KTM CEO Stefan Pierer: Όλα στη φόρα!

Μια άκρως αποκαλυπτική συνέντευξη
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

31/10/2019

Ο Stefan Pierer είναι μια από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της σύγχρονης ιστορίας της μοτοσυκλέτας. Είναι ο άνθρωπος που αναδιαμόρφωσε πλήρως την ΚΤΜ και την έκανε τον νούμερο ένα κατασκευαστή στην Ευρώπη, με τα πλάνα του για το μέλλον να προσβλέπουν σε ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη. Πρόκειται για μια προσωπικότητα ιδιαίτερη, που δεν μπαίνει σε καλούπια και γι' αυτόν ακριβώς το λόγο κάθε φορά που κάνει μια δήλωση ή δίνει μια συνέντευξη, κρύος ιδρώτας λούζει τα στελέχη του τμήματος marketing της εταιρείας. Από την άλλη, όλα όσα έχει πει κατά καιρούς έχουν επαληθευτεί και επιβεβαιωθεί με τον πιο πειστικό τρόπο, γι' αυτό και οι δηλώσεις του έχουν πάντα ένα σημαντικό βάρος.

Τώρα, λίγες μέρες πριν την EICMA, όπου η ΚΤΜ θα ανοίξει επισήμως τα χαρτιά της για το 2020, έδωσε μια αποκλειστική συνέντευξη στον μόνιμο συνεργάτη μας, Alan Cathcart, μιλώντας για τα πάντα! Κι όταν λέμε για τα πάντα, αναλογιστείτε ότι όσα λέει κάνουν την προσμονή για τα μοντέλα του 2020 να μοιάζει με… χθεσινό νέο! Χειμαρρώδης και άκρως αποκαλυπτικός, δεν διστάζει να αποκαλύψει τα μακροπρόθεσμα πλάνα ολόκληρου του ομίλου σε όλα τα επίπεδα, όπως μπορείτε να ανακαλύψετε διαβάζοντας την πλήρη συνέντευξή του στο επετειακό τεύχος 600 του ΜΟΤΟ που κυκλοφορεί από αύριο (1η Νοεμβρίου) στα περίπτερα.

Το εργοστάσιο στο Pune της Ινδίας που γίνεται η παραγωγή των μονοκύλινδρων Duke

 

Ξεκινώντας με το καλημέρα της συνέντευξης, ο Pierer εξηγεί γιατί ο στόχος της παραγωγής μισού εκατομμυρίου μοτοσυκλετών το χρόνο (ενώ πέρσι έφτασε τις 250.000 μονάδες) δεν είναι ουτοπικός, αλλά και πώς θα φτάσει εκεί σε λιγότερο από μια δεκαετία. Ο ρόλος της νεοαποκτηθείσας Husqvarna θα είναι σημαντικός σε αυτή την προσπάθεια, ενώ και ο ίδιος ο Rajiv Bajaj –ο στρατηγικός εταίρος της ΚΤΜ που κατέχει το 48% των μετοχών της- άλλαξε την οπτική του απέναντι στα Husqy βλέποντας σε αυτά το μέσο για να "πολεμήσει" την ραγδαία άνοδο της Royal Enfield στην Ινδία.

Έρχεται αποκλειστικά στο MOTO #600 - 1η Νοεμβρίου!

