Στις 25 με 29 Ιουλίου, θα διεξαχθεί το 14ο Red Bull Romaniacs ο σκληρότερος αγώνας enduro του πλανήτη. Το Red Bull Romaniacs Extreme Hard Enduro Rallye, έχει ειδική θέση ανάμεσα στα «hard enduro rallye» ως ο αδιαμφισβήτητος αρχηγός τους, και διεξάγεται –φυσικά- στην Ρουμανία.
Από τους καλύτερους αναβάτες στο χώμα, ο Νεοζηλανδός Chris Birch που υποστηρίζεται από την Red Bull και την KTM, ανακοίνωσε ότι φέτος θα κάνει κάτι ακραίο στην… ακραία αυτή δοκιμασία: Θα πάρει μέρος με το νέο KTM 1090R Adventure! Από την πρώτη στιγμή ο Chris δήλωσε ότι με τις νέες εκδόσεις “R” των Adventure μπορεί να κάνει τα πάντα, και οι δηλώσεις του Chris δεν γίνονται με δελτία τύπου, αλλά με video - extreme enduro που καταλήγουν viral στο κοινό της μοτοσυκλέτας.
Ο Chris θα παραλάβει μάλιστα την μοτοσυκλέτα από την βάση της KTM στο Mattighofen, θα οδηγήσει μέχρι το Sibiu της Ρουμανίας που είναι η βάση του Romaniacs, κι αφού αλλάξει ελαστικά μετά από τα 1000 χιλιόμετρα στην άσφαλτο θα αγωνιστεί στον ακραίο αυτό αγώνα.
Το θέμα τώρα είναι ότι παράλληλα ή μάλλον κατόπιν, βλέποντας τι γίνεται στο αντίπαλο στρατόπεδο που φέτος έχει τις πιο δυνατές προτάσεις στις μοτοσυκλέτες παντός δρόμου, η BMW ανακοίνωσε ότι θα έχει κι εκείνη μοτοσυκλέτα στο Red Bull Romaniacs, με την συμμετοχή ενός παλιού αντιπάλου του Chris, του Gerhard Foster! Πρόκειται για ένα BMW R nineT που προετοιμάστηκε από την Touratech με την κωδική ονομασία (R9X 7) με τις πληροφορίες να λένε ότι είναι πολύ κοντά σε εμφάνιση με το G/S τον μακρινό πρόδρομο των GS που ξεκίνησε την μόδα των μεγάλων μοτοσυκλετών παντός δρόμου.
Η μοτοσυκλέτα της Touratech έχει ανακοινωθεί καιρό πριν ότι ετοιμάζεται, αλλά φωτογραφίες της θα αργήσουμε ακόμα να δούμε, καθώς τώρα το project αυτό μπαίνει σε νέα πλώρη, με σκοπό να ετοιμαστεί ειδικά για τον Foster και την σκληρή δοκιμασία του Red Bull Romaniacs!
Ο Chris Birch απολαμβάνει μεγαλύτερη αναγνωρισημότητα από την Gerhard Foster, που έχει αγωνιστεί και με BMW HP2 και το βασικό που πρέπει να κρατήσει κανείς, είναι πως και οι δύο τους, είναι οι απολύτως ικανότεροι να αναλάβουν να τερματίσουν με τις μεγάλες On-off των χιλιών και βάλε κυβικών, στο Red Bull Romaniacs που είναι σχεδιασμένο ως η απόλυτη δοκιμασία των enduro.
Παρόλο αυτά, η απορία παραμένει: Το Red Bull Romaniacs περιλαμβάνει τον Πρόλογο, μία κλειστή διαδρομή που είναι εξαιρετικά δύσκολη ακόμα και για τους ημί-θεους Chris και Gerhard κι έπειτα υπάρχουν ειδικές που είναι πρακτικά αδύνατο για μία τέτοια μοτοσυκλέτα. Η εικασία λοιπόν είναι ότι θα συμμετέχουν στην νεοσύστατη «τουριστική» κατηγορία, χωρίς την δοκιμασία του Προλόγου και με ηπιότερη δοκιμή. Η κατηγορία αυτή μετρά δύο χρόνια, από τα δεκατέσσερα του αγώνα, κι έγινε λόγω της αυξημένης προσέλευσης του κόσμου, όσο το Red Bull Romaniacs αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα! Ακόμα κι έτσι βέβαια, αυτό διόλου δεν μειώνει την μεγάλη δυσκολία του εγχειρήματος.
Σημείωση ότι ο Chris αυτές τις μέρες προπονείται για το Hellas Rally, περισσότερα αύριο!!
