Kawasaki ZX-25R: Φήμες για τετρακύλινδρο supersport!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/9/2019

Οι μέρες περνούν και όσο πλησιάζουμε πιο κοντά στις ημερομηνίες που η EICMA και τα υπόλοιπα διεθνή σαλόνια θα ανοίξουν τις πύλες τους, τόσο οι φήμες οργιάζουν για το ποια νέα μοντέλα θα δούμε. Το Tokyo Motor Show μπορεί να μην έχει τη λάμψη και το πρεστίζ της EICMA, όμως για τις ιαπωνικές εταιρείες παραμένει εξίσου σημαντικό και επίσης θα πραγματοποιηθεί πριν το Σαλόνι του Μιλάνου. Τις τελευταίες μέρες έχουν κυκλοφορήσει ορισμένες νέες εικασίες σχετικά με το πολυσυζητημένο τετρακύλινδρο supersport της Kawasaki των 250cc, το ZX-25R. Για την ακρίβεια αναφέρουν πως θα είναι διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, μια με 46 και μια με 60 ίππους και πως θα παρουσιαστεί στο Tokyo φέτος. Σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να εξετάζουμε προσεκτικά τα δεδομένα, να τα αξιολογούμε και μετά να βγάζουμε το συμπέρασμα. Στην προκείμενη περίπτωση, το ZX-25R της Kawasaki μας έχει απασχολήσει αρκετά τον τελευταίο καιρό και αναμένουμε την παρουσίασή του. Ωστόσο, αυτό δεν έχει γίνει μέχρι τώρα και είναι απόλυτα δικαιολογημένο λόγω της νοοτροπίας των ιαπωνικών εταιρειών, οι οποίες έχουν δημιουργήσει τον δικό τους μικρόκοσμο, έχουν “κλειστεί” μέσα σε αυτόν και παρακολουθούν η μια την άλλη χωρίς να τους απασχολεί ιδιαίτερα το τι κάνουν οι υπόλοιποι ανταγωνιστές τους. Το γεγονός ότι η Kawasaki δεν παρουσίασε πρώτη το τετρακύλινδρο supersport ήταν επειδή ήθελε να δει τι θα κάνουν οι υπόλοιπες ιαπωνικές δυνάμεις. Το CBR250RR της Honda για παράδειγμα, σημείωσε μεγάλη εμπορική επιτυχία και το 2020 που ενδεχομένως θα ανανεωθεί σε CBR300RR, να το δούμε και στην ευρωπαϊκή αγορά.

Η Kawasaki αξιολογώντας τα δεδομένα φαίνεται πως έχει αποφασίσει να μπει δυναμικά στο παιχνίδι των supersport των 250cc για πολλούς και διάφορους λόγους. Αρχικά γιατί στις ασιατικές αγορές –εκεί που προορίζεται να κυκλοφορήσει- υπάρχουν πολλοί περιορισμοί από τους νόμους. Ένας από αυτούς απαγορεύει την πώληση μοτοσυκλετών μεγαλύτερων από 250cc (σε ορισμένες χώρες) είτε πρόκειται για καινούργιες είτε για μεταχειρισμένες. Συνεπώς, οι αναβάτες που θέλουν να έχουν μια αυθεντική αίσθηση από την οδήγηση μιας μεγαλύτερης supersport μοτοσυκλέτας δεν έχουν την δυνατότητα να τη γευτούν αυτή τη στιγμή. Με τον ερχομό του ZX-25R αυτό θα αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Ωστόσο, δεν σημαίνει πως τα ήδη υπάρχοντα supersport με δικύλινδρους ή μονοκύλινδρους κινητήρες δεν προσφέρουν την ίδια αίσθηση… αντιθέτως, έχουν αποδείξει πως μπορούν να το κάνουν εξίσου καλά, αλλά ο ήχος και ο τρόπος απόδοσης της δύναμης από το μικρό τετρακύλινδρο θα κάνει τη διαφορά, διότι όπως και να ‘χει πιο εύκολα σου σηκώνεται η…τρίχα ακούγοντας το ουρλιαχτό ενός τετρακύλινδρου που ανεβάζει 20.000 στροφές, παρά ενός μονοκύλινδρου.

