Κλοπές, ατυχήματα και παραβάσεις στην Ελλάδα το 2019

Τα στατιστικά της τροχαίας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

6/4/2020

Η ΕΛ.ΑΣ δημοσιοποίησε τα ετήσια στατιστικά στοιχεία του 2019 που αφορούν τις κλοπές και τα ατυχήματα στους ελληνικούς δρόμους τη χρονιά που μας πέρασε, μαζί με τα αντίστοιχα του 2018 για σύγκριση.

Οι αριθμοί σε απόλυτα μεγέθη έχουν μικρές διαφορές, δείχνοντας μια σταθερότητα. Δυστυχώς όμως εκείνοι που αφορούν θανάτους και βαριά τραυματισμένους παραμένουν ψηλά, ειδικά αυτή την εποχή που λόγω κορωνοϊού μάθαμε να δίνουμε λίγο παραπάνω αξία στην ανθρώπινη ζωή…

Ξεκινώντας από τις κλοπές δικύκλων, το 2019 η αστυνομία κατέγραψε 7.124 που αφορούν δίκυκλα άνω των 50cc και 1.841 που αφορούν 50άρια. Το 2018 είχαμε 8.859 κλοπές δίκυκλων άνω των 50cc και 2.367 σε 50άρια. Βλέπουμε δηλαδή μια σημαντική μείωση των κλοπών στα δίκυκλα, όταν στα αυτοκίνητα η δραστηριότητα των “καλόπαιδων” συνεχίστηκε αμείωτη με 10.642 κλεμμένα αυτοκίνητα το 2019, έναντι 10.644 το 2018.

Στα ατυχήματα όμως τα πράγματα παραμένουν  άσχημα και παρά τη μείωση της κίνησης στους δρόμους την τελευταία πενταετία λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά και τον περιορισμό του μέσου όρου διανυθέντων χιλιομέτρων που κάνουμε πλέον όλοι μας λόγω της χυδαίας τιμής της βενζίνης, οι νεκροί έφτασαν τους 701 το 2019, έναντι 709 το 2018. Απλά σκεφτείτε τί έχει να γίνει αν έχουμε πάνω από 200 νεκρούς από τον COVID-19 και πόσο αδιάφορα ακούμε πλέον τον θάνατο 701 συνανθρώπων μας μέσα σε μόλις έναν χρόνο από ατυχήματα.

Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε και τους 642 βαριά τραυματισμένους (το 2018 ήταν 701), δηλαδή ανθρώπους που πιθανόν δεν θα έχουν ποτέ ξανά μια φυσιολογική ζωή… Σύμφωνα με την τροχαία, τα περισσότερα θανατηφόρα ατυχήματα αφορούσε σύγκρουση οχήματος με πεζό (44). Από αυτά τα ατυχήματα 155 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και θα πρέπει κάποια στιγμή η τροχαία και οι εισαγγελείς να εφαρμόσουν το γράμμα και το πνεύμα του άρθρου 38 του Κ.Ο.Κ. αλλά και τα δικαστήρια να μοιράζουν ακριβοδίκαια τις ευθύνες (π.χ. σε δήμους για κακή σήμανση/κατάσταση των δρόμων κ.τ.λ.).

Δεύτερη κατά σειρά αιτία είναι η κίνηση στο αντίθετο ρεύμα (39). Εδώ προφανώς αναφέρονται στις προσπεράσεις και στις μετωπικές/πλαγιομετωπικές συγκρούσεις (τις νόμιμες όχι τις παράνομες που αναφέρονται ξεχωριστά και είχαμε μόλις μία καταγεγραμμένη). Θυμάται κανείς να του έμαθε κάποιος να προσπερνά σωστά και με ασφάλεια πριν πάρει το δίπλωμα; Διότι κάτι μας λέει πως όλοι είμαστε αυτοδίδακτοι.

Τρίτη αιτία με (31 περιπτώσεις) ήταν η “απόσπαση προσοχής” και όλοι ξέρουμε με τι ασχολείται ο έλληνας οδηγός όταν οδηγεί. Τέταρτη κατατάσσεται η υπερβολική ταχύτητα (26 συμβάντα), ενώ το “σφάξιμο” του κόκκινου σηματοδότη (13 συμβάντα) και του STOP (24 συμβάντα) είναι από τις βασικές αιτίες θανατηφόρων ατυχημάτων εντός πόλης.