Stark Varg EX: Παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου από τα Temu - Λέει ότι το έκανε, αλλά υπάρχει μεγαλύτερο [Video]
Η ανωτερότητα των ηλεκτρικών κινητήρων που ευαγγελίζεται η εταιρεία σηκώνει συζήτηση - Όπως και το ρεκόρ που ισχυρίζεται
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
10/12/2025
Η Stark Future πραγματοποίησε ανάβαση στο υψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, Los Ojos del Salado, φτάνοντας σε υψόμετρο 6.721 μέτρων με τον Ελβετό αναβάτη Jiri Zak επάνω στην ηλεκτρική Varg EX και διατυμπανίζει ότι έσπασε το ρεκόρ για την υψηλότερη ανάβαση με μοτοσυκλέτα που ανήκει στη Yamaha και τον Pol Tarres. Τα δεδομένα την διαψεύδουν.
Εν συντομία: Υπάρχει ένα κωνικό ηφαίστειο που προσφέρεται για αναβάσεις οχημάτων εξαιτίας της ομαλότητάς του και τις εύκολης προσέγγισης με αυτοκίνητο μέχρι περίπου τα 5.000 μέτρα. Εδώ και μία εικοσαετία, 9 στους 10 που θέλουν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ, επιλέγουν το συγκεκριμένο βουνό και σε ότι αφορά τις μοτοσυκλέτες κολλάνε σε ένα σημείο της σάρας που βυθίζει την μοτοσυκλέτα και έτσι κανείς δεν έχει σπάσει το όριο των 7.000 μέτρων, ενώ είναι αρκετά εύκολο (συγκριτικά και μόνο η λέξη "εύκολο") να φτάσουν στα 6.500 μέτρα.
Ο Tarres επιχείρησε με Tenere και έκανε ρεκόρ δικύλινδρων αλλά επιχείρησε και με YZ450 και έφτασε ψηλότερα από όλους. Εκείνο το ρεκόρ ΔΕΝ έχει σπάσει ακόμη. Η Yamaha το έχει επικοινωνήσει και διάφοροι οργανισμοί καταγραφής ρεκόρ περιμένουν ακόμη να το πιστοποιήσουν. Διασημότερος όλων είναι τα Guinessφυσικά που δεν τα βρήκαν με την Yamaha στην δήλωση του ρεκόρ και δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τους την προσπάθεια του Tarres. Η Stark Varg ποντάρει ότι θα μπει στην λίστα αυτή, όμως αυτό δεν σημαίνει πως το YZ450 της Yamaha δεν έχει φτάσει ψηλότερα. Αν η Stark Varg έκανε λόγο για ρεκόρ ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, δεν θα ήταν πρόβλημα. Δηλώνοντας πως έχει πάει ψηλότερα από όλους και μάλιστα πως αυτό συνέβη γιατί δεν έχει τα "προβλήματα των κινητήρων εσωτερικής καύσης σε μεγάλα υψόμετρα" είναι ένα σημαντικό ατόπημα.
Ακόμη και αν οι Ισπανοί δεν θέλουν να υπολογίσουν το ρεκόρ του YZ450, υπάρχει άλλο ρεκόρ μόλις 40 μέτρων που αναγνωρίζεται και από τα Guinessμε μόλις διψήφια διαφορά, οπότε ο τονισμός της προσπάθειας ως κάτι που μόνο μία ηλεκτρική μπορεί να κάνει είναι διπλά άτοπος.
Πιο αναλυτικά:
Το μόνο σίγουρο πως ανεβαίνοντας αναπνέει ένας κινητήρας δυσκολότερα. Έχουμε φτάσει εντός Ελλάδας τα 2.810 με τέσσερις μοτοσυκλέτες, ΤΕΥΧΟΣ #625 Δεκέμβριος 2021, και τα 1.301 κυβικά δεν είχαν κανένα θέμα, τα μικρότερα είχαν χάσει λίγη από την δύναμη τους.
Στο Νεπάλ οδηγώντας στα 5.200 μέτρα το πρόβλημα των 400 κυβικών ήταν ακριβώς το ίδιο με πριν, δεν υπήρχε σημαντική διαφορά. Δεν έχουμε οδηγήσει πάνω από τα 6.000 μέτρα εδώ στο MOTO, αλλά το μόνο σίγουρο, μιλώντας και με τον Tarres, είναι πως κάθε 100 μέτρα είναι και σημαντική η διαφορά ιδιαίτερα αν μιλάμε για ταχεία άνοδο, όπως συμβαίνει στην συγκεκριμένη περίπτωση που απαιτεί δηλαδή μπόλικο γκάζι.
Ο Jiri Zak θα ποντάρει στο ότι Guiness δεν έχουν ακόμη αναγνωρίσει την προσπάθεια της Yamaha - Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι δεν έχει γίνει
Τα ψηλά βουνά είναι απαιτητικά με τα μέλη των αποστολών να χρειάζονται εβδομάδες σταδιακής προσαρμογής για να εγκλιματιστούν στην οροσειρά των Άνδεων. Ακόμη και με την απίστευτη φυσική κατάσταση των κορυφαίων αθλητών τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Το μεγάλα υψόμετρα μπορούν να λυγίσουν τους περισσότερους ανθρώπους με την “ασθένεια του υψομέτρου” να είναι μόνιμος σύντροφος για τις ομάδες που επιχειρούν σε αυτά. Χιονοπτώσεις, κατολισθήσεις, ισχυροί άνεμοι, χαμηλές θερμοκρασίες, απότομές κόψεις, παγωμένα τμήματα και σάρες περιπλέκουν την αναζήτηση και τελική επιλογή βέλτιστης διαδρομής. Ξεκινώντας από το Καταφύγιο Murray στα 4.522 μέτρα, οι δυσκολίες των εγχειρημάτων αυτών είναι δυσκολότερες από όσο οι περισσότεροι φανταζόμαστε.
