Κινέζικη αντιγραφή Diavel: Αποκαλύφθηκε το Benda LF-01

Και αντιγραφή Honda για κινητήρα
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

22/9/2020

Η Benda κατάφερε αυτό που ήθελε, να δημιουργήσει ντόρο και στην Ευρώπη δημιουργώντας μία μοτοσυκλέτα που ακολουθεί πιστά την εμφάνιση μίας ιταλικής εξωτικής, του Ducati Diavel.

Ο κινητήρας είναι -άλλη μία- αντιγραφή του τετρακύλινδρου μεσαίου Honda, όπως προκύπτει από την εμφάνιση εξωτερικά αλλά και τις διαστάσεις συνολικά με λίγο μεγαλύτερη διαδρομή τώρα, στα 48mm, ενώ η διάμετρος παραμένει ίδια με του CB650, στα 67mm.

Η κινητήρας έχει πολλαπλή εισαγωγή όπως βλέπεις στα αυτοκίνητα, αντί για ξεχωριστά σώματα ψεκασμού. Αυτό προφανώς και δεν βοηθά την απόδοση, προφανώς και είναι ένα βήμα πίσω αλλά αν είσαι αισιόδοξος μπορείς να αρχίσεις να φαντάζεσαι όλα όσα υπάρχουν έτοιμα από την αγορά αυτοκινήτου, που -πολύ πιο φθηνά- θα μπορούσαν τώρα να χρησιμοποιηθούν απευθείας στην Benda, όπως η υπερτροφοδότηση ή το τούρμπο… Με την γκαζιέρα να ελέγχει μία πεταλούδα, τα πράγματα για μετατροπές γίνονται πολύ πιο εύκολα.

Η εισαγωγή του αέρα βρίσκεται στο μούτρο, σε αυτό που φαίνεται σαν τουρμπίνα αλλά στην ουσία είναι μία λάμπα που γύρω της υπάρχει η εισαγωγή του αέρα για τον κινητήρα.

Από πλευράς design, σίγουρα έχουν πάει τα πράγματα ένα βήμα παρά κάτω… η «αυτοκινητάδικη» νοοτροπία του κινητήρα είναι που παραξενεύει, εκτός κι αν δεις την θετική πλευρά του πράγματος σκεπτόμενος τις μετατροπές. Με συμπίεση ίδια με του Honda και 100 ίππους στις 12.000 στροφές, η Benda λέει πως θα είναι και οριακά πιο δυνατή από τον κινητήρα που αντιγράφει, παρά την αυτοκινητάδικη πολλαπλή εισαγωγής.

Στην εξάτμιση έχουν κάνει κάτι επίσης με γνώμονα το design και μόνο. Αντί για 4 σε 1 σε 1 (ή2) τώρα έχουμε διάταξη 4 σε 1 σε 4. Η εξαγωγή δηλαδή συγκεντρώνεται σε έναν συλλέκτη με τον καταλύτη και από εκεί αντί για ένα τελικό εξάτμισης παίρνουμε τέσσερα, που φανερώνουν και οπτικά τον αριθμό των εμβόλων και τονίζουν το σπορ χαρακτήρα.

Μπροστά έχουμε ένα 130/70 ελαστικό σε 19 ιτσών ζάντα και πίσω ένα τεράστιο, γιγάντιο, 310/35 σε 18αρα ζάντα. Αυτό από μόνο του μπορεί να είναι είδηση και σίγουρα δεν θα το δούμε αυτό στον δρόμο. Το Diavel έχει 240 ελαστικό πίσω με πολύ υψηλό προφίλ και οι αναγνώστες του ΜΟΤΟ θα θυμάστε από την παρουσίαση του νέου μοντέλου, αρκετά χρόνια πίσω όταν είχαμε ταξιδέψει στην Ιταλία για να το οδηγήσουμε, πως η Pirelli μας εξηγούσε την νέα σχεδίαση που ακολούθησε για να φτιάξει ένα τέτοιο ελαστικό που να… στρίβει! Αυτό είναι κάτι πολύ πιο δύσκολο στο αυτοκινητάδικο ελαστικό που βλέπουμε και που δύσκολα, θα δούμε σε παραγωγή, αν ποτέ το Benda βγει στην παραγωγή… Για το ψαλίδι που βλέπουμε δεν θα πούμε πολλά, η εικόνα μιλά από μόνη της.