Το όραμα του Pierer για την Husqvarna συμπεριλαμβάνει και τον ολοκληρωτικό επαναπροσδιορισμό της ως εταιρεία, αποτάσσοντας εντελώς τον χωμάτινο χαρακτήρα της, προβάλλοντας ταυτόχρονα τον street προσανατολισμό της. Ο τρόπος που θα συμβεί αυτή η μετάλλαξη είναι εξαιρετικά ενδιαφέρων δίνοντας μάλιστα και ένα στοιχείο που για πρώτη φορά βγαίνει από επίσημα χείλη, κάτι για το οποίο το τμήμα marketing μάλλον θα διαφωνούσε… Μιλάει ανοιχτά και ξεκάθαρα για τον νέο δικύλινδρο 890, αλλά και για τα δικύλινδρα 500 που ετοιμάζονται στην Ινδία! Και αν νομίζετε ότι με τις φήμες που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα, γνωρίζετε σχεδόν τα πάντα γι' αυτές τις δύο πλατφόρμες, ο Pierer δίνει μια άλλη διάσταση για τον ρόλο που θα διαδραματίσουν στο κοντινό μέλλον του ομίλου. Η συνεργασία όμως και ο σχεδιασμός των πλάνων με την Bajaj δεν είναι η μοναδική συνεργασία στην οποία αναφέρεται εκτενώς ο Pierer, αλλά αναλύει και τα δεδομένα για την CF MOTO δίνοντας πληροφορίες που ίσως ακούγονται για πρώτη φορά, οι οποίες δεν αφορούν μόνο το μέλλον της ΚΤΜ αλλά και τα πλάνα του κινέζικου κολοσσού!

Ο Stefan Pierer όμως ήταν και εξαιρετικά αποκαλυπτικός για το πλάνο της εταιρείας στα GP. Δεν παραλείπει να δώσει τα εύσημα στον Dani Pedrosa και την δουλειά που έχει γίνει μέχρι τώρα, ενώ ανοίγει και τα χαρτιά του για την διαχείριση των αναβατών από τις μικρότερες κατηγορίες, μετά την απόφαση του εργοστασίου να μην συνεχίσει την εξέλιξη της Moto2 μοτοσυκλέτας τους, αλλά και την απομάκρυνση του Zarco στα MotoGP. Μάλιστα αποκαλύπτει ότι πέρσι –όπως και κάθε χρονιά- ξόδεψαν το 3% των εσόδων τους για τους αγώνες (όχι μόνο στα GP, αλλά και στο enduro και στο ΜΧ), το οποίο μεταφράζεται σε 45 εκατομμύρια ευρώ!

Τα σημαντικότερα νέα που βγήκαν από τα χείλη του ανθρώπου που έχει τα ηνία της ΚΤΜ, σε ό,τι αφορά το αγωνιστικό κομμάτι, ήταν η είσοδος της Husqvarna στην κατηγορία της Moto3 και η εμπλοκή της ΚΤΜ με εργοστασιακή ομάδα στο American Flat Track, που θα αποτελέσει και το όχημα για την εξέλιξη ενός flat track παραγωγής με το λογότυπο των Husqy! Ειδικά μάλιστα, όταν αναφέρεται στην Moto3 και την κυριαρχία της Honda, ο Pierer δεν μασάει τα λόγια του και λέει ότι αυτό είναι κάτι που δεν του αρέσει καθόλου και το αποδίδει στην αφοσίωσή τους στο project των MotoGP, συγκεντρώνοντας όλους τους καλούς μηχανολόγους στην συγκεκριμένη προσπάθεια. Πλέον, με την απεμπλοκή από την Moto2 αυτό όπως λέει θα αλλάξει και θα κάνει τα πάντα για να γίνει η ΚΤΜ η κυρίαρχη δύναμη.

Η αντιπαλότητά του απέναντι στους Ιάπωνες κατασκευαστές είναι κάτι που δεν κάνει καμία προσπάθεια για να το κρύψει, ακόμη κι όταν μιλάει για τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό, λέγοντας ότι την BMW για παράδειγμα, την βλέπει ως τον αγαπημένο του αντίπαλο, ενώ την θεωρεί και σύμμαχο απέναντι στα ιαπωνικά εργοστάσια…

Όλα τα παραπάνω είναι απλώς ένα μικρό δείγμα του ορμητικού λόγου και των αποκαλύψεων που κάνει ο πρόεδρος της ΚΤΜ, Stefan Pierer, στην αποκλειστική συνέντευξή του -που να θυμίσουμε ότι δημοσιεύουμε στο ΜΟΤΟ που θα κυκλοφορήσει από αύριο στα περίπτερα- σε μια πραγματική επίδειξη αυτοπεποίθησης και επιχειρηματικής οξυδέρκειας, που μέχρι σήμερα έχουν κυριολεκτικά μεταμορφώσει τον μεγαλύτερο ευρωπαίο κατασκευαστή μοτοσυκλετών. Και η συνέχεια αναμένεται συναρπαστική!

