Kawasaki: Πρώτη ιαπωνική εταιρεία με Advanced Rider Assistance System της Bosch

Στόχος η ασφάλεια του αναβάτη
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/11/2019

Το γεγονός ότι η Bosch εργάζεται τα τελευταία χρόνια στη μεταφορά τεχνογνωσίας των ηλεκτρονικών βοηθημάτων από τα αυτοκίνητα στις μοτοσυκλέτες, δεν αποτελεί κάποια “ηχηρή” είδηση. Μάλιστα, γνωρίζουμε πως η εταιρεία συνεργάζεται τόσο με την Ducati όσο και με την KTM για την ανάπτυξη και εξέλιξη του Hardware αλλά και των προγραμμάτων που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του Adavanced Riders Assistance System (ARAS).

Στην περσινή EICMA είχαμε δει το Multistrada της Ducati εφοδιασμένο με τα πρωτότυπα ραντάρ, ενώ το σύστημα δεν έχει περάσει ακόμη στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Το ίδιο συνέβη και το προηγούμενο καλοκαίρι που είδαμε την KTM να δοκιμάζει ένα πρωτότυπο 1290 Adventure T, με ενσωματωμένο ραντάρ στο κάτω μέρος του προβολέα. Το ARAS εξελίσσεται και είναι σίγουρο πως θα έρθει στον κόσμο των μοτοσυκλετών. Το θέμα είναι ποια εταιρεία θα εφοδιάσει πρώτη τις μοτοσυκλέτες της με αυτό. Γνωρίζουμε πως η ΚΤΜ έχει δηλώσει ότι το 2021 τα μοντέλα της θα αρχίσουν να εξοπλίζονται με αυτό το σύστημα και στο παρελθόν υπήρξε πρωτοπόρος στην εφαρμογή του Cornering ABS, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες να έχει άλλη μια πρωτιά στο τομέα των νέων τεχνολογιών. Η Ducati από την άλλη παραμένει σιωπηλή, ενώ τώρα η Kawasaki φαίνεται πως μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι, όπως προκύπτει από δελτίου τύπου που εξέδωσε, διεκδικώντας μάλιστα και τον τίτλο πως οι μοτοσυκλέτες της θα είναι οι πρώτες ιαπωνικές, εφοδιασμένες με ARAS.

Στο παρελθόν είχαμε δει πατέντες της Kawasaki για το ότι εργαζόταν πάνω σε αυτόν το τομέα, χωρίς όμως να υπάρχουν πληροφορίες για το αν το αναπτύσσει μόνη της ή όχι. Πλέον έχει ανακοινωθεί επίσημα η συνεργασία της με την Bosch και η προσθήκη του ARAS θα εισάγει περισσότερες τεχνολογίες στις μοτοσυκλέτες της. Αυτό προκύπτει από το Hardware που πρέπει να έχει η μοτοσυκλέτα για την ύπαρξη του συστήματος, όπως ο ηλεκτρονικός έλεγχος του γκαζιού (ride by wire) και ο ηλεκτρονικός έλεγχος του φρένου (brake by wire). Σε συνεργασία με τα ραντάρ, καθιστούν δυνατή τη χρήση του Adaptive Cruise Control (ACC), που σε αντίθεση με το κλασσικό cruise control δεν ρυθμίζεται μόνο η ταχύτητα αλλά και η απόσταση που επιθυμεί να έχει ο αναβάτης απ’ το προπορευόμενο όχημα. Όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν η πρώτη γενιά του ACC δεν λειτουργούσε αλάνθαστα, αφού στις ανοιχτές στροφές σε δρόμους με μπαριέρες οι αισθητήρες μπέρδευαν τα προστευτικά του δρόμου με άλλο όχημα που επιχειρούσε να μπει ανάμεσα στη μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο μπροστά, με αποτέλεσμα να φρενάρει για την αποφυγή ατυχήματος. Το φαινόμενο αυτό έχει μειωθεί σημαντικά και οδεύει στο να τελειοποιηθεί όσο το σύστημα εξελίσσεται. Ακόμη, μέσω του ηλεκτρονικού ελέγχου του φρένου, η μοτοσυκλέτα θα έχει τη δυνατότητα να εφοδιαστεί με hill-assist (λειτουργία που ενεργοποιεί το φρένο όταν η μοτοσυκλέτα βρίσκεται σε ανηφόρα για να μην το πατά μόνιμα ο αναβάτης και πατά σταθερά και με τα δύο πόδια στην άσφαλτο) αν χρησιμοποιεί μονάδα IMU.

