Κορωνοϊός: Γιατί είναι σημαντικό που ο Πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στους μοτοσυκλετιστές σε διάγγελμα προς τον Ελληνικό λαό

Η παραδοχή είναι η αρχή για όλα…
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/3/2020

Είναι γεγονός πως οι κυβερνώντες διαβάζουν ΜΟΤΟ -ανεξαρτήτως παράταξης- και έχουμε πολλά παραδείγματα για αυτό, όπως εδώ κι εδώ, ορισμένα πρόσφατα.

Σε άρθρο μας στις 10 Μαρτίου λέγαμε πως μπροστά στην πρώτη αδυναμία του συστήματος υγείας, εμείς οι μοτοσυκλετιστές είμαστε από τους πιο ευάλωτους. Μπορεί κάποιος από τους συντάκτες της ομιλίας του Πρωθυπουργού να το είδε, μπορεί να είναι και απλή παραδοχή του θλιβερού αυτονόητου, σε κάθε περίπτωση το σημαντικό είναι πως εχθές στο διάγγελμά του προς τον Ελληνικό λαό, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αναφέρθηκε συγκεκριμένα στους μοτοσυκλετιστές και στο γεγονός πως αν έχουν ατύχημα δεν θα υπάρχει κρεβάτι στην ΜΕΘ να τους περιθάλψει. Αυτή είναι η αναμφισβήτητη πραγματικότητα, κι ένας από τους λόγους που μέρες τώρα στηρίζουμε το #μένουμε_σπίτι και μάλιστα το #MENOUMESPITIMEMOTO καθώς πέρα από την μετάδοση της πανδημίας, που πρέπει αυτή την στιγμή να είναι πρωταρχικό μέλημα για όλους μας, οι μοτοσυκλετιστές έχουν την προσαύξηση του ρίσκου όταν κυκλοφορούν στους ελληνικούς δρόμους.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Κ. Μητσοτάκης μίλησε συγκεκριμένα για τους μοτοσυκλετιστές, καθώς αποφάσισε ο ίδιος να εξαγγείλει την μείωση του ΦΠΑ στα κράνη, ένα πράγμα που επί δεκαετίες παλεύαμε όλοι, και από τους πρώτους εδώ στο ΜΟΤΟ. Η συχνότητα αναφοράς στους μοτοσυκλετιστές είναι επίσης από μόνη της κάτι πρωτόγνωρο. Είχαμε συνηθίσει ως τώρα να είμαστε τα μαύρα πρόβατα στην γωνία.

Πάμε στο διάγγελμα όμως, που περιέχει την παραδοχή από τα πλέον επίσημα χείλη της χώρας, πως οι μοτοσυκλετιστές έχουν αυξημένο ρίσκο. Είναι κάτι το σημαντικό για περισσότερους από έναν λόγους και μάλιστα αντικρουόμενους μεταξύ τους.

Καταρχήν είναι η καλύτερη προειδοποίηση που δεν πρέπει κανείς να αγνοήσει. Δεν είναι ώρες αυτές να καταλήξεις στο νοσοκομείο και μάλιστα βαριά τραυματισμένος. Ούτε σαν τον Crutchlow μέσα στο σπίτι δεν θέλεις να πάθεις την ζημιά. Η προσοχή τέτοιες ώρες πρέπει να είναι αυξημένη. Αν κάτι πρέπει να μείνει, είναι πως πρέπει όλοι μας να προσέχουμε πολύ περισσότερο από πριν.

Επίσης μόνο θετικά μπορεί να δει κανείς το γεγονός πως ο πρώτος πολίτης αυτής της χώρας δείχνει ιδιαίτερη ευαισθησία στην μοτοσυκλέτα. Αυτό μας γεμίζει αισιοδοξία πως σε δεύτερο χρόνο, όλα όσα ακολουθούν πιο κάτω, θα βρουν κάποια στιγμή τρόπο να μειωθούν ή ακόμη και να λυθούν…

