Κωσταντίνος Μαυρόπουλος - Στο Yamaha R3 Cup 2024 με την ομάδα Xgear
Νέες προκλήσεις για τον νεαρό Έλληνα Πρωταθλητή
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
29/2/2024
Μέσα από ανακοίνωση στα κοινωνικά του δίκτυα ο “Dinos31” μας ενημερώνει για την ένταξή του στην ιταλική αγωνιστική ομάδα Xgear, με την οποία θα συμμετάσχει το 2024 στο Yamaha R3 Cup, έναν θεσμό που έχει αναδειχθεί σε φυτώριο αυριανών πρωταθλητών.
Ο Έλληνας αγωνιζόμενος και Πρωταθλητής, Κωσταντίνος Μαυρόπουλος, ταξιδεύει μέχρι την Ιταλία, με στόχο το επόμενο βήμα στην αγωνιστική του πορεία. Μετά από δύο συνεχόμενα Βαλκανικά Πρωταθλήματα (2022, 2023) στα SSP300, και έναν τίτλο στην αντίστοιχη κατηγορία του Πανελληνίου Πρωταθλήματος Ταχύτητας, θα κάνει την εμφάνισή του στο Yamaha R3 Cup στην Ιταλία, έναν θεσμό που αποτελεί φυτώριο αναβατών για τις μεγαλύτερες κατηγορίες των Motul WSBK και MotoGP, πάνω σε μία μοτοσυκλέτα που γνωρίζει καλά.
Ο Ντίνος θα μεταβεί στη γείτονα χώρα στις αρχές της επόμενης εβδομάδας για να δοκιμάσει την αγωνιστική του μοτοσυκλέτα, ενώ ο πρώτος αγώνας του R3 Cup θα λάβει χώρα στις 28 Απριλίου, με το Πρωτάθλημα να διεξάγεται σε Vallelunga, Mugello και Misano.
Η νέα ομάδα του Ντίνου, Xgear, μετρά ήδη πάνω από 20 χρόνια εμπειρίας, ξεκινώντας από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Stock 1000, το 2003. Στη συνέχεια, ασχολήθηκε με το Iταλικό Πρωτάθλημα CIV, συμμετέχοντας σε διάφορες κατηγορίες.
Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην νέα αγωνιστική πρόκληση του Ντίνου και είμαστε σίγουροι πως θα εντυπωσιάσει.
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