Βλέπουμε δηλαδή πως τα περισσότερα θανατηφόρα ατυχήματα σχετίζονται με την οδήγηση μέσα στην πόλη και σε επαρχιακούς δρόμους. Υπάρχει και ένας τεράστιος αριθμός με 487 καταγεγραμμένα θανατηφόρα συμβάντα, όπου βασική αιτία εδώ είναι η μέθη. Από τους 701 νεκρούς, τους 369 τους είχαμε από σύγκρουση δύο ή περισσοτέρων οχημάτων και από σύγκρουση με πεζούς (155 θάνατοι). Τα υπόλοιπα 332 θύματα, είτε έφυγαν μόνοι τους από το δρόμο (πρόσκρουση , ανατροπή, εκτροπή), είτε τους “έστειλε” ο δήμαρχός και ο νομάρχης που έχει ευθύνη για το επίπεδο ασφάλειας των δρόμων της περιοχής του.

Πέραν όμως των ατυχημάτων, που φαίνεται πως αν φτάσουμε στο επίπεδο να έχουν τριπλάσιους νεκρούς απ’ ότι η πανδημία του COVID-19 θα πανηγυρίζουμε… η τροχαία κατέγραψε και 492.338 παραβάσεις του Κ.Ο.Κ. Κάποια από αυτά τα στοιχεία είναι πραγματικά ανατριχιαστικά! Όσο κι αν ακουστεί εξωφρενικό 50.456 οδηγούσαν χωρίς δίπλωμα!!!! Δηλαδή χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Θυμίζουμε πως ο αριθμός αυτός αφορά όσους έπιασε η τροχαία, όχι το σύνολο… Σε αυτόν το αριθμό προσθέστε και όσους είχαν δίπλωμα αλλά όχι ασφάλεια (22.156 οχήματα). Αν αναρωτιέστε γιατί την κοπανάνε μετά το ατύχημα, φαίνεται πως αιτία δεν είναι μόνο η ελληνική ευθυνοφοβία.

Θα είχε ενδιαφέρον να βλέπαμε και τα στατιστικά με τις εγκαταλείψεις θυμάτων τροχαίου τα τελευταία χρόνια. Πάντως για το τέλος αφήσαμε και κάποια ευχάριστα, που αφορούν την αλλαγή νοοτροπίας της τροχαίας. Τέτοια ευχάριστα στοιχεία είναι οι 458 κλήσεις που έκοψαν σε όσους οδηγούν αργά στην αριστερή λωρίδα των εθνικών, οι 1.048 κλήσεις που έκοψαν στις μανάδες που κρατάνε αγκαλιά το παιδί ανάμεσα στο στήθος τους και τον αερόσακο ή τους στοργικούς πατεράδες που αφήνουν τα παιδιά να παίζουν μπάλα στα πίσω καθίσματα χωρίς να κάθονται σε παιδικά καθισματάκια. Στα θετικά είναι τα 5.998 πρόστιμα για φθαρμένα ελαστικά και τα 15.746 πρόστιμα για χρήση κινητού τηλεφώνου.

Ο πόλεμος των Πάσων: Μποτιλιαρίσματα, θανατηφόρα τροχαία και κλεισίματα ορεινών περασμάτων στις Άλπεις [Video]

Όταν η κουλτούρα του Instagram προκαλεί ασφυξία στα βουνά
stelvio
Η συνήθης πια καλοκαιρινή εικόνα του Stelvio Pass
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

24/6/2026

Την Παρασκευή 19 Ιουνίου 2026 ένα τραγικό ατύχημα οδήγησε στο κλείσιμο του Passo di Pennes στις Ιταλικές Άλπεις. Σε υψόμετρο άνω των 2.000 μέτρων, το ορεινό πέρασμα που ενώνει τις κοιλάδες Isarco και Sarentino ανοίγει για τα οχήματα όταν λιώσουν τα χιόνια, συνήθως γύρω στο τέλος Μαΐου με αρχές Ιουνίου.

Τη μοιραία εκείνη μέρα ένας 49χρονος Γερμανός μοτοσυκλετιστής που βρισκόταν εκεί για τις διακοπές του επιχείρησε να προσπεράσει ένα φορτηγό μάλλον απρόσεκτα, καθώς μόλις πέρασε στο αντίθετο ρεύμα συγκρούστηκε με επερχόμενη μοτοσυκλέτα, την οποία οδηγούσε 65χρονος Άγγλος, επίσης τουρίστας. Ο Γερμανός σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ ο Άγγλος έπεσε στον γκρεμό και κατέληξε από τα τραύματά του λίγο αργότερα στο νοσοκομείο του Bolzano.

pannes pass accident

Μερικές μέρες πριν το τραγικό συμβάν, ένας ακόμη θάνατος είχε σημειωθεί στην ίδια διαδρομή, με θύμα έναν Τσέχο μοτοσυκλετιστή που διέσχιζε το φημισμένης ομορφιάς αλπικό πέρασμα.

