Kawasaki ZX-25R: Φήμες για τετρακύλινδρο supersport!

Πιθανόν να υπάρξουν δύο εκδόσεις
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/9/2019

Οι μέρες περνούν και όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις ημερομηνίες που η EICMA και τα υπόλοιπα διεθνή σαλόνια θα ανοίξουν τις πύλες τους, τόσο οι φήμες οργιάζουν για το ποια νέα μοντέλα θα δούμε. Το Tokyo Motor Show μπορεί να μην έχει τη λάμψη και το πρεστίζ της EICMA, όμως για τις ιαπωνικές εταιρείες παραμένει εξίσου σημαντικό και επίσης θα πραγματοποιηθεί πριν το Σαλόνι του Μιλάνου. Τις τελευταίες μέρες έχουν κυκλοφορήσει ορισμένες νέες εικασίες σχετικά με το πολυσυζητημένο τετρακύλινδρο supersport της Kawasaki των 250cc, το ZX-25R. Για την ακρίβεια αναφέρουν πως θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, μια με 46 και μια με 60 ίππους και πως θα παρουσιαστεί στο Tokyo φέτος. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να εξετάζουμε προσεκτικά τα δεδομένα, να τα αξιολογούμε και μετά να βγάζουμε το συμπέρασμα. Στην προκείμενη περίπτωση, το ZX-25R της Kawasaki μας έχει απασχολήσει αρκετά τον τελευταίο καιρό και αναμένουμε την παρουσίασή του. Ωστόσο, αυτό δεν έχει γίνει μέχρι τώρα και είναι απόλυτα δικαιολογημένο λόγω της νοοτροπίας των ιαπωνικών εταιρειών, οι οποίες έχουν δημιουργήσει τον δικό τους μικρόκοσμο, έχουν “κλειστεί” μέσα σε αυτόν και παρακολουθούν η μια την άλλη χωρίς να τους απασχολεί ιδιαίτερα το τι κάνουν οι υπόλοιποι ανταγωνιστές τους. Το γεγονός ότι η Kawasaki δεν παρουσίασε πρώτη το τετρακύλινδρο supersport ήταν επειδή ήθελε να δει τι θα κάνουν οι υπόλοιπες ιαπωνικές δυνάμειςΤο CBR250RR της Honda για παράδειγμα, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και το 2020 που ενδεχομένως θα ανανεωθεί σε CBR300RR, να το δούμε και στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η Kawasaki αξιολογώντας τα δεδομένα φαίνεται πως έχει αποφασίσει να μπει δυναμικά στο παιχνίδι των supersport των 250cc για πολλούς και διάφορους λόγους. Αρχικά γιατί στις ασιατικές αγορές –εκεί που προορίζεται να κυκλοφορήσει- υπάρχουν πολλοί περιορισμοί από τους νόμους. Ένας από αυτούς απαγορεύει την πώληση μοτοσυκλετών μεγαλύτερων από 250cc (σε ορισμένες χώρες) είτε πρόκειται για καινούργιες είτε για μεταχειρισμένες. Συνεπώς, οι αναβάτες που θέλουν να έχουν μια αυθεντική αίσθηση από την οδήγηση μιας μεγαλύτερης supersport μοτοσυκλέτας δεν έχουν την δυνατότητα να τη γευτούν αυτή τη στιγμή. Με τον ερχομό του ZX-25R αυτό θα αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν σημαίνει πως τα ήδη υπάρχοντα supersport με δικύλινδρους ή μονοκύλινδρους κινητήρες δεν προσφέρουν την ίδια αίσθηση… αντιθέτως, έχουν αποδείξει πως μπορούν να το κάνουν εξίσου καλά, αλλά ο ήχος και ο τρόπος απόδοσης της δύναμης από το μικρό τετρακύλινδρο θα κάνει τη διαφορά, διότι όπως και να ‘χει πιο εύκολα σου σηκώνεται η…τρίχα ακούγοντας το ουρλιαχτό ενός τετρακύλινδρου που ανεβάζει 20.000 στροφές, παρά ενός μονοκύλινδρου.

Θυμηθείτε: Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν

Σχετικά με τις εκδόσεις του ZX-25R –αν υπάρξουν- οι απόψεις διίστανται. Πολλοί αναφέρουν πως η διαφορά θα εντοπίζεται στην ιπποδύναμη με την μια έκδοση να παράγει 45 ίππους και την άλλη 60. Κάτι που στην αρχή είχε αναπαράγει το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine και έπειτα δεν το ξανασχολίασε. Η έκδοση των 45 ίππους είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα και αυτό το λέμε βασιζόμενοι σε μια συμφωνία που είχαν κάνει στο παρελθόν οι ιαπωνικές εταιρείες μεταξύ τους η οποία προέβλεπε για τις μοτοσυκλέτες μέχρι 250cc να μην ξεπεράσουν τους 45 ίππους και σε αυτές των 400cc να μην υπερβαίνουν τους 53 –ασχέτως αν στην πραγματικότητα παρήγαγαν περισσότερους (οι παλιοί θα θυμούνται πολλά μεταχειρισμένα CBR400RR που ξεπερνούσαν το όριο των 53 ίππων και έφταναν πάνω απ’ τους 60). Αυτή την άτυπη συμφωνία ασπάστηκαν και οι ασφαλιστικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να χρεώνουν πιο ακριβά τα ασφάλιστρα για μοτοσυκλέτες που ξεπερνούσαν αυτά τα όρια, κάτι που το τηρούν μέχρι και σήμερα. Τώρα για την δεύτερη έκδοση είναι πιθανότερο να δούμε διαφορά στον εξοπλισμό παρά στην ιπποδύναμη που εικάζεται ότι θα φτάνει τους 60 ίππους. Το σενάριο που θέλει το πιο “άγριο” ZX-25R να είναι εξοπλισμένο με ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες, ανεστραμμένο ρυθμιζόμενο πιρούνι και ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως traction control και riding modes, είναι πιο ρεαλιστικό απ’ ότι το σενάριο με την αυξημένη ιπποδύναμη. Η “ομίχλη” που έχει δημιουργήσει το μυστήριο γύρω από το Kawasaki ZX-25R υπάρχει εδώ και πολύ καιρό, όμως το τοπίο θα ξεδιαλύνει στο Tokyo Motor Show που ευελπιστούμε να παρουσιαστεί.

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.