Άλλη μια λειτουργία που θα εισαχθεί είναι το αυτόματο σύστημα προειδοποίησης για πιθανή σύγκρουση με άλλο όχημα μέσω οπτικών ερεθισμάτων (συνήθως μέσα από λυχνίες που υπάρχουν στους καθρέπτες) ή ακουστικών για την αποφυγή του. Παραδείγματος χάριν, το σύστημα ενεργοποιείται και προειδοποιεί μέσω της λυχνίας του καθρέπτη τον αναβάτη όταν ένα όχημα πίσω του πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα και ο ίδιος δεν αντιδρά.

Η τελευταία λειτουργία που εισάγει το ARAS είναι το Blind-spot detection, όπου ελέγχοντας περιμετρικά το χώρο της μοτοσυκλέτας μέσω των ραντάρ, ειδοποιεί τον αναβάτη για οχήματα που μπορεί να βρίσκονται στην τυφλή γωνία των καθρεπτών.

Προς το παρόν, η Kawasaki δεν έχει ανακοινώσει ποια μοντέλα σκοπεύει να εξοπλίσει με το ARAS ούτε το πότε θα κυκλοφορήσουν στην αγορά. Μέσω του Yuji Horiuchi, Προέδρου της Motorcycles & Engine Company στην Kawasaki Heavy Insdustries, και του Geoff Liersch, Προέδρου της Bosch Two-Wheeler and Powersports Business Unit, έγινε ξεκάθαρο ότι η “πράσινη” εταιρεία θα είναι το πρώτο ιαπωνικό εργοστάσιο που οι μοτοσυκλέτες του θα χρησιμοποιούν το νέο ηλεκτρονικό βοήθημα και τα ραντάρ της Bosch, προσφέροντας πιο ασφαλή και άνετα ταξίδια.

Σίγουρα, η εισαγωγή των νεών τεχνολογιών μπορεί να μην εκφράζει τους αναβάτες που θέλουν τις μοτοσυκλέτες τους όσο πιο “αγνές” γίνεται -χωρίς ηλεκτρονικά βοηθήματα- όμως η αλήθεια είναι πως είναι ιδιαίτερα χρήσιμα ειδικά στους ελληνικούς δρόμους, που οι περισσότεροι έχουν τη προσοχή τους στο smartphone και όχι στην οδήγηση.

Ετικέτες

Rictor Skyrider X1 - Κινέζικη η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική "μοτοσυκλέτα" 

Παρουσιάστηκε στη φετινή CES 2025 - Στόχος να μπει στην παραγωγή το 2026
Rictor Skyrider X1
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

10/1/2025

Το ιπτάμενο Rictor Skyrider X1 παρουσιάστηκε στη φετινή Έκθεση Consumer Electronics στο Λας Βέγκας των Ηνωμένων Πολιτειών ως η πρώτη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα που μπορεί να πετάξει.

Χωράει πολλή συζήτηση αν το Rictor Skyrider X1 είναι όντως μοτοσυκλέτα, μόνο και μόνο επειδή χρησιμοποιεί έναν τροχό στο εμπρός μέρος του και έναν στο πίσω για να κινείται όταν βρίσκεται στο έδαφος. Όπως και το αν είναι η πρώτη ιπτάμενη ηλεκτρική μοτοσυκλέτα αφού η τσέχικη UDX έχει παρουσιάσει από πέρσι τη δική της πρόταση ως concept, με το AirWolf να μην κλείνει τον χειριστή του σε κουβούκλιο, να έχει τιμόνι και θέση μοτοσυκλέτας, αλλά όχι ρόδες. Ωστόσο το πρωτότυπο που δοκιμάζεται είναι ακόμη υπό κλίμακα.

Όπως και να έχει το Skyrider X1 μπορεί να κινηθεί σύμφωνα με τη Rictor ως δίκυκλο με ταχύτητα έως και τα 70 χλμ./ώρα με τους βοηθητικούς τροχούς να αναπτύσσονται όταν προσγειώνεται ενώ δεν διευκρινίζεται αν παραμένουν έτσι όσο βρίσκεται στο έδαφος. Στον αέρα η ταχύτητα φτάνει τα 100 χλμ./ώρα.

