Κοινωνική δράση του Oμίλου Σαρακάκη

Σε συνεργασία με την HOPEgenesis

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

11/7/2019

Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας έχει πάρει ιδιαίτερες μεγάλες διαστάσεις στην Ελλάδα και ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη εντάσσει στο πρόγραμμα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, δράση για την καταπολέμησή του, σε συνεργασία με την μη κερδοσκοπική εταιρεία HOPEgenesis. Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να διαβάσετε τις λεπτομέρειες για την σημαντική αυτή πρωτοβουλία του Ομίλου:

Δελτίο τύπου

Πρόγραμμα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη
"Με όχημα την Ελπίδα!"

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη, έχοντας συμπληρώσει 97 χρόνια λειτουργίας στο χώρο της αυτοκίνησης στην Ελλάδα, προχώρησε σε συνεργασία με τη μη κερδοσκοπική εταιρεία HOPEgenesis, μία εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα της υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, με στόχο την υλοποίηση του προγράμματος «Με όχημα την Ελπίδα!».

Ένα πρόγραμμα που έχει ως στόχο του να συμβάλει στη μείωση της υπογεννητικότητας, «υιοθετώντας» το νησί της Αλοννήσου για τα τρία επόμενα χρόνια. Ταυτόχρονα ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκης, ως ο Επίσημος-Διανομέας της Honda και της Mitsubishi Motors στην Ελλάδα, διαθέτει στην ομάδα της HOPEgenesis αυτοκίνητα για τις μετακινήσεις της στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας προκειμένου να ενημερώνουν, να ευαισθητοποιούν και να εκπαιδεύουν τους κατοίκους και τους τοπικούς φορείς για το μείζον ζήτημα της υπογεννητικότητας, καθώς και για το πρόγραμμα δράσης της οργάνωσης.

Η ενέργεια αυτή από την πλευρά του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη είναι απόρροια του Οράματος του Ομίλου σύμφωνα με το οποίο: «στόχος μας είναι να αποτελούμε την πρώτη επιλογή των πελατών μας προσφέροντας τη ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ σε προϊόντα και υπηρεσίες με δημιουργικότητα και καινοτομία, εξασφαλίζοντας την υγιή ανάπτυξη και κερδοφορία του Ομίλου μας, λειτουργώντας σε περιβάλλον που εμπνέει και για το οποίο είμαστε υπερήφανοι». Μέσα σε αυτό το περιβάλλον ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη θέλει να αφήσει το αποτύπωμά του, συμμετέχοντας στην επίλυση ενός εκ των σημαντικότερων προβλημάτων, που αντιμετωπίζει η χώρα μας και δεν είναι άλλο από αυτό της υπογεννητικότητας.

Ειδικότερα για το νησί της Αλοννήσου, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛ.ΣΤΑΤ., διαπιστώνεται ένα αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων τα τελευταία χρόνια. Πιο συγκεκριμένα το 2016 καταγράφηκαν 26 θάνατοι και μόλις 14 γεννήσεις, ενώ το 2017 καταγράφηκαν 25 θάνατοι και μόνο 11 γεννήσεις.

Ο πληθυσμός της Αλοννήσου, σύμφωνα με την επίσημη καταγραφή του 2011, ανέρχεται σε 2.750 κατοίκους, που θα πει ότι έπρεπε να αναμένουμε 27-28 γεννήσεις ανά έτος, αλλά ο μέσος όρος γεννήσεων των 4 τελευταίων ετών είναι μόνο 14. Το ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι από την έναρξη της συνεργασίας του Ομίλου Επιχειρήσεων Σαρακάκη και της HOPEgenesis μέσα από το κοινό πρόγραμμα "Με όχημα την Ελπίδα" αναμένεται να γεννηθούν 4 μωράκια τους επόμενους μήνες!