Από περιφερειακά φαίνεται ένα πλαίσιο -ίσως- αλουμινίου, με ανεστραμμένο τηλεσκοπικό πιρούνι και δαγκάνες Nissin με το βάρος να ανακοινώνεται στα 215Kg. Τον σκοπό της πάντως η Benda τον έχει πετύχει προς το παρόν, έχει τραβήξει την προσοχή του κόσμου…

Bγαίνει σε δημοπρασία MV Agusta 750 S του 1974 με αυθεντικούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα

Από τα τελευταία μοντέλα παραγωγής - Ελάχιστα χρησιμοποιημένη
1974 - MV Agusta 750 S
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

6/7/2026

Μία από τις πιο σπάνιες και επιθυμητές κλασικές MV Agusta πρόκειται να αλλάξει χέρια μέσω δημοπρασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για μία MV Agusta 750 S του 1974, από τις τελευταίες που κατασκευάστηκαν πριν ολοκληρωθεί η παραγωγή του μοντέλου το 1975, με την εκτιμώμενη αξία της να κυμαίνεται από 60.000 έως 70.000 λίρες Αγγλίας (περίπου 70.000 έως 81.000 ευρώ).

Από τις πίστες του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στους δρόμους

Η MV Agusta κυριάρχησε στους αγώνες Grand Prix τη δεκαετία του 1950 και του 1960, κατακτώντας συνολικά 17 συνεχόμενους τίτλους στην κατηγορία των 500 κ.εκ. από το 1958 έως και το 1974, ένα επίτευγμα που παραμένει αξεπέραστο μέχρι σήμερα.

Η επιτυχία αυτή οδήγησε την ιταλική εταιρεία στην παρουσίαση της πρώτης τετρακύλινδρης μοτοσυκλέτας παραγωγής το 1965, της MV Agusta 600. Ωστόσο, η επιλογή του κόμη Agusta να σχεδιαστεί ως sport touring μοντέλο και όχι ως καθαρόαιμη sport μοτοσυκλέτα περιόρισε σημαντικά την εμπορική της επιτυχία.

Η απάντηση ήρθε το 1969 με την 750 S, μία μοτοσυκλέτα που αξιοποιούσε την τεχνογνωσία των αγωνιστικών της εταιρείας και απέκτησε αμέσως τη φήμη που άξιζε στο όνομα MV Agusta.

1974 - MV Agusta 750 S

Αγωνιστική τεχνολογία για χρήση στον δρόμο

Η 750 S χρησιμοποιούσε έναν τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα με σαφείς καταβολές από τις εργοστασιακές αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της MV Agusta. Διέθετε κάρτερ και κυλινδροκεφαλή από χυτό αλουμίνιο, επικεφαλής εκκεντροφόρους που έπαιρναν κίνηση μέσω γραναζιών από τον στρόφαλο και τέσσερα καρμπιρατέρ της Dell'Orto.

Η ισχύς έφθανε τους 66 ίππους στις 8.000 στροφές ανά λεπτό, ενώ η τελική ταχύτητα ξεπερνούσε τα 190 χλμ./ώρα, τοποθετώντας την ανάμεσα στις ταχύτερες μοτοσυκλέτες παραγωγής της εποχής.