Διότι εμπεριέχει η μικρή αυτή πρόταση την αντίληψη της ελληνικής κοινωνίας πως οι μοτοσυκλέτες «σκοτώνουν», πράγμα για το οποίο φταίει πρώτα η ελληνική κοινωνία και έπειτα η πολιτεία. Όταν μαζεύονται ξεκράνωτοι πιτσιρικάδες σε πλατείες με παπιά που μέχρι να φτάσουν στην συνάντηση, έχουν ξυπνήσει καμιά δεκαριά μωρά στην κούνια τους, και έχουν αναστατώσει ισάριθμες οικογένειες, υπάρχουν πολλαπλάσιες ευθύνες πρώτα αλλού και μετά στους ίδιους. Διότι κάποιοι γονείς επέτρεψαν να φύγουν από το σπίτι χωρίς κράνος, κάποιοι άλλοι γονείς καλύπτουν την συμπεριφορά αυτή με την πρόταση «λες και εσείς δεν ήσασταν ποτέ παιδιά», που είμασταν φυσικά, αλλά με κράνος πρώτα και μετά όλα τα υπόλοιπα. Η πολιτεία με την σειρά της δεν ελέγχει αν αυτές οι εξατμίσεις χρησιμοποιούνται στον δρόμο και όχι σε πίστες (άλλο αστείο αυτό) όπως κανονικά προορίζονται, και η πολιτεία φταίει που όταν συλλαμβάνει ανήλικους ή ενήλικους που ακόμη δεν έχουν βγάλει ΑΦΜ, χωρίς κράνος ή για άλλες παραβάσεις, τους αφήνει να φύγουν και να τα βρουν αργότερα με την Εφορία… Το αργότερα δεν γίνεται αντιληπτό ως τιμωρία στην κοινωνία που έχουμε φτιάξει, όπου η ατιμωρησία είναι απευθείας συνυφασμένη με την αποδοχή.

Μας λείπει ως σύνολο (μοτοσυκλετιστές και «χρήστες δίκυκλου») η παιδεία, και σε αυτό η ευθύνη όλη είναι της πολιτείας φυσικά. Ως βασικοί εκπρόσωποι της χώρας στους κατασκευαστές μοτοσυκλετών, σκύβουμε το κεφάλι όταν βρισκόμαστε στο εξωτερικό και μας ρωτούν αν στην Ελλάδα εξακολουθούν να μην φορούν κράνος στους δρόμους. Πολλοί λιγότεροι από πριν, είναι η απάντηση, αλλά μέρος της εικόνας δυστυχώς.

Όπως μέρος του προβλήματος είναι η σχεδίαση των δρόμων, η σχεδόν πλήρης ανυπακοή σε πολεοδομικούς κανόνες, η έλλειψη ρυμοτομίας πλην τριών περιοχών σε ολόκληρο το λεκανοπέδιο και σε ελάχιστους δήμους ανά την επικράτεια - πράγματα που έχουν οδηγήσει σε δρόμους και διασταυρώσεις με σοβαρά προβλήματα.

Οι χειρότεροι δρόμοι από πλευράς πρόσφυσης σε ολόκληρη την Ευρώπη είναι ο άλλος σημαντικός παράγοντας. Και το χειρότεροι είναι εμπειρική παρατήρηση, έχοντας επισκεφτεί το σύνολο των χωρών. Αν θέλετε να ανοίξουμε συζήτηση για τους δρόμους στην Βοσνία – Ερζεγοβίνη ή την Υπερδνειστερία, μπας και πέσουμε μία ή δύο θέσεις στην κλίμακα των χειρότερων, τότε απλά θα χάσουμε το νόημα.

Για όλα τα παραπάνω, το παράδειγμα του ατυχήματος στην Ελλάδα γίνεται πιο εύκολα εικόνα στα μάτια του κόσμου, αν βάλεις την λέξη μοτοσυκλέτα.

Τα στοιχεία του IRTAD είναι ιδιαίτερα επιβαρυντικά για την Ελλάδα σε ποσοστό θανατηφόρων ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα ανά εκατομμύριο κατοίκους, σε περίπτωση που κάποιος έχει αμφιβολία για αυτό που όλοι μας βλέπουμε γύρω μας στους δρόμους. Σε περίπτωση δηλαδή που κάποιος αμφισβητεί την κοινή αυτή παραδοχή. Δεν χρειάζεται να μπούμε σε περαιτέρω ανάλυση για το αυτονόητο. Είναι επικίνδυνο να οδηγείς μοτοσυκλέτα στην Ελλάδα, αλλά δεν φταίνε οι μοτοσυκλέτες για αυτό, και η λύση σίγουρα δεν είναι να μην καβαλάς. Τώρα που και ο Πρωθυπουργός της χώρας το βλέπει ως το καλύτερο παράδειγμα (από την ανάποδη) ευελπιστούμε πως όταν όλα όσα ζούμε αυτή την στιγμή περάσουν και ευχόμαστε σύντομα χωρίς πολλές ακόμη απώλειες, να αρχίσει κάτι να γίνεται από όλα τα παραπάνω. Προτείνουμε να ξεκινήσουμε από την παιδεία, γιατί οι βάσεις μπαίνουν αργά…

