Κλεμμένη Ducati Multistrada σε λευκό βανάκι

Το θέμα δεν είναι πως τους έπιασαν…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/5/2020

Ακριβώς όπως επέστρεψαν τα τροχαία και μάλιστα με αυξημένο ρυθμό, επιστρέφουν και οι κλοπές. Ήταν αναμενόμενο πως θα συνέβαινε αυτό, τόσο για τα τροχαία όσο και για τις κλοπές και το λέγαμε πριν την λήξη της καραντίνας.

Το ΕΘΝΟΣ πρώτο μετέδωσε και περιγράφει σκηνικό καταδίωξης στην Μεσογείων με βανάκι που μετέφερε κλεμμένη Ducati Multistrada από την περιοχή του Νέου Ψυχικού. Το λευκό βανάκι εντοπίστηκε αργά την νύκτα από περιπολικό που το έκρινε ύποπτο και του έκανε σήμα να σταματήσει. Οδηγός και συνοδηγός αρνήθηκαν και ακολούθησε καταδίωξη με το βανάκι προς στιγμή να ξεφεύγει πριν συνδράμουν στην καταδίωξη και άντρες της ΔΙΑΣ.

Το αποτέλεσμα είναι να ξεφύγει ο συνοδηγός που επιβιβάστηκε σε άλλο αυτοκίνητο, ενώ ο οδηγός συνελήφθη ενώ προσπάθησε να ξεφύγει πεζός.

Μέσα στο βανάκι που αποδείχτηκε κλεμμένο βρέθηκε μία Ducati Multistrada που επίσης είχε μόλις κλαπεί. Οι έρευνες τώρα επικεντρώνονται στον συνοδηγό που διέφυγε και τον συνεργό τους που οδηγούσε το αυτοκίνητο διαφυγής.

Στο ρεπορτάζ του ΕΘΝΟΣ υπάρχουν και οι αναφορές σε επίπεδο δρόμων που συνέβησαν όλα τα παραπάνω. Το θέμα μας όμως είναι πως οι εξιχνιάσεις κλοπών και οι συλλήψεις των κλεφτών πρακτικά ακυρώνονται από το υπόλοιπο έργο της αστυνομίας και της δικαιοσύνης. Κάποιος που πιστοποιημένα έχει αφαιρέσει διψήφιο αριθμό μοτοσυκλετών είναι κάποιος που το κάνει κατά επάγγελμα, δεν βρέθηκε σε μία στιγμή αδυναμίας και έκλεψε μία μοτοσυκλέτα που δεν μπορούσε να αγοράσει. Όταν λοιπόν δεν πηγαίνει καθόλου στην φυλακή ή καταλήγει σύντομα εκτός φυλακής, τότε η διαδικασία της σύλληψης και όλα τα παραπάνω γίνονται απλά «δυσκολίες της δουλειάς» και παύουν να λειτουργούν αποτρεπτικά, είναι απλά μία δυσκολία που θα ξεπεραστεί, όπως έχουν όλες οι νόμιμες δουλειές. Και το κέρδος είναι μεγαλύτερο από τις νόμιμες δουλειές. Το κράτος είναι ανίκανο να τους κρατήσει μέσα γιατί αυτό κοστίζει. Βέβαια το κόστος για κάποιον που μπαινοβγαίνει στην φυλακή είναι μεγαλύτερο, αλλά όχι στο ίδιο το κράτος! Κάποιος που μπαινοβγαίνει στις φυλακές και έχει κάνει τις κλοπές μοτοσυκλετών επάγγελμα, πληρώνει και δικηγόρους, τροφοδοτεί ένα σύστημα και στο τέλος πραγματικά ζημιωμένος είναι ο πολίτης, είμαστε όλοι εμείς.

Σε οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, αν ένας πολίτης κλέβει μοτοσυκλέτες κατά επάγγελμα, περνά αρκετός καιρός μέχρι να έχει την ευκαιρία να το ξανά κάνει και στο διάστημα αυτό βρίσκεται κλειδωμένος μέσα. Σε περίπτωση μάλιστα που για οποιοδήποτε λόγο δεν πληρώνει φόρους, τότε του χρεώνονται και τα έξοδα του εγκλεισμού του, πριν απελαθεί!

Από τα συνεχή μέσα-έξω, οι αρχές της χώρας ξέρουν ποιοι είναι αυτοί που κλέβουν οχήματα, όχι τόσο όσοι κάθε λίγο συλλαμβάνονται, αλλά οι υπόλοιποι που καταφέρνουν να τα διαχειριστούν μετά και να τα προωθήσουν έξω ή και εντός της χώρας. Ποτέ δεν καθαρίζεις για πάντα ένα χωράφι από τα αγριόχορτα όμως, μονάχα περιοδικά μένει ολότελα καθαρό και με πάρα πολύ δουλειά. Εκτός κι αν έχεις βρει τον τρόπο με λίγη δουλειά να διατηρείς ένα ανεκτό ποσοστό αγριόχορτων και το χωράφι να συντηρείται μόνο του. Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε επιλέξει το δεύτερο και μάλιστα έχει μετρηθεί η ανεκτικότητά μας και έχει υπολογιστεί και το ποσοστό…

Το θέμα λοιπόν δεν είναι πως έπιασαν το βανάκι, αλλά να μάθουμε σε ποιον ακριβώς πήγαινε η κλεμμένη Ducati Multistrada και τι ακριβώς θα την έκανε εκείνος. Αυτό στην χώρα μας δεν έχει γίνει ποτέ σε σωστό βάθος. Σταματάμε πάντα στο πρώτο, το πολύ δεύτερο επίπεδο…

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες