό είναι ένα πρόβλημα που λύνεται μέσα σε ένα απόγευμα. Κι αυτό γιατί απλά έλυσαν το πρόβλημα του μοντέλου σε μαθηματική εξομοίωση. Για να το προχωρήσουν θα έπρεπε να γίνει μελέτη για την στήριξη των φτερών, για την ακαμψία τους για την αντιμετώπιση δηλαδή όλων των τεράστιων προβλημάτων της μηχανικής που έχει το σχέδιο που βλέπουμε.

Αντί να κάνουν κάτι τέτοιο, μιας και δύσκολα θα υπήρχε εκείνος που θα ήθελε να φτάσει στα 48.3 μέτρα ύψος με το H2R… πήραν άλλο μονοπάτι και αποφάσησαν να φτιάξουν το H2-AIR TYPE-2!

Πρόκειται για ένα κανονικό αεροσκάφος που χρησιμοποιεί τον υπερτοφοδοτούμενο κινητήρα του H2R και αναπτύσσει ταχύτητες έως 500Km, ενώ έχει βρεθεί και η λύση της τροφοδοσίας και της λίπανσης για τις στιγμές που ο κινητήρας θα είναι ανάποδα, από την στιγμή που δεν έχει κατασκευαστεί για αυτή την χρήση.

Για τα όρια του κινητήρα αυτού στον αέρα λοιπόν, μιας και στην γη τα είδαμε… σχεδίασαν ένα αεροσκάφος γύρω από τις δυνατότητές του, που είναι σε απευθείας αντιδιαστολή με το παρελθόν της εταιρίας και που με βάρος στα 520Kg και εμβαδό φτερών 5.5 τετραγωνικών, παρουσιάζει –θεωρητικά πάντα- αξιοσημείωτες πτητικές ικανότητες.

Ορίστε λοιπόν, κάποιος που γνωρίζει αρκετά καλά την τέχνη του, απάντησε στο ερώτημα του τι θα γίνει αν μεγαλώσεις τα αεροδυναμικά βοηθήματα και τα φτιάξεις για θετική, αντί για αρνητική άντωση. Έδωσε επίσης και τα μήκη για μία όμορφη πτήση… το θέμα είναι να βρεθεί κάποιος αρκετά τρελός που θα το δοκιμάσει κιόλας, ως άλλος Ίκαρος της μοτοσυκλέτας