 

 

ETSC: Με την όπισθεν η EE στην οδική ασφάλεια - Αλλάζουν νόμους προς όφελος των κατασκευαστών

"Το σπίτι έχει πάρει φωτιά και δεν καλούμε την Πυροσβεστική", λέει το συμβούλιο - Τι θέλει για τις μοτοσυκλέτες και το ΚΤΕΟ
ETSC για την Ασφάλεια 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

24/2/2026

Βήματα εμπρός αλλά και προς τα πίσω κάνει στην οδική ασφάλεια η Ευρωπαϊκή Ένωση για να εξυπηρετήσει συμφέροντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (ETSC).  

Η ανακοίνωση του European Transport Safety Council (ETSC), του ανεξάρτητου φορέα υποστήριξης της ασφάλειας των μεταφορών στην ΕΈ, έρχεται μετά την ενδιάμεση έκθεση (mid-point progress report) της Κομισιόν προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την πρόοδο που έχει γίνει σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου πολιτικής της Ένωσης για την οδική ασφάλεια που έχει σαν στόχο τα μηδενικά ή σχεδόν μηδενικά θανατηφόρα τροχαία ατυχήματα έως το 2050.

Το ETSC, αναγνωρίζει την πρόοδο που έχει γίνει σε κρίσιμους τομείς όπως είναι η εφαρμογή των αυστηρότερων κανονισμών για τις υποδομές και τα ηλεκτρονικά συστήματα υποβοήθησης των οχημάτων το 2022 και 2024. Χαιρετίζει επίσης τη βελτίωση στον τρόπο που συλλέγονται πλέον δεδομένα που αφορούν την οδική ασφάλεια και τη χάραξη πολιτικής προς τον στόχο "Vision Zero". 

Ωστόσο, το Συμβούλιο ισχυρίζεται ότι τα επιτεύγματα σε επίπεδο νομοθεσίας "ανήκουν σε προηγούμενη πολιτική εποχή" και ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει στασιμότητα στη βελτίωση της οδικής ασφάλειας όπου "ανθρώπινες ζωές ανταλλάζονται με ευκολίες προς την αυτοκινητοβιομηχανία και το εμπόριο", σύμφωνα με τον Antonio Avenoso, εκτελεστικό διευθυντή του ETSC.

Ο Avenoso αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με την έκθεση της Κομισιόν είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για τη δημιουργία μιας υπηρεσίας στην ΕΕ, η οποία θα ασχολείται αποκλειστικά με την βελτίωση της οδικής ασφάλειας. "Ζητούμε εδώ και χρόνια να γίνει κάτι τέτοιο. Όμως το να παραδέχεσαι ότι το σπίτι έχει πιάσει φωτιά και εσύ να αρνείσαι να καλέσεις την Πυροσβεστική δεν είναι στρατηγική.", πρόσθεσε ο εκτελεστικός διευθυντής του Συμβουλίου στη σχετική ανακοίνωση του ETSC.

Το ETSC αναφέρει και πέντε τομείς κρίσιμης σημασίας για τους οποίους ισχυρίζεται πως τον τελευταίο καιρό οι αλλαγές που έχουν γίνει -ή πρόκειται να γίνουν- στη σχετική νομοθεσία υπονομεύουν την οδική ασφάλεια.

Ο πρώτος αφορά το επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας της νέας κατηγορίας μικρών, προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για αστική χρήση (Small Electric Vehicle -M1E), η οποία ενσωματώθηκε στην κύρια κατηγορία (M1) των επιβατικών αυτοκινήτων με μία όμως σημαντική εξαίρεση. Η εξαίρεση αφορά την απαλλαγή αυτών των προσιτών ηλεκτρικών αυτοκινήτων για μία ολόκληρη 10ετία από το να εξοπλίζονται με ίδιας τεχνολογίας συστήματα υποβοήθησης για τον οδηγό τους με αυτά που φέρουν και τα επιβατικά της κύριας κατηγορίας ! 