Το πνεύμα της δημοσίευσης δεν είναι να μειωθεί καμία από τις απόπειρες που καταβάλλουν κατασκευαστές και εταιρείες, επιτυχημένες ή όχι, αλλά μια διευκρίνηση στο τι έχει έως τώρα επιτευχθεί, το οποίο είναι και αντίθετο με τους ισχυρισμούς της Stark Varg για νέο παγκόσμιο ρεκόρ.
Το απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου διατηρεί ο Pol Tarres από το 2024 όταν στο πλαίσιο της αποστολής της Yamaha, ανέβηκε έως τα 6.756μέτρα με ένα cross country YZ450FX, ξεπερνώντας το ρεκόρ των 6.546 μέτρων που είχε κάνει ο Jiri Zak με ένα ΚΤΜ 450 τo 2020.
Στην ίδια αποστολή ο Ισπανός αναβάτης επέκτεινε το ήδη δικό του ρεκόρ ανάβασης σε υψόμετρο για πολυκύλινδρημοτοσυκλέτα από τα 6.157,5 μετρά (YamahaTenere 700 - 2022), στα 6.677μέτρα, ξανά με ένα YamahaTenere700.
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως ένα ρεκόρ δεν καταγράφεται μονάχα από τα GuinessRecordsκαθώς η συγκεκριμένη εταιρεία και οι διαδικασίες της δεν είναι ο μοναδικός "θεματοφύλακας" ρεκόρ στον κόσμο.
Σύμφωνα με αυτήν πάντως, το υψηλότερο υψόμετρο που επιτεύχθηκε ποτέ με μοτοσικλέτα είναι τα 6.639 μέτρα και καταγράφηκε από τους Francisco Rencoret, Max Rencoret και Tomás Rencoret, στις 25 Νοεμβρίου 2025, με την ομάδα (πατέρας και δύο γιοι) να σημειώνει νέο παγκόσμιο ρεκόρ υψομέτρου οδηγώντας τις μοτοσυκλέτες τους έως τα 6.639,976 μέτρα, πάλι στο Ojos del Salado, το ψηλότερο ενεργό ηφαίστειο στον κόσμο, χωρίς να γίνεται αναφορά στις μοτοσυκλέτες.
Η προσπάθεια κεφαλαιοποίησης του εγχειρήματος από το τμήμα marketingτης StarkFuture είναι τουλάχιστον προβληματική, παρουσιάζοντας την ανωτερότητα των ηλεκτροκινητήρων έναντι των συμβατικών, εσωτερικής καύσης, λόγω της μη εξάρτησης τους από την περιεκτικότητα του ατμοσφαιρικού αέρα σε οξυγόνο που χρειάζεται ο θερμικός κινητήρας για να λειτουργήσει σωστά κατά την καύση του μίγματος. Τι κάνει δηλαδή νιάου νιάου στα κεραμίδια.
Την ίδια στιγμή η Starl Varg φυσικά και “ξεχνάει” να αναφερθεί στα ζητήματα αυτονομίας και ανεφοδιασμού της μοτοσυκλέτας της, το ντύσιμο των μπαταριών με αλουμινοκουβέρτες (φαίνεται στις φωτογραφίες) για την διατήρηση της θερμότητας που απαιτείται ώστε λειτουργούν οι μπαταρίες και κυρίως το γεγονός ότι δεν πρόκειται για ένα απόλυτο ρεκόρ υψομέτρου, αλλά για την καλύτερη επίδοση ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, έως τώρα. Χώρια που για να φτάσει εκεί η ηλεκτρική της μοτοσυκλέτα χρειάστηκαν άλλα οχήματα με θερμικούς κινητήρες για να τη μεταφέρουν εκεί πάνω, αλλά και για να την φέρουν ξανά κάτω... Άρα για ποια ακριβώς "νίκη" των ηλεκτρικών έναντι των συμβατικών μοτοσυκλετών υπερηφανεύεται;
Ακόμα και άγοντας όμως την ανάβαση του Tarresμε το YZ450FX -το ρεκόρ περιμένει επικαιροποίηση- είναι όντως τόσο μεγάλη επιτυχία για ένα αγωνιστικό enduro, ακόμα και εάν αυτό είναι ηλεκτρικό, το να ξεπεράσει ένα μεσαίο on-off για μόλις 44 μέτρα;