Κωνσταντίνος Μητσάκης: Η άποψή του για την Harley-Davidson Pan America 1250 SP

Από το ταξίδι Pan America Beyond the Map - 7.500 χλμ. με συνεπιβάτη έκανε ο Μητσάκης με την αμερικάνικη adventure

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

26/9/2025

Σε αυτό το ταξίδι του ο Κωνσταντίνος Μητσάκης κινήθηκε αυστηρά στην Ευρώπη, στη σέλα της Harley-Davidson Pan America 1250 SP και έχει να πει και για αυτή δυο λόγια, έπειτα από 7.500 χλμ.

Ας δούμε τι λέει ο Μητσάκης για την αμερικάνικη adventure έχοντας πλέον αποκτήσει μια πολύ καλή εικόνα για τις δυνατότητές της ειδικά στο ταξίδι:

"Μετά από 7.500 χλμ. στην σέλα της HD Pan America 1250 SP, ήρθε η ώρα να καταθέσω τις εντυπώσεις μου από την πρώτη mega on–off πρόταση της Harley-Davidson. H Pan America 1250 SP αποδείχτηκε μια ευκολοδήγητη και απολαυστική μοτοσυκλέτα, που με συνάρπασε με τον δικύλινδρο V2 κινητήρα της και την κτηνώδη ροπή του! Με λογικό ύψος για on–off μοτοσυκλέτα (η σέλα έχει δυο ρυθμιζόμενες θέσεις), δεν προβληματίστηκα ιδιαίτερα, ενώ λειτουργικό αποδείχθηκε το σύστημα Adaptive Ride Heigh που μειώνει αυτόματα το ύψος της σέλας κατά την ακινησία. Διαθέτοντας εργονομικό σχεδιασμό, η σέλα της Pan America μού επέτρεπε να κάθομαι για πολλές ώρες άνετα και ξεκούραστα, όπως ήταν άλλωστε και η συνολική θέση οδήγησης της μοτοσυκλέτας.

Οι ηλεκτρονικά ρυθμιζόμενες ημι-ενεργητικές αναρτήσεις ανταποκρίθηκαν άριστα στο έργο τους προσφέροντας ευελιξία, υποδειγματική σταθερότητα και ακρίβεια στον έλεγχο της μοτοσυκλέτας. Όλα τα ηλεκτρονικά βοηθήματα δούλεψαν σωστά και απροβλημάτιστα, τα μπροστινά φώτα με cornering λειτουργία έκαναν την νύχτα μέρα, αρκετά αποτελεσματική ήταν η προστασία του ανεμοθώρακα (διαθέτει 4 θέσεις), ενώ το σύστημα φρένων της Brembo ανταποκρινόταν άψογα στην ακινητοποίηση της βαρυφορτωμένης μοτοσυκλέτας και με βοήθησε καθοριστικά να έχω τον έλεγχο σε όλες τις συνθήκες οδήγησης. Κι όσον αφορά την κατανάλωση, με ταχύτητες 120-130 χλμ./ώρα κυμάνθηκε σε ικανοποιητικά επίπεδα (5–5,3 λτ./100 χλμ.), που σε συνδυασμό με το ρεζερβουάρ των 21 λίτρων, μού πρόσφερε μια αυτονομία γύρω στα 400 χλμ.

Τι δεν μου άρεσε; Η λειτουργικότητα του πλαϊνού σταντ (λάθος σχεδιασμός κατά την άποψή μου), ο αριστερός διακόπτης ήταν δύσχρηστος εν κινήσει, η αλυσίδα κίνησης ήθελε τέντωμα στα 7.500 χλμ., η θύρα φόρτισης ήταν Type–C και η σέλα του συνεπιβάτη θα έπρεπε να είναι λίγο μεγαλύτερη.

Στη δημοφιλή και απαιτητική κατηγορία των Adventure, η ανανεωμένη HD Pan America 1250 SP κάνει τη “δουλειά” διαφορετικά από τους ανταγωνιστές της και τα καταφέρνει πολύ καλά. Δυνατά χαρτιά της, ο τολμηρός σχεδιασμός, ο δυνατός κινητήρας, η ανταγωνιστική τιμή, τα προηγμένα ηλεκτρονικά βοηθήματα και η άριστη ποιότητα κατασκευής."

Ετικέτες

Pan America Beyond the Map

Harley-Davidson

Pan America 1250 SP

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.