Από τη μία, και τα μοντέλα αυτής της νέας κατηγορίας θα πρέπει να πληρούν τις ίδιες προδιαγραφές ασφαλείας με τα επιβατικά της Μ1 και αυτό είναι κάτι πραγματικά καλό, έχοντας ως δεδομένη την πρόοδο συστημάτων που έχουν σημειώσει μέχρι σήμερα συστήματα όπως είναι το Αυτοματοποιημένο Σύστημα Πέδησης Έκτακτης Ανάγκης (Automated emergency braking system -AEB), το οποίο σε ταχύτητες πόλης αναγνωρίζει τους ευάλωτους χρήστες του δρόμους (μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζοί) και στην περίπτωση που κάποιος βρεθεί "ξαφνικά" μπροστά στο όχημα, τότε το σύστημα ενεργοποιεί τα φρένα και έτσι αποτρέπει ή έστω μειώνει σημαντικά τον αντίκτυπο από την επαφή του μοτοσυκλετιστή με το αυτοκίνητο.

Σήμερα, ως -λίγο- πιο προσιτή λύση για κίνηση στο αστικό περιβάλλον έχουμε τα ηλεκτρικά και μη microcars -κάποια ανήκουν στην κατηγορία των μοτοδοπηλάτων, οδηγούνται από 16χρονους και πιάνουν έως 45 χλμ./ώρα. Είναι αστικής φύσεως μοντέλα που πωλούνται αυτή τη στιγμή στις ευρωπαϊκές αγορές -και στην ελληνική- και δεν έχουν στον εξοπλισμό τους πολλά βασικά πλέον συστήματα που είναι υποχρεωτικά στα κανονικά αυτοκίνητα, όπως για παράδειγμα οι αερόσακοι και το ABS. Μάλιστα δύο από αυτά δοκιμάστηκαν από την DEKRA που ανέφερε ότι παρά τα μόλις 45 χλμ./ώρα της τελικής τους, με την οποία έγινε το crash test, οι οδηγοί θα σκοτώνονταν και στις δύο περιπτώσεις αφού δεν υπήρχε αερόσακος! Φυσικά αυτά τα μοντέλα δεν έφεραν ούτε πιο προηγμένα συστήματα όπως είναι το AEB αλλά και το σύστημα προειδοποίησης διερχόμενου οχήματος στους καθρέπτες Blind Spot Monitoring (BSM), καθώς και τα δύο απαιτούν την ύπαρξη ραντάρ για τη λειτουργία τους.

Η ΕΕ θέλει να δημιουργήσει μια κατηγορία, η οποία θα είναι λογικά πάνω από αυτά τα μοντέλα, που θα είναι αμιγώς ηλεκτρική και πιο προσιτή στο ευρύ κοινό από τα κανονικά αυτοκίνητα, ώστε αυτή η κατηγορία να εμπορική απήχηση και να συμβάλλει έτσι στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων στα αστικά κέντρα. Όμως όπως έχουμε δει μέχρι τώρα ηλεκτρικό και προσιτό δεν πάνε μαζί -ειδικά χωρίς επιδοτήσεις- και με τις τιμές στα αυτοκίνητα, (άσχετα αν είναι με ηλεκτρικό ή κινητήρα εσωτερικής καύσης) να έχουν ανέβει 20-30% από την πανδημία του Covid και μετά. 

Ας γυρίσουμε όμως στο θέμα μας με την ΕΕ να υποκύπτει στην πίεση των κατασκευαστών σύμφωνα με το ETSC και για να μειώσει το κόστος επιτρέπει το "πάγωμα" στις τεχνολογίες των συστημάτων ασφάλειας που θα φέρουν αυτά τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα, τα οποία θα κινούνται στο 99% της ζωής τους στο αστικό περιβάλλον. Θα αγοράζει δηλαδή κάποιος για παράδειγμα αυτοκίνητο αυτής της κατηγορίας το 2032 και αυτό θα έχει πάνω συστήματα του 2026 για να κυκλοφορεί στην πόλη. Εκεί που γίνονται και τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα συνολικά και φυσικά η πλειοψηφία των ατυχημάτων με μοτοσυκλετιστές, ποδηλάτες και πεζούς.

Επόμενο σημείο είναι η νομοθεσία που σχετίζεται με τα "longer and heavier vehicles -LHVs", τα λεγόμενα και megatrucks, φορτηγά που μεταφέρουν αγαθά και κινούνται μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών έχοντας μήκος που ξεπερνά τα 25 μέτρα και βάρος στους 60 τόνους. Το συμβούλιο αναφέρει ότι είναι πάρα πολλοί οι δρόμοι, τα τούνελ και οι γέφυρες στην Ευρώπη που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ για τόσο βαριά οχήματα. 