Ετικέτες

Επεισοδιακό ταξίδι του Κωνσταντίνου Μητσάκη στη Λευκορωσία-Ουκρανία με KOVE 800X PRO [Photos]

Ο Έλληνας αναβάτης έζησε από κοντά το πολεμικό κλίμα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

28/5/2026

Η ΓΚΟΡΓΚΟΛΗΣ Α.Ε. συνεργάστηκε για ακόμη μία φορά με τον Κωνσταντίνο Μητσάκη, στηρίζοντας ένα απαιτητικό οδοιπορικό με πρωταγωνίστρια την KOVE 800X PRO και προορισμό τη Λευκορωσία και την Ουκρανία.

Το ταξίδι αυτό μόνο εύκολη υπόθεση δεν ήταν αφού η Ουκρανία βρίσκεται σε πόλεμο, με όποιους κινδύνους και εμπόδια μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Χαρακτηριστικά είναι και τα λόγια του Μητσάκη: “Η Λευκορωσία και το Γεωγραφικό Κέντρο της Ευρώπης, στη Λιθουανία, συνιστούσαν τους δύο εξεζητημένους ταξιδιωτικούς προορισμούς του KOVE ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑ / ΟΥΚΡΑΝΙΑ 2026, ενός οδοιπορικού που θα διέτρεχε 10 ευρωπαϊκές χώρες, περνώντας από την περιοχή των Σκοπίων, τη Σερβία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, τη Λευκορωσία, τη Λιθουανία, την Ουκρανία, τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Όμως, κορύφωση του οδοιπορικού στην Ανατολική Ευρώπη θα αποτελούσε η διάσχιση της εμπόλεμης Ουκρανίας, με προορισμό την πόλη Λβιβ και την πρωτεύουσα Κίεβο.

kove

Η γνωστή, μόνιμη εμμονή μου για συναρπαστικές δίτροχες εμπειρίες και πιο αλλόκοτες ανθρώπινες ιστορίες, αυτή τη φορά θα με οδηγούσε στα μονοπάτια μιας πραγματικά ριψοκίνδυνης περιπέτειας. Αψηφώντας τον θανάσιμο κίνδυνο που εγκυμονεί ένα ταξίδι με μοτοσυκλέτα στην εμπόλεμη ζώνη της Ουκρανίας, είχα αποφασίσει να επιχειρήσω το τολμηρό εγχείρημα να οδηγήσω την KOVE 800X PRO σε μία από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του κόσμου, ευελπιστώντας να μην αποτελέσω τον στόχο ρωσικών πυραύλων ή drones!”

Ο Έλληνας αναβάτης διέσχισε Σκόπια, Σερβία, Ουγγαρία, Σλοβακία και Πολωνία με μόλις τρεις διανυκτερεύσεις, γράφοντας τα πρώτα 2.650 χιλιόμετρα, ενώ αφιέρωσε και λίγο χρόνο στον αγαπημένο του ποταμό Δούναβη. Κάπως έτσι έφτασε στη Λευκορωσία, που αποτελεί έναν από τους πιο αινιγματικούς προορισμούς της Ευρώπης.

Η είσοδος του Μητσάκη στην χώρα έγινε μετά από αυστηρό έλεγχο, όπως λήψη βιομετρικών δεδομένων, σφραγίδα εισόδου στο διαβατήριο, έλεγχο στις φωτογραφίες του κινητού και του προσωπικού προφίλ στα social media, μία διακριτική ανάκριση από τους ευγενέστατους συνοριοφύλακες αλλά και έλεγχο της KOVE 800X PRO με μηχάνημα X-Ray!