1974 - MV Agusta 750 S

Στα τελευταία χρόνια παραγωγής της, η 750 S εξελίχθηκε περαιτέρω, αποκτώντας μεγαλύτερη απόδοση αλλά και δύο εμπρός δισκόφρενα, αντικαθιστώντας το ταμπούρο. Συνολικά κατασκευάστηκαν μόλις 583 μοτοσυκλέτες μέχρι το τέλος της παραγωγής το 1975, γεγονός που την καθιστά μία από τις πιο συλλεκτικές MV Agusta όλων των εποχών.

Ένα από τα τελευταία αντίτυπα που κατασκευάστηκαν

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας παράχθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 1974 και αποτελεί μία από τις τελευταίες 750 S που βγήκαν από τη γραμμή παραγωγής του εργοστασίου στο Cascina Costa.

Σύμφωνα με επιστολή του αείμνηστου E. P. Eacott, πρώην υπεύθυνου ανταλλακτικών της λέσχης ιδιοκτητών MV Agusta της Μεγάλης Βρετανίας, το πλαίσιο με αριθμό MV4C75 2140599 κατασκευάστηκε μαζί με τον κινητήρα 2140572, διατηρώντας μέχρι σήμερα τους εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, στοιχείο που αυξάνει σημαντικά τη συλλεκτική της αξία.

1974 - MV Agusta 750 S

Η συγκεκριμένη 750 S παραδόθηκε καινούργια στη W. H. Lowe Pty. Co. Ltd. στη Μελβούρνη της Αυστραλίας, επίσημη αντιπρόσωπο τότε των Ferrari, Lancia και MV Agusta.

Από την Αυστραλία στη Βρετανία και σε ιδιωτική συλλογή

Το 1984 αγοράστηκε στο Sidney από τον Roger Thomas, ο οποίος λίγα χρόνια αργότερα τη μετέφερε μαζί του στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Από το 1994 βρίσκεται στην ίδια οικογένεια, αφού αποκτήθηκε μέσω δημοπρασίας του Sotheby's, ενώ όλα αυτά τα χρόνια χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα, περνώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της ως έκθεμα σε ιδιωτική συλλογή.

1974 - MV Agusta 750 S

Το οδόμετρο δείχνει μόλις 12.241 μίλια και, σύμφωνα με τον σημερινό ιδιοκτήτη, υπάρχει σοβαρή πιθανότητα αυτή να είναι η πραγματική συνολική απόσταση που έχει διανύσει από καινούργια.

Σχεδόν απόλυτα αυθεντική, αλλά χρειάζεται επαναφορά σε λειτουργία

Η δημοπρασία αναφέρει ότι το ρεζερβουάρ έχει βαφτεί εκ νέου κάποια στιγμή στο παρελθόν, όμως κατά τα άλλα η μοτοσυκλέτα θεωρείται σε μεγάλο βαθμό αυθεντική.

Παράλληλα, λόγω της πολυετούς ακινησίας, θα χρειαστεί πλήρη επαναφορά σε λειτουργική κατάσταση πριν επιστρέψει στον δρόμο.

1974 - MV Agusta 750 S

Η μοτοσυκλέτα συνοδεύεται από το παλαιού τύπου βρετανικό έγγραφο ταξινόμησης V5, καθώς και επιπλέον ιστορική αλληλογραφία που τεκμηριώνει την προέλευσή της.

Για τους συλλέκτες ιστορικών μοτοσυκλετών, μία 750 S, με εργοστασιακούς αριθμούς πλαισίου και κινητήρα, γνωστό ιστορικό ιδιοκτησίας και παραγωγή που περιορίστηκε σε μόλις 583 μονάδες, αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές εμφανίσεις σε δημοπρασία των τελευταίων ετών.

Στην ίδια δημοπρασία, πέρα από την ιταλική μοτοσυκλέτα, στο Εθνικό Μουσείο Μοτοσυκλέτας της Βρετανίας στο Solihull θα διατεθεί και η γνωστή custom μοτοσυκλέτα Viper V10 του Allen Millyard.

1974 - MV Agusta 750 S