Ο Όμιλος Επιχειρήσεων Σαρακάκη αναλαμβάνει να καλύπτει όλα τα έξοδα παρακολούθησης της εγκυμοσύνης τους, τις εξετάσεις προγεννητικού ελέγχου και του τοκετού, όπως και όλα τα έξοδα μεταφοράς και φιλοξενίας τους. Παράλληλα, θα φροντίσει, μέσα από ενημερωτικές δράσεις, ομιλίες και επί τόπου συναντήσεις, να διαδοθεί το μήνυμα ενθάρρυνσης για την απόκτηση παιδιού σε όλες τις ενδιαφερόμενες μέλλουσες μητέρες των μη προνομιούχων αυτών περιοχών.

Λίγα λόγια για τη HOPEgenesis:

Η HOPEgenesis είναι μία αστική μη κερδοσκοπική εταιρία η οποία ιδρύθηκε το 2015 από τον Δρ. Στέφανο Χανδακά με στόχο τη μεταβολή του κλίματος της υπογεννητικότητας που μαστίζει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αναλαμβάνοντας την οικονομική στήριξη των γυναικών που κατοικούν σε ακριτικά νησιά κι απομονωμένα ηπειρωτικά χωριά της χώρας κι επιθυμούν να τεκνοποιήσουν ή κυοφορούν ήδη. Από το 2015 έχει υποστηρίξει πάνω από 180 οικογένειες, κατοίκους απομακρυσμένων περιοχών. Στο πρόγραμμα της HOPEgenesis έχουν ενταχθεί 354 περιοχές, εκ των οποίων τα 317 είναι απομακρυσμένα ηπειρωτικά χωριά και τα 37 είναι ακριτικά νησιά της Ελλάδας.

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη HOPEgenesis μπορείτε να βρείτε στο www.hopegenesis.org και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: Facebook, Instagram, Twitter, LinkedIn, YouTube

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Kράνος - Μπορεί να σώσει έναν αναβάτη και με τρόπους δεν περιμένεις [VIDEO]

Στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, η προσφορά των μοτοσυκλετιστών βοηθάει στην εκπαίδευση πληρωμάτων πρώτων βοηθειών

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

18/3/2026

Τα παλιά κράνη δεν είναι άχρηστα, καθώς ακόμα και έχοντας ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους, μπορούν να γίνουν εργαλεία πρακτικής εκπαίδευσης για διασώστες, πυροσβέστες, πληρώματα ασθενοφόρων και κάθε είδους προσωπικό πρώτων βοηθειών.

Δυστυχώς κάποιοι από εμάς έχουμε βρεθεί στη δυσάρεστη κατάσταση να περιμένουμε την έλευση ενός ασθενοφόρου, τραυματισμένοι στην άκρη του δρόμου μετά από τροχαίο ατύχημα. Τι συμβαίνει όμως τη στιγμή που οι τραυματιοφορείς φτάνουν επιτέλους; Ποιος είναι ο ρόλος εκείνων που φτάνουν πρώτοι στο σημείο και καλούνται να διαχειριστούν την κατάσταση; Έχουν την τεχνογνωσία για να προβούν σε αφαίρεση του κράνους, χωρίς να εκθέσουν τον τραυματία σε περισσότερο ρίσκο; Ξέρουν να αναγνωρίζουν εάν υπάρχουν συστήματα ταχείας απελευθέρωσης στο κράνος και πως αυτά ή ακόμα και τα κουμπώματα λειτουργούν;

Δεν είναι κάτι εύκολο να εξηγήσεις μέσα από το κράνος σε δυο άγνωστους ανθρώπους που έρχονται πρώτοι φορά αντιμέτωποι μαζί σου, όπως δεν είναι εύκολο να τους πείσεις πως δεν χρειάζεται απαραίτητα ψαλίδι για να λυθεί ένα κούμπωμα κράνους Double D Ring.