Ακολουθούν οι πρώτες εντυπώσεις του ταξιδιώτη: “Παρόλο που η Λευκορωσία ανεξαρτητοποιήθηκε από την πρώην ΕΣΣΔ το 1990, η Brest ήταν γεμάτη με σύμβολα-μνήμες της σοβιετικής εποχής: αστικά αρχιτεκτονήματα σοσιαλιστικού ρεαλισμού, περίτεχνα σοβιετικά ψηφιδωτά με ιδεολογικά μηνύματα, σφυροδρέπανα, σοβιετικά αστέρια και λογότυπα, αγάλματα του Λένιν και κομμουνιστικά σφυροδρέπανα λειτουργούσαν σαν μια χρονομηχανή που με μετέφερε πίσω, σε αλλοτινές ιστορικές περιόδους!

"Απογευματινή άφιξη στο Minsk, check-in στο κατάλυμα, ένα καθαρό hostel στο κέντρο της πρωτεύουσας, γρήγορο μπάνιο και μια πρώτη βόλτα στους δρόμους του Minsk. Πριν ο ήλιος γύρει να κοιμηθεί, επισκέφθηκα το εκπληκτικό Μουσείο-Στούντιο Γλυπτικής 'Zair Azgur Memorial Studio', τον χώρο όπου ο διάσημος γλύπτης Zair Azgur κατασκεύαζε για το σοβιετικό καθεστώς γλυπτά και αγάλματα ιστορικών μορφών και συμβόλων της σοβιετικής εποχής. Εδώ είχα την ανεπανάληπτη εμπειρία να βρεθώ περιτριγυρισμένος από τον Λένιν, τον Στάλιν και τον Μαρξ.”

kove

Στο Minsk ο Κωνσταντίνος Μητσάκης έμεινε για τρεις ημέρες και ύστερα προσπάθησε να περάσει τα σύνορα της Λιθουανίας, χωρίς όμως αποτέλεσμα, αφού απαγορευόταν η διέλευση μοτοσυκλετών από τη Λευκορωσία στη Λιθουανία! Αυτό σήμαινε πως ο Έλληνας αναβάτης θα έπρεπε να διανύσει επιπλέον 1.200 χιλιόμετρα και να περάσει από την Πολωνία για να φτάσει στον προορισμό του.

Μάλιστα δύο ημέρες πριν την άφιξή του στην Ουκρανία σημειώθηκε ο φονικότερος βομβαρδισμός της χώρας από την αρχή του έτους, με πάνω από 1.100 drones και δεκάδες βαλλιστικούς πυραύλους, όμως αυτό δεν στάθηκε εμπόδιο και ο Κωνσταντίνο Μητσάκης ήταν αποφασισμένος να περάσει τα σύνορα της Ουκρανίας. Μετά από μία ακόμη ανάκριση από τους συνοριοφύλακες, η είσοδος στην εμπόλεμη ζώνη είχε γίνει πραγματικότητα.

Η πρώτη διανυκτέρευση στην Ουκρανία έγινε στην πόλη Λβιβ, χωρίς να γίνεται αντιληπτός ο πόλεμος και η ζωή κυλούσε φυσιολογικά σε κανονικούς ρυθμούς, ενώ στη συνέχεια ο Μητσάκης άρχισε να κατευθύνεται προς την ουκρανική πρωτεύουσα, με τα αισθήματα της αγωνίας και της ανασφάλειας να εμφανίζονται, όπως είναι λογικό. Ο ίδιος αφηγείται: “Η απογευματινή άφιξή μου στο Κίεβο έγινε κάτω από βροχή και με απρόσμενο μποτιλιάρισμα στο κέντρο της πόλης. Στην ουκρανική πρωτεύουσα είχα προγραμματίσει (εκτός απροόπτου) τρεις διανυκτερεύσεις, ενώ καθοριστικό ρόλο στην επιλογή του ξενοδοχείου έπαιξαν οι χρήσιμες συμβουλές ενός ντόπιου συντρόχου που συνάντησα στην είσοδο της πρωτεύουσας: 'ξενοδοχείο κατά προτίμηση κοντά σε σταθμό μετρό, μιας και είναι το ασφαλέστερο καταφύγιο σε περίπτωση βομβαρδισμού!' Έτσι κι έκανα τελικά…

