KHI - Ταμειακές ατασθαλίες στις επισκευές υποβρυχίων

Παραποιήσεις προδιαγραφών ρύπων και κατανάλωσης σε κινητήρες πλοίων - Ανεξάρτητητη εταιρεία οι μοτοσυκλέτες
Kawasaki Heavy Industries
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

3/1/2025

Σε περίπτωση που δείτε εκεί έξω το όνομα της Kawasaki να εμπλέκεται σε ταμειακές ατασθαλίες και σκάνδαλο ρύπων, αυτό αφορά μόνο τον ναυπηγικό τομέα του τεράστιου ομίλου, στον οποίο μάλιστα, όπως έχουμε πει εδώ και πολύ καιρό, η Kawasaki Motors, οι μοτοσυκλέτες δηλαδή, έχει πλήρως ανεξαρτοποιηθεί όχι μόνο διοικητικά αλλά και με φυσική μετακόμιση σε ξεχωριστό κτήριο. Ας δούμε τι έχει συμβεί: Μετά από καταγγελίες του Υπουργείου Αμύνης της Ιαπωνίας, και κατόπιν εσωτερικής έρευνας της ίδιας της Kawasaki Heavy Industries που ολοκληρώθηκε το περασμένο καλοκαίρι, διαπιστώνεται πως ο όμιλος βαριάς βιομηχανίας του Akashi διατηρούσε “μαύρα ταμεία” τα τελευταία 40 χρόνια, με πλασματικές συναλλαγές για επισκευές υποβρυχίων, με τα χρηματικά κεφάλαια που προέκυπταν να καταλήγουν στις τσέπες στελεχών των ιαπωνικών ενόπλων δυνάμεων. Σημειώστε πως η KHI είναι ο νούμερο ένα προμηθευτής υποβρυχίων του ιαπωνικού ναυτικού.

Όπως ανακοινώνει η ίδια η KHI, από την εσωτερική έρευνα προέκυψαν:

α) Πλασματικές συναλλαγές μεταξύ του Τμήματος Επισκευής Πλοίων του Ναυπηγείου Kobe της Εταιρείας και επιχειρηματικών εταίρων.

(β) Χρήση των κεφαλαίων που προέκυψαν από τις εν λόγω εικονικές συναλλαγές για την αγορά αγαθών και παραστατικών μετρητών, καθώς και για δαπάνες φαγητού και ποτών.

(γ) Συμμετοχή των υπαλλήλων της Εταιρείας και μελών του πληρώματος των υποβρυχίων στη χρήση αυτών των κεφαλαίων.

Στη ρίζα αυτού του παραπτώματος βρίσκεται το γεγονός ότι υπάλληλοι του Τμήματος Επισκευής Πλοίων του Ναυπηγείου Kobe, οι οποίοι απολάμβαναν φιλικές σχέσεις με τα μέλη του πληρώματος του υποβρυχίου που υπερέβαιναν τα συνήθη για τους συνεργάτες των επιχειρήσεων, λάμβαναν αιτήματα από τα εν λόγω μέλη του πληρώματος για την προμήθεια αγαθών όπως τεχνικού ρουχισμού, που στη συνέχεια αγοράζονταν και παραχωρούνταν στα παραπάνω μέλη του πληρώματος.

Τα κεφάλαια που χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό αυτό προέκυψαν από εικονικές συναλλαγές με επιχειρηματικούς εταίρους. Τα κεφάλαια αυτά χρησιμοποιήθηκαν επίσης για την αγορά παιχνιδοκονσολών, ψαροκάλαμων, και διαφόρων άλλων αγαθών.

Επιπλέον, τα slush funds (μαύρα ταμεία) που δημιουργήθηκαν μέσω των εικονικών παραγγελιών που υποτίθεται ότι έδιναν οι επιχειρηματικοί εταίροι χρησιμοποιήθηκαν για την πληρωμή φαγητού και ποτού σε κοινωνικές συγκεντρώσεις και για την αγορά κουπονιών μετρητών, όπως κουπόνια μπύρας, καθώς και για την αγορά προσωπικών αντικειμένων για ορισμένα μέλη του πληρώματος του υποβρυχίου και υπαλλήλους του Τμήματος Επισκευών.

Η επιτροπή διαπίστωσε ότι η αγορά αγαθών που σχετίζονταν με τη συντήρηση που πραγματοποιούσαν τα μέλη του πληρώματος υποβρυχίων συνεχίστηκε για τουλάχιστον 40 χρόνια, ενώ άλλες πράξεις λάμβαναν χώρα για τουλάχιστον 20 χρόνια. Μόνο στα τελευταία 6 χρόνια, υπολογίζεται πως οι συγκεκριμένες παράνομες τακτικές δημιούργησαν κεφάλαια 10+ εκατομμυρίων ευρώ!

Δεδομένης της σοβαρότητας του περιστατικού, ο επιχειρηματικός τομέας Ship & Offshore Structure Business Division της Kawasaki ανακοίνωσε πως θα διαμορφώσει και θα εφαρμόσει τα κατάλληλα μέτρα σύμφωνα με τις συστάσεις της Ειδικής Ερευνητικής Επιτροπής για τις επισκευές υποβρυχίων ώστε να διασφαλίσει ότι δεν θα επαναληφθούν παρόμοιες παράνομες πρακτικές στο μέλλον.

Σημειώστε πως αυτή δεν είναι η μόνη υπόθεση διαφθοράς που βαραίνει την KHI την τρέχουσα περίοδο.

Μία ακόμα υπόθεση που “τρέχει” αυτό τον καιρό αφορά ένα σκάνδαλο που θυμίζει το γνωστό dieselgate με τη Volkswagen, αφού η KHI ελέγχεται (μαζί και με άλλους Ιάπωνες κατασκευαστές κινητήρων όπως οι IHI Power Systems και Hitachi Zosen) σχετικά με παρατυπίες κατά τη δοκιμή ναυτικών κινητήρων ντίζελ.

Μετά από μία ακόμα εσωτερική έρευνα, η εταιρεία επιθεώρησε 674 ναυτικούς κινητήρες που υπόκεινται στους κανονισμούς για τις εκπομπές NOx σε πλοία, οι οποίοι κατασκευάστηκαν από την Energy Solution & Marine Engineering Company (εσωτερική εταιρεία) και οι οποίοι εγκαταστάθηκαν σε πλοία που κατασκευάστηκαν μετά την 1η Ιανουαρίου 2000.

Διαπιστώθηκε ότι τα δεδομένα είχαν παραποιηθεί για 673 δίχρονους κινητήρες diesel, από το σύνολο των 674 κινητήρων που επιθεωρήθηκαν, με τις παραποιήσεις κατά τις δοκιμές να αποσκοπούν κυρίως στην ικανοποίηση των απαιτούμενων προδιαγραφών του πελάτη.

Η Kawasaki Heavy Industries εξετάζει επί του παρόντος το αν τα παραπάνω θέματα θα επηρεάσουν τα οικονομικά αποτελέσματα του ομίλου, και αναμένουμε στη συνέχεια ανάλογο ανακοινωθέν.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.