Οι δυσάρεστες αυτές ιστορίες είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου σε μια τουριστική τάση που έχει πλέον αρχίσει να προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις στους τοπικούς πληθυσμούς.

pennes pass
Πέρασμα Pennes, σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας

Στα τέλη Μαΐου, για παράδειγμα, οι κάτοικοι της περιοχής γύρω από το περίφημο Brenner Pass στα σύνορα Ιταλίας-Αυστρίας έκλεισαν τον δρόμο για οκτώ ώρες διαμαρτυρόμενοι για την ανελέητη κυκλοφορία πάσης φύσεως οχημάτων, τονίζοντας πως κάθε χρόνο η τουριστική σεζόν αρχίζει ολοένα και πιο νωρίς, καθώς χιλιάδες επισκέπτες με μοτοσυκλέτες, αυτοκίνητα, τροχόσπιτα και λεωφορεία προστίθενται στη συνήθη κυκλοφορία της περιοχής, προκαλώντας ρύπανση, θόρυβο και συχνά ατυχήματα.

Ανάλογα τραγική είναι η εικόνα του περίφημου ελβετικού Gotthard Pass με το διάσημο τούνελ των 16 χιλιομέτρων, όπου κατά την τουριστική περίοδο είναι πλέον σχεδόν μόνιμες οι ουρές πολλών χιλιομέτρων με οχήματα που περιμένουν να το διασχίσουν.

transfagarasan
Πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία

Την ίδια ώρα σε Γερμανία και Αυστρία σε αρκετές περιπτώσεις οι κάτοικοι γραφικών διαδρομών που προσελκύουν μοτοσυκλέτες και αυτοκίνητα έχουν συστήσει ομάδες ακτιβιστών που διεκδικούν και συχνά έχουν καταφέρει το κλείσιμο των δρόμων για οχήματα μη-κατοίκων προκειμένου να γλιτώσουν από τον θόρυβο και τη ρύπανση - προκαλώντας μάλιστα διαμαρτυρίες μοτοσυκλετιστών.

Στην Ιταλία μάλιστα η κατάσταση αυτή έχει γεννήσει νέες εκφράσεις, όπως η “Sabbato Nero” (Μαύρο Σάββατο) που περιγράφει τις κυκλοφοριακά φορτισμένες μέρες στην καρδιά των καλοκαιρινών διακοπών κατά τις οποίες πολλοί Ιταλοί αποφεύγουν να πλησιάσουν εκεί που σκάνε οι ορδές των, μηχανοκίνητων ή μη, τουριστών.

Ακόμη και το περίφημο πέρασμα Transfagarasan στη Ρουμανία έχει στενάξει από το κυκλοφοριακό, ιδιαίτερα από τότε που έγινε διάσημο ως “ο ομορφότερος δρόμος του κόσμου” μέσα από τηλεοπτικές εκπομπές όπως το Top Gear.

Στη σημερινή κουλτούρα των social media αρκεί μια επώνυμη αναφορά, ένα ποστάρισμα με ειδυλλιακό φόντο για να στείλει χιλιάδες κόσμου στο ίδιο σημείο, απειλώντας πολλές απολαυστικές ορεινές διαδρομές με μια μοίρα ανάλογη του ηλιοβασιλέματος στην Οία τον Αύγουστο, όπου τα σοκάκια ξεχειλίζουν από ορδές τουριστών που περιμένουν στωικά τη δική τους στιγμή για μια μαγευτική selfie.

Είμαστε για τα καλά στο Καλοκαίρι πια και αρκετοί θα είναι αυτοί που σχεδιάζουν οδικά ταξίδια ανά τας Ευρώπας (όταν πια το κόστος ενός ακτοπλοϊκού εισιτηρίου για το -όποιο- νησί επαρκεί για βενζίνη για μερικές χιλιάδες χιλιόμετρα) και για μας τους μοτοσυκλετιστές η γοητεία ενός ορεινού περάσματος μαγνητίζει έντονα.

Οι εποχές ωστόσο που μπορούσαμε να λυσσάμε ανεβοκατεβαίνοντας αυτές τις διαδρομές εν μέσω τουριστικής περιόδου έχουν παρέλθει και καλό θα ήταν να έχουμε πια όλοι στο μυαλό μας την πρώτη και βασική προτεραιότητα: να περάσουμε καλά και να γυρίσουμε χορτασμένοι και αρτιμελείς. Και ας έχουμε στην άκρη του μυαλού μας μιαν ακόμη αυτονόητη αξία, τον σεβασμό που οφείλουμε στους κατοίκους του τόπου που επιλέγουμε να επισκεφτούμε.

Ετικέτες