"Την επόμενη μέρα ένας λαμπερός ήλιος οδήγησε τη δίτροχη περπατησιά μου στην κεντρική Πλατεία Ανεξαρτησίας (Maidan). Με αφετηρία την ιστορικότερη πλατεία της ουκρανικής πρωτεύουσας, που έχει συνδεθεί άρρηκτα με τους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες των Ουκρανών (Πορτοκαλί Επανάσταση–2004, Επανάσταση της Αξιοπρέπειας–2014), ξεκίνησα την περιήγησή μου στους δρόμους και στα αξιοθέατα της ουκρανικής πρωτεύουσας. Πάντα όμως με το βλέμμα ψηλά στον ουρανό, υπό τον φόβο των ρωσικών drones.”

kove

Η στιγμή που έζησε τον πόλεμο στο πετσί του δεν άργησε: “Μεσημέρι στο υπαίθριο πάρκινγκ του ξενοδοχείου λίπαινα την αλυσίδα της KOVE 800X PRO, όταν ξαφνικά άρχισαν να ηχούν αντιαεροπορικές σειρήνες συναγερμού. Πανικόβλητος άφησα παράμερα τη μοτοσυκλέτα και άρχισα να τρέχω στο εσωτερικό του ξενοδοχείου για να προστατευτώ. Φόβος και τρόμος! Μετά από περίπου 5 λεπτά ακούστηκαν τα πρώτα αντιαεροπορικά πυρά και ακολούθησαν πάμπολλες ισχυρές εκρήξεις. Εντέλει, το πολεμικό σκηνικό κράτησε περίπου μισή ώρα, και μετά ηρεμία και πάλι.

"Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε και που μού φάνηκε ολόκληρος αιώνας, συνειδητοποίησα με τον πλέον δραματικό τρόπο πως δεν αποτελούσα τον νοερό θεατή μιας κινηματογραφικής ταινίας, αλλά αντίθετα πρωταγωνιστούσα σε μια ρεαλιστική περιπέτεια προσωπικής επιβίωσης. Εδώ στο Κίεβο μόλις είχα πάρει το βάπτισμα του πυρός (κυριολεκτικά) στην εμπόλεμη Ουκρανία. Οι ντόπιοι, αντίθετα, δεν φάνηκε να αναστατώνονται ιδιαίτερα, αλλά μάλλον αντιμετώπισαν με αδιαφορία το συγκεκριμένο περιστατικό. Μετά από 4 χρόνια πολέμου και δεκάδες βομβαρδισμούς, λογικό είναι να έχουν συνηθίσει τη θανάσιμη καθημερινότητα.

"Ήταν η δεύτερη μέρα μου στο Κίεβο. Την προηγούμενη μέρα είχα επισκεφθεί την Πλατεία Ανεξαρτησίας, της οποίας ένα τμήμα έχει μετατραπεί σ’ ένα συγκινητικό μνημείο με χιλιάδες φωτογραφίες πεσόντων στρατιωτών και αναρίθμητες (μικρές και μεγάλες) ουκρανικές σημαίες. Λίγο πιο μακριά, μπροστά στη Μονή του Αγίου Μιχαήλ, παροπλισμένα τανκς, κατεστραμμένα επιβατικά αυτοκίνητα, drones και πλήθος πολεμικού εξοπλισμού σε κοινή θέα, αποτελώντας τις σοκαριστικές μαρτυρίες του πολέμου.