Rictor Skyrider X1

Ο "αναβάτης" είναι κλεισμένος σε κουβούκλιο και χρησιμοποιεί τιμόνι αυτοκινήτου, όπως φαίνεται και στη σχετική φωτογραφία, η οποία αποκαλύπτει ότι το Skyrider X1, δεν είναι ακριβώς πρωτότυπο όπως υποστηρίζουν οι άνθρωποι της θυγατρικής της Kuickwheel που κατασκευάζει πατίνια, σκούτερ και ποδήλατα, όλα ηλεκτρικά. Πρόκειται concept, μια ιδέα που πήρε φυσική μορφή και έχει ακόμη πολύ δρόμο μπροστά της μέχρι να φτάσει στο στάδιο του πρωτότυπου και να πετάξει έστω και δοκιμαστικά. 

Το "ξεγυμνωμένο" πιλοτήριο με τους πρόχειρα κολλημένους σωλήνες και η πόρτα που... πέφτει καθώς ανοίγει είναι απτές αποδείξεις ενώ δεν έχει τοποθετηθεί ακόμη τίποτα από εξαρτήματα, όργανα και ηλεκτρονικά συστήματα για να μπορεί να κάνει το Skydiver X1 τα εντυπωσιακά πράγματα που ισχυρίζονται οι άνθρωποι της Rictor.

Το Skyrider X1 φέρει τέσσερεις ηλεκτρικούς κινητήρες με τον καθένα να δίνει κίνηση σε οχτώ έλικες, με τους άξονες στους οποίους στηρίζονται να αναδιπλώνονται ότι βρίσκεται στο έδαφος.

Rictor Skyrider X1

Τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν για την κατασκευή του μονοθέσιου Skydiver X1 είναι το αλουμίνιο και τα ανθρακονήματα ώστε το βάρος να κρατηθεί χαμηλά και αυτό να μπορεί να απογειώνεται έχοντας ωφέλιμο "φορτίο" της της τάξης των 100 κιλών.

Το ιπτάμενο όχημα της Rictor θα φέρει σύστημα που θα του επιτρέπει να απογειώνεται και να προσγειώνεται αυτόματα αλλά και αυτοματοποιημένο σύστημα πτήσης το οποίο θα μπορεί να επιλέξει και τη βέλτιστη διαδρομή στο εναέριο χώρο του αστικού περιβάλλοντος. 

Η ιπτάμενη "μοτοσυκλέτα" θα μπορεί επίσης να προσαρμόζει την πορεία της ανάλογα με τις αλλαγές στο περιβάλλον που πετάει συμπεριλαμβανομένης και της αλλαγής του καιρού. Στη θεωρία τουλάχιστον οι Κινέζοι δεν έχουν αφήσει τίποτα στην τύχη, ούτε στην ασφάλεια. Ισχυρίζονται ότι το Skyrider μπορεί να πετάξει με ασφάλεια ακόμη και αν ένα από τα μοτέρ του σταματήσουν να λειτουργούν ενώ φέρει και αλεξίπτωτο, για καλό και για κακό.

Rictor Skyrider X1

Το Skydiver X1 θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις SL και SX με τη διαφορά να εντοπίζεται στη χωρητικότητα της μπαταρίας. Η μικρότερη θα είναι 10,5 kWh και η δεύτερη 21 kWh ενώ από ότι καταλαβαίνουμε διαφορετική θα είναι και η χημεία τους αφού η μικρότερη φορτίζει με τη μισή ταχύτητα από τη μεγαλύτερη -24 και 50 kW αντίστοιχα. Χωρίς να διευκρινίζεται για ποια από τις δύο η Rictor δίνει μέγιστο χρόνο πτήσης τα 40 λεπτά που είναι μάλλον υπεραισιόδοξο νούμερο ακόμη και για τη μεγαλύτερη μπαταρία.

Η Rictor θέλει να βγάλει στην παραγωγή ένα τόσο προηγμένο όχημα υπολογίζοντας ότι θα κοστίζει μόλις το ένα τρίτο της τιμής που έχουν αντίστοιχα ανταγωνιστικά οχήματα VTOL σήμερα δηλαδή λίγο κάτω από 50.000 ευρώ.