Kawasaki: Πρώτη ιαπωνική εταιρεία με Advanced Rider Assistance System της Bosch

Στόχος η ασφάλεια του αναβάτη
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

25/11/2019

Το γεγονός ότι η Bosch εργάζεται τα τελευταία χρόνια στη μεταφορά τεχνογνωσίας των ηλεκτρονικών βοηθημάτων από τα αυτοκίνητα στις μοτοσυκλέτες, δεν αποτελεί κάποια “ηχηρή” είδηση. Μάλιστα, γνωρίζουμε πως η εταιρεία συνεργάζεται τόσο με την Ducati όσο και με την KTM για την ανάπτυξη και εξέλιξη του Hardware αλλά και των προγραμμάτων που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του Adavanced Riders Assistance System (ARAS).

Στην περσινή EICMA είχαμε δει το Multistrada της Ducati εφοδιασμένο με τα πρωτότυπα ραντάρ, ενώ το σύστημα δεν έχει περάσει ακόμη στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Το ίδιο συνέβη και το προηγούμενο καλοκαίρι που είδαμε την KTM να δοκιμάζει ένα πρωτότυπο 1290 Adventure T, με ενσωματωμένο ραντάρ στο κάτω μέρος του προβολέα. Το ARAS εξελίσσεται και είναι σίγουρο πως θα έρθει στον κόσμο των μοτοσυκλετών. Το θέμα είναι ποια εταιρεία θα εφοδιάσει πρώτη τις μοτοσυκλέτες της με αυτό. Γνωρίζουμε πως η ΚΤΜ έχει δηλώσει ότι το 2021 τα μοντέλα της θα αρχίσουν να εξοπλίζονται με αυτό το σύστημα και στο παρελθόν υπήρξε πρωτοπόρος στην εφαρμογή του Cornering ABS, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες να έχει άλλη μια πρωτιά στο τομέα των νέων τεχνολογιών. Η Ducati από την άλλη παραμένει σιωπηλή, ενώ τώρα η Kawasaki φαίνεται πως μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι, όπως προκύπτει από δελτίου τύπου που εξέδωσε, διεκδικώντας μάλιστα και τον τίτλο πως οι μοτοσυκλέτες της θα είναι οι πρώτες ιαπωνικές, εφοδιασμένες με ARAS.

Στο παρελθόν είχαμε δει πατέντες της Kawasaki για το ότι εργαζόταν πάνω σε αυτόν το τομέα, χωρίς όμως να υπάρχουν πληροφορίες για το αν το αναπτύσσει μόνη της ή όχι. Πλέον έχει ανακοινωθεί επίσημα η συνεργασία της με την Bosch και η προσθήκη του ARAS θα εισάγει περισσότερες τεχνολογίες στις μοτοσυκλέτες της. Αυτό προκύπτει από το Hardware που πρέπει να έχει η μοτοσυκλέτα για την ύπαρξη του συστήματος, όπως ο ηλεκτρονικός έλεγχος του γκαζιού (ride by wire) και ο ηλεκτρονικός έλεγχος του φρένου (brake by wire). Σε συνεργασία με τα ραντάρ, καθιστούν δυνατή τη χρήση του Adaptive Cruise Control (ACC), που σε αντίθεση με το κλασσικό cruise control δεν ρυθμίζεται μόνο η ταχύτητα αλλά και η απόσταση που επιθυμεί να έχει ο αναβάτης απ’ το προπορευόμενο όχημα. Όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν η πρώτη γενιά του ACC δεν λειτουργούσε αλάνθαστα, αφού στις ανοιχτές στροφές σε δρόμους με μπαριέρες οι αισθητήρες μπέρδευαν τα προστευτικά του δρόμου με άλλο όχημα που επιχειρούσε να μπει ανάμεσα στη μοτοσυκλέτα και το αυτοκίνητο μπροστά, με αποτέλεσμα να φρενάρει για την αποφυγή ατυχήματος. Το φαινόμενο αυτό έχει μειωθεί σημαντικά και οδεύει στο να τελειοποιηθεί όσο το σύστημα εξελίσσεται. Ακόμη, μέσω του ηλεκτρονικού ελέγχου του φρένου, η μοτοσυκλέτα θα έχει τη δυνατότητα να εφοδιαστεί με hill-assist (λειτουργία που ενεργοποιεί το φρένο όταν η μοτοσυκλέτα βρίσκεται σε ανηφόρα για να μην το πατά μόνιμα ο αναβάτης και πατά σταθερά και με τα δύο πόδια στην άσφαλτο) αν χρησιμοποιεί μονάδα IMU.

Άλλη μια λειτουργία που θα εισαχθεί είναι το αυτόματο σύστημα προειδοποίησης για πιθανή σύγκρουση με άλλο όχημα μέσω οπτικών ερεθισμάτων (συνήθως μέσα από λυχνίες που υπάρχουν στους καθρέπτες) ή ακουστικών για την αποφυγή του. Παραδείγματος χάριν, το σύστημα ενεργοποιείται και προειδοποιεί μέσω της λυχνίας του καθρέπτη τον αναβάτη όταν ένα όχημα πίσω του πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα και ο ίδιος δεν αντιδρά.

Η τελευταία λειτουργία που εισάγει το ARAS είναι το Blind-spot detection, όπου ελέγχοντας περιμετρικά το χώρο της μοτοσυκλέτας μέσω των ραντάρ, ειδοποιεί τον αναβάτη για οχήματα που μπορεί να βρίσκονται στην τυφλή γωνία των καθρεπτών.

Προς το παρόν, η Kawasaki δεν έχει ανακοινώσει ποια μοντέλα σκοπεύει να εξοπλίσει με το ARAS ούτε το πότε θα κυκλοφορήσουν στην αγορά. Μέσω του Yuji Horiuchi, Προέδρου της Motorcycles & Engine Company στην Kawasaki Heavy Insdustries, και του Geoff Liersch, Προέδρου της Bosch Two-Wheeler and Powersports Business Unit, έγινε ξεκάθαρο ότι η “πράσινη” εταιρεία θα είναι το πρώτο ιαπωνικό εργοστάσιο που οι μοτοσυκλέτες του θα χρησιμοποιούν το νέο ηλεκτρονικό βοήθημα και τα ραντάρ της Bosch, προσφέροντας πιο ασφαλή και άνετα ταξίδια.

Σίγουρα, η εισαγωγή των νεών τεχνολογιών μπορεί να μην εκφράζει τους αναβάτες που θέλουν τις μοτοσυκλέτες τους όσο πιο “αγνές” γίνεται -χωρίς ηλεκτρονικά βοηθήματα- όμως η αλήθεια είναι πως είναι ιδιαίτερα χρήσιμα ειδικά στους ελληνικούς δρόμους, που οι περισσότεροι έχουν τη προσοχή τους στο smartphone και όχι στην οδήγηση.

Ετικέτες

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S