"Την τρίτη –και τελευταία– μέρα στο Κίεβο έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της ουκρανικής πρωτεύουσας. Όπως στην Λβιβ, έτσι και στο Κίεβο, τα στιγμιότυπα  καθημερινότητας που αντίκριζα με τίποτα δεν μαρτυρούσαν την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατούσε στη χώρα. Πλήθος κόσμου περπατούσε στους δρόμους της πόλης, παντού ανοικτά καταστήματα, λεωφόροι γεμάτες αυτοκίνητα και λεωφορεία, κατάμεστα τα πάρκα από κόσμο! Η ζωή κυλούσε ήρεμα και φυσιολογικά στο ηλιόλουστο Κίεβο, μέχρι τον επόμενο βομβαρδισμό! Και παρά τα τακτικά πλήγματα από drones, πουθενά στο ιστορικό κέντρο της πόλης δεν είδα βομβαρδισμένα κτίσματα ή κατεστραμμένα μνημεία – μόνο στα προάστια της πρωτεύουσας εντόπισα κατεστραμμένα κτίρια.

kove

"Νωχελικά απλωμένη στις όχθες του ποταμού Δνείπερου, η μητρόπολη της Ουκρανίας διέθετε μια γοητευτική πολεοδομική όψη, την οποία συνέθεταν οι παραποτάμιες αριστοκρατικές γειτονιές, οι περίλαμπρες Ορθόδοξες Μονές, τα κρατικά κτίρια σοβιετικής αρχιτεκτονικής, οι πολύβουες κεντρικές πλατείες, τα γαλήνια πάρκα, τα ανηφορικά καλντερίμια της Άνω Παλαιάς Πόλης και οι δενδροφυτεμένες λεωφόροι. Βασικό στοιχείο της ταυτότητας του Κιέβου συνιστούσε φυσικά το τεράστιο άγαλμα της Μητέρας Ουκρανίας (ύψος αγάλματος 62 μ.) που δέσποζε στη δεξιά όχθη του Δνείπερου και δέχθηκε την επίσκεψή μου. Κατασκευασμένο το 1981 από ανοξείδωτο χάλυβα, το εμβληματικό μνημείο υψωνόταν με μεγαλοπρέπεια στον ορίζοντα του Κιέβου και έμοιαζε να προστατεύει την ουκρανική πρωτεύουσα από τις εχθρικές επιδρομές.

Ξημερώματα, ώρα 04:10! Την τελευταία νύχτα στο Κίεβο ξύπνησα έντρομος από τις αντιαεροπορικές σειρήνες και το τηλέφωνο που χτυπούσε επίμονα. Μέσα σε λίγα λεπτά βρέθηκα στη ρεσεψιόν και μαζί με τους υπόλοιπους πελάτες του ξενοδοχείου τρέξαμε στον κοντινό σταθμό μετρό HOLOSIIVSKA που εκτελούσε χρέη τοπικού καταφυγίου. Για δύο ώρες βίωνα σιωπηλός το σοκ μιας νυχτερινής επίθεσης με drones και βαλλιστικούς πυραύλους, ενώ δύο νεαροί Ουκρανοί που μιλούσαν αγγλικά μού περιέγραφαν τον πρόσφατο εγκλωβισμό δικών τους ανθρώπων κάτω από συντρίμμια πολυκατοικιών. Κάποιοι γλίτωσαν, άλλοι όχι!

Λήξη συναγερμού, επιστροφή στο ξενοδοχείο, πρόχειρο πρωινό, πακετάρισμα αποσκευών στη μοτοσυκλέτα και αναχώρηση μέσα στην πρωινή αχλή με προορισμό τα σύνορα της Ρουμανίας, 560 χλμ. νότια. Δίχως απρόοπτα ή δυσάρεστα γεγονότα καθοδόν, αργά το ίδιο απόγευμα (μετά από 11 ώρες οδήγησης) ο Ουκρανός συνοριοφύλακας σφράγιζε το διαβατήριό μου και άνοιγε τη μπάρα να περάσω στη Ρουμανία. Πριν όμως πατήσω μίζα, κοντοστάθηκα λίγο, κοίταξα πίσω μου σιωπηλός τη λαβωμένη Ουκρανία που με αποχαιρετούσε και συλλογίστηκα με θλίψη: Τέσσερα χρόνια πολέμου και η ειρήνη ξεχάστηκε…”