To ETSC προειδοποιεί παράλληλα ότι χωρίς αυστηρή νομοθεσία και έλεγχο για την καταλληλόλητα όλων των δρόμων που θα επιτρέπεται να κινούνται αυτά τα φορτηγά, η εξάπλωσή τους θα γίνει χωρίς έλεγχο προς όφελος της πιο αποδοτικής μεταφοράς των αγαθών και εις βάρος των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων. Το ETSC τονίζει ότι δεν θα πρέπει να ξεκινήσει καν διάλογος για την εξάπλωσή των LHVs αν δεν γίνει πρώτα αυτή η μελέτη για την καταλληλότητα των δρόμων. Εμείς να συμπληρώσουμε σε αυτό το σημείο και το νομοθετικό πλαίσιο που θα πρέπει να υπάρχει και να ορίζει τις προδιαγραφές και τα συστήματα που αυτών των οχημάτων των 60 τόνων, ώστε να μην μπορεί οποιοδήποτε φορτηγό που μπορεί να διαχειριστεί αυτό το φορτίο να παίζει αυτόν τον ρόλο.

Επόμενο σημείο που θίγει το ETSC είναι η εμπορική συμφωνία που έχουν πρόθεση να συνάψουν ΕΕ-ΗΠΑ με την οποία θα υπάρξει "αλληλοσεβασμός" και αμοιβαία αναγνώριση στα στάνταρ ασφάλειας με τα οποία η καθεμιά κατασκευάζει αυτοκίνητα! Αυτό σημαίνει ότι αν εγκριθεί θα ξεκινήσουν να εισάγονται στην Ευρώπη αυτοκίνητα που έχουν σχεδιαστεί για τις ΗΠΑ, όπως είναι για παράδειγμα τα τεράστια "αγροτικά" και SUVs που έχουν στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, τα οποία παράλληλα στερούνται συστημάτων που έχουν τα ευρωπαϊκά -όπως το AEB που προαναφέραμε!

Τελευταίος τομέας για τον οποίο προειδοποιεί το ETSC είναι οι περιοδικοί έλεγχοι στα δίκυκλα κάτω των 125 κ.εκ. Τα δίκυκλα αντιστοιχούν σε ένα στα πέντε θανατηφόρα τροχαία στην ΕΕ. Με το 70% του στόλου να είναι κάτω από 125 κ.εκ., το συμβούλιο θέλει να γίνουν υποχρεωτικοί οι έλεγχοι σε αυτούς τους κυβισμούς και μάλιστα ετήσιοι. Το συμβούλιο επικαλείται μελέτες που έχουν γίνει οι οποίες δείχνουν συχνές τροποποιήσεις από τους αναβάτες των μικρού κυβισμού μοτοποδηλάτων, σκούτερ και μοτοσυκλετών αλλά και συχνές αστοχίες στα φρένα και τα ελαστικά τους. 

Μέλος του ETSC είναι και η FIM που υποστηρίζει μαζί με τη FEMA το δικαίωμα κάθε κράτους-μέλους να επιλέγει το ίδιο αν οι μοτοσυκλέτες και τα λοιπά δίκυκλα που έχουν ταξινομηθεί στην επικράτειά του θα περνούν ή όχι από περιοδικό τεχνικό έλεγχο -ΚΤΕΟ. Μάλιστα έχουν συγκεντρώσει αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των τροχαίων ατυχημάτων στους δρόμους της ΕΕ οφείλεται στις υποδομές και τη συμπεριφορά του αναβάτη και των υπόλοιπων χρηστών των δρόμων και σχεδόν ποτέ σε μηχανική αστοχία του δίκυκλου. Οπότε να προτείνουμε στο συμβούλιο να ζητήσει και την άποψη του πλέον εξιδεικευμένου μέλους του πριν συμπεριλάβει το ΚΤΕΟ στους κρίσιμους για την οδική ασφάλεια τομείς για τις μοτοσυκλέτες καθώς φαίνεται ότι υπάρχει μια ασυμφωνία απόψεων με κίνδυνο να επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο οικονομικά ο εκάστοτε αναβάτης χωρίς να υπάρχει προφανής λόγος.