Η ιδέα είναι απλή στη σύλληψή της: έχουμε ήδη κάμερες που μπορούν να διαβάσουν πινακίδες κυκλοφορίας, βάζουμε λοιπόν τέτοιες στη θέση των διοδίων και τους αναθέτουμε να καταγράφουν κάθε όχημα που περνά και να του χρεώνει αυτομάτως τα διόδια.

Το Free Flow είναι ένα σύστημα που εξετάζεται από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες προς αντικατάσταση των παραδοσιακών διοδίων και έχει το πλεονέκτημα πως δεν δημιουργεί ουρές όταν ο φόρτος του οδικού δικτύου είναι μεγάλος, επιτρέποντας αυτό που λέει το όνομά του: ελεύθερη ροή των οχημάτων.

Στην ιταλική εφαρμογή μάλιστα διατηρεί το σύστημα που ήδη ίσχυε, όπου το κόστος των διοδίων δεν είναι σταθερό αλλά υπολογίζεται βάσει των διανυθέντων χιλιομέτρων στον συγκεκριμένο αυτοκινητόδρομο, κάτι που προφανώς προϋποθέτει ανάλογες κάμερες σε κάθε είσοδο ώστε να προκύπτει το ακριβές αντίτιμο για κάθε όχημα.

Η παγίδα βρίσκεται στην πληρωμή, καθώς προσφέρονται δύο επιλογές. Ο οδηγός πληρώνει είτε ηλεκτρονικώς μέσω της συνοδευόμενης εφαρμογής για τηλέφωνα, ή πάει σε κάποιο σταθερό σημείο διοδίων για να πληρώσει στον υπάλληλο. Το σημείο-κλειδί είναι η προθεσμία, καθώς η πληρωμή πρέπει να γίνει εντός 15 ημερών από τη διέλευση, αλλιώς καραδοκούν τσουχτερά πρόστιμα που φτάνουν ως τα 344 ευρώ!

Όσον αφορά τα ασύρματα συστήματα όπως το Telepass, αυτά θα συνεχίσουν να ισχύουν και υπό το Free Flow, βγάζοντας μάλιστα από την εξίσωση το θέμα της πληρωμής, καθώς αυτή θα γίνεται όπως πριν αυτόματα μέσω του πομποδέκτη του οχήματος.

Πέραν των προφανών ωφελειών στο κυκλοφοριακό και τα παρελκόμενά του, όπως τα καυσαέρια οχημάτων που περιμένουν σταματημένα στο ρελαντί, η ανάγκη να παραμείνουν τα παραδοσιακά γκισέ σε κάποιες λωρίδες δεν μπορεί να εξαλειφθεί, καθώς κάπως θα πρέπει να εξυπηρετηθούν και οι αλλοδαποί που ταξιδεύουν στους ιταλικούς αυτοκινητοδρόμους. Επίσης θα απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από όσους μπαίνουν καθημερινά ή έστω πολύ τακτικά σε δρόμους με διόδια, καθώς η έννοια “προθεσμία 15 ημερών” αρχίζει να θολώνει επικίνδυνα με τις συνεχείς χρεώσεις.