Η ποικιλία στα σύγχρονα κράνη

Τα σύγχρονα κράνη δεν είναι όλα ίδια. Full-face, ανοιγόμενα, adventure, off-road, jet και modular έχουν διαφορετικές κατασκευές, μηχανισμούς, εσωτερικές επενδύσεις αλλά και συστήματα ταχείας απελευθέρωσης. Ακόμα και για έναν αναβάτη, η εξοικείωση με όλα αυτά δεν είναι κάτι δεδομένο. Πόσο μάλλον για έναν διασώστη που δεν έρχεται καθημερινά σε επαφή με τέτοιο εξοπλισμό και με κάθε διαφορετικό σχεδιασμό, είναι κάτι που να δημιουργήσει ανασφάλεια, προβληματισμό και τελικά καθυστέρηση.

Και, σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ακόμη και λίγα δευτερόλεπτα έχουν σημασία.

Τελικά βγάζουμε το κράνος;

Η αφαίρεση του κράνους δεν είναι ποτέ η πρώτη επιλογή. Αν υπάρχει η παραμικρή υποψία τραυματισμού στη σπονδυλική στήλη, το ασφαλέστερο είναι να παραμείνει στη θέση του. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου πρέπει να βγει άμεσα, όταν ο αναβάτης δεν αναπνέει ή όταν χρειάζεται να καθαριστεί ο αεραγωγός.

Σε αυτές τις στιγμές, η διαδικασία πρέπει να γίνει γρήγορα αλλά και σωστά. Είναι μια συγκεκριμένη και σύνθετη διαδικασία που απαιτεί συντονισμό δύο εκπαιδευμένων ατόμων και καλή γνώση της διαδικασίας και της λειτουργίας του κράνους. Εκεί ακριβώς μπαίνει ο ρόλος της πρακτικής εξάσκησης.

Από τα άχρηστα… στην εκπαίδευση

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχει αρχίσει να διαδίδεται μια απλή αλλά ιδιαίτερα χρήσιμη πρακτική, όπου οι αναβάτες προσφέρουν τα παλιά τους κράνη σε πυροσβεστικές υπηρεσίες και ομάδες άμεσης επέμβασης, ώστε να χρησιμοποιηθούν στην εκπαίδευσή τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι διασώστες αποκτούν πολύτιμη εμπειρία πάνω σε ποικιλία εξοπλισμού.

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει προς το παρόν κάποια οργανωμένη ή ευρέως γνωστή αντίστοιχη πρωτοβουλία που να αξιοποιεί τα παλιά κράνη με αυτόν τον τρόπο. Έτσι, τα περισσότερα καταλήγουν απλώς αποθηκευμένα ή πεταμένα, χωρίς να αξιοποιείται η δυνητική εκπαιδευτική αξία τους.

Η εξάσκηση με πραγματικό εξοπλισμό κάνει τεράστια διαφορά. Όσο περισσότερους τύπους κρανών έχουν χειριστεί οι διασώστες στην εκπαίδευση, τόσο πιο έτοιμοι είναι όταν βρεθούν μπροστά σε ένα πραγματικό ατύχημα.

Αυτό μεταφράζεται σε μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ταχύτερες αντιδράσεις και, κυρίως, μικρότερο ρίσκο για τον τραυματία.

Μια μικρή κίνηση με μεγάλη αξία

Η κοινότητα της μοτοσυκλέτας ενσωμάτωνε παραδοσιακά το στοιχείο της αλληλεγγύης. Η δωρεά ενός παλιού κράνους που θα κατέληγε στα απορρίμματα, είναι ένας πολύ απλός τρόπος, να επενδύσουμε στους ανθρώπους που κάποια στιγμή μπορεί να κρατούν στα χέρια τους τη ζωή μας, ή των συνανθρώπων μας. Ακόμη κι αν στη χώρα μας δεν υπάρχει ακόμη οργανωμένος τρόπος αξιοποίησης, είναι μια ιδέα που αξίζει να ανοίξει τη συζήτηση.

Γιατί, τελικά, η σωστή εκπαίδευση των ανθρώπων που θα βρεθούν δίπλα σε έναν τραυματία μπορεί να κάνει τη διαφορά. Και ίσως, κάπου στο μέλλον, ένα κράνος που σε προστάτευε για χρόνια, να συνεχίσει να κάνει το ίδιο, με έναν διαφορετικό πλέον τρόπο.