Θυμηθείτε: Τετρακύλινδρο Ninja ZX-250R: Τα δυομισάρια επιστρέφουν

Σχετικά με τις εκδόσεις του ZX-25R –αν υπάρξουν- οι απόψεις διίστανται. Πολλοί αναφέρουν πως η διαφορά θα εντοπίζεται στην ιπποδύναμη με την μια έκδοση να παράγει 45 ίππους και την άλλη 60. Κάτι που στην αρχή είχε αναπαράγει το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine και έπειτα δεν το ξανασχολίασε. Η έκδοση των 45 ίππους είναι πολύ πιο κοντά στην πραγματικότητα και αυτό το λέμε βασιζόμενοι σε μια συμφωνία που είχαν κάνει στο παρελθόν οι ιαπωνικές εταιρείες μεταξύ τους η οποία προέβλεπε για τις μοτοσυκλέτες μέχρι 250cc να μην ξεπεράσουν τους 45 ίππους και σε αυτές των 400cc να μην υπερβαίνουν τους 53 –ασχέτως αν στην πραγματικότητα παρήγαγαν περισσότερους (οι παλιοί θα θυμούνται πολλά μεταχειρισμένα CBR400RR που ξεπερνούσαν το όριο των 53 ίππων και έφταναν πάνω απ’ τους 60). Αυτή την άτυπη συμφωνία ασπάστηκαν και οι ασφαλιστικές εταιρείες, με αποτέλεσμα να χρεώνουν πιο ακριβά τα ασφάλιστρα για μοτοσυκλέτες που ξεπερνούσαν αυτά τα όρια, κάτι που το τηρούν μέχρι και σήμερα. Τώρα για την δεύτερη έκδοση είναι πιθανότερο να δούμε διαφορά στον εξοπλισμό παρά στην ιπποδύναμη που εικάζεται ότι θα φτάνει τους 60 ίππους. Το σενάριο που θέλει το πιο “άγριο” ZX-25R να είναι εξοπλισμένο με ακτινικά τοποθετημένες δαγκάνες, ανεστραμμένο ρυθμιζόμενο πιρούνι και ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως traction control και riding modes, είναι πιο ρεαλιστικό απ’ ότι το σενάριο με την αυξημένη ιπποδύναμη. Η “ομίχλη” που έχει δημιουργήσει το μυστήριο γύρω από το Kawasaki ZX-25R υπάρχει εδώ και πολύ καιρό, όμως το τοπίο θα ξεδιαλύνει στο Tokyo Motor Show που ευελπιστούμε να παρουσιαστεί.

https://bit.ly/MOTO_683

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

1/10/2026

Οι μοτοσυκλέτες που οδήγησαν οι δύο θρύλοι του Isle of Man TT το 2000 βγαίνουν για πρώτη φορά στο σφυρί.

Δύο Honda SP-1 των Joey Dunlop και John McGuinness θα δημοπρατηθούν στις 15 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της Iconic Motorcycle Sale κατά τη διάρκεια του NEC Classic Motor Show 2026.

Οι δύο μοτοσυκλέτες αγωνίστηκαν το 2000 με τα χαρακτηριστικά χρώματα της Vimto και αναμένεται να προσελκύσουν συλλέκτες. Η Honda του Dunlop εκτιμάται ότι θα φτάσει τις 92.000-115.000 ευρώ, ενώ εκείνη του McGuinness υπολογίζεται στις 57.500-69.000 ευρώ.

Η μοτοσυκλέτα του Dunlop έχει ιδιαίτερα σημαίνουσα ιστορία, καθώς με αυτήν απέσπασε τη νίκη στην κατηγορία TT F1 του 2000, ενώ τερμάτισε τρίτος στον αγώνα Senior TT.

Η συγκεκριμένη SP-1 είχε αρχικά χρησιμοποιηθεί από τον James Toseland εκείνη τη σεζόν. Μετά τον τραυματισμό του Toseland σε δοκιμές στο Cadwell Park, πέρασε στα χέρια του Dunlop, ο οποίος τη χρησιμοποίησε σε αγώνες προετοιμασίας πριν από το TT. Στο Cookstown τερμάτισε δεύτερος, ενώ στο North West 200 πήρε την pole position.

Στο North West 200, ωστόσο, τόσο ο Dunlop όσο και ο McGuinness δυσκολεύτηκαν απέναντι στις Yamaha R1. Για το TT η Honda προχώρησε σε σημαντικές αλλαγές, τοποθετώντας στις SP-1 τον κινητήρα WSBK του Aaron Slight και διαφορετικό setup των Showa αναρτήσεων.

Μετά το TT του 2000, η εργοστασιακών προδιαγραφών μοτοσυκλέτα του Dunlop επέστρεψε σε διαμόρφωση του Αγγλικού Superbike (BSB). Ο κινητήρας του Aaron Slight και το μεγαλύτερο μέρος των αναρτήσεων αφαιρέθηκαν, όπως και τα φέρινγκ της Vimto.

Και οι δύο SP-1 πουλήθηκαν στο τέλος της σεζόν του 2000 στον Dennis Berwick, ο οποίος τις χρησιμοποίησε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike το 2001 και το 2002 με τους Peter Berwick και Jason Davies.

Στη συνέχεια πέρασαν στα χέρια συλλέκτη και παρέμειναν εκεί μέχρι το 2014, όταν αποκτήθηκαν από τον σημερινό πωλητή.

Καμία από τις δύο δεν έχει αγωνιστεί από το 2002, αν και έχουν λειτουργήσει και παρουσιαστεί σε επιλεγμένες εκδηλώσεις τα τελευταία 24 χρόνια.

Το σημαντικότερο για τους συλλέκτες είναι ότι πρόκειται για την πρώτη φορά που οι συγκεκριμένες SP-1 προσφέρονται προς πώληση. Και στην περίπτωση της μοτοσυκλέτας του Dunlop, δεν μιλάμε απλώς για μια replica με το όνομα ενός θρύλου στο ντεπόζιτο, αλλά για την πραγματική Honda με την οποία κέρδισε τον αγώνα F1 στο TT του 2000.