Και αναλαμβάνει τη διανομή της MV σε παγκόσμια κλίμακα
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/11/2022
Όταν στα τέλη Σεπτεμβρίου 2022 είχε ανακοινωθεί πως η KTM AG αναλαμβάνει τη διανομή της MV Agusta σε ΗΠΑ-Καναδά-Μεξικό, ο τίτλος του άρθρου στο ΜΟΤΟ ήταν “Προάγγελος”, καθώς διαφαινόταν ξεκάθαρα η επέκταση της πρώτης εκείνης συνεργασίας. Ένα μήνα μετά, η επέκταση ήρθε σαρωτικά, με την ανακοίνωση αγοράς από την KTM του 25,1% της MV Agusta, την ανάληψη του τμήματος προμηθειών της ιταλικής φίρμας, και τη διανομή των μοτοσυκλετών του Varese σε παγκόσμιο επίπεδο από τους “πορτοκαλί”.
Το λιτό δελτίο τύπου που κυκλοφόρησαν MV Agusta και PIERER Mobility το βράδυ της 3ης Νοεμβρίου 2022 έχει ως εξής: “Η MV Agusta και η PIERER Mobility συμφώνησα σε στρατηγική συνεργασία.
Μέσα στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής συνεργασίας μεταξύ των δυο Ευρωπαίων κατασκευαστών μοτοσυκλέτας, η KTM AG, μια εταιρεία της PIERER Mobility, θα προμηθεύσει την MV Agusta με υποστήριξη εφοδιαστικής αλυσίδας και θα αναλάβει τον τομέα των προμηθειών (purchasing). Επιπρόσθετα, κατά την πορεία της συνεργασίας αυτής, η MV Agusta θα διανέμει εν μέρει την προϊοντική της γκάμα μέσω του παγκόσμιου δικτύου διανομής της PIERER Mobility.
Τον Νοέμβριο του 2022, η KTM AG θα αποκτήσει το 25.1% της MV Agusta Motor S.p.A., με βάση το Varese της Ιταλίας, μέσω αύξησης κεφαλαίου.”
Το "εν μέρει" στη διατύπωση για τη διανομή της MV Agusta από το δίκτυο της KTM AG πιστεύουμε πως αφορά στη διατήρηση, τουλάχιστον για την ώρα, και του υπάρχοντος δικτύου διανομής της MV Agusta.
Έτσι, η επιρροή της PIERER Mobility στην MV ισχυροποιείται, και αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε τα επόμενα βήματα αυτής της συνεργασίας.
Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR
Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Από τον
Κώστα Γκαζή
4/3/2026
Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.
Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.
Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.
Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.
Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.
Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.
Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.
Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